Share

บทที่ 126

Author: เจ้าเหมียวแวววาว
การวาดรูปฮั่วจี้เซิน

สำหรับสวี่เพียวเพียวแล้ว ไม่ถือว่าเป็นเรื่องยากเย็นอะไร

หรืออาจเรียกได้ว่าเป็
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 858

    ฉีเหมี่ยวชี้นิ้วไปยังภูเขาหิมะลูกที่ยังคงตั้งตระหง่านมองเห็นได้ราง ๆ เบื้องหน้า“คนที่นี่เขาเรียกภูเขาลูกนั้นว่าเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่ดำรงอยู่มานานนับพันปีแล้วค่ะ ไม่รู้ว่าคุณเซี่ยเคยได้ยินคำกล่าวทำนองนี้ไหมคะ คนที่เส้นทางชีวิตคล้ายคลึงกัน จริง ๆ แล้วดวงชะตาก็มักจะใกล้เคียงกันด้วย วันเกิดของคุณกับคุณฮั่วนี่ใกล้เคียงกันใช่ไหมล่ะคะ? นั่นหมายความว่าบั้นปลายชีวิตของคุณก็จะมีความสุขสมบูรณ์เหมือนกับคุณฮั่วไม่มีผิดเพี้ยนค่ะ มีภูเขาศักดิ์สิทธิ์ลูกนี้เป็นพยานค่ะ”ในตอนที่ร่วมวงดื่มสุรากันเมื่อก่อนหน้านี้ เซี่ยถานโจวเคยพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องวันเกิดกับฮั่วจี้เซินมาบ้างแล้ววันเกิดของพวกเขาทั้งสองคนใกล้เคียงกันจริง ๆ ห่างกันเพียงแค่ไม่กี่วันเท่านั้นเส้นทางชีวิตของคนทั้งคู่ดูราวกับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่ในหลาย ๆ ช่วงเวลากลับบังเอิญสอดคล้องและทับซ้อนกันอย่างน่าประหลาดทั้งเรื่องงานสมัยเรียน และการงานที่จะพัฒนาต่อไปในอนาคต ล้วนกลับมาวนเวียนทับซ้อนกันใหม่นี่ก็คงเป็นความผูกพันที่ถูกลิขิตเอาไว้โดยฟ้าดินเช่นกันเซี่ยถานโจวมองหน้าฉีเหมี่ยวเธอสวมใส่เสื้อผ้าเรียบง่าย ใบหน้าปราศจากเครื่องสำอา

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 857

    “ผมเนี่ยนะ?” เซี่ยถานโจวชะงักไปด้วยความคาดไม่ถึง ก่อนจะก้มหน้าหัวเราะ เผยให้เห็นฟันขาวสะอาด “สิ่งที่ผมทำทั้งหมดไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับความศรัทธาเลยครับ เป็นแค่เพราะผมอยากทำมันก็เท่านั้นเอง”การหาเงินได้มากแค่ไหนสำหรับเขาแล้วไม่ใช่เรื่องสำคัญเลยความมัวเมาในความสุขสำราญหรือชีวิตที่ฟุ้งเฟ้อลุ่มหลงในแสงสี ก็ไม่ใช่พื้นฐานตัวตนที่แท้จริงในชีวิตของเซี่ยถานโจวในขณะที่เขาสามารถใช้ชีวิตความเป็นอยู่ได้อย่างสะดวกสบายระดับหนึ่งแล้ว เขากลับอยากทำอะไรบางอย่างเท่าที่กำลังความสามารถของตัวเองจะทำได้ตลอดทางจนกระทั่งเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางใหม่หลังจากแวะพักจัดระเบียบข้าวของแล้วออกเดินทางต่ออีกครั้ง ขับไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องเจอกับเหตุการณ์หิมะตกหนักจนปิดกั้นเส้นทางทำให้จำต้องกัดฟันขับฝ่าหิมะไปในเวลานี้ทัศนวิสัยบนท้องถนนต่ำมาก การขับรถเคลื่อนตัวไปท่ามกลางพายุหิมะอันโหมกระหน่ำเป็นไปอย่างยากลำบาก แถมระบบนำทางจีพีเอสก็พลอยใช้งานไม่ได้ไปด้วยถนนสายนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นเส้นทางที่ยากลำบากที่สุดมาโดยตลอด ฤดูร้อนมักมีพายุฝนกระหน่ำ ส่วนฤดูหนาวก็มีพายุหิมะพัดไม่ขาดสายนี่เพิ่งจะผ่านพ้นเทศกาลตรุษจีนมาหมาด

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 856

    คำพูดนั้นหลุดออกไป สายตาที่เพื่อนร่วมคณะมองเซี่ยชิงซางจึงเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจเมื่อมองการแต่งกายตั้งแต่หัวจรดเท้าของพี่ชายเซี่ยชิงซางแล้ว ก็พอจะรู้ได้ทันทีว่าฐานะการเงินดีขนาดไหน แม้แต่นาฬิกาข้อมือเรือนนั้นก็ยังมีมูลค่าสูงถึงหกหลักแต่กลับเป็นคนเย็นชาไร้น้ำใจต่อให้เซี่ยชิงซางจะเป็นอัจฉริยะของคณะ มีชื่อเสียงโด่งดังแล้วอย่างไรเล่า ในเมื่อเขามีพี่ชายแบบนี้สู้พวกเขาไม่ได้ด้วยซ้ำมีบางคนเอ่ยพาดพิงถึงฉีเหมี่ยวขึ้นมา “ก็เรียนสถาบันเดียวกันแท้ ๆ ไม่รู้ว่าทำท่าทางหยิ่งอะไรนักหนา อาจารย์ที่ปรึกษาก็บอกให้พวกเราปรองดองกับเพื่อนร่วมสถาบันไว้ให้ดี กูว่านะ เธอไม่เห็นหัวพวกเราเลยด้วยซ้ำ”เซี่ยชิงซางทำทีเป็นยิ้มแย้มแต่แฝงความเยือกเย็นไว้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย “ยังไงซะฉีเหมี่ยวก็ทำงานอยู่ที่ à l'aube แถมยังมีอนาคตที่สดใส การที่เธอจะไม่เห็นหัวพวกเราที่เป็นแค่พวกนักศึกษาจน ๆ ก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว”แม้จะไม่ได้อยู่ในสายงานเดียวกัน และการติดต่อพบปะกันในอนาคตก็คงจะมีน้อยนิดจนแทบนับนิ้วได้ แต่ในตอนนี้ à l'aube กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว บรรดานักศึกษาที่ได้ยินเช่นนั้นต่างก็มีสีหน้าแปรเปลี

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 855

    ตั้งใจไปเดินสำรวจร้านขายเครื่องประดับในอำเภอเล็ก ๆ ทองคำของที่นี่นิยมสไตล์ที่ดูอลังการโอ่อ่า แต่ส่วนใหญ่จะผสมเงินหรือหลอมไส้เทียนด้านในมองดูแถวเครื่องประดับที่วางเรียงรายอยู่บนชั้นวางแล้ว ฮั่วสวินเจินถึงกับรู้สึกว่าตัวเองเกือบจะตาพร่าเพราะประกายสีทองอร่ามพวกนั้นเสียแล้วเมื่อกลับมาถึงโฮมสเตย์ ฉีเหมี่ยวกับเซี่ยถานโจวต่างก็ตื่นกันหมดแล้วเซี่ยถานโจวปรึกษาหารือกับเหลียงเจียเหยียน “เส้นทางข้างหน้าค่อนข้างเดินทางลำบาก สู้เก็บรถไว้คันเดียวแล้วพวกเราผลัดกันขับดีกว่า”“ก็ดีเหมือนกัน เดี๋ยวผมลองติดต่อให้คนมารับรถอีกคันกลับไปก่อน”ทั้งสองคนตกลงกันอย่างรวดเร็ว พร้อมกับจัดการย้ายสัมภาระจากรถทั้งสองคันมารวมไว้ด้วยกันขณะที่พวกเขากำลังจัดการเรื่องคืนรถคันหนึ่งอยู่นั้น ก็มีนักศึกษาคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเอ่ยปากถามว่าสามารถปล่อยรถให้พวกเขาสักคันได้ไหมเหลียงเจียเหยียนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบสงบว่า “เกรงว่าจะไม่ได้ รถคันนี้ใช้บัตรประชาชนของพี่ทำเรื่องเช่าค้ำประกันไว้ ถ้าพวกนายขับไปแล้วเกิดอุบัติเหตุขึ้นกลางทาง จะจัดการแก้ไขได้ยาก”“งั้นเอาบัตรประชาชนของพวกเราให้คุณเก็บไว้ก่อนได้ไหมครับ? พอถึงจุดหมาย

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 854

    อีกไม่กี่นาทีต่อมา ฉีเหมี่ยวที่เพิ่งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จกำลังจะล้มตัวลงนอนพลันมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นเธอจำต้องลุกขึ้นมาสวมเสื้อคลุมอีกครั้งแล้วเปิดประตูห้องออกเซี่ยชิงซางยืนปรากฎกายอยู่หน้าประตูห้องพร้อมกับยื่นโทรศัพท์มือถือส่งให้เธอ“โทรศัพท์ของเธอใช่ไหม? วางชาร์จไว้ข้างนอก พี่เห็นว่าแบตเตอรี่เต็มแล้วเลยหยิบมาให้น่ะ”“ขอบคุณนะคะ ฉันลืมไปซะสนิทเลย”ฉีเหมี่ยวรับโทรศัพท์มือถือไว้พร้อมกับกล่าวขอบคุณ“เธอสนิทกับพี่ชายของพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ?”“ก็ไม่สนิทขนาดนั้นหรอกค่ะ พอ ๆ กับจำนวนครั้งที่เจอรุ่นพี่เซี่ยนั่นแหละค่ะ นับครั้งที่เจอด้วยนิ้วมือข้างเดียวยังได้เลยค่ะ”เซี่ยชิงซางเผยยิ้มออกมา“เธออย่าเข้าใจผิดล่ะ พี่ก็แค่ถามดูเฉย ๆ ยังไงซะตอนนี้พี่ชายของพี่ก็ยังโสด พี่เองก็แค่อยากรู้ว่าในอนาคตเขาจะหาสะใภ้แบบไหนมาให้พี่กันแน่”ฉีเหมี่ยวรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลที่ชวนอึดอัดใจเล็กน้อยเธอขมวดคิ้วแล้วเอ่ย “แล้วมันเกี่ยวกับฉันตรงไหนล่ะคะ? หรือว่าพี่เซี่ยคิดว่าผู้หญิงคนไหนก็ตามที่ยืนอยู่ข้างพี่ชายของพี่ล้วนมีสิทธิ์ที่จะกลายมาเป็นพี่สะใภ้ของพี่ในอนาคต? ถ้าอย่างนั้นคนในประเทศตั้งมากมายป่านนี

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 853

    เซี่ยชิงซางในด้านนี้นั้น ประวัติผลงานโดดเด่นน่าประทับใจเสียจนน่าทึ่ง“เขาเป็นคนฉลาดจริง ๆ นั่นแหละครับ บางทีอาจเป็นเพราะความคิดเห็นของพวกเราสองคนไม่ตรงกันก็ได้”“หาโอกาสพูดคุยกันก็ดีขึ้นเองค่ะ ยังไงตอนนี้คุณก็มาทำงานอยู่ที่นี่แล้วด้วย บางทีเขาอาจจะแค่เพิ่งเข้าสู่ช่วงวัยต่อต้านเฉย ๆ ก็ได้นะคะ”เซี่ยถานโจวรู้สึกจนปัญญาและอยากหัวเราะออกมาในเวลาเดียวกันหากเป็นเพราะช่วงวัยต่อต้าน งั้นก็ถือว่ามาช้าเอามาก ๆ เลยทีเดียวเขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เมื่อก่อนผมเคยทำโปรเจกต์การกุศลหนึ่ง เงินส่วนใหญ่ที่หามาได้ถูกเทงบลงทุนไปให้โปรเจกต์นั้น เพื่อให้ความช่วยเหลือทางการแพทย์แก่เด็ก ๆ ที่ป่วยเป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด ชิงซางไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ เลยเกิดความเห็นที่ไม่ตรงกันกับผมขึ้นมาเล็กน้อยครับ”เขาหยิบไม้แห้งล็อตใหม่ใส่ลงไปในเตาผิงอีกครั้ง เติมเชื้อเพลิงให้ไฟลุกไหม้เพิ่มความอบอุ่นโดยไม่ให้เปลวไฟโหมแรงจนเกินไป“เพราะตอนเด็ก ๆ ชิงซางป่วยเป็นโรคหัวใจ พวกเราถึงต้องตระเวนหาหมอไปทั่ว เสียเงินไปมากมาย ผมก็แค่อยากจะช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่เป็นโรคเหมือนกับเขาก็เท่านั้นเองครับ”เพียงแต่เซี่ยชิงซางเป็นค

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status