Share

บทที่ 125

Author: เจ้าเหมียวแวววาว
แต่กลับไม่มีใครรู้เลยว่า กว่าจะเดินมาถึงจุดนี้ได้ เขาเองก็ต้องทุ่มเทความพยายามมากกว่าคนธรรมดาแค่ไหน

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 866

    สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจซูหว่านแจ้งตำรวจไว้แล้ว และตอนนี้พนักงานรักษาความปลอดภัยหลายคนก็ยืนรอจังหวะอยู่ พร้อมที่จะก้าวเข้ามาดึงตัวซูเหย่าฉิงให้ออกไปจากตรงนั้นซูเหย่าฉิงล้มลุกคลุกคลานพุ่งเข้าไปกอดขาของซูหว่านไว้แน่น น้ำตานองหน้าส่งเสียงสะอื้นไห้“พี่คะ ฉันผิดไปแล้ว ฉันสำนึกผิดจริง ๆ แล้ว! เห็นแก่เด็กในท้องที่กำลังจะเป็นหลานชายของพี่เถอะนะ อย่าถือสาหาความฉันเลย!”เธอมองดูซูเหย่าฉิงที่กำลังหมอบกราบอ้อนวอนอยู่แทบเท้าซูหว่านขี้เกียจจะต่อความยาวสาวความยืดกับเธออีกต่อไป“ยุคสมัยพัฒนาไปมากแล้ว ต่อให้เป็นหญิงมีครรภ์ก็ติดคุกได้เหมือนกัน”ประโยคเดียวทำเอาซูเหย่าฉิงขวัญหนีดีฝ่อ ใบหน้าไร้สีเลือด “มะ ไม่ ไม่ได้นะ จะทำแบบนี้ไม่ได้ ฉัน... ฉันตั้งท้องอยู่จริง ๆ นะ แต่ แต่เป็นเพราะชิงซางต่างหาก เขาเป็นคนสั่งไม่ยอมให้ฉันเก็บเด็กคนนี้ไว้...”เมื่อคืนก่อน ตอนที่เซี่ยชิงซางกลับมาถึงบ้าน ประโยคแรกที่เขาเอ่ยปากออกมาคือการสั่งให้ซูเหย่าฉิงไปจัดการเด็กคนนี้ทิ้งเสียเวลาที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน ซูเหย่าฉิงไม่เคยได้รับความสุขแม้แต่น้อย เปรียบไปแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับหมูหรือปลาบนเขียงที่รอโด

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 865

    “ยังไงฉันก็ยังเป็นน้องสาวของเธออยู่ดีไม่ใช่เหรอ? คุณแม่สั่งให้เธอคอยดูแลฉันให้ดีไม่ใช่หรือไง? ตอนนี้เธอใช้ชีวิตสุขสบาย แค่หางานทำสักงานให้ฉันกับเสี่ยวมู่ก็ยังไม่ยอมทำให้!”ซูหว่านเค้นเสียงหัวเราะหยันออกมา ก่อนจะกวาดสายตาคมกริบมองไปยังบรรดาสื่อมวลชน กวาดมองไปทั่วบริเวณอย่างสงบนิ่ง“พวกคุณก็คิดเหมือนกันอย่างนั้นเหรอคะ ว่าเรื่องงาน ความเป็นอยู่ หรือแม้กระทั่งการแต่งงานมีลูกของน้อง ๆ ในบ้าน พี่สาวคนโตจะต้องเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด?”เหล่าสื่อมวลชนพากันเงียบกริบทว่าในช่องคอมเมนต์ของไลฟ์สดกลับเข้าใจสถานการณ์【ทำไมต้องมารับผิดชอบขนาดนั้นด้วยล่ะ เป็นพี่สาวนะไม่ได้เป็นถุงเงินให้สูบเลือดสูบเนื้อฟรี ๆ สักหน่อย】【ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่บอกว่าคุณซูขับไล่พ่อแม่หรอกเหรอ? ทำไมตอนนี้กลับกลายเป็นเรื่องไม่ยอมหางานให้ทำไปซะได้ล่ะเนี่ย?】ซูเหย่าฉิงเองก็เริ่มสัมผัสได้ว่าสถานการณ์เริ่มเบี่ยงเบนไปในทิศทางที่ไม่ดีจึงรีบเปลี่ยนคำพูด“ไม่ ไม่ใช่... ฉันหมายถึงเธอต่างหากที่อกตัญญู พ่อแม่เลี้ยงดูเธอจนเติบโต ใช้เงินไปตั้งมากมาย แต่เธอกลับเนรคุณ ขับไล่พ่อแม่กลับชนบทให้ไปทนทุกข์ลำบาก ซูหว่าน เธอมันไม่ใช่คน!”ซู

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 864

    ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ที่พลิ้วไหวอยู่เบื้องล่างภูเขาหิมะ แสงสุดท้ายลับขอบฟ้าเบื้องหลังยอดเขา ประกายสีทองแกมแดงระยิบระยับบนผิวน้ำค่อย ๆ จางหายไป ปรากฏหมู่ดวงดาวขึ้นทั่วท้องฟ้าหวังว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดีที่ชั้นล่างของตึก àl'aube ซูเหย่าฉิงกลับมาตามรังควานถึงที่อีกครั้งสวี่เพียวเพียวเพิ่งกลับมาจากข้างนอก พอเห็นผู้หญิงคนนี้นั่งยอง ๆ อยู่ตรงประตูทางเข้าและไม่ยอมเดินไปไหน เธอก็เกือบจะคิดว่าตัวเองตาฝาดไปเสียแล้ว“พี่ว่าน เธอมาทำอะไรที่นี่อีกคะ?”“ผมกำลังจะติดต่อไปหาคุณพอดีเลยครับ ผู้หญิงคนนี้บอกว่าต้องพบคุณซูให้ได้ ไม่อย่างนั้นก็จะไม่ยอมไปไหน พอผมจะไล่ เธอก็อ้างว่าตัวเองท้องขึ้นมาซะงั้น ผมเองก็ไม่รู้จะจัดการยังไงดีเหมือนกันครับ”ซูเหย่าฉิงไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ทิ้งตัวลงนอนกลิ้งกับพื้นทันทีอาละวาดโวยวายชักดิ้นชักงอ ยืนกรานว่าจะต้องเจอให้ได้สวี่เพียวเพียวเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “แจ้งความค่ะ ต่อให้เป็นคนท้อง ก็ไม่มีสิทธิ์มาขัดขวางการทำงานปกติของเรา”ว่านฉู่กวางขานรับพอซูเหย่าฉิงได้ยินว่าสวี่เพียวเพียวจะแจ้งความ เธอก็ดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที“แล้วพวกคุณจะเสียใจ!”สว

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 863

    เธอรับน้ำที่เหลียงเจียเหยียนส่งมาดื่มอึกใหญ่ไปหลายอึก ถึงค่อยพอมีเรี่ยวแรงฟื้นตัวขึ้นมาบ้างเหลียงเจียเหยียนเห็นสีหน้าเธอยังพอไหว จึงเลิกคิ้วขึ้นเอ่ย “หรือนี่ก็คือส่วนหนึ่งของแรงบันดาลใจที่ว่า?”“...”ฮั่วสวินเจินเลือกที่จะเมินใส่เขาเส้นทางช่วงหลังจากนั้น เซี่ยถานโจวขับด้วยความระมัดระวังและเชื่องช้า แต่ถนนภูเขาคดเคี้ยวสิบแปดโค้งนั้นขึ้นชื่อลือชา ตลอดเส้นทางที่ขับผ่านมา แม้กระทั่งฉีเหมี่ยวเองก็ยังมีใบหน้าเขียวคล้ำโชคดีที่พวกเขาสามารถเดินทางมาถึงโฮมสเตย์ที่จองไว้สำหรับคืนนี้ได้อย่างราบรื่นสภาพความเป็นอยู่แย่ยิ่งกว่าโฮมสเตย์แห่งก่อนเสียอีก แต่ยังดีที่ตรงตำแหน่งหน้าต่างมองออกไปเห็นทิวทัศน์ภูเขาหิมะได้โดยตรง ยิ่งใหญ่ตระการตาเป็นอย่างยิ่งฮั่วสวินเจินนอนหลับไปตื่นหนึ่งแล้วก็ลากตัวฉีเหมี่ยวออกไปถ่ายรูปข้างนอกต่อเซี่ยถานโจวจุดบุหรี่ขึ้นสูบ พิงกายเข้ากับขอบหน้าต่างพลางพูดคุยสัพเพเหระกับเหลียงเจียเหยียน“ตอนที่พวกคุณประจำการอยู่แถวนี้ สภาพความเป็นอยู่ก็เป็นแบบนี้เหมือนกันเหรอครับ?”“พูดเป็นเล่น ที่นี่นับว่าสภาพดีกว่าค่ายพักของพวกเราตอนนั้นเยอะ แถมตอนนั้นจะไปหาผู้หญิงที่ไหนมองล่ะ?”

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 862

    ท้องฟ้าเริ่มสลัวรางใกล้สว่าง เซี่ยชิงซางหายจากไข้เป็นปลิดทิ้งและตัดสินใจไม่ร่วมเดินทางต่อหลังจากติดต่อผู้นำทางท้องถิ่นเรียบร้อยแล้ว ให้พวกเขาช่วยพาตัวเซี่ยชิงซางเดินทางไปส่งยังสนามบินของเมืองใกล้เคียงเมื่อเซี่ยถานโจวเห็นเขานั่งขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว ก็เอ่ยกำชับซ้ำ ๆ “กลับไปแล้วจัดการเรื่องทางโน้นให้เรียบร้อย อย่าทะเลาะกัน มีอะไรก็นั่งคุยกันดี ๆ อย่าใจร้อนล่ะ”“รู้แล้วครับพี่ พี่รีบกลับไปก่อนเถอะ เดี๋ยวคนทางฝั่งพี่จะรอนานเอา”“ถึงสนามบินแล้วโทรหาพี่ด้วยนะ ถ้าโทรไม่ติดก็ส่งข้อความมา พี่ซื้อตั๋วเครื่องบินไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ทีมแพทย์ที่เมืองเอก็ประสานงานไว้หมดแล้วด้วย กลับไปถึงให้ไปตรวจร่างกายก่อนเป็นอันดับแรก”“ครับ”เซี่ยถานโจวจัดการทุกอย่างอย่างละเอียดถี่ถ้วนรอบด้าน ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปมองแผ่นหลังที่ค่อย ๆ ไกลออกไปของเขา เซี่ยชิงซางที่นั่งอยู่บนรถก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ การที่เขายอมเก็บผู้หญิงโง่เง่าอย่างซูเหย่าฉิงไว้ข้างกายตั้งแต่แรก ก็เพราะเห็นว่าเธอยังพอจะมีประโยชน์อยู่บ้างคิดว่าจะใช้เธอเป็นสะพานเชื่อมเพื่อติดต่อกับซูหว่านและซาลวี่เอินเซี่ยชิงซางรู้ซึ้งถึงสถานะของตัวเอ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 861

    เซี่ยชิงซางก้มหน้าลงโดยไม่ได้ส่งเสียงตอบรับใด ๆ เซี่ยถานโจวเอ่ยต่อ “พี่รู้ว่านายเป็นห่วงโปรเจกต์ ท้ายที่สุดแล้วทุกเนื้อหาที่นายเคยมีส่วนร่วมย่อมมาจากหยาดเหงื่อแรงกายของนายทั้งสิ้น แต่สุขภาพต่างหากล่ะที่สำคัญที่สุด ถ้าตอนนี้ยังดื้อดึงฝืนทำต่อไป แล้วเกิดทนไม่ไหวขึ้นมาจะทำยังไง?”“ผมจะลองคิดดูก่อนนะครับ พรุ่งนี้จะให้คำตอบพี่ ได้ไหมครับ?”“ได้สิ อีกอย่างตอนที่นายนอนอยู่ มีเพื่อนผู้หญิงโทรมาหา นายโทรกลับด้วยแล้วกัน พี่ออกไปสูบบุหรี่ก่อน”ช่วงบ่ายเซี่ยถานโจวต้องขับรถ ตกกลางคืนก็ยังต้องมาคอยดูแลคนป่วย เขารู้สึกเหนื่อยล้า เขาหยิบซองบุหรี่แล้วเดินออกไปเดินไปได้ไม่ไกลนัก หยุดยืนอยู่ตรงระเบียงด้านนอกแล้วจุดบุหรี่ในมือสูบสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เงยหน้าขึ้นก็มองเห็นทะเลดาวอยู่เหนือศีรษะ หากมองดูให้ดีก็จะเห็นเค้าโครงของกลุ่มดาวแต่ละกลุ่มได้อย่างชัดเจนในวัยเด็กเซี่ยถานโจวเคยอาศัยอยู่ท่ามกลางขุนเขาช่วงเวลานั้นฐานะความเป็นอยู่ของครอบครัวพวกเขาไม่สู้ดีนักหลังจากที่เซี่ยชิงซางลืมตาดูโลก เนื่องจากมีโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด ผู้คนในหุบเขาจึงพากันพูดจานินทาว่าครอบครัวของพวกเขาเป็นพวกที่ถูกเทพแห่งข

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status