ตอนที่7.ความห่วงใย

ชลาลัยมองคนที่เดินเข้ามาในบ้านด้วยความแปลกใจ หญิงสาวขยับนั่งตัวตรง เมื่อเธอคนนั้นเดินมาหยุดที่หน้าโซฟาตัวที่เธอนั่งอยู่ 

            “ฉันชื่อกันตา เป็นคู่หมั้นพ่อเลี้ยงธาดา” คำแนะนำของกันตา ทำให้ชลาลัยเข้าใจทุกอย่าง ผู้หญิงคนนี้คงหึงหวงที่คู่หมั้นพาผู้หญิงอื่นมาเก็บเอาไว้ 

            “ฉันชื่อชลาลัย” ชลาลัยแนะนำตัว รอคอยว่ากันตาจะพูดอะไร 

            “เธอมาอยู่ที่นี่ทำไม ทำไมไม่กลับไป” 

            “คุณก็เห็นว่าฉันถูกขัง” 

            “แน่ใจนะว่าถูกขัง ไม่ได้เต็มใจอยู่ที่นี่หรอกเหรอ” กันตาตวาดแหว ชลาลัยอยากจะกลอกตาให้กับคำพูดของเธอ

            “คุณดูไม่ออกเลยเหรอว่า คนเต็มใจกับไม่เต็มใจ มันต่างกัน คุณก็เห็นว่าพ่อเลี้ยงธาดาขังฉันไว้ ล็อกประตูและมีคนเฝ้าตลอด แบบนี้เรียกว่าเต็มใจไหมล่ะ” 

            “เธอไม่ได้เต็มใจอยู่จริง ๆ ใช่ไหม” กันตาถาม 

            “ใช่” 

            “พ่อเลี้ยงทำอะไรเธอหรือเปล่า ฉันเห็นพ่อเลี้ยงมาหาเธอกลางดึก” คำถามของกันตาทำให้ชลาลัยกลืนน้ำลายลงคอ แสดงว่ากันตาจับตาดูพ่อเลี้ยงธาดาตลอดเวลา

            “เปล่า ด่าเสร็จเขาก็กลับ มีลงมือตบตีบ้างบางครั้ง” เพราะแขนและขาของเธอมีรอยเขียวช้ำ คงโกหกกันตาไม่ได้ 

            “ถ้าเธอไม่อยากอยู่ที่นี่ ฉันจะพาเธอออกไปเอง” คำพูดของกันตาทำให้หัวใจของชลาลัยพองโต 

            “จริงหรือคะ” 

            “ก็ใช่นะสิ ฉันรักพ่อเลี้ยงธาดา เรากำลังจะแต่งงานกัน เธอมาทางไหนก็กลับไปทางนั้น คืนพรุ่งนี้พ่อเลี้ยงธาดาจะไปงานเลี้ยงที่ไร่พ่อเลี้ยงถาวร เธอเตรียมตัวไว้ก็แล้วกัน ประมาณสี่ทุ่มฉันจะให้เสกพาเธอออกไป ฉันจะให้คนของฉันรออยู่ที่ท้ายไร่ แต่เธอต้องสัญญามาก่อน ถ้ามีอะไรผิดพลาดอย่ามาโทษฉัน เธอเป็นคนอยากออกไปเอง จำใส่หัวเธอไว้นะ” กันตาบอกกับหญิงสาว เธอวางแผนไว้อย่างดี ถ้ามีอะไรผิดพลาด เสกจะกลายเป็นแพะรับบาปทันที เสกรักเธอเสกจะต้องทำตามที่เธอสั่ง 

            “ได้ ขอบคุณนะคะ” 

            “ไม่ต้องมาขอบคุณฉันหรอก ฉันเต็มใจช่วยเธอ” กำจัดชลาลัยออกไปเร็วเท่าไร ก็ยิ่งดีกับตัวเธอ สวยขนาดนี้ธาดาอาจจะเผลอใจเข้าสักวัน 

            “คืนพรุ่งนี้เจอกัน” พูดจบกันตาก็เดินออกไป 

ชลาลัยยิ้มออกมาด้วยความดีใจ ในที่สุดก็มีคนมาช่วยเธอออกไปจากขุมนรก เธอจะไม่ติดใจเอาความเขา จากกันด้วยดี เพราะธาดาเองก็สูญเสียมาเยอะ ขอให้ทุกอย่างจบลงที่เธอ ส่วนเรื่องแต่งงานนั้นเธอคงต้องยกเลิก ทินกรเป็นคนเจ้าชู้ ไม่ใช่แค่ฟ้ารินคนเดียว ยังมีผู้หญิงอีกมากมาย ที่ต้องเจ็บปวดจากการกระทำของเขา

กันตาคุยเรื่องนี้กับเสก เสกลังเลในตอนแรกเพราะกลัวพ่อเลี้ยงธาดา ถ้าถูกจับได้พ่อเลี้ยงคงฆ่าเขา 

            “อย่ากลัวไปเลย เสร็จงานเธอไปรอฉันในเมือง เราจะหนีไปด้วยกัน” กันตาออกอุบายให้เสกเชื่อใจ เสกคิดตามก่อนจะพยักหน้ารับ ประจวบเหมาะไปหมด ชลาลัยจะให้เงินเขาถ้าเขาช่วยพาเธอหนีออกไปจากที่นี่ งานนี้ได้ทั้งคนรักและเงินก้อนโต มีเงินกันตาจะได้ไม่ลำบาก 

กันตากลับไปแล้วเสกจึงเปิดประตูเข้ามาเก็บถาดอาหาร เด็กหนุ่มอาศัยจังหวะนั้นทวงสัญญากับชลาลัย 

            “ที่คุณบอกว่าถ้าผมพาหนี คุณจะให้เงินผม จริงไหมครับ” คำถามของเด็กหนุ่มทำให้ชลาลัยวางมือจากหนังสือที่หยิบขึ้นมาอ่าน 

            “จริงสิจ๊ะ ฉันจะพาเธอไปอยู่ด้วย จะให้เงินเธอ แล้วส่งเสียให้เธอเรียนต่อตามที่เธอต้องการ” ถึงแม้กันตาจะมีแผนพาเธอหนี แต่ชลาลัยก็ไม่ไว้ใจ มีเสกไปด้วยน่าจะปลอดภัยกว่า เพราะเสกเป็นคนซื่อ 

            “ผมขอแค่เงินได้ไหม คุณตาสัญญากับผมว่า ถ้าพาคุณออกไปจากไร่แล้ว เธอจะหนีไปกับผม ผมอยากได้เงินไปดูแลเธอ” คำพูดของเสกทำให้ชลาลัยย่นคิ้วเข้าหากัน กันตารักพ่อเลี้ยงธาดา แล้วจะไปกับเสกได้ยังไง เสกน่าจะถูกเธอหลอกเข้าแล้ว มิน่าถึงได้กำชับนักหนาว่าถ้าถูกจับได้ อย่าซัดทอดเธอ 

            “เสกรักกันตาเหรอ” ชลาลัยถาม เสกเพิ่งจะสิบหกจะทันเหลี่ยมของกันตาได้อย่างไร 

            “เรารักกันครับ”

            “เรานี่หมายถึง เสกกับกันตารักกันใช่ไหม” ถามเพื่อความแน่ใจ 

            “ครับ” คำตอบของเสกทำให้ชลาลัยถอนหายใจ เสกคงถูกกันตาหลอกเข้าแล้ว 

            “ฟังฉันนะเสก ฉันไม่รู้ว่าเสกกับกันตารู้สึกยังไงต่อกัน แต่กันตาบอกว่าจะให้เสกพาฉันออกไปจากที่นี่ ฉันอยากให้เสกไปกับฉัน ไปเริ่มต้นใหม่ ที่กรุงเทพฯ มีอะไรมากมายที่เสกจะได้เรียนรู้” เธอรู้สึกถูกชะตากับเสก และยิ่งสงสารเข้าไปอีกเมื่อรู้ว่าเสกกำลังถูกกันตาหลอกใช้ เด็กคนนี้ใสซื่อและบริสุทธิ์ ถ้าอยู่ที่นี่ต่อไปสักวันคงพลาดท่าให้กับคำว่ารัก 

            “ผม...” 

            “พรุ่งนี้เสกพาฉันออกจากไร่ กันตาจะให้รถมารับฉันที่ท้ายไร่ เสกไปกับฉันนะ ฉันกลัวคนของกันตา มีเสกไปด้วยฉันจะได้อุ่นใจ ไปกับฉันเสกจะมีอนาคตที่ดี โลกใบนี้กว้างใหญ่ เสกจะได้เจอกับอะไรอีกมากมาย อย่าฝากชีวิตไว้กับความไม่แน่นอนเลยนะ เสกเป็นคนฉลาด ฉันรู้ว่าเสกก็รู้ว่ากันตารักใคร” คำพูดของชลาลัยทำให้เสกเงียบไป เสกเองก็รู้มาตลอดว่ากันตารักธาดา แต่ที่กันตาทำแบบนี้เพราะต้องการใช้เขา แต่เป็นเขาต่างหากที่เต็มใจให้กันตาหลอก เพราะเขารักเธอ 

            “ไปกับฉันนะเสก” 

            “ครับคุณน้ำ” 

            “ต่อไปนี้เรียกฉันว่าพี่น้ำนะ ฉันจะเป็นพี่สาวเธอ” ชลาลัยยิ้มให้เด็กหนุ่ม เสกเป็นเด็กน่าสงสาร แม้จะเพิ่งรู้จักและพูดคุยกัน เธอก็รู้ว่าเสกเป็นเด็กดี ถ้าเธอหนีไป แล้วทิ้งเสกไว้ที่นี่ นอกจากจะถูกกันตาหลอกแล้ว ธาดาก็คงไม่ปล่อยเสกเอาไว้ เธอไม่อยากทำบาปกับเด็กที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรด้วย