Beranda / โรแมนติก / เจ้าสาวบำเรอใจ / อยากเป็นเมียฉันไม่ใช่เหรอ 1

Share

อยากเป็นเมียฉันไม่ใช่เหรอ 1

last update Tanggal publikasi: 2024-10-31 16:20:03

ในห้องนอนของเขา ห้องนอนส่วนตัวที่เขาเคยอยู่คนเดียวก่อนที่จะแต่งงานเข้าไปอยู่ในบ้านเธอ คืนนี้ต้องนอนค้างที่นี่สองต่อสอง จอมใจมองไปยังประตูห้องน้ำที่ปิดแนบสนิทและมีเขาอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ส่วนเธอยังอยู่ในชุดเดิมยังไม่ได้อาบน้ำ เพราะไม่ได้เตรียมเสื้อผ้ามา และไม่คิดว่าจะได้นอนค้างที่บ้านของสามี

       ห้องนอนสีอึมครึมไม่ได้สดใสเหมือนห้องนอนผู้หญิง ห้องนอนใหญ่ตกแต่งด้วยโทนสีดำและสีเทา เธอมองไปรอบๆ ห้องแล้วก็นั่งตัวเกร็งเมื่อเสียงน้ำในห้องน้ำหยุดไหลพร้อมกับประตูห้องน้ำที่เปิดกว้างออกพร้อมกับคนที่อยู่ข้างในเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าเช็ดตัวผืนเล็กคล้องคออยู่ และเขาใส่เพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวบางตัวเดียวติดตัวออกมา

       “ทะ...ทำไมพี่แทคไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยคะ” เธอถามเขาเสียงสั่นพร้อมกับมองไปทางอื่น

       “เวลานอนใครเขาใส่เสื้อผ้ากันหลายตัวกัน เธอก็ไปอาบน้ำได้แล้ว” เขาตอบพร้อมเดินสะบัดผมที่เปียกไปหน้าโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อเสียบปลั๊กไดร์เป่าผมที่ตั้งวางบนโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อเป่าผมตัวเองให้แห้ง

       ชูว์!

       เสียงไดร์เป่าผมทำงานและเขาก็หันไปมองคนที่นั่งบนเตียงยังคงนั่งนิ่งไม่ยอมขยับตัวไปไหนจึงเอ่ยสั่งอีกครั้ง

       “นั่งบื้อทำไมอยู่อีก บอกให้อาบน้ำทำไมยังไม่ไป”

       “คือจอมไม่มีชุดมาด้วยค่ะ ไม่มีชุดจะเปลี่ยน” เธอบอกตอบเขาถึงเหตุผลที่นั่งบื้อให้เขาต่อว่าอยู่บนเตียง

       หึ!

       ชูว์!

       “ให้ยืมเสื้อเชิ้ตใส่นอนตัวนึง กางเกงบ็อกเซอร์ด้วย ไปค้นเอาในตู้” เขาบอกแค่นั้นแล้วหันมาสนใจเป่าผมตัวเองต่อให้แห้ง แล้วจอมใจก็ทำตามที่เขาบอกทันที เธอลุกเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อเลือกเสื้อหนึ่งตัวใส่นอนกับกางเกงบ็อกเซอร์ของเขาหนึ่งตัว ดีที่เป็นเอวยางยืดเลยใส่ได้

       “ขอบคุณนะคะพี่แทค”

       “อือ...ผ้าเช็ดตัวในห้องน้ำนั่นแหละ มีผืนใหม่อยู่”

       พรรธน์ยศครางรับคำขอบคุณพร้อมบอกเธอแล้วหันมาดูตัวเองในกระจกต่อ ส่วนคนตัวเล็กก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ ทันทีที่เสียงประตูห้องน้ำปิดแนบสนิท พรรธน์ยศก็ปิดไดร์เป่าผมเมื่อผมเริ่มแห้งแล้ว จึงโยนผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่คล้องคอไปพาดที่เก้าอี้นั่งที่ตั้งอยู่ข้างๆ แล้วถอดปลั๊กไดร์เป่าผมออกเดินไปยังเตียงแล้วเปิดลิ้นชักโต๊ะข้างหัวเตียงนำหนังสือหุ้นออกมาอ่าน เพราะยังไม่รู้สึกง่วง จริงๆ แล้วเขาเองก็ไม่รู้เป็นอะไร ใจมันสั่นเต้นแรงผิดปกติตั้งแต่ได้เข้ามาอยู่ในห้องสองต่อสองกับภรรยาตัวเล็กแล้ว เขาบอกว่าหล่อนไม่สวย น่าเบื่อ แต่จริงๆ แล้วจอมใจเป็นคนสวยคนหนึ่งเลยแหละ แต่เขาไม่อยากยอมรับว่าเธอสวยจึงต่อว่าใส่เธอไปแบบนั้นเมื่อตอนกลางวัน

เวลาผ่านไปนานเกือบครึ่งชั่วโมงที่จอมใจหายเข้าไปในห้องน้ำ เธอลังเลอยู่นานจะออกมาดีไหม เพราะอาบน้ำเสร็จไปตั้งแต่สิบนาทีแรกแล้ว แต่ที่ยังไม่ออกมาเพราะรู้สึกกังวลและเขินอาย ก็เสื้อของเขาตัวใหญ่ กางเกงแม้จะเอวยางยืดแต่ก็ยังใหญ่ แถมไม่มียกทรงใส่ กางเกงในก็ไม่มีเลยรู้สึกโหวงๆ ยังไงไม่รู้จึงเดินวนไปวนมาในห้องน้ำเพื่อรอให้คนข้างนอกหลับก่อน แต่ก็นานแล้วจึงคิดว่าเขาจะหลับจึงเปิดประตูห้องน้ำออกมา พอก้าวขาเดินออกมาก็เห็นว่าเขานั่งพิงอยู่บนเตียงอ่านหนังสืออยู่ และตอนนี้เขาผงะเงยหน้าจากหน้าหนังสือมองมาทางเธอที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำ

       “พี่แทคยังไม่นอนเหรอคะ?” เธอถามเขาเสียงแผ่วเบา

       “ยัง” เขาตอบสั้นๆ แล้วปิดหนังสือในมือพร้อมมองสำรวจเรือนร่างเล็กในชุดของตัวเอง ‘แม่งเซ็กซี่เป็นบ้า’ พรรธน์ยศพึมพำกับตัวเองในใจพร้อมกับมองไปยังหน้าตักตัวเองที่ครึ่งตัวซุกอยู่ใต้ผ้าห่ม เขารู้ว่าตอนนี้แท่งเหล็กร้อนมันกำลังผงาดตัวชูคออยู่ใต้ผ้าห่ม ‘ให้ตายสิ ยัยบ้านี่ยั่วเซ็กซ์เป็นบ้า อ่า...ปวดเป็นบ้า เขาพึมพำกับตัวเองในใจต่อพร้อมกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอมองคนตัวเล็กที่ใส่เสื้อผ้าของตัวเองเดินมายังเตียง พอเธอมาถึงเตียงก็ก้มโค้งตัวลงจะคลานขึ้นเตียงทำให้คอเสื้อเชิ้ตที่กว้างอยู่แล้วแม้ติดกระดุม แต่ก็ทำให้เขามองเห็นสองเต้าที่หย่อนคล้อยตามแรงโน้มถ่วง

       “อ่า...ให้มันได้แบบนี้สิวะ!” ครั้งนี้เขาพูดเสียงดังจนจอมใจได้ยิน เธอไม่เข้าใจว่าเขาพูดอะไรก็เคลื่อนตัวคลานขึ้นเตียงมาซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกับเขาแล้วล้มตัวลงนอนหันหลังให้อย่างกล้าๆ กลัวๆ เพราะไม่เข้าใจในคำพูดของสามีหนุ่ม

       “เธอแต่งงานมาเป็นเมียฉันใช่ไหมจอม”

เขาถามเสียงทุ้มพร่า เพราะตอนนี้ความปวดร้าวกลางหว่างขากำลังเล่นงานเขาอย่างหนัก ให้ตายเถอะ เขาควบคุมมันได้ตลอด แต่ทำไมตอนนี้เพียงแค่เห็นหล่อนอยู่ในเสื้อผ้าของเขาและก้มลงไม่ระวังจนเห็นอกอวบอิ่มก่อนหน้าถึงได้ร้อนวูบวาบขนาดนี้ แถมหล่อนยังผิวขาวนวลเนียนอีก กลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบู่ที่หล่อนถูตัวมากำจายไปทั่วห้องจนเขาต้องสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ

       “คะ?” เธอเอี้ยวหน้าหันมาถามเขาอย่างไม่เข้าใจในคำพูดของชายหนุ่มที่นั่งพิงหัวเตียงข้างๆ ตัวเองในตอนนี้

       “ฉันถามว่าเธอแต่งงานมาเป็นเมียฉันใช่ไหม?”

เขาถามย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นเธอสงสัย เพราะตอนนี้เขาแทบทนไม่ไหวแล้ว เรื่องเซ็กซ์เขาไม่เคยขาดเลยสักครั้ง เพราะมีผู้หญิงมากมายที่รอให้เขาเรียกหา แต่ทำไมต้องมามีอารมณ์โหยหาเซ็กซ์ตอนนี้กับร่างเล็กของคนที่แสนเกลียดหน้าคนนี้ด้วยเล่า ‘ให้ตายสิไอ้แทค!’ เขาได้แต่สบถว่าตัวเองในใจ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   บทพิเศษ ทาสรักของเมีย 2

    พรรธน์ยศปล่อยร่างอวบอิ่มของภรรยาคนสวยของตัวเองยืนข้างอ่างอาบน้ำเพื่อรอให้ตัวเองเปิดน้ำผสมน้ำในอ่างให้ได้อุณหภูมิพอดี และเพียงเวลาไม่นานก็ได้น้ำที่พอดีและอุณหภูมิพอดี เขาก็อุ้มจอมใจลงไปนอนแช่ในอ่างแล้วตามด้วยตัวเขาลงไปนั่งในอ่างซ้อนหลังภรรยา“อ่ะ...พี่แทค อืม...” เธอครางกระเส่าเมื่อปากหนาของเขาเริ่มจูบคลอเคลียกับต้นคอระหงเลื้อยมายังหัวไหล่เนียนมายังแผ่นหลัง“อ่า...หอม ขนาดมีเหงื่อยังหอมขนาดนี้ ขอบคุณนะทูนหัว ที่วันนี้แต่งงานกับพี่ และพี่ดีใจที่พี่ไม่ล่มงานแต่งงานของเรา ขอบคุณที่ขวัญหนีไปและทำให้พี่ได้เจ้าสาวแสนสวยคนนี้มา” เขาพึมพำกับหัวไหล่เปลือยของเธอพร้อมสอดมือโอบกอดมาด้านหน้าเคล้นคลึงสองเต้าอวบใหญ่ล้นมือไปด้วย“อ่ะ...อื้อ ถ้าย้อนเวลากลับไปวันนั้นอีกครั้ง จอมก็จะยังแต่งงานแทนพี่ขวัญค่ะ เพราะจอมรักพี่แทค จอมอยากเป็นเจ้าของพี่แทคมาตลอด อ่ะ...ชูว์ เบาๆ พี่แทค จอม...อ่า...เสียว” เธอจับมือใหญ่ที่ขยุ้มขยำหน้าอกตนเองให้ผ่อนแรงลงอีกนิดเมื่อเขาบีบแรงเกินไป“อ่า...แล้วก็ได้เป็นเจ้าสาวสมดั่งใจหวัง และที่สำคัญตอนนี้ได้ครองหัวใจพี่ด้วย จอมเป็นเหมือนยาชั้นดีที่หล่อเลี

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   บทพิเศษ ทาสรักของเมีย 1

    ร่างเล็กที่เคยผอมบางเพรียวระหงตอนนี้อวบอิ่มและกำลังเดินอุ้ยอ้ายถือตะกร้าผักเข้ามาในบ้าน ตั้งแต่ง้อกันสำเร็จ เขาก็ได้รับของขวัญในเย็นนั้นคือจอมใจกำลังตั้งครรภ์ลูกของเขา เขากำลังจะเป็นพ่อคน และทั้งคู่ก็พากันย้ายมาอยู่บ้านสามี เพราะพรรธน์ยศเป็นห่วงแม่ที่เริ่มอายุเยอะแล้วอยู่คนเดียว และจอมใจก็เห็นด้วย เพราะที่บ้านขวัญใจพี่สาวก็กลับมาอยู่บ้านแล้ว ตอนนี้จึงสบายใจที่พี่สาวอยู่ดูแลพ่อกับแม่แทนตัวเอง “ไปเก็บผักสวนครัวหลังบ้านเหรอจ๊ะทูนหัว” เขาที่เพิ่งกลับมาจากทำงานก็รีบถามสาวใช้ทันทีว่าภรรยาตัวเองอยู่ไหน พอรู้ก็รีบมาหาและเห็นร่างอุ้ยอ้ายของหญิงท้องแก่อีกสองเดือนก็จะคลอดเจ้าตัวเล็กเดินถือตะกร้าผักบุ้ง ผักคะน้าเข้ามาในบ้านพอดี “ค่ะ พี่แทค เพิ่งมาถึงเหรอคะ?” “ครับ เหนียวตัวจังเลย เก็บผักมาเหงื่อคงเยอะแน่เลย ไปอาบน้ำกันเถอะ” เขาเดินมาโอบประคองภรรยาที่ถือตะกร้าผักในมือแล้วยื้อแย่งจากมือส่งให้สาวใช้ที่เดินตามหลังภรร

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   อยากหย่าก็มาหย่าเอง 4

    “ไม่หย่า! กลับมาอยู่ด้วยกันนะ ให้โอกาสพี่นะ ที่ผ่านมาพี่มันไม่ดีจริงๆ ปากไม่ดีและนิสัยก็ไม่ดี ให้พี่ได้แก้ตัวกับสิ่งที่ผ่านมานะ พี่จะเป็นสามีที่ดีของจอม กลับมาอยู่กับพี่นะคนดีของพี่” เขายื่นมือคว้ามือเล็กมากุมไว้แน่นด้วยกลัวเธอจะวิ่งหนี“โอกาสเหรอคะ? จอมถามหน่อยเถอะ พี่แทคจะให้จอมกลับไปทำไม ในเมื่อในใจพี่แทคไม่เคยมีจอม พี่แทคไม่เคยมีผู้หญิงคนนี้ แล้วจะรั้งจอมไว้ทำไมคะ?” หัวใจดวงน้อยเจ็บทุกครั้งเมื่อต้องย้ำกับตัวเองว่าเขาไม่เคยรักตน“ใครบอกว่าพี่ไม่เคยมีจอม ถ้าไม่มีจอม พี่จะทำแบบนี้เหรอ พี่ไม่เคยคุกเข่าให้ใครเลยนะนอกจากจอมคนเดียวที่คู่ควรกับการคุกเข่าของพี่ กลับมาอยู่ด้วยกันนะทูนหัว ดูพี่สิ ตอนนี้สภาพพี่แย่มาก กินไม่ได้ นอนไม่หลับเพราะคิดถึงเมีย กลับบ้านเรานะทูนหัว” พรรธน์ยศอ้อนทันทีพร้อมกับดึงมือเล็กมาลูบไล้แก้มสากที่ซูบตอบลงของตัวเองเมื่อเขาพูดนั่นแหละ จอมใจถึงได้มองหน้าหล่อๆ ของสามี เพิ่งสังเกตว่ามันซูบลงไปเยอะจริงๆ ดวงตาก็คล้ำโบ๋เหมือนคนไม่ได้หลับได้นอน“แล้วทำไมจอมต้องสนใจพี่แทคด้วยคะ ก็ในเมื่ออีกไม่กี่นาทีข้

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   อยากหย่าก็มาหย่าเอง 3

    “กลับมาอยู่บ้านเรานะลูก” ทิพย์มณีเอ่ยพร้อมกับลูบแผ่นหลังเล็กของลูกสาว ส่วนภูธิปก็ทำเช่นเดียวกันกับภรรยา ตอนนี้พ่อแม่ลูกกอดกันกลม“กลับมาอยู่บ้านเรานะจอม พี่ขอโทษนะที่เห็นแก่ตัว ตอนนี้พี่คิดได้แล้ว” ขวัญใจเดินมาโอบกอดทั้งสามอีก เป็นภาพที่ดูแล้วอิ่มใจมากสำหรับคนที่เดินผ่านไปมา ส่วนรเณศและหนึ่งฤทัยก็ได้แต่หันมาส่งยิ้มให้กันแล้วพากันเดินถอยไปอยู่เงียบๆ ในมุมของตัวเอง เพื่อให้ทุกคนเคลียร์ใจกัน“จอม...พี่ขอโทษนะ ที่ก่อนหน้านี้พี่เห็นแก่ตัว พี่ขอโทษจริงๆ พี่รักจอมนะน้องพี่ ให้อภัยพี่นะจอม” เมื่อทั้งสี่คนผละออกจากกัน ขวัญใจก็จับมือเล็กของน้องสาวมากุมแน่นเพื่อขอให้น้องยกโทษให้กับความผิดของตัวเองที่ผ่านมา“ตอนนี้พี่เขารู้แล้วว่าพี่เขาควรอยู่ตรงไหน” ทิพย์มณีเอ่ยเสริม“ใช่ลูก กลับมาอยู่ด้วยกันนะ กลับมาอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวเราเหมือนเดิม ตอนนี้พี่เขาสำนึกผิดแล้วและพ่อก็ให้อภัยพี่เขาแล้ว อย่าแบกความทุกข์ไว้คนเดียวเลยนะลูก และอย่าหนีไปแบบนี้อีกรู้ไหมพ่อกับแม่เป็นห่วงมากแค่ไหน โดยเฉพาะพ่อแทคเขาเป็นห่วงเรามากนะจอม&rdq

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   อยากหย่าก็มาหย่าเอง 2

    หนึ่งฤทัยพาจอมใจมากรุงเทพฯ มาถึงตั้งแต่เช้ามาแวะที่คอนโดของเพื่อนรักก่อน เพื่อรอเวลานัดกับพรรธน์ยศที่หน้าสำนักงานเขตเพื่อไปจดทะเบียนหย่ากับสามี จริงๆ รู้ว่าเพื่อนไม่ไหว แต่ทำยังไงได้เมื่อเพื่อนอยากมาหย่าให้ขาดจากสามี แม้จะรักแต่ยอมเจ็บปวดดีกว่าปล่อยไว้นาน ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! “เราไปเปิดประตูก่อนนะ สงสัยพี่เป๊กมาแล้วน่ะ” หนึ่งฤทัยบอกเพื่อนรักแล้วเดินไปเปิดประตูห้องทันที แล้วก็จริงเป็นรเณศจริงๆ ถึงเดินกลับมาพร้อมกับผู้มาใหม่และปิดประตูไว้เหมือนเดิม “เป็นยังไงมั่งจอม โอเคไหม พร้อมไหม” รเณศถามหญิงสาวพร้อมนั่งลงโซฟาตัวที่ว่างตรงข้ามเธอ ส่วนหนึ่งฤทัยก็เดินไปนั่งลงที่เดิมข้างเพื่อนรัก “แล้วจอมไม่โอเคได้ไหมล่ะพี่เป๊ก ไม่โอเคก็ต้องโอเคแหละ ไปกันเถอะค่ะ จอมไหว ตอนนี้ก็ใกล้ได้เวลานัดแล้ว” เธอบอกชายหนุ่ม&n

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   อยากหย่าก็มาหย่าเอง 1

    เลขาแจ้งว่ามีคนมาขอพบอยู่ข้างล่าง เขาจึงถามว่าใคร พอรู้ว่าเป็นรเณศก็รีบให้ขึ้นมาหาตัวเองที่ห้องทำงานทันที ทันทีที่รเณศมาถึง พรรธน์ยศก็ถามทันทีว่าอีกฝ่ายมาทำไม และก็เห็นว่าในมือของอีกฝ่ายมีซองเอกสารสีน้ำตาลมาด้วย รเณศไม่ตอบ แต่กลับเดินมาดึงลากเก้าอี้นั่งโดยไม่สนใจว่าเจ้าของห้องทำงานจะเชิญชวนหรือไม่ “อะไร?” พรรธน์ยศถามเสียงห้วนเมื่อเห็นซองเอกสารในมืออีกฝ่ายที่โยนมาทิ้งตรงหน้าตัวเอง “เปิดดูสิ” รเณศตอบสั้นๆ พร้อมเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ยกขาไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ พรรธน์ยศรีบหยิบซองเอกสารเปิดออกมาดูทันทีว่ามันคือซองอะไร พอไล่สายตาอ่านก็ถึงกับขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความโกรธ สันกรามปูดโปนขึ้นทันที มือใหญ่ก็กำเอกสารในมือแน่น “ใบหย่างั้นเหรอ?” “เซ็นซะ จะได้เสร็จธุระของฉัน” รเณศเอ่ยสั่งอีกฝ่าย&nb

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   มื้อดึกที่แสนเร่าร้อน 2

    “อ่ะ...อื้อ ไม่ไหวแล้ว จอม อ่ะ...อื้อ จอมไม่ไหวแล้ว อ่ะ...กรี๊ด!” แล้วเธอก็ร้องกรี๊ดออกมาสุดเสียงเมื่อได้พบความสุข นิ้วแกร่งถอดถอนออกมาจากความคับแน่นที่กระตุกเกร็งของหล่อนทันที เขาส่งเธอถึงสวรรค์แล้ว แต่เขายังปวดหนึบเอ็นเนื้ออวบใหญ่กลางหว่างขาอยู่&

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   อยากเป็นเมียฉันไม่ใช่เหรอ 3

    พรรธน์ยศรับรู้ได้ถึงแรงสะอื้นไห้ของเจ้าหล่อน และเห็นว่าดวงตากลมโตของจอมใจนั้นอาบคลอไปด้วยน้ำตาและทางหางตาก็มีน้ำไหลตลอด เขารู้สึกเจ็บปวดไม่แพ้เธอหรอกตอนนี้ และตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันทำไมถึงรู้สึกเจ็บปวดเพียงแค่เห็นน้ำตาของจอมใจ แต่ก็สลัดความรู้สึกนั้นทิ้งไปเมื่อความร้อนรุ่มกลางหว่างขามันเร่งเร

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   ชีวิตหลังแต่งงานมันไม่ง่าย 2

    เช้าวันรุ่งขึ้น เธอตื่นมาช่วยแม่ครัวของบ้านเตรียมของใส่บาตรทำบุญเพื่อรอสามีแต่ง แต่รอแล้วรอเล่าเขาก็ไม่มา เธอได้ใส่บาตรคนเดียว ยอมรับว่าเสียใจเมื่อตื่นเช้ามาพ่อกับแม่ถามหาพรรธน์ยศ จะให้ตอบยังไงว่าเขาออกไปจากบ้านตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เขาไม่ได้ค้างที่บ้านด้วย ไม่ได้นอนที่ห้องหอ เขาไปค้างที่ไหนเธอยังไม่

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   ชีวิตหลังแต่งงานมันไม่ง่าย 1

    เมื่อทุกคนออกไปจากห้องของคู่บ่าวสาวหมดแล้วในตอนนี้ เหลือเพียงพรรธน์ยศ กรีฑา หรือแทค วัย 36 ปี ผู้บริหารบริษัทนำเข้ารถจากยุโรปรายใหญ่ของประเทศ แน่นอนในวันนี้เขาคือเจ้าบ่าว แต่เจ้าสาวนี่สิไม่ใช่คนที่เขาอยากแต่งงานด้วย หล่อนคือจอมใจ พรทิพย์ หรือจอม วัย 24 ปี ที่มาเป็นเจ้าสาวแทนเจ้าสาวตัวจริงของเขาในวั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status