Mag-log inShare
5
Petsa ng paglalathala:
2026-06-23 15:35:51“ขอบคุณมากครับ...”
เสียงทุ้มดังขึ้นบนศีรษะของเธอ ทราวดีนอนนิ่งเพราะยังมึนงง เธอรู้สึกเหมือนโลกดับไปชั่วคราว ในหูยังได้ยินเสียงร้องไห้ของตาหนูป๊อบ
“มีอะไรเรียกดิฉันได้นะคะคุณไนท์”
“ครับ..” เขามองก้มลงมา หญิงสาวที่อุ้มทารกมาตอนนี้กำลังนอนนิ่งอยู่บนโซฟาในห้องของเขา ส่วนทารกตัวน้อย...นอนหลับไปแล้วบนเบาะนุ่มที่ปูผ้าเรียบร้อย โดยการจัดการของคุณแม่บ้าน
ทุกอย่างช่างรวดเร็วและโกลาหนอย่างที่สุด
พอเขารองรับทั้งเธอและทารกไว้ได้ทัน ปพนภพก็ร้องตะโกนให้คนช่วย รปภ.วิ่งออกมาอุ้มร่างของหญิงสาวไว้เพราะเธอหมดสติ ส่วนเขานั้นประคองเด็กน้อยวิ่งหน้าตาตื่นตามกันไปติดๆ เสียงของเด็กทารกร้องจ้าไปตลอดทาง ยิ่งสร้างความสติแตกให้ปพนภพอีกเป็นเท่าตัว โชคยังดีอยู่บ้างว่าเขามีหลานๆ หลายคน พอเคยได้ดูแลโอบอุ้มกันบ้าง เลยเลี้ยงเด็กพอเป็น เขาให้รปภ. พาเธอขึ้นมาบนห้องของเขา วางให้นอนบนโซฟา เรียกแม่บ้านมาช่วยปฐมพยาบาลเธอ และโอ๋ปลอบจนตาหนูเบาเสียงร้องไห้ เอานมในเป้ที่อยู่ในกระบอกเก็บความเย็นให้แกได้ดื่ม แอบกังวลนิดหน่อยว่าจะต้องอุ่นก่อนไหม แต่ด้วยความรีบเร่งเฉพาะหน้า เขาเลยถือขวดนมจ่อปาก แกใช้มือน้อยๆ จับขวดนมไว้แล้วดูดดื่มน้ำนม ยิ้มให้เขาเสียด้วย...หน้าตาน่าเอ็นดูมากๆ
ส่วนทราวดีนั้นพอเขาเห็นว่าเธอลืมตาแล้ว ก็บอกให้แม่บ้านออกไปก่อน แม่บ้านเตรียมเบาะซึ่งเป็นหมอนอิงขนาดใหญ่บนโซฟาเขานั่นแหละ มาเป็นเบาะรองชั่วคราว พร้อมกับปูผ้าอ้อมรองอีกชั้น เขาวางตาหนูบนนั้นดูแลเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เสร็จ หายตกใจและดื่มนมพออุ่นท้อง เจอแอร์เย็น เบาะนุ่ม ทารกน้อยก็พริ้มตาหลับลง มือใหญ่นั้นลูบกล่อมเบาๆ ตรงบริเวณอกของทารก
ทุกอย่างอยู่ในสายตาของทราวดี ที่แม้จะยังมึนงง แต่อาการอ่อนโยนที่เขาแสดงออกกับตาหนูป๊อบ ทำให้เธอรู้สึกมีความหวังอย่างมาก ในการแบกหน้ามาหาเขาครั้งนี้
ตาคมนั้นเหลือบมามองคนที่นอนมองเขานิ่งอยู่ เขาถอนใจเฮือก มองดูเด็กน้อยที่ตอนนี้หลับปุ๋ยไปแล้ว ก็ค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วพลันสีหน้าอันอ่อนโยนที่เธอเห็นก็แปรเปลี่ยนไปเป็นเย็นชาและดุดัน จนทราวดีถึงกับใจสั่นแต่ก็ฝืนสู้
“อาการดีขึ้นหรือยัง”
เสียงของเขาทุ้มมีอำนาจมาก ทราวดีเม้มปากก่อนจะพยักหน้ารับ แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไร เขาก็บุ้ยใบ้ไปทางทารกน้อยที่หลับปุ๋ย
“ไปคุยกันข้างนอก จะได้ไม่กวนแก”
เป็นคนดุกับสตรี แต่ดันอ่อนโยนกับทารก อย่างน้อยเขาก็อ่อนโยนแหละ...เธอมีหวัง
ทราวดีค่อยๆ ทรงตัวลุกขึ้นนั่ง ปพนภพเดินนำออกไปด้านนอก เขาพาเธอและเด็กทารกมาพักในโซนที่จัดไว้เป็นห้องนั่งพักผ่อน คอนโดของเขาเป็นแบบเพนท์เฮ้าส์ มีสองห้องนอน ห้องโถงอเนกประสงค์ ห้องครัว โซนพักผ่อน และมีระเบียงด้านนอก...มองเห็นวิวกรุงเทพฯ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา
เธอเดินตามเขาไป เขาพาเธอไปตรงห้องโถงอเนกประสงค์ของบ้าน ที่มีตู้ไม้น้ำและเลี้ยงปลาขนาดใหญ่สวยงามตั้งโชว์ งานอดิเรกของปพนภพที่เริ่มทำมาได้พักหนึ่งแล้ว นี่ก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่เขาชอบมานอนที่นี่ไม่ได้กลับบ้านใหญ่
เขายังคงยืนไม่นั่ง ฉะนั้นทราวดีเลยยืนตามเขาไม่ยอมนั่ง เขากอดอกแล้วหันหน้ามามองเธอ พลางเลิกคิ้ว
“เธอเป็นใคร? แล้วเด็กนั่นลูกของเธอหรือ”
“แกเป็นลูกคุณ”
ทราวดีรวบรวมความกล้าเปิดปาก ตามองจ้องเขาแบบไม่ยอมหลบ ทั้งที่เริ่มหวาดเกรงกับสายตาคมกริบเหมือนใบมีดโกนนั่น
“หืม?”
“แกเป็นลูกคุณจริงๆ”
เธอย้ำ ปพนภพมองเธอแบบหัวจรดเท้าอีกรอบ ก่อนจะถอนใจออกมาเฮือกใหญ่
“เท่าที่จำได้ ฉันไม่เคยมีคู่นอนสภาพแบบเธอ แล้วทุกครั้งฉันก็ป้องกัน ฉะนั้น...ไม่...”
“คุณจำคุณแอ้มไม่ได้เหรอ”
ทราวดีเอ่ยสวนขึ้นมา เริ่มโมโหกับสายตาของเขาที่มองมาแบบนั้น โหย...มองกันขนาดนี้ ด่ากันเลยดีกว่าเหอะ
“แอ้มไหน?”
พอเขาถามแบบนั้น เธอก็ยิ่งหัวร้อน คนอะไรมั่วจนจำไม่ได้ว่าตัวเองมีคู่นอนกี่คน มีแฟนกี่คน เขานี่มันช่างสำส่อนจริงๆ
“อัมราภัทร จิตราพลชัย”
ประกาศชื่อนามสกุลไปแบบนี้ เขาต้องสะดุดบ้าง นามสกุลคุณแอ้มดังมาก มีบริษัทใหญ่โตระดับประเทศ เขาอยู่ในวงการกันคงเคยได้ยินบ้าง เธอก็หวังอันนี้แหละที่จะทำให้เขายอมรับหลาน
“อัมราภัทร”
เขาทวนคำเบาๆ ทราวดีควานมือไปในกระเป๋ากางเกง หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาแล้วเปิดภาพของอัมราภัทรให้เขาดูชัดๆ ปพนภพดูจะตกใจเล็กน้อยที่เห็นภาพของคุณแอ้มเข้า
“จำได้แล้วละสิ ฉันเป็นน้องคุณแอ้ม”
ปพนภพเม้มริมฝีปาก แน่นอนเขาจำหล่อนได้ เพราะน้องชายตัวแสบเคยเอาหล่อนมาอวดว่า...ตอนนี้มีสาวไฮโซมาจีบ
หรือว่า...
“แกเป็นลูกคุณ”
ทราวดียังคงย้ำชัดเจน ยืนยันมั่นเหมาะแบบนั้น
“ไม่น่าจะใช่”
ปพนภพก็ยืนยันเช่นกัน เพราะไม่มีแววที่เขาจะเป็นพ่อของเด็กนี่แน่ๆ แต่คงจะเป็นคนอื่นชัวร์เป็นแน่แท้
นายไนล์...อาจจะก่อเหตุขึ้นแล้วไหม? สังหรณ์ของเขาน่าจะเป็นจริง ไอ้น้องบ้า...เอาชื่อเขาไปอ้างหรือเปล่า แม่นี่ถึงได้ดิ่งมาหาเขาถึงนี่ ปพนภัทรเคยบอกว่าตอนแนะนำตัวกับหล่อนขอยืมชื่อเขา เพราะจะได้ดูใจ...ว่ามาเพราะชอบไม่ได้มาเพราะอยากเข้าถึงผู้กำกับคนดัง เขาเคยปรามน้องแล้วว่าอย่ามาทำตลกเล่นอะไรแบบนั้น แต่ปพนภัทรบอกว่ายืมแป๊บเดียวไม่นาน เขาก็ไม่ได้ติดตามอะไรเรื่องของน้องกับแม่สาวไฮโซคนสวยนี่ เพราะปพนภัทรไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังมาก ควงกันโฉบไปมาไม่กี่ครั้ง น้องชายก็บอกว่าเลิกกันไปแล้ว แล้วเรื่องมันก็นานเป็นปีแล้ว ที่เขาจำได้เพราะไอ้น้องชายตัวดีบอกว่ายืมชื่อเขาไปลองใจสาวนี่แหละ แต่...ทำไมนายไนล์ถึงไปรู้จักยัยเด็กนี่ ไปได้กันอย่างนั้นหรือ...สเปกไปไกลจากปรกติของปพนภัทรมากโข
มันจะเป็นการเลิกกันที่ได้ของแถมมาหรือเปล่าหว่า?
“นี่! คุณจะไม่ยอมรับใช่ไหมหะ คุณเป็นผู้ชายประเภทไหนกัน ไอ้พวก...สารเลวไม่รับผิดชอบ”
“ของแบบนี้มันก็วินๆ ทั้งคู่ไม่ใช่หรือไง เวลาได้กันก็สนุกกันทั้งคู่ แล้วจะแน่ใจได้ไงว่าลูกฉันจริงๆ”
เขาเลิกคิ้วใส่เธอ จะยังไง...ดูจากสภาพหล่อนก็ยังไว้ใจไม่ได้ พวกแอบอ้างหรือเปล่า
“วินๆ โอ๊ย...ปาก...พูดออกมาได้”
ทราวดีลืมตัวกรีดเสียงใส่เขา ปพนภพจุ๊ปาก แล้วเอ่ยเสียงดุ
“เบาๆ เสียงดังเดี๋ยวเด็กก็ตื่นหรอก”
“นี่...ถ้าเกิดว่าคุณไม่รับผิดชอบตาหนูละก็ ฉันมีคลิป ฉันจะประจานคุณ คุณก็รู้สื่อมันแรง แน่นอนว่าฉันจะทำให้คุณดัง คุณพังไปเลย ถ้าไม่รับผิดชอบ”
“เธอคิดว่าเธอจะรอด...ออกไปทำสิ่งที่พูดเหรอ?”
ตาคมวับมองจ้องเธอแบบนั้น ทราวดีก็ขาสั่น คนอะไรน่ากลัวเหลือเกิน เลวร้ายกว่าที่คิดด้วย
“คุณมันชั่ว”
“เธอต้องการความรับผิดชอบ เธอก็ต้องพาลูกเธอตรวจดีเอ็นเอ กล้าไหม?”
“กล้าสิ ตรวจวันนี้เลยก็ได้”
ทราวดีแน่ใจเหลือล้น ว่าเขาคือพ่อของตาหนูป๊อบเลยประกาศออกไปอย่างนั้น
ปพนภพหรี่ตาลง เขาเม้มปากแน่น
“ตรวจวันนี้ยังไม่ได้หรอก ระหว่างนี้เธอจะต้องอยู่ที่นี่ แล้วคลิปอะไรนั่นเธอจะต้องส่งมาให้ฉันดู”
“เรื่องอะไรฉันจะส่ง ถ้าเกิดว่าคุณเบี้ยวล่ะ ฉันไม่ไว้ใจคุณหรอก”
ทราวดีจ้องเขาตาเขม็ง กลัวก็กลัว แต่ก็กลัวเขาจนบ้าแล้วตอนนี้ เพื่อตาหนูป๊อบ เด็กน้อยที่น่าสงสาร เธอจะต้องสู้ เธอไม่อยากได้อะไรจากเขาเลยนอกจากเงินรักษาแก ขอเท่านั้นแหละ ถึงได้แบกหน้ามาที่นี่
“รอตรวจอีกสองเดือน”
นั่นคือระยะเวลาที่น้องชายตัวดีของเขาจะกลับมา ก่อนอื่นเขาจะต้องถามไถ่ก่อนว่า รู้จักยัยเด็กหัวฟูนี่ไหม? ไปได้กันยังไง อีท่าไหนฝ่ายนั้นถึงที่คลิป ที่บอกว่าถ้าปล่อยแล้ว วัชระโชติเสียหายใหญ่โตแน่นอน
“ได้...แต่...ระหว่างนี้ฉันจะต้องให้คุณรับผิดชอบค่ารักษาตาหนู แกต้องไปหาหมอทุกเดือนเพราะอยู่ในระยะระวังอาการของโรค ในฐานะพ่อ”
“หืม? เด็กเป็นอะไร”
คิ้วเข้มขมวดมุ่น เขานึกถึงเด็กตัวน้อยที่นอนในห้อง...ใจหวิวขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น
“แก...แกเป็นเนื้องอกในสมอง ฉันต้องการค่ารักษาแก ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่ถ่อมาถึงนี่หรอก”
ทราวดีน้ำตาคลอ เมื่อนึกถึงอาการที่ตาหนูเป็น คนฟังถึงกับน้ำลายฝืดคอ สายตาของเขาอ่อนโยนลงมีความเห็นอกเห็นใจแทรกอยู่ในนั้น
“ถ้าอย่างนั้นเธอกับเด็กก็ต้องอยู่ที่นี่ในสายตาฉัน สองเดือน...แล้วไปตรวจดีเอ็นเอกัน ถ้าเกิดว่าเด็กไม่ใช่วัชระโชติ เธอจะรับผิดชอบให้ฉันยังไง? ถ้าฉันจ่ายค่ารักษาให้เด็ก”
คำถามเปรยนั่น ทำให้ทราวดีหน้าตึงมากขึ้นไปอีก อีตาคนนี้...สุดๆ จริงๆ แหะ งกมากไม่มีมนุษยธรรมเลยสักนิด
“ฉันจะรับผิดชอบชำระหนี้ให้คุณทุกบาท ด้วยชีวิตของฉันนี่แหละ”
คำประกาศจากเธอทำให้ปพนภพหรี่ตาลงก่อนจะยักไหล่ แล้วเดินกลับไปทางที่ตาหนูนอนอยู่ ทำให้เธอวิ่งตามเขาไปติดๆ
อารามรีบร้อนทำให้เกิดเหตุขึ้นกับทราวดีเมื่อเธอดันวิ่งแล้วสะดุดขาตัวเอง ชนโครมเข้ากับตู้ไม้น้ำของปพนภพ
โครม!
ตู้อะคลิลิกอย่างหนาไม่แตกแต่สั่นอย่างรุนแรง และถึงกับมีรอยร้าว
สิ่งที่แตกคือศีรษะของทราวดี แถมด้วยล้มแรงจนกระดูกขาร้าว
ก่อนที่จะให้เขาจ่ายค่ารักษาให้ตาหนูป๊อบ สิ่งที่ปพนภพได้จ่ายคือค่ารักษาทราวดี...
การพบปะกับผู้หญิงคนนี้
มันคือมหันตภัยชัดๆ ให้ตายเหอะ!
Pinakabagong kabanata
เชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม บทส่งท้าย
งานวิวาห์ของท่านประธานวีอาร์ กรุ๊ป ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ สมเกียรติฐานะของวัชระโชติ พร้อมกับเปิดตัวทายาทนามสกุลวัชระโชติ อย่างเด็กชาย ปภัทรพล วัชระโชติไปด้วยพร้อมกัน แม้จะมีการซุบซิบนินทากันบ้างเรื่องความเป็นมาของเจ้าสาว แต่ในที่สุดคนนินทาก็แพ้กับความเก่ง และความสง่างามของ ทราวดี ที่กำลังพาดรีมทีมของวัชระโชติ คว้าโปรเจกต์ใหญ่ไปได้หลายงาน ในบรรดาพ่อแม่และญาติของปพนภพไม่มีใครกังขา กับที่มาของทราวดี ชื่นชมด้วยว่าลูกเจอเพชรเม็ดงาม นอกจากตาหนูป๊อบ ทั้งสองก็ถูกคาดหวังให้สร้างทายาทเพิ่มอีกสักคนสองคน เป็นผู้ชายยิ่งดีจะได้มีคนสืบนามสกุลเพิ่ม เพราะรุ่นก่อนมีผู้หญิงเสียเยอะ เหลือคนสืบต่อนามสกุลแค่สองคนคือปพนภพและปพนภัทร คุณปพลคุยว่า จะยังไงหนุ่มๆ ก็ต้องมีลูกชายเยอะกว่าลูกสาว เพราะคนเป็นพ่อไม่เจ้าชู้ไม่เหมือนปภพที่ได้แต่ลูกสาวเพราะพี่ชายเจ้าชู้ นี่คือคำที่สองพี่น้องชอบเย้าเล่นกันตั้งแต่รุ่นหนุ่ม มาจนรุ่นนี้ในงานสดชื่น สดใสไปด้วยบรรยากาศของความรัก มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ค่อยสดชื่นสักเท่าไหร่ เพราะมีเรื่องน่าปวดหัวที่จะต้องเคลียร์ เขาอยู่ร่วมงานถึงแค่ช่วงอาฟเตอร์ปาร์ตี้ก็ขอตัว เพราะต้องบินไปต่างปร
เชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม 33
ตาหนูกำลังคลานบนพื้นพรม โดยมีคุณพ่อลงไปคลานแข่งอยู่ข้างๆ ทราวดีรับฝ่ายนั่งลุ้น แกคลานหนีพ่อจริงจัง หัวเราะอย่างมีความสุขเล่นคลานแข่งกัน แกร้องกรี๊ดๆ เมื่อปพนภพทำท่าจะตะปบที่ก้นกลมๆ นั้น เธอมองภาพนั้นแล้วก็น้ำตาคลอจนต้องปาดมันออก ดีใจแทนตาหนู...ที่ได้เจอกับครอบครัววัชระโชติ เธอรู้ว่าปพนภัทรทำอะไรเพื่อเธอและตาหนู ปพนภพบอกเองว่าไม่ต้องเป็นกังวลอีกแล้วเรื่องอมราภัทร และเรื่องความลับของตาหนู แกคือปภัทรพล วัชระโชติ สายเลือดของเธอและเขา ตามหลักฐานทางกฎหมายแกหัวเราะและเล่นจนเหนื่อย พอเกือบสามทุ่มครึ่ง ไลน์จากคุณย่านิ้งก็ดังขึ้น ถามว่าหลานน้อยหลับหรือยัง อย่าพาลูกเล่นนอนดึก สองสามีภรรยาเลยมองตากันแล้วยิ้ม ทราวดีพาตาหนูไปกล่อมนอน สักพักลูกชายของพวกเขาก็หลับปุ๋ยเพราะวันนี้กิจกรรมเยอะ คนเยอะ ซนทั้งวันเลยเหนื่อย“ขอบคุณนะคะพี่ไนท์”“ขอบคุณพี่บ่อยแล้วด้วยคำพูด ขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้ไหม?” ตามองตา เธอยิ้มเขินๆ ให้ แล้วก็เป็นฝ่ายรุกเร้าเขาก่อน ปพนภพแม้จะชอบที่จะเป็นฝ่ายรุก แต่พอภรรยาเริ่มก่อนบ้าง เขาก็ชอบยิ่งกว่า...มันแสดงว่าเธอปรารถนาในตัวเขาไม่แพ้กันริมฝีปากของเธอบดเบียดลงมา มือนุ่มนั้นลูบ
เชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม 32
คืนนั้น...หลังจากมื้ออาหารเย็นแล้ว ทุกคนก็รวมพลกันที่ห้องโถงของบ้านคุณปภพ คุยกันเรี่องแพลนงานแต่งงาน แต่ไม่มีใครเอ่ยถึงเรื่องที่คุณอัมพรและอมราภัทรเข้ามาที่บ้าน เพราะไม่อยากพูดให้ทราวดีไม่สบายใจ สาวๆ คุยกันเรื่องของเสื้อผ้าในงานแต่ง ที่คุยกันว่าไม่มีใครยอมใคร จะต้องสวยทุกคน เพราะไม่มีงานมงคลมานานแล้ว “เหลือคนเดียวแล้วสินะ” จรัสจันทร์เอ่ยขึ้นลอยๆ คุณหมอสาวเป็นคนกะเกณฑ์เรื่องธีมสีของงาน ว่าอยากได้สีนี้ ใส่แล้วสวยทุกคนแน่ๆ คือสีชมพู และสีทอง พอถามว่าทำไมต้องสองสีนี้ เธอตอบว่าเป็นสีประจำวันเกิดของทราวดี กับปพนภพ เล่นเอาว่าที่เจ้าสาวปลื้มนิดๆ ที่พี่สาวของสามีใส่ใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ให้มีความหมายในงาน“เอ...ไปนอนดีกว่า”หนุ่มที่ยังครองความโสดอยู่คนเดียว ทำปิดปากหาวแล้วบิดขี้เกียจ จรัสจันทร์ดึงน้องชายไว้ แล้วยิ้มตาหยีส่งให้“ไปนอนได้เหรอ? พี่มีของดีมาจากเขาใหญ่เลยนะ สนไหม?”“นี่คุณแม่น้องแฝดครับ ยังไม่เลิกเมา เลิกทำเหล้าอีกเหรอพี่ณจันทร์” “ชูว์ มงเมาอะไรกัน เค้าเรียกว่าของเรียกเลือดลม แหม...พี่ไม่ได้ขี้เหล้าขนาดนั้นสักหน่อยนะยะ แค่จิบๆ ชิมๆ เท่านั้นเองอะ”“ชิมทุกวันซะด้วย”“
เชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม 31
“แม่จะเอาเรื่องพวกมัน” คุณอัมพรยังคงฮึดฮัด ขณะที่อมราภัทรก้มลงมองตัวเลขในบัญชี แล้วยิ้มค้างอยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ แต่...ไม่ดีแน่ เธอจึงหันไปปลอบมารดา “แม่คะ อย่าไปงัดกับพวกวัชระโชติเลยค่ะ ไม่คุ้มหรอก”“มันด่าแม่เลยนะ ยัยแอ้ม คอยดูแม่จะป่วนงานแต่งงานของมัน ทำให้มันเสียชื่อ”“แม่คะ อย่าทำเลยค่ะ” อมราภัทรเอ่ยอีกรอบเสียงเข้ม ตอนนี้เธอกับท่านอยู่ในโรงแรมแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ อมราภัทรกำลังจองตั๋วกลับไปยังประเทศที่เธอจากมา เธอฝันหวานแล้วว่าจะเอาเงินทำอะไรบ้าง อาจจะต้องแบ่งบางส่วนเศษๆ ให้กับคุณอัมพรเสีย จะได้หยุดการไปยุ่งเกี่ยวกับทราวดีและตาหนูป๊อบเธอไม่อยากเสี่ยงจริงๆ กับโทสะของปพนภัทรคนพี่ว่าน่ากลัว ต้องเจอคนน้องเสียก่อน เห็นยิ้มๆ ทีเล่นทีจริง แต่ไม่ใช่เลย...เขามันน่ากลัวยังกับซาตาน“แต่...”“หนูโอนให้แม่ห้าล้านแล้วจบ โอเคไหมคะ?”“แกเอามาจากไหนตั้งห้าล้าน ยัยแอ้ม” “คือยัยไทม์โอนมาให้ค่ะ”เธอโบ้ยไปให้ทราวดีมารดาจะได้ไม่ซักมาก“หะ? มันโอนมาให้เหรอ หึ...แค่เศษเงิน จริงๆ แม่ต้องได้มากกว่านี้”“แต่แม่คะ ได้แค่นี้ก็ยังดีกว่าไม่ได้สักบาท แถมเสี่ยงกับพวกวัชระโชติด้วย หนูว่าแม่รับไปแล้
เชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม 30
“ฉันเป็นป้าของยัยไทม์...” คุณอัมพรทำคอแข็งเล็กน้อย แล้วรอให้หลานสาวแนะนำเธอกับบรรดาญาติผู้ใหญ่ของปพนภพ ที่ตอนนี้มีคุณทยิดา และคุณเสน่ห์จันทร์ ที่นั่งอยู่บนโซฟาตรงโถงกลางบ้าน ถัดไปในคอกเด็กจรัสดารินทร์ ปานทิวา จรัสจันทร์ และหยกมณี แสร้งทำเป็นเล่นกับหลานทั้งสอง คือยัยหนูดาริน กับตาหนูป๊อบ แต่ก็คอยฟังไปด้วยว่าเกิดอะไรขึ้น...“เอ่อ...คุณแม่คะ คุณป้าคะ นี่คุณอัมพร ป้าของไทม์ค่ะ”“บอกนามสกุลเขาไปด้วยสิ ยัยไทม์ เขาจะได้ไม่ทำอะไรข้ามหัวผู้ใหญ่ ฉันนามสกุล จิตราพลชัย พวกคุณคงจะเคยได้ยินบ้าง”หนนี้คุณทยิดาและคุณเสน่ห์จันทร์มองหน้ากันแวบหนึ่ง คุณทยิดาได้ช่วยสามีเรื่องธุรกิจเคยเป็นเลขานุการให้เขาอยู่พักหนึ่ง ฉะนั้นพอเคยจะได้ยินอยู่บ้าง แต่ก็นานแล้ว...ตอนนี้กิจการในเครือนามสกุลนี้ก็เปลี่ยนมือไปเกือบหมดแล้ว “คุณป้าคะ” ทราวดีเม้มปาก เธอมองหน้าคุณอัมพร ที่มาถึงก็เปิดศึกก่อนเลย ทางนั้นยังคงเชิดหน้าใส่เธอ แล้วเอ่ยเสียงดุๆ “ทำไมแกถึงไม่บอกเรื่องแต่งงาน จะให้เขากินฟรีแบบนี้หรือ ยัยไทม์ ฉันไม่ยอมหรอกนะ ต้องมีพิธี มีสินสอดทองหมั้น ฉันจะได้เก็บได้กันไว้ให้แก นี่ยังไงยอมให้เขาเอาฟรีไม่เข้าตามตรอกออก
เชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม 29
“เบาๆ สิคะคุณไนล์ ทำไมต้องดึงแรงขนาดนี้ด้วยอะ”เสียงหวานนั้นโอด เมื่อคนตัวสูงดึงเธอแทบจะเป็นลาก พาเธอเข้ามายังบ้านของคุณย่า ตอนนี้ที่นี่ไม่มีทุกคนอยู่เพราะเป็นวันพักของช่าง เขายืนกอดอก และขวางอยู่ตรงประตู ปพนภัทรพาเธอมาในส่วนของโซนพักผ่อน ที่รีโนเวทแล้วเรียบร้อย“ตั้งใจจะทำอะไรถึงได้โผล่หัวมา” ตาของอมราภัทรเบิกกว้าง ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินอะไรแบบนี้จากปากของปพนภัทร เขากำลังกอดอก แล้วจ้องเธอด้วยสายตาคมจัด จนเธอมองสบแล้วต้องกะพริบตา...แล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ เขาน่ากลัวมาก สำหรับเธอในตอนนี้ แต่อมราภัทรก็ทำใจดีสู้เสือ“ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า คุณทำอะไรกับลูกของเรา...ถึงได้ยกให้เป็นลูกของพี่ชายคุณ”“หึ...”ปพนภัทรกลอกตา เขายิ้มเหยียดพลางเลิกคิ้ว “คุณยกเด็กให้กับน้องไทม์แล้ว มาสาระแนวุ่นวายอีกทำไมมิทราบ คุณก็ไม่น่าอยากจะให้ใครรู้ไม่ใช่เหรอ ว่าตาป๊อบเป็นลูกของคุณ”“ฉันไม่ได้ยกให้สักหน่อย ยัยไทม์พาตาหนูหนีต่างหาก พอเด็กนั่นรู้ว่าคุณเป็นพ่อเด็กก็เลย...คิดจะมา...ใช้ตาหนูต่อรองทำเงินให้กับตัวเองน่ะสิ” ปพนภัทรหรี่ตาลง พร้อมกับเอ่ยออกมาเสียงทุ้ม“อยากได้เท่าไหร่?”“เอ๊ะ!”อมราภัทร์หน้าซีด ก
Maaari mong magustuhan
พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่237.1K viewsพันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ59.4K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.4K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.1M viewsทวงรัก ยัยออแกไนซ์
Peach Poyy250 viewsย้อนเวลาเปลี่ยนชะตารักฉบับนางร้าย
องค์หญิงโนเนม60 viewsอุ้มรักคุณหมอจอมบงการ
แคลร์ออสติน75 viewsSystem Error ระบบรวนรัก... ฉบับคนหวงก้าง
Priyada72 views
