Share

16~ NC**หวังเฟย

last update Last Updated: 2026-01-06 14:45:47

16~ NC**หวังเฟย

แต่ยังไม่ทันได้ออกจากห้อง ประตูพลันเปิดกว้างมองเห็นร่างสูงใหญ่ในชุดนักพรตสีเทาคล้ายนักพรตหญิง หากแต่ร่างสูงใหญ่กว่ามาก ใบหน้ากรามแกร่งชัดเจน

หวังเฟยผุดลุกจากเก้าอี้ทันควัน เพ่งมองร่างใหญ่เดินเข้ามาในห้องจ้องนิ่งมายังตนจนดูน่าหวาดหวั่น

“นักพรตหญิงแจ้งข้าว่า มีคนมารอพบข้า”

“เจ้าค่ะ ข้า ข้า..”

“เจ้าไม่จำเป็นต้องบอกชื่อ ยศ ขอเพียงแจ้งความจำนงว่าต้องการสิ่งใด”

“อาฟาง ออกไปก่อน”

หวังเฟยมองอาฟางบุ้ยใบ้ให้หญิงรับใช้ออกไปด้านนอก

“เชิญท่านนั่งลงก่อน ข้ามีเรื่องปรึกษา”

เจ้าอาวาสสะบัดผ้าชิ้นล่างก่อนนั่งลงยังเก้าอี้ข้างผนัง มือวางหัวเข่านิ่งจ้องด้วยดวงตาคมกล้า

“ท่านเจ้าอาวาสยังอายุไม่มาก”

“แล้วเจ้ามีปัญหาเช่นนั้นหรือ”

“ไม่ ไม่ใช่เช่นนั้น ข้าเพียงไม่ใคร่เจอเจ้าอาวาสอายุยังน้อย”

“อารามเต๋าแห่งนี้เดิมทีเป็นของนักพรตชุน แต่ได้เสียชีวิตลงเมื่อปลายปีก่อน ข้าเป็นลูกศิษย์เพียงคนเดียว จึงได้ขึ้นมาเป็นเจ้าอาวาสแทน”

หวังเฟยเคลื่อนตัวไปนั่งเก้าอี้ด้านข้างรินชาชั้นดีที่นำมาด้วยจากจวน

“เชิญท่านเจ้าอาวาสดื่มชาเสียก่อน ชานี่ข้านำติดตัวมาด้วยเพราะชื่นชอบกลิ่นของชาเป็นพิเศษ”

เจ้าอาวาสรับชาขึ้นจิบเพียงเล็กน้อยแล้ววางลง

“ชาดี เจ้าแจ้งความประสงค์มาเถิด”

“ข้าต้องการให้ท่านช่วย สามีข้าไปติดนางคณิกาส่ำสอน ข้าต้องการของบางอย่างที่ทำให้สามีข้าเลิกกับผู้หญิงคนนั้น”

“ของดีมีข้อแลกเปลี่ยน”

“ข้อแลกเปลี่ยนอย่างนั้นหรือ”

“ข้าเข้าฌานเสียนานร่วมเดือน มิได้เสพกามมานาน นักพรตหญิงที่อารามข้าล้วนผ่านมาหมดจนน่าเบื่อหน่าย”

มือแกร่งยกชาขึ้นจิบลอบมองหวังเฟยรอคำตอบ ใบหน้างามแดงซ่านสะอึกผุดลุกขึ้นทันที ลงฝ่ามือตบโต๊ะเสียงดัง

ปัง!

“เจ้าบังอาจนัก ข้า ข้าเป็นถึง ถึง ...”

“เจ้าเป็นใครข้าไม่สนใจ หากเจ้ายอมให้ข้าปลดเปลื้องอารามณ์กระสัน เจ้าจักได้ยันต์นำไปวางไว้ใต้เตียงสามีเจ้า เจ้าได้สามีเจ้ากลับมาสมใจ ส่วนข้าได้ลิ้มลองสาวงามเช่นเจ้าสมใจเช่นกัน”

ร่างเล็กจ้องมองกายแกร่งของนักพรตตรงหน้า ใบหน้าแม้ไม่หล่อเหลาหากแต่ดูคมเข้ม มือนิ่งจับจอกชายกจิบ นางชั่งใจ หากเรื่องนี้มีผู้ล่วงรู้โทษของนางถึงขนาดต้องโทษจำคุกสองปี

นางนึกไปถึงคนขับรถม้าและคนติดตามที่พามาด้วยหนึ่งคน เมื่อกลับไปเมืองหลวงจำต้องการกำจัดทิ้ง

“ตกลง”

“เปลื้องอาภรณ์ออก”

“เดี๋ยวนี้!!”

“ถูกต้อง ข้ากระสันตั้งแต่เห็นหน้างดงามของเจ้า เปลื้องอาภรณ์ออกให้หมดแล้วนั่งบนโต๊ะ”

“ไยต้องนั่งบนโต๊ะ”

“ดูท่าสามีเจ้ามิค่อยกระทำกามกับเจ้าใช่หรือไม่ เรื่องปกติธรรมดา หากกระสันอยากมากไม่เลือกที่หรอกแม่นางสูงศักดิ์”

หวังเฟยกำมือรวบผ้าด้านหน้าแน่นแล้วตัดสินใจแน่วแน่สลัดอาภรณ์ออกจากร่าง ปล่อยให้เนื้อผ้าไหมบางเบาล่วงหล่น

“ตู้โตวของเจ้าด้วย”

ไม่น่าเชื่อว่านักพรตท่านนี้ยังมีน้ำเสียงเรียบเฉย แม้ว่านางถอดเปลื้องจนเกือบหมด กายงดงามขาวผ่องอวดเนื้อนังมังสา มีเพียงผ้าชิ้นน้อยปิดบนล่างเท่านั้น

มือเล็กสั่นเทายามปลดตู้โตวที่เหลือออกจากกาย ยืนนิ่งแล้วขยับถอยหลังขึ้นนั่งบนโต๊ะกลางห้อง

“อ้าขาออกให้กว้าง ข้าต้องการเห็นของเจ้า”

แม้ออกเรือนมาหลายปี หากแต่ชินอ๋องมิเคยทำเช่นนี้เลยสักครั้ง ยามเข้าหอร่วมอภิรมย์ทำเพียงส่ง ๆ รวดเร็วแล้วลุกจากไป นี้เป็นคราแรกที่นางกำลังเปิดร่องรักให้บุรุษอื่นได้มองดู

หญิงสูงศักดิ์ท่าทางเอียงอายขยับท่อนขาออกห่างเอนกายไปด้านหลัง ยกเท้าขึ้นสูงพอประมาณอ้าออกจนกว้าง ลำตัวแดงก่ำสะเทิ้นอาย

“เจ้าอายหรือ”

“ใช่ ข้า ข้ามิเคยทำเช่นนี้”

นักพรตชายกลืนน้ำลายเอื้อกยามมองร่องสวาทตรงหน้า ขยับตัวลงคุกเข่าทันควัน ไม่อาจห้ามอาการหิวโหยมุดใบหน้าแกร่งลงตรงหน้าใช้ลิ้นปาดเลีย

แผล็บ แผล็บ

“อ่า ท่าน ข้า ข้า”

“เจ้าไม่เคยโดนเลียมาก่อนหรือหญิงสูงศักดิ์”

“ไม่ สามีข้าไม่เคยทำ”

“เหตุใดคนงดงามเช่นเจ้า สามีถึงร้างลาเสน่หา แผล็บ ซู้ดดด”

หวังเฟยสะดุ้งเฮือกเมื่อปากหนานักพรตครอบลงปิดเนินสาวใช้ลิ้นดุนเม็ดดูดน้ำหวานส่งเสียงดังจนนางหวั่นว่าคนข้างนอกจะได้ยิน

“ท่าน ท่านเบาหน่อย”

“จะเบาได้เช่นไร ในเมื่อเจ้าสวย ทั้งยังหวาน ซู้ดดด”

ปากและลิ้นนักพรตโลมเลียดูดกินน้ำหวานหยาดเยิ้มที่ไหลออกมาจากร่องสวาท มือดันต้นขาไว้จับแน่นมุดหน้ากินทุกอย่างที่หลั่งไหลราวสายธาร

“แผล็บ อืมมม หอม หวาน ร่องเจ้ายังเล็ก สามีเจ้าไม่ทำการบ้านเสียเลย”

“อื้อออ ท่านนักพรต เจ้าเพียงเสพสังวาสกับข้า มิต้องพูดมาก ทิ่มข้ามาเลย”

นักพรตชายยืดกายขึ้นเมื่อได้ยิน สะบัดผ้าสีเทาออกจนเปลือยเช่นกัน รูปร่างกำยำผิดไปจากนักพรตท่านอื่น ขยับมือรูดลำสะบัดหัวถอกหน้าทางเข้า

“เร็ว เสียบข้าให้เสร็จเรื่อง!”

“ในเมื่อเจ้าวอนขอ เช่นนั้นข้าจะทำเช่นนั้น”

พรวด!!

“กรี๊ดดด”

นักพรตชายเสือกลึงค์เข้าทางฉ่ำน้ำอย่างแรงคราวเดียวมิดแล้วกระหน่ำเข้าใส่ร่องสวาท ด้วยห่างกายสาวมานานร่วมเดือน จึงมีอาการหิวโหยต้องการอย่างมาก กระแทกเข้าใส่บดคลึงด้วยแรงชาย

หวังเฟยมิเคยโดนกระหน่ำเช่นนี้มาก่อน เพียงลึงค์พรวดเข้าทางพลันหวีดร้องเกือบสุขสมทันควัน ยิ่งลำกระแทกแรงทั้งกระทุ้ง มือนักพรตจับข้อเท้านางไว้แน่นดึงจนร่างของนางเกือบหล่นขอบโต๊ะ

แต่แล้วยังไม่ทันเสร็จเรื่อง นักพรตพลันเสือกกายออก จับร่างนางลงยืนกดแผ่นหลังให้โก่งโก้งก้นกระดก หน้าอกแนบโต๊ะ

“ท่าน ท่านทำอะไร อ่า อื้อ อ่า อ๊าส์ ทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ อ่า”

“สามีเจ้าไม่ได้เรื่องเลย หญิงสูงศักดิ์มิเคยโดนท่านี้ ฮ่า ฮ่า”

นักพรตพรวดลึงค์ทิ่มใส่ มือจับสะโพกแน่นขยับกระแทกกระทั้น กระทุ้งขึ้น

เสียงโต๊ะกระแทกพื้นดังแรง ยิ่งกายชายทะลึ่งพรวดใส่แรงเท่าใด โต๊ะยิ่งกระเทือน

หวังเฟยกรีดร้องสุดเสียง นับเป็นครั้งแรกที่นางได้รับความสุขสม ทะลึ่งตัวกระตุกเฮือกปล่อยน้ำหวานออกหลั่งไหลเปื้อนต้นขาพร้อมลำใหญ่เสือกเข้าครั้งสุดท้ายกดนิ่ง

หัวกระดกปล่อยน้ำกระตุกอยู่ในช่องทางรักสวาทแสนแคบ น้ำขาวขุ่นขลักล้นปรี่จนไหลออกพร้อมน้ำหวานหวังเฟย

“อ่า ข้าไม่เคยรู้เลย”

“เจ้าไม่เคยสุขสม”

นักพรตถอนลำใหญ่ออกอุ้มนางขึ้นเดินไปยังเตียงวางนางนอนหงาย ใช้มือปาดน้ำกามกลางร่องแล้วเสียบลำใหญ่ที่แข็งโด่ขึ้นมาอีกครั้งเข้าไปอย่างแรง

“ท่าน ท่าน อ่า เดี๋ยวก่อน”

“เราไม่ได้ตกลงว่าให้ข้าเสียบเจ้ากี่ครา ฉะนั้นหากข้ายังต้องการ เจ้าจงนอนหงายให้ข้าตอกเจ้าจนหน่ำใจ”

ตับ ตับ ตับ

เสียงเนื้อกระแทกปนเสียงน้ำแตก ดวงตาหงส์สั่นสะเทือนพร่าเลือนมองม่านเก่าของเตียงเล็กในห้องอารามเต๋ายามบ่าย

นางเสียรู้นักพรตตนนี้เสียแล้ว หากแต่ทำไมจึงรู้สึกดีเช่นนี้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   33~ NC**จบบริบูรณ์

    33~ NC**จบบริบูรณ์ทรวงอกงดงามตูมเต่งคัดเต้ายามตั้งครรภ์จนน่าดูดดึง ชินอ๋องโน้มหน้าลงเข้าหาส่งปากละเลียดยอดหัวนมทีละน้อย ปาดด้วยลิ้นสากลากเลียไปอีกทรวงเชื่องช้ากายสาวยามนี้ไวต่อสัมผัสทุกสัดส่วนโดยเฉพาะยอดถัน พลันร้องครางแอ่นหยัดเพียงโดนปลายชิงหาตวัดไล้มือกอบกุมล้นมือบีบเคล้นซุกหน้าเข้าครอบครองส่วนปลายพร้อมออกแรงดูดดั่งทารก“ท่าน อ่า ชินอ๋อง”“เรียกท่านพี่หลานเอ๋อร์”“ทะ ท่านพี่ อ่า ยามนี้ยังหัวค่ำนัก อื้อออ ท่านกัดหัวนมข้า”“พี่เพียงลองทดสอบดูแทนบุตรชาย เป็นเช่นไรบ้าง ชอบหรือไม่”เสียงขาดหายอีกคราเป็นเสียงครางหวานใส เมื่อชินอ๋องครอบปากลงขบกัดด้วยฟันพร้อมมือคลึงโนมเต้างดงาม“ราตรีนี้ยังยาวนานนักน้องหญิง หากไม่เร่งรีบแต่หัววัน พี่เกรงว่าเมื่อใกล้เช้า พี่จะยังไม่หมดความต้องการ”“อื้ออ ท่าน อา แต่ว่า อือออ”ชินอ๋องเลื่อนปากลงพรมจูบทั้งขบกัดกระทั่งถึงเนินท้องนูนแม้ว่าเป็นท้องแรกแต่ความอวบของท้องนูนเด่นจากการหมั่นดูแลอาหารการกิน มือใหญ่ทาบลงทั้งจูบ ทั้งหอมจนทั่วก่อนไถลตัวลงเบื้องล่างสู่เนินสาวลึกลับมากเสน่หา“กลิ่นเจ้า รสชาติของเจ้า”มือแหวกรอยแยกโน้มหน้าเข้าหาสูดดมส่งลิ้นลากเลียตวัดสูง ข

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   23~ ชายหน้าหนา

    23~ ชายหน้าหนา“ชินอ๋องขอรับ”ใบหน้าคมเข้มเงยขึ้นจากจดหมายส่วนตัวอันเป็นลายมือองค์จักรพรรดิที่ฝากกงกงคนสนิทมา ใจความมิได้มีอันใดนอกจากย้ำเรื่องขอแลกเปลี่ยนตราลัญจกรชินอ๋องยอมเสี่ยงชีวิตตนเองหากไม่มีตราลัญจกรแล้ว ชีวิตย่อมยืนอยู่บนเส้นด้าย แต่อย่างไรเสียป้ายอาญาสิทธิ์ยังอยู่ในมือ พอช่วยคุ้มหัวป้องกันอันตรายได้บ้างดวงตาเหยี่ยวแต่สีดั่งนิลขยับมององครักษ์ที่อยู่กันนานก่อนส่งจดหมายยื่นออกไปยังเปลวเทียนที่จุดเตรียมรอไว้ก่อนหน้า“มีอันใด”“กงจู่มาขอรับ”คิ้วข้างซ้ายโก่งขึ้นสูงเมื่อได้ยิน“กงจู่?”“ขอรับ ฮุ่ยหมิ่นกงจู่ จากหอเฟินเย่วขอรับ”“ฮุ่ยหมิ่นงั้นหรือ เป็นชื่อที่ดี ให้นางมาหาข้าที่ห้อง”“กงจู่แจ้งว่า จะไม่ยอมเหยียบเข้ามายังเรือนในขอรับ ขอชินอ๋องเป็นผู้ที่ออกไป”รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าแกร่ง อกกระเพื่อมหัวเราะในลำคอ นางรู้ทันเขาเสมอ เพราะหากเผลอตัวเหยียบเข้าเรือนในอาจถูกเขากักตัวไว้เป็นแน่“ถ้าเช่นนั้น อย่าให้กงจู่รอนานเลยจะเสียสุขภาพ”ร่างสูงใหญ่สะบัดปลายแขนชุดผาวสีดำเดินนำลู่จิ่นออกจากห้องทำงาน ภายในเรือนนับจากหวังเฟยจากโลกไปก็คล้ายกับทุกอย่างนิ่งสงบ แม้แต่หรูเหรินของเขาเอง เขายังไม

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   22~ ราชโองการ

    22~ ราชโองการข่าวไฟไหม้อารามเต๋าชื่อดังห่างไกลเมืองหลวงแพร่สะบัดอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งข่าวการเสียชีวิตของหวังเฟยที่บังเอิญไปอาราธนานั่งสมาธิถือศีลพอดีภายในจวนประดับด้วยโคมสีขาวนุ่งห่มชุดไว้ทุกข์แม้ว่าไม่อาจนำศพกลับมาทำพิธีได้เนื่องจากไหม้จนไม่เหลือแม้แต่ซาก“ชินอ๋อง”“มีอันใด”ห้องทำงานยามค่ำคืนชินอ๋องยังคงปฏิบัติหน้าที่ทำงานลับให้องค์จักรพรรดิสม่ำเสมอรายงานข่าวพวกนี้หาได้จากแหล่งหญิงคณิกาบ้าง สายลับบ้างที่แฝงตัวอยู่ทุกมุมเมืองของนครฉางอาน“มีคนจากในวังมาขอรับ แจ้งข่าวลับว่าพรุ่งนี้องค์จักรพรรดิจะออกพระราชโองการคืนยศแก่กงจู่เซียวลู่หลาน”ชินอ๋องเพียงยกมุมปาก งานพิธีศพและไว้ทุกข์ผ่านไปเกินหนึ่งร้อยวันแล้ว สมควรแก่เวลาที่นางต้องเข้าจวนเสียที นับวันท้องใหญ่ขึ้นจนเขาเกรงว่านางจะไม่ดูแลตนเองหากมาอยู่เสียด้วยกันที่จวน อย่างน้อยยังอยู่ในสายตาของเขา“ดี นับเป็นข่าวดี”ข้อแลกเปลี่ยนระหว่างองค์จักรพรรดิหนุ่มและชินอ๋องจากองค์จักรพรรดิเดิม ป้ายอาญาสิทธิ์และตราลัญจกรที่เขายังครอบครองอยู่ในมือและเก็บรักษาไว้อย่างดี ความลับยิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้ หากวันใดเขานำป้ายนี้ขึ้นมา เมื่อนั้นเขาจะได้ขึ้นคร

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   21~ NC**หวังเฟย

    21~ NC**หวังเฟยร่างหวังเฟยถูกมัดทำให้มองไม่เห็นเจ้าอาวาสหนุ่ม หากแต่ได้ยินเสียงปลดเปลื้องอาภรณ์ เช่นเดียวกับนักพรตหญิงตรงหน้าที่ถอดชุดนักพรตออกเช่นกัน เหลือเพียงหมวกคลุมผมอย่างนักพรตหญิง“อาจื่อจะช่วยทำให้หวังเฟยสุขสมเองเจ้าค่ะ”หวังเฟยตื่นตะลึงก้มมองร่างเล็กแต่อกอวบของนักพรตหญิงคุกเข่าลงเบื้องล่าง จับขานางขึ้นวางบนเตียง แล้วมุดหน้าเข้ากลางหว่างขา ส่งลิ้นขึ้นปาดเลีย“อ่า เจ้า อ่า ท่านเจ้าอาวาส นี่มันอะไรกัน”กายหญิงสูงศักดิ์สั่นเทิ้มยามลิ้นเล็กกว่าของอาจื่อปาดเข้าร่องแหย่ลึก เจ้าอาวาสยืนด้านหลังกอบเต้าขยำลงแรงลิ้นตวัดเลียใบหู“อืมมม นมเจ้าใหญ่ตึงมือ เจ้าจะสุขสมยิ่งเชื่อข้า”หวังเฟยไม่อาจกลั้นเสียงร้องตนเองได้ เปล่งตะโกนยามนิ้วเล็กล้วงเข้าโพรงสวาทลิ้นปาดตวัดถี่รัว มือหยาบนักพรตตะโบมบีบคลึงแรง ทั้งบี้หัวนมก้มลงมองอีกครั้งเห็นอาจื่อครอบปากอมดูดท่อนใหญ่นักพรตจนแข็งโด่ แล้วหันมาปาดเลียร่องสวาทสลับกันไป ดูแล้วรู้ได้เลยว่าคนทั้งคู่ทำเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วนร่างไร้แรงขัดขืน ตัณหาราคะจากลิ้นเล็กของอาจื่อทำให้หวังเฟยกระหายอยากยิ่งขึ้น หลั่งน้ำไหลลงอาบต้นขา ภาพด้านล่างยามนักพรตสาวเอาปากครอบหั

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่ง

    20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่งแสงรำไรจากฟากฟ้ายามเช้ามืดสาดส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กรถม้าเข้ามายังภายในที่เย็นเฉียบจากไอหนาวหวังเฟยโอบเตาอุ่นแนบอก ดวงตาแม้แสบร้อนจากไอน้ำรื้นขึ้นยามนึกถึงชินอ๋องผู้ซึ่งยามค่ำคืนมักคลุกตัวอยู่แต่หอนางโลมจนเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์หนาหูผ้ายันต์ผืนนั้นคงไม่ได้ผล นับจากวันที่ลอบเข้าไปวางผ้า ชินอ๋องไม่แม้แต่มองหน้าจนตัวนางเองหวาดหวั่นกายสาวต้องการโหยหากายบุรุษเช่นกัน ผิวเนื้อสะท้านไหวยามนึกถึงสัมผัสของบุรุษเพศ โดยเฉพาะเจ้าอาวาสร่างกำยำหนุ่มแน่นผู้นั้น“ถึงแล้วเจ้าค่ะหวังเฟย”รถม้าหยุดลงเมื่อเข้าสู่เขตอารามเงียบสงัดกลางป่าเขา เพลานี้แม้แต่นักพรตหญิงยังมิออกนอกอาคารมากวาดลานด้วยลมหนาวพัดแรงยิ่งร่างอวบอิ่มขาวโพลนสวมชุดสีขาวราวต้องการมาแสวงบุญก้าวลงจากรถม้า“ไปเรือนด้านหลัง ให้รถม้าไปหาที่พักแถวนี้ สามวันค่อยกลับมา”“สามวันเลยหรือเจ้าคะ”“ไป”“จะ เจ้าค่ะ”อาฟางเดินกลับไปยังรถม้าแจ้งให้ออกจากอารามแห่งนี้ไปแล้วกลับมาใหม่อีกสามวันให้หลัง พร้อมยื่นเงินให้จำนวนหนึ่ง กำชับปิดปากให้สนิทร่างอวบอิ่มของหวังเฟยเดินไปตามทางเดิมคราวที่แล้วจนถึงเรือนที่พักด้านหลัง ยังไม่เห็นนักพ

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   19~ NC**เซียวลู่หลาน

    19~ NC**เซียวลู่หลาน“อื้อ หยุดนะชินอ๋อง”เซียวลู่หลานไม่ต้องลืมตาขึ้นมองก็รู้ได้ทันทีว่าบุรุษที่เอามือมาลูบเนื้อตัวตรวจดูไอร้อนเป็นใคร“เห็นซูหนี่บอกว่าเจ้านอนมาทั้งวัน”“แค่ยังเหนื่อย ถ้าขืนท่านยังวอแวข้าอีก ข้าก็คงเหนื่อยยิ่งขึ้น ทราบเช่นนั้นแล้วกลับไปเสียเถิด”บุรุษหน้าหนาไม่ยอมไปไม่พอ ยังหัวเราะออกมาเปิดผ้าห่มแล้วลงไปนอนด้วยกัน“พอตั้งครรภ์เจ้าก็อารมณ์เปลี่ยนแปรเช่นนี้ ไม่รู้ว่าหญิงอื่นเป็นเช่นเจ้าหรือไม่”เซียวลู่หลานยิ่งแปรปรวนจากธาตุไฟในร่างกายของหญิงตั้งครรภ์ เมื่อได้ยินคำว่าหญิงอื่นยิ่งให้กราดเกรี้ยว“หยุดนะ! ท่านลงไปจากเตียงข้า ไปหาหญิงอื่น ไปทำหญิงอื่นตั้งครรภ์เป็นไร”มือแกร่งโอบร่างเล็กดึงเข้าหาตัวโน้มหน้าลงใกล้ชะโงกมองดวงตาที่หลับแน่นแต่คิ้วขมวดมุ่น“ข้าจักไปหาหญิงอื่นได้เช่นไร หลานเอ๋อร์ ลูกข้าอยู่ในท้องเจ้า”พรึบ!!“ขืนท่านยังพูดมากเยี่ยงนี้ ข้าจักไม่ต้องรับท่านอีกแล้ว ซิงเยียน ซิงเยียน!! จื่อรั่ว เนี่ยนเจิน!! ไปไหนกันหมด! มาเอาอ๋องหน้าหนาออกไปจากห้องข้า”“ฮ่า ฮ่า หลานเอ๋อร์ หลานเอ๋อร์”ชินอ๋องรวบร่างขึ้นนอนบนอกกดท้ายทอยลงจนปากเล็กถูกครอบครองด้วยปากหนากว่า มือล้วงเข้าส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status