EP:1 – จุดเปลี่ยนชีวิต

“ดารินทร์! ดารินทร์อยู่ไหน!”

เสียงอึกทึกดังมาจากโถงบ้านใหญ่ บ้านที่ไม่เคยต้อนรับชีวาด้วยรอยยิ้ม แต่กลับเป็นเพียงสถานที่ที่ย้ำเตือนว่า ขวัญชีวาไม่ใช่คนในตระกูลนี้

“แล้วใครจะรับผิดชอบห๊ะ!?” เสียง จินดา แม่เลี้ยงกรีดร้องลั่น ร่างอวบที่สวมชุดแพงเดินวนไปมาอย่างคลุ้มคลั่ง

“งานแต่งจะเริ่มอยู่แล้ว แต่ลูกสาวแสนดีของแก… กลับหนีไปกับผู้ชาย!” พ่อของเธอ อลงศักดิ์ ชายผู้มีทั้งอำนาจและชื่อเสียง ทุบโต๊ะดัง ปัง!

ริมฝีปากบางเม้มแน่น มือเล็กกำชายกระโปรงจนสั่น ชีวา ไม่รู้จะก้าวออกไปทางไหน เธอเป็นเพียงลูกนอกสมรสที่ถูกเก็บมาไว้หลังบ้านตั้งแต่เด็ก ไม่เคยได้รับการเหลียวแลจากใครทั้งสิ้น

“เงินก็ไม่มีใช้ แล้วถ้าคุณๆ เขารู้ว่ายัยดารินทร์หนีไปเราจะต้องตายแน่ๆ”

“ไม่มีใครหนีไปไหนทั้งนั้น งานนี้จะต้องจัดต่อ ไม่งั้นฉันกับตระกูลจะเสียหน้า แถมจะถูกฆ่าตายด้วย!”

สายตาทุกคู่หันมาที่เธอ ร่างบางชะงักค้างหัวใจหล่นวูบลงไปก้นเหว ไม่อยากให้สิ่งที่คิดนั้นเป็นความจริง

“ชีวาแกจะต้องขึ้นไปแทนพี่สาวแก” เสียงแม่เลี้ยงพูดด้วยแววตาเหยียดหยาม “ก็ในเมื่อแกเกิดมาเพื่อต่ำต้อยอยู่แล้ว อย่างน้อยก็เอาตัวเข้าไปปกปิดความอับอายให้ตระกูลนี้สักครั้ง”

“มะ…ไม่ได้ค่ะ หนู..”

“ไม่มีคำว่าไม่ได้!” พ่อคำรามเสียงดัง “แกเป็นลูกฉัน แกก็ต้องทำเพื่อครอบครัว!”

“แต่หนู…ไม่อยากแต่งกับเขา หนูไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ!” น้ำเสียงสั่นเครือของชีวาสะท้อนความหวาดกลัว ดวงตากลมโตเอ่อคลอด้วยน้ำตา

จินดาหัวเราะหยัน เสียงเย็นเยียบเสียดแทงหัวใจ “ไม่รู้จักแล้วไง? ผู้ชายคนนั้นมีอำนาจมากพอจะบดขยี้พวกเราได้ทั้งตระกูล ถ้าแกยังอยากมีที่ซุกหัวนอน ก็ตอบตกลงเสียเถอะ!”

“แต่..ทำไมต้องเป็นหนู ทำไมไม่ใช่พี่ดารินทร์..คนที่เขาอยากได้จริง ๆ”เสียงใสแทบขาดห้วง ความเจ็บปวดตีตื้นขึ้นมาในอก

“เพราะมันหนีไปแล้วไง! เหอะลูกไม่รักดีฉันจะให้มันมีชีวิตที่สุขสบายก็หนีไป โง่!"  อลงศักดิ์ตอบเสียงกร้าว ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ  "และชีวาเขาก็ไม่ได้สนใจหรอกนะว่าจะเป็นใคร แต่เขาต้องการแค่ลูกสาวของฉันไปใช้หนี้ ฉะนั้นตอนนี้มันก็เหลือแค่แก แล้วแกจะให้ครอบครัวฉันพังเพราะความเห็นแก่ตัวของแกเหรอ!”

“ฮึก..” ชีวาสะอื้นสะอื้น หัวใจถูกบีบอัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก เธอส่ายหน้าช้า ๆ น้ำตาไหลอาบแก้ม “หนู..หนูไม่อยากเป็นตัวแทนของใคร และ หนูไม่อยากถูกขายไปเหมือนของไม่มีค่า…”

“แกไม่มีสิทธิ์เลือก!” แม่เลี้ยงกระแทกเสียง พร้อมก้าวเข้ามาบีบแขนเล็กแน่น “เกิดเป็นชีวา ก็มีหน้าที่แค่นี้จำเอาไว้!”

“แต่หนูไม่รู้จักเขา!”

ปัง!

ผู้เป็นพ่อกระแทกฝ่ามือลงบนโต๊ะเสียง ดังปัง! พร้อมกับเอ่ยปากพูดด้วยความโมโห “เดี๋ยวแกก็รู้จักเขาเอง! ผู้ชายที่แกต้องแต่งด้วย ชื่อ ออสติน”

จินดาพูดเสริมทันที ใบหน้าเหยียดหยามทอแววเย็นชาจนชีวาสะท้อนกลับ “ไม่เพียงออสตินหรอกนะ เขาคนนี้มีเพื่อน คือ ‘ลีโอ’ อีกหนึ่งมหาอำนาจมาเฟียที่ยากจะต้าน ถ้าพวกเขาสองคนคิดจะเล่นงาน ใครจะช่วยพวกเราได้”

“และถ้าวันนี้ถ้าออสตินไม่มีเจ้าสาว แกกับพวกเราจะไม่มีวันผ่านคืนนี้ไปได้ พวกเขาไม่ยกโทษให้ใครง่าย ๆ”

“มะ..ไม่..” คำพูดปิดท้ายของผู้เป็นพ่อเหมือนตอกตะปูลงบนโลง ศีรษะชีวาหมุนไปมา ความกลัวแผ่ซ่านจนพูดไม่ออก น้ำตาไหลพร่าพร้อมกับความรู้สึกว่าตัวเองถูกขายให้กับเงามืดสองคนที่มีอำนาจมากเกินกว่าจะแบกรับได้

จินดาสลัดแขนเรียวเล็กออกจากมือ พร้อมกับยืดตัวตรงแต่สายตาก้มต่ำมองลูกเลี้ยงอย่างเลือดเย็น “คราวนี้แกรู้จักเขาแล้วใช่ไหม? รู้แล้วว่าพวกเขาเป็นใคร แล้วก็รู้แล้วว่าชีวิตพวกเราขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกเขา ดังนั้น…อย่าทำให้ครอบครัวฉันต้องจบ เพราะความดื้อรั้นของแก”

“ชีวาบุญคุณที่ฉันเลี้ยงแกมาจนโต ถึงเวลาที่แกต้องชดใช้แล้ว”

“ฮึก..พะ..พ่อ..” เธอสะอึก น้ำตาคลอเบ้า ทั้งตัวสั่นด้วยความกลัวและสิ้นหวัง แต่ก็ไม่มีใครสนใจความรู้สึกเธอเลยแม้แต่น้อย ทุกคนมองเธอเหมือนเป็น หมากตัวหนึ่งในเกม และเพียงชั่วอึดใจคนใช้ก็ถูกสั่งให้นำชุดเจ้าสาวมาโยนใส่ในอ้อมแขนของเธอ

“เอาช่างแต่งหน้ามาแต่งมันเร็วๆ สิ เดี๋ยวก็ไม่ทันเวลาพอดี” จินดารีบสั่งการเหลือบมองดูเวลาด้วยความร้อนใจ

“พ่อค่ะ..หนูไม่..”

“ถ้ายังอยากให้ฉันเก็บกระดูกแม่แกไว้ ก็จงสวมชุดเจ้าสาวซะ และไม่มีข้อโต้แย้ง!”

หลังคำขู่สุดท้ายจากพ่อ ชีวามองไม่เห็นทางเลือกอื่น หัวใจดวงน้อยถูกบีบแน่นจนแทบแหลก ร่างบางถูกรั้งลุกขึ้นด้วยแรงกระชาก เดินไปยังห้องแต่งตัวด้วยความยอมจำนน เธอค่อย ๆ ยอมรับความจริงที่โหดร้ายที่สุดในชีวิตอย่างไร้ทางเลือก

@ห้องแต่งตัว

เสียงขู่ก้องของพ่อยังสะท้อนก้องในหัว “ถ้ายังอยากให้ฉันเก็บกระดูกแม่แกไว้ ก็จงสวมชุดเจ้าสาวซะ และไม่มีข้อโต้แย้ง!”

ชีวาถูกลากให้เดินตรงไปยังห้องแต่งตัวราวนักโทษ ร่างบางถูกช่างมืออาชีพรุมแต่งแต้มจนไม่เหลือคราบน้ำตา

เส้นผมนุ่มสลวยถูกรวบเกล้าเรียบร้อย ประดับด้วยมงกุฎเพชรแวววาว ริมฝีปากสีระเรื่อถูกแต่งแต้มให้หวานเย้ายวน ดวงตากลมโตฉ่ำประกายยิ่งขับให้เธอสวยเกินกว่าจะละสายตาได้ ราวกับเจ้าสาวในฝันที่ใครต่างเฝ้ารอแต่ใต้ใบหน้าที่ถูกเติมแต่งงดงามนั้น…หัวใจเล็ก ๆ กลับหม่นหมอง

ห้องแต่งตัวเย็นยะเยือกเต็มไปด้วยแสงไฟ ‘ชีวา’ ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ยืนมองหน้ากระจกใส ดวงตาแดงก่ำ แต่ต้องเม้มริมฝีปากแน่นจนมันห้อเลือดเพื่อไม่ให้เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมา

“..ทำไมเราถึง..รู้สึกคิดถึง..แต่ก็รู้สึกกลัว..เหมือนมันมีบางอย่างกำลังรอคอย..”

“ช่างเถอะชีวา..เธอแค่หลุดออกจากที่นี่..และไปเริ่มต้นชีวิตใหม่”

คืนนี้เธอจะถูกยกให้ผู้ชายแปลกหน้า..และยังเป็นการแต่งงานแทนพี่สาวที่หนีไปอีก..

แต่ทว่าสิ่งเลวร้ายยิ่งกว่านั้น เธอคงไม่รู้ว่างานแต่งงานในครั้งนี้ เธอไม่ได้เผชิญหน้า แค่เจ้าบ่าวผู้แสนเย็นชา แต่ยังมีเพื่อนเจ้าบ่าวที่ขึ้นชื่อความเจ้าเล่ห์อำมหิตคนนั้น..ที่กำลังรอ “เจ้าสาว” คนใหม่อยู่เหมือนกัน