Share

15~ อารามห่างไกล

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-06 14:45:26

15~ อารามห่างไกล

สามวัน

หวังเฟยรำพึงรำพันขณะนั่งเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่าง มองสายลมเหมันตฤดูพัดผ่านกิ่งไม้ไร้ใบในสวนส่วนตัว

“หวังเฟยเจ้าคะ”

“ว่ากระไร”

นางผินหน้ากลับมามองสาวรับใช้คนสนิท อาฟาง ชื่อพยางค์เดียวไร้ศักดิ์หากแต่ดูแลนางมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน

“มิลองไปเอ่ยเรื่องนี้กับกั๋วกง ดีหรือไม่เจ้าคะ”

“ข้าออกเรือนมาแล้ว หากข้าทำเช่นนั้น ท่านอ๋องยิ่งจะห่างเหิน”

“ถ้าเช่นนั้น ส่งคนไปป่วนหอคณิกาดีหรือไม่ ทำให้นางรู้ว่าหวังเฟยไม่ยินยอม”

“นั่นยิ่งทำให้ท่านพี่โกรธข้าขึ้นไปอีก กระทำสิ่งใดต้องพึงระวัง อย่าให้ท่านพี่ล่วงรู้”

“หวังเฟย อาฟางทราบมาว่ามีอารามเต๋าออกห่างตัวเมืองไปสักหน่อย นักบวชผู้หนึ่งเก่งกาจ คนต่างพากันไปกราบไหว้บูชาของศักดิ์สิทธิ์”

“อารามเต๋า”

“เจ้าค่ะ”

“จะได้ผลหรือ ท่านพี่หมกมุ่นกับนางคณิการ่านสวาทถึงสามวัน นางเพิ่งเดินออกจากเรือนเมื่อสักครู่พร้อมนางคณิกาอีกคนที่คลุกตัวอยู่กับทูตซีเป่ย”

“ลองดูมิเสียหายกระไรเจ้าค่ะ”

“หากผู้อื่นล่วงรู้ว่าข้าเล่นศาสตร์ลับดำมืด ข้ามิแคล้วโดนอาญา”

“ท่านเป็นถึงกงจู่กั๋วกง พระญาติสนิทองค์จักรพรรดิ ใครหรือจะกล้าเล่นงานท่าน”

หวังเฟยฟังแล้วฉุกคิดเป็นดั่งที่อาฟางพูด นางเป็นถึงกงจู่ในองค์ปัจจุบัน มิใช่ชินอ๋องที่เป็นเพียงพระญาติของจักรพรรดิองค์ก่อน อย่างไรเสียนางย่อมมีศักดิ์สูงกว่า ทั้งยังสนิทสนมกับหวงโฮ่ว

“ตกลง เจ้าไปเตรียมการ ข้าจะแสร้งทำเป็นเสียใจขอเดินทางไปทำบุญที่วัดสักสองสามวัน นั่งสมาธิขัดเกลาจิตใจ”

“เจ้าค่ะ”

หวังเฟยยิ้มบนใบหน้า หากทำสำเร็จนางจะได้ตัวชินอ๋องกลับคืนมา หลังจากที่ร้างห้องหอมานาน และหากโชคดีนางตั้งครรภ์ ชินอ๋องจะรักใคร่ตัวนางมากกว่าใคร

อารามวัดเต๋าห่างไกลเมืองออกมาเดินทางถึงสามวัน ทำให้ใบหน้างดงามของหวังเฟยเง้างออารมณ์เสีย

แม้ว่าภายในรถม้าสะดวกสบายดั่งนั่งเหินอยู่ในเรือน หากยังกระดอนขึ้นลงต่อเนื่องจนนางเบื่อหน่ายซ้ำเวียนศีรษะ

“เมื่อใดจะถึงเล่าอาฟาง”

อาฟางขยับฝีเท้าขึ้นมาเทียบหน้าต่างรถม้าเมื่อได้ยินเสียงตะโกนถามออกมาจากข้างในรถม้า

“ไม่นานแล้วเจ้าค่ะ หวังเฟย นั่นไงเจ้าคะ เห็นหลังคาอารามแล้วเจ้าค่ะ”

หวังเฟยรีบขยับชะโงกศีรษะออกมาจากรถม้ามองตรงไปด้านหน้าผ่านพุ่มไม้ใหญ่ เห็นหลังคาอารามเก่าแก่จริงดั่งที่อาเฟยกล่าว

“รีบไปเถิด ข้าต้องการพัก เหนื่อยเต็มทน”

“เจ้าค่ะ”

อาฟางย้ำเท้าไปด้านหน้าแจ้งคนขับรถม้าให้เร่งฝีเท้าเสียหน่อย จากนั้นนางจึงขึ้นมานั่งเทียมตรงชานพักเท้า ทุบขาด้วยความเมื่อยขบ สามวันมานี่นางเองก็เหนื่อยเมื่อยเต็มทน ด้วยเป็นสาวรับใช้อยู่ในวังมิเคยได้ต้องเดินทางไกลมานาน ทำให้เวลาสามวันมานี่ยากลำบากสำหรับนางเช่นกัน

อารามเต๋าเงียบสงัดรายล้อมด้วยป่าไผ่ มีนักพรตหญิงกวาดลานวัดอยู่ไม่กี่คน

เมื่อมีรถม้าหรูหราแปลกหน้ามาเป็นธรรมดา นักพรตหญิงต่างหยุดมือยืนดูรอกระทั่งหญิงสูงศักดิ์ลงมาจากรถม้า จึงได้ขยับเข้าไปใกล้

“พวกท่านมาจากที่ใดหรือ”

“ข้ามาจากในเมือง ต้องการบำเพ็ญเพียรสักสองสามวัน ขอจงเรียกท่านเจ้าอาวาสออกมาด้วยเถิด”

“ท่านเจ้าอาวาสเข้าฌาน กำหนดออกฌานวันพรุ่งนี้ ประสกไปพักที่ห้องรับรองก่อนได้ รอสักคืนให้หายเหน็ดเหนื่อย”

“รบกวนแล้ว”

“มิเป็นไร ตามนักพรตหญิงท่านนั้นไปเถิด”

หวังเฟยมองไปยังร่างเล็กของนักพรตหญิงสวมชุดสีเทาอ่อน สวมผ้าคาดผมเก็บมิดชิด ห้อยลูกประคำสีน้ำตาลเข้ม

อาฟางจัดแจงให้เด็กรับใช้อีกคนยกหีบของสัมภาระที่เตรียมมาเดินตามหวังเฟยและนักพรตหญิงเดินลัดเลาะข้างอารามไปยังเรือนนอนด้านหลัง

“อาฟาง เจ้าแน่ใจหรือว่าที่นี่แน่นอน เหตุใดอารามถึงได้เงียบสงัดจนเกินไป”

“แน่ใจเจ้าค่ะ ทางเข้ามีป้ายชื่ออารามชัดเจน ไม่ผิดแน่เจ้าค่ะ”

“เจ้าไปดูอาหารให้พร้อม ข้าเริ่มหิวแล้ว ทางอารามคงทานเจ อย่างไรเสียก็อย่าให้อาหารเราเกินหน้าทางอารามมากนัก”

“เจ้าค่ะ”

หวังเฟยเดินเข้าไปในห้องเล็กด้านหลังอาราม สร้างขึ้นเพื่อให้ผู้ต้องการแสวงบุญพักอาศัย ห้องที่นักพรตหญิงพามาเป็นห้องที่ใหญ่และดูดีสุด หากแต่ยังห่างไกลจากห้องหับในจวนชินอ๋องมากนัก

“ขอบคุณนักพรตหญิง ข้าขอตัวพักผ่อนรอท่านเจ้าอาวาส”

นักพรตหญิงมิได้พูดอะไรนอกจากยกฝ่ามือขึ้นประนมแล้วก้มศีรษะเคารพเสียหนึ่งครั้ง จากนั้นหันหลังเดินจากไป

นางเป็นถึงกงจู่ วัดที่เคยไปมาส่วนใหญ่เป็นวัดหลวงในเมืองเท่านั้น เมื่อเข้ามาอยู่ในวัดห่างไกลกันดารเช่นนี้จึงนึกรังเกียจ แม้นั่งยังไม่กล้า จึงยืนอยู่กระทั่งอาฟางกลับเข้ามา

“หวังเฟยเจ้าคะ เหตุใดไม่นั่ง”

“ข้ากลัว เจ้าเช็ดถูเสียก่อน”

“เจ้าค่ะ”

ตลอดเย็นจนถึงกลางคืนเป็นไปอย่างกระอักกระอ่วนใจยิ่งสำหรับหวังเฟย นอนยังไม่กล้าจนความเหนื่อยล้าเข้าครอบงำจึงได้ผล็อยหลับไปได้ก่อนรุ่งเช้า

ยามบ่ายของอีกวัน หวังเฟยใจร้อนรนเดินกลับไปกลับมา ใจอยากกลับแต่ของยังไม่ได้

“หวังเฟยควรพักผ่อนก่อน อาฟางไปนำน้ำมาเช็ดตัวให้ดีหรือไม่”

“ไม่ต้อง เจ้าไปดูทีว่าท่านเจ้าอาวาสออกฌานหรือยัง”

“เจ้าค่ะ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   33~ NC**จบบริบูรณ์

    33~ NC**จบบริบูรณ์ทรวงอกงดงามตูมเต่งคัดเต้ายามตั้งครรภ์จนน่าดูดดึง ชินอ๋องโน้มหน้าลงเข้าหาส่งปากละเลียดยอดหัวนมทีละน้อย ปาดด้วยลิ้นสากลากเลียไปอีกทรวงเชื่องช้ากายสาวยามนี้ไวต่อสัมผัสทุกสัดส่วนโดยเฉพาะยอดถัน พลันร้องครางแอ่นหยัดเพียงโดนปลายชิงหาตวัดไล้มือกอบกุมล้นมือบีบเคล้นซุกหน้าเข้าครอบครองส่วนปลายพร้อมออกแรงดูดดั่งทารก“ท่าน อ่า ชินอ๋อง”“เรียกท่านพี่หลานเอ๋อร์”“ทะ ท่านพี่ อ่า ยามนี้ยังหัวค่ำนัก อื้อออ ท่านกัดหัวนมข้า”“พี่เพียงลองทดสอบดูแทนบุตรชาย เป็นเช่นไรบ้าง ชอบหรือไม่”เสียงขาดหายอีกคราเป็นเสียงครางหวานใส เมื่อชินอ๋องครอบปากลงขบกัดด้วยฟันพร้อมมือคลึงโนมเต้างดงาม“ราตรีนี้ยังยาวนานนักน้องหญิง หากไม่เร่งรีบแต่หัววัน พี่เกรงว่าเมื่อใกล้เช้า พี่จะยังไม่หมดความต้องการ”“อื้ออ ท่าน อา แต่ว่า อือออ”ชินอ๋องเลื่อนปากลงพรมจูบทั้งขบกัดกระทั่งถึงเนินท้องนูนแม้ว่าเป็นท้องแรกแต่ความอวบของท้องนูนเด่นจากการหมั่นดูแลอาหารการกิน มือใหญ่ทาบลงทั้งจูบ ทั้งหอมจนทั่วก่อนไถลตัวลงเบื้องล่างสู่เนินสาวลึกลับมากเสน่หา“กลิ่นเจ้า รสชาติของเจ้า”มือแหวกรอยแยกโน้มหน้าเข้าหาสูดดมส่งลิ้นลากเลียตวัดสูง ข

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   23~ ชายหน้าหนา

    23~ ชายหน้าหนา“ชินอ๋องขอรับ”ใบหน้าคมเข้มเงยขึ้นจากจดหมายส่วนตัวอันเป็นลายมือองค์จักรพรรดิที่ฝากกงกงคนสนิทมา ใจความมิได้มีอันใดนอกจากย้ำเรื่องขอแลกเปลี่ยนตราลัญจกรชินอ๋องยอมเสี่ยงชีวิตตนเองหากไม่มีตราลัญจกรแล้ว ชีวิตย่อมยืนอยู่บนเส้นด้าย แต่อย่างไรเสียป้ายอาญาสิทธิ์ยังอยู่ในมือ พอช่วยคุ้มหัวป้องกันอันตรายได้บ้างดวงตาเหยี่ยวแต่สีดั่งนิลขยับมององครักษ์ที่อยู่กันนานก่อนส่งจดหมายยื่นออกไปยังเปลวเทียนที่จุดเตรียมรอไว้ก่อนหน้า“มีอันใด”“กงจู่มาขอรับ”คิ้วข้างซ้ายโก่งขึ้นสูงเมื่อได้ยิน“กงจู่?”“ขอรับ ฮุ่ยหมิ่นกงจู่ จากหอเฟินเย่วขอรับ”“ฮุ่ยหมิ่นงั้นหรือ เป็นชื่อที่ดี ให้นางมาหาข้าที่ห้อง”“กงจู่แจ้งว่า จะไม่ยอมเหยียบเข้ามายังเรือนในขอรับ ขอชินอ๋องเป็นผู้ที่ออกไป”รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าแกร่ง อกกระเพื่อมหัวเราะในลำคอ นางรู้ทันเขาเสมอ เพราะหากเผลอตัวเหยียบเข้าเรือนในอาจถูกเขากักตัวไว้เป็นแน่“ถ้าเช่นนั้น อย่าให้กงจู่รอนานเลยจะเสียสุขภาพ”ร่างสูงใหญ่สะบัดปลายแขนชุดผาวสีดำเดินนำลู่จิ่นออกจากห้องทำงาน ภายในเรือนนับจากหวังเฟยจากโลกไปก็คล้ายกับทุกอย่างนิ่งสงบ แม้แต่หรูเหรินของเขาเอง เขายังไม

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   22~ ราชโองการ

    22~ ราชโองการข่าวไฟไหม้อารามเต๋าชื่อดังห่างไกลเมืองหลวงแพร่สะบัดอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งข่าวการเสียชีวิตของหวังเฟยที่บังเอิญไปอาราธนานั่งสมาธิถือศีลพอดีภายในจวนประดับด้วยโคมสีขาวนุ่งห่มชุดไว้ทุกข์แม้ว่าไม่อาจนำศพกลับมาทำพิธีได้เนื่องจากไหม้จนไม่เหลือแม้แต่ซาก“ชินอ๋อง”“มีอันใด”ห้องทำงานยามค่ำคืนชินอ๋องยังคงปฏิบัติหน้าที่ทำงานลับให้องค์จักรพรรดิสม่ำเสมอรายงานข่าวพวกนี้หาได้จากแหล่งหญิงคณิกาบ้าง สายลับบ้างที่แฝงตัวอยู่ทุกมุมเมืองของนครฉางอาน“มีคนจากในวังมาขอรับ แจ้งข่าวลับว่าพรุ่งนี้องค์จักรพรรดิจะออกพระราชโองการคืนยศแก่กงจู่เซียวลู่หลาน”ชินอ๋องเพียงยกมุมปาก งานพิธีศพและไว้ทุกข์ผ่านไปเกินหนึ่งร้อยวันแล้ว สมควรแก่เวลาที่นางต้องเข้าจวนเสียที นับวันท้องใหญ่ขึ้นจนเขาเกรงว่านางจะไม่ดูแลตนเองหากมาอยู่เสียด้วยกันที่จวน อย่างน้อยยังอยู่ในสายตาของเขา“ดี นับเป็นข่าวดี”ข้อแลกเปลี่ยนระหว่างองค์จักรพรรดิหนุ่มและชินอ๋องจากองค์จักรพรรดิเดิม ป้ายอาญาสิทธิ์และตราลัญจกรที่เขายังครอบครองอยู่ในมือและเก็บรักษาไว้อย่างดี ความลับยิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้ หากวันใดเขานำป้ายนี้ขึ้นมา เมื่อนั้นเขาจะได้ขึ้นคร

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   21~ NC**หวังเฟย

    21~ NC**หวังเฟยร่างหวังเฟยถูกมัดทำให้มองไม่เห็นเจ้าอาวาสหนุ่ม หากแต่ได้ยินเสียงปลดเปลื้องอาภรณ์ เช่นเดียวกับนักพรตหญิงตรงหน้าที่ถอดชุดนักพรตออกเช่นกัน เหลือเพียงหมวกคลุมผมอย่างนักพรตหญิง“อาจื่อจะช่วยทำให้หวังเฟยสุขสมเองเจ้าค่ะ”หวังเฟยตื่นตะลึงก้มมองร่างเล็กแต่อกอวบของนักพรตหญิงคุกเข่าลงเบื้องล่าง จับขานางขึ้นวางบนเตียง แล้วมุดหน้าเข้ากลางหว่างขา ส่งลิ้นขึ้นปาดเลีย“อ่า เจ้า อ่า ท่านเจ้าอาวาส นี่มันอะไรกัน”กายหญิงสูงศักดิ์สั่นเทิ้มยามลิ้นเล็กกว่าของอาจื่อปาดเข้าร่องแหย่ลึก เจ้าอาวาสยืนด้านหลังกอบเต้าขยำลงแรงลิ้นตวัดเลียใบหู“อืมมม นมเจ้าใหญ่ตึงมือ เจ้าจะสุขสมยิ่งเชื่อข้า”หวังเฟยไม่อาจกลั้นเสียงร้องตนเองได้ เปล่งตะโกนยามนิ้วเล็กล้วงเข้าโพรงสวาทลิ้นปาดตวัดถี่รัว มือหยาบนักพรตตะโบมบีบคลึงแรง ทั้งบี้หัวนมก้มลงมองอีกครั้งเห็นอาจื่อครอบปากอมดูดท่อนใหญ่นักพรตจนแข็งโด่ แล้วหันมาปาดเลียร่องสวาทสลับกันไป ดูแล้วรู้ได้เลยว่าคนทั้งคู่ทำเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วนร่างไร้แรงขัดขืน ตัณหาราคะจากลิ้นเล็กของอาจื่อทำให้หวังเฟยกระหายอยากยิ่งขึ้น หลั่งน้ำไหลลงอาบต้นขา ภาพด้านล่างยามนักพรตสาวเอาปากครอบหั

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่ง

    20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่งแสงรำไรจากฟากฟ้ายามเช้ามืดสาดส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กรถม้าเข้ามายังภายในที่เย็นเฉียบจากไอหนาวหวังเฟยโอบเตาอุ่นแนบอก ดวงตาแม้แสบร้อนจากไอน้ำรื้นขึ้นยามนึกถึงชินอ๋องผู้ซึ่งยามค่ำคืนมักคลุกตัวอยู่แต่หอนางโลมจนเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์หนาหูผ้ายันต์ผืนนั้นคงไม่ได้ผล นับจากวันที่ลอบเข้าไปวางผ้า ชินอ๋องไม่แม้แต่มองหน้าจนตัวนางเองหวาดหวั่นกายสาวต้องการโหยหากายบุรุษเช่นกัน ผิวเนื้อสะท้านไหวยามนึกถึงสัมผัสของบุรุษเพศ โดยเฉพาะเจ้าอาวาสร่างกำยำหนุ่มแน่นผู้นั้น“ถึงแล้วเจ้าค่ะหวังเฟย”รถม้าหยุดลงเมื่อเข้าสู่เขตอารามเงียบสงัดกลางป่าเขา เพลานี้แม้แต่นักพรตหญิงยังมิออกนอกอาคารมากวาดลานด้วยลมหนาวพัดแรงยิ่งร่างอวบอิ่มขาวโพลนสวมชุดสีขาวราวต้องการมาแสวงบุญก้าวลงจากรถม้า“ไปเรือนด้านหลัง ให้รถม้าไปหาที่พักแถวนี้ สามวันค่อยกลับมา”“สามวันเลยหรือเจ้าคะ”“ไป”“จะ เจ้าค่ะ”อาฟางเดินกลับไปยังรถม้าแจ้งให้ออกจากอารามแห่งนี้ไปแล้วกลับมาใหม่อีกสามวันให้หลัง พร้อมยื่นเงินให้จำนวนหนึ่ง กำชับปิดปากให้สนิทร่างอวบอิ่มของหวังเฟยเดินไปตามทางเดิมคราวที่แล้วจนถึงเรือนที่พักด้านหลัง ยังไม่เห็นนักพ

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   19~ NC**เซียวลู่หลาน

    19~ NC**เซียวลู่หลาน“อื้อ หยุดนะชินอ๋อง”เซียวลู่หลานไม่ต้องลืมตาขึ้นมองก็รู้ได้ทันทีว่าบุรุษที่เอามือมาลูบเนื้อตัวตรวจดูไอร้อนเป็นใคร“เห็นซูหนี่บอกว่าเจ้านอนมาทั้งวัน”“แค่ยังเหนื่อย ถ้าขืนท่านยังวอแวข้าอีก ข้าก็คงเหนื่อยยิ่งขึ้น ทราบเช่นนั้นแล้วกลับไปเสียเถิด”บุรุษหน้าหนาไม่ยอมไปไม่พอ ยังหัวเราะออกมาเปิดผ้าห่มแล้วลงไปนอนด้วยกัน“พอตั้งครรภ์เจ้าก็อารมณ์เปลี่ยนแปรเช่นนี้ ไม่รู้ว่าหญิงอื่นเป็นเช่นเจ้าหรือไม่”เซียวลู่หลานยิ่งแปรปรวนจากธาตุไฟในร่างกายของหญิงตั้งครรภ์ เมื่อได้ยินคำว่าหญิงอื่นยิ่งให้กราดเกรี้ยว“หยุดนะ! ท่านลงไปจากเตียงข้า ไปหาหญิงอื่น ไปทำหญิงอื่นตั้งครรภ์เป็นไร”มือแกร่งโอบร่างเล็กดึงเข้าหาตัวโน้มหน้าลงใกล้ชะโงกมองดวงตาที่หลับแน่นแต่คิ้วขมวดมุ่น“ข้าจักไปหาหญิงอื่นได้เช่นไร หลานเอ๋อร์ ลูกข้าอยู่ในท้องเจ้า”พรึบ!!“ขืนท่านยังพูดมากเยี่ยงนี้ ข้าจักไม่ต้องรับท่านอีกแล้ว ซิงเยียน ซิงเยียน!! จื่อรั่ว เนี่ยนเจิน!! ไปไหนกันหมด! มาเอาอ๋องหน้าหนาออกไปจากห้องข้า”“ฮ่า ฮ่า หลานเอ๋อร์ หลานเอ๋อร์”ชินอ๋องรวบร่างขึ้นนอนบนอกกดท้ายทอยลงจนปากเล็กถูกครอบครองด้วยปากหนากว่า มือล้วงเข้าส

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status