Share

บทที่ 868

Author: เจ้าเหมียวแวววาว
เมื่ออยู่ต่อหน้า เซี่ยชิงซางดูสุภาพเรียบร้อย

ทั้งยังจัดว่าเป็นคนที่มีบุคลิกสง่างามดั่งสายลมและจันทร
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 868

    เมื่ออยู่ต่อหน้า เซี่ยชิงซางดูสุภาพเรียบร้อยทั้งยังจัดว่าเป็นคนที่มีบุคลิกสง่างามดั่งสายลมและจันทร์กระจ่างใสบนท้องฟ้าอย่างน้อยในคำพูดคำจาก็ไม่ได้แสดงความก้าวร้าวรุนแรงออกมาคาดไม่ถึงเลยว่าพอหันหลังกลับมาแล้ว ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคนนอกจากลงไม้ลงมือกับซูเหย่าฉิงแล้ว เขายังทิ้งเธอไว้ริมถนนดื้อ ๆ แล้วขับรถหนีไปหน้าตาเฉยมองดูซูเหย่าฉิงที่กำลังกุมหน้า นั่งทรุดอยู่ริมถนนด้วยสภาพที่ยับเยิน ซูหว่านก็หยุดรถชิดริมทางแล้วลดกระจกลงเธอมองลงมาที่ซูเหย่าฉิงด้วยสายตาราวกับมองจากที่สูงก่อนจะหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าเงินส่งให้อีกฝ่าย “เอาไป หรือจะถือศักดิ์ศรีแล้วไม่รับเงินนี่ก็ได้นะ”ซูเหย่าฉิงกัดริมฝีปากล่างของตัวเองแน่นในดวงตานั้นเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาด้านที่น่าสมเพชที่สุดของเธอกลับถูกซูหว่านมาเห็นเข้า ทำให้เธอรู้สึกทรมานใจราวกับมีมดนับร้อยตัวกำลังไต่ยั้วเยี้ย อึดอัดแทบคลั่งทว่าเธอก็ไม่อาจทำตัวเป็นศัตรูกับเงินทองได้ซูเหย่าฉิงเอื้อมมือไปรับเงินที่ซูหว่านยื่นมาให้ ก่อนจะเบือนหน้าหนีแล้วยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาบนใบหน้า เพื่อพยายามปกปิดความยากลำบากในตอนนี้แปลกจริงตอนที่ไปสร้างเรื่องอาละวา

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 867

    เธอติดต่อเซี่ยถานโจวที่อยู่ไกลถึงเขตทิเบตได้แล้ว และขอเบอร์โทรศัพท์ของเซี่ยชิงซางมาก่อนจะต่อสายโทรออก“เซี่ยชิงซางใช่ไหมคะ? ฉันซูหว่าน ในเมื่อซูเหย่าฉิงอ้างว่าเด็กในท้องเป็นลูกของคุณ ก่อนที่จะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย คุณช่วยมารับตัวเธอกลับไปด้วยค่ะ”เซี่ยชิงซางชะงักไปครู่หนึ่งทางปลายสายก่อนจะตอบรับในเวลาต่อมาเขาเร่งรีบเดินทางมาถึง และทันทีที่เห็นหน้าซูเหย่าฉิง สีหน้าของเขาก็เขียวคล้ำลงทันตาเขาก้าวเข้าไปข้างหน้า “ขอโทษด้วยครับคุณซู เป็นผมเองที่ดูแลเธอไม่ดี อีกอย่าง เด็กในท้องของเธอจะใช่ลูกของผมหรือเปล่ายังไม่แน่ใจ เรื่องนี้ผมคิดว่าคงต้องพิจารณากันให้ดีเสียก่อน”ซูเหย่าฉิงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ“เซี่ยชิงซาง! นายกล้าดียังไงมาสงสัยฉันแบบนี้! ฉันมีอะไรกับนายแค่คนเดียวนะ!”เซี่ยชิงซางยังคงนิ่งสงบและเยือกเย็น“ถ้าเธอไม่ได้จนมุมจริง ๆ มีเหรอจะมาหาฉัน? เธอก็เป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรอว่าการมาอยู่เป็นเพื่อนฉันถือว่าเป็นค่าเช่าบ้านที่ต้องจ่าย แล้วเสื้อผ้าที่เธอใส่อยู่ก็ไม่ใช่ฉันที่เป็นคนซื้อให้ ใครจะไปรู้ว่าเธอไปเอามาจากไหนกัน”เสื้อผ้าที่ซูเหย่าฉิงสวมอยู่บนตัวในตอนนี้ ไม่ใช่เสื้อที่เ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 866

    สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจซูหว่านแจ้งตำรวจไว้แล้ว และตอนนี้พนักงานรักษาความปลอดภัยหลายคนก็ยืนรอจังหวะอยู่ พร้อมที่จะก้าวเข้ามาดึงตัวซูเหย่าฉิงให้ออกไปจากตรงนั้นซูเหย่าฉิงล้มลุกคลุกคลานพุ่งเข้าไปกอดขาของซูหว่านไว้แน่น น้ำตานองหน้าส่งเสียงสะอื้นไห้“พี่คะ ฉันผิดไปแล้ว ฉันสำนึกผิดจริง ๆ แล้ว! เห็นแก่เด็กในท้องที่กำลังจะเป็นหลานชายของพี่เถอะนะ อย่าถือสาหาความฉันเลย!”เธอมองดูซูเหย่าฉิงที่กำลังหมอบกราบอ้อนวอนอยู่แทบเท้าซูหว่านขี้เกียจจะต่อความยาวสาวความยืดกับเธออีกต่อไป“ยุคสมัยพัฒนาไปมากแล้ว ต่อให้เป็นหญิงมีครรภ์ก็ติดคุกได้เหมือนกัน”ประโยคเดียวทำเอาซูเหย่าฉิงขวัญหนีดีฝ่อ ใบหน้าไร้สีเลือด “มะ ไม่ ไม่ได้นะ จะทำแบบนี้ไม่ได้ ฉัน... ฉันตั้งท้องอยู่จริง ๆ นะ แต่ แต่เป็นเพราะชิงซางต่างหาก เขาเป็นคนสั่งไม่ยอมให้ฉันเก็บเด็กคนนี้ไว้...”เมื่อคืนก่อน ตอนที่เซี่ยชิงซางกลับมาถึงบ้าน ประโยคแรกที่เขาเอ่ยปากออกมาคือการสั่งให้ซูเหย่าฉิงไปจัดการเด็กคนนี้ทิ้งเสียเวลาที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน ซูเหย่าฉิงไม่เคยได้รับความสุขแม้แต่น้อย เปรียบไปแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับหมูหรือปลาบนเขียงที่รอโด

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 865

    “ยังไงฉันก็ยังเป็นน้องสาวของเธออยู่ดีไม่ใช่เหรอ? คุณแม่สั่งให้เธอคอยดูแลฉันให้ดีไม่ใช่หรือไง? ตอนนี้เธอใช้ชีวิตสุขสบาย แค่หางานทำสักงานให้ฉันกับเสี่ยวมู่ก็ยังไม่ยอมทำให้!”ซูหว่านเค้นเสียงหัวเราะหยันออกมา ก่อนจะกวาดสายตาคมกริบมองไปยังบรรดาสื่อมวลชน กวาดมองไปทั่วบริเวณอย่างสงบนิ่ง“พวกคุณก็คิดเหมือนกันอย่างนั้นเหรอคะ ว่าเรื่องงาน ความเป็นอยู่ หรือแม้กระทั่งการแต่งงานมีลูกของน้อง ๆ ในบ้าน พี่สาวคนโตจะต้องเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด?”เหล่าสื่อมวลชนพากันเงียบกริบทว่าในช่องคอมเมนต์ของไลฟ์สดกลับเข้าใจสถานการณ์【ทำไมต้องมารับผิดชอบขนาดนั้นด้วยล่ะ เป็นพี่สาวนะไม่ได้เป็นถุงเงินให้สูบเลือดสูบเนื้อฟรี ๆ สักหน่อย】【ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่บอกว่าคุณซูขับไล่พ่อแม่หรอกเหรอ? ทำไมตอนนี้กลับกลายเป็นเรื่องไม่ยอมหางานให้ทำไปซะได้ล่ะเนี่ย?】ซูเหย่าฉิงเองก็เริ่มสัมผัสได้ว่าสถานการณ์เริ่มเบี่ยงเบนไปในทิศทางที่ไม่ดีจึงรีบเปลี่ยนคำพูด“ไม่ ไม่ใช่... ฉันหมายถึงเธอต่างหากที่อกตัญญู พ่อแม่เลี้ยงดูเธอจนเติบโต ใช้เงินไปตั้งมากมาย แต่เธอกลับเนรคุณ ขับไล่พ่อแม่กลับชนบทให้ไปทนทุกข์ลำบาก ซูหว่าน เธอมันไม่ใช่คน!”ซู

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 864

    ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ที่พลิ้วไหวอยู่เบื้องล่างภูเขาหิมะ แสงสุดท้ายลับขอบฟ้าเบื้องหลังยอดเขา ประกายสีทองแกมแดงระยิบระยับบนผิวน้ำค่อย ๆ จางหายไป ปรากฏหมู่ดวงดาวขึ้นทั่วท้องฟ้าหวังว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดีที่ชั้นล่างของตึก àl'aube ซูเหย่าฉิงกลับมาตามรังควานถึงที่อีกครั้งสวี่เพียวเพียวเพิ่งกลับมาจากข้างนอก พอเห็นผู้หญิงคนนี้นั่งยอง ๆ อยู่ตรงประตูทางเข้าและไม่ยอมเดินไปไหน เธอก็เกือบจะคิดว่าตัวเองตาฝาดไปเสียแล้ว“พี่ว่าน เธอมาทำอะไรที่นี่อีกคะ?”“ผมกำลังจะติดต่อไปหาคุณพอดีเลยครับ ผู้หญิงคนนี้บอกว่าต้องพบคุณซูให้ได้ ไม่อย่างนั้นก็จะไม่ยอมไปไหน พอผมจะไล่ เธอก็อ้างว่าตัวเองท้องขึ้นมาซะงั้น ผมเองก็ไม่รู้จะจัดการยังไงดีเหมือนกันครับ”ซูเหย่าฉิงไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ทิ้งตัวลงนอนกลิ้งกับพื้นทันทีอาละวาดโวยวายชักดิ้นชักงอ ยืนกรานว่าจะต้องเจอให้ได้สวี่เพียวเพียวเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “แจ้งความค่ะ ต่อให้เป็นคนท้อง ก็ไม่มีสิทธิ์มาขัดขวางการทำงานปกติของเรา”ว่านฉู่กวางขานรับพอซูเหย่าฉิงได้ยินว่าสวี่เพียวเพียวจะแจ้งความ เธอก็ดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที“แล้วพวกคุณจะเสียใจ!”สว

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 863

    เธอรับน้ำที่เหลียงเจียเหยียนส่งมาดื่มอึกใหญ่ไปหลายอึก ถึงค่อยพอมีเรี่ยวแรงฟื้นตัวขึ้นมาบ้างเหลียงเจียเหยียนเห็นสีหน้าเธอยังพอไหว จึงเลิกคิ้วขึ้นเอ่ย “หรือนี่ก็คือส่วนหนึ่งของแรงบันดาลใจที่ว่า?”“...”ฮั่วสวินเจินเลือกที่จะเมินใส่เขาเส้นทางช่วงหลังจากนั้น เซี่ยถานโจวขับด้วยความระมัดระวังและเชื่องช้า แต่ถนนภูเขาคดเคี้ยวสิบแปดโค้งนั้นขึ้นชื่อลือชา ตลอดเส้นทางที่ขับผ่านมา แม้กระทั่งฉีเหมี่ยวเองก็ยังมีใบหน้าเขียวคล้ำโชคดีที่พวกเขาสามารถเดินทางมาถึงโฮมสเตย์ที่จองไว้สำหรับคืนนี้ได้อย่างราบรื่นสภาพความเป็นอยู่แย่ยิ่งกว่าโฮมสเตย์แห่งก่อนเสียอีก แต่ยังดีที่ตรงตำแหน่งหน้าต่างมองออกไปเห็นทิวทัศน์ภูเขาหิมะได้โดยตรง ยิ่งใหญ่ตระการตาเป็นอย่างยิ่งฮั่วสวินเจินนอนหลับไปตื่นหนึ่งแล้วก็ลากตัวฉีเหมี่ยวออกไปถ่ายรูปข้างนอกต่อเซี่ยถานโจวจุดบุหรี่ขึ้นสูบ พิงกายเข้ากับขอบหน้าต่างพลางพูดคุยสัพเพเหระกับเหลียงเจียเหยียน“ตอนที่พวกคุณประจำการอยู่แถวนี้ สภาพความเป็นอยู่ก็เป็นแบบนี้เหมือนกันเหรอครับ?”“พูดเป็นเล่น ที่นี่นับว่าสภาพดีกว่าค่ายพักของพวกเราตอนนั้นเยอะ แถมตอนนั้นจะไปหาผู้หญิงที่ไหนมองล่ะ?”

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status