14~ NC**เซียวลู่หลาน

14~ NC**เซียวลู่หลาน

“เจ้าอ้าออกอีก ข้ามองไม่ถนัดเลยหลานเอ๋อร์”

“แต่นี่ก็กว้างมาพอแล้วชินอ๋อง”

“มันกว้างกว่านี้ได้อีก เร็วเข้า อ้าออก เอามือมานี่ แหวกไว้”

เซียวลู่หลานหน้าแดงซ่านระเรื่อจนกระทั่งแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุก ก้มลงมองมือตัวเองถูกจับไปหว่างขาบังคับให้นางแหวกกลีบพลูอูมออกจากนั้น เพื่อที่ชินอ๋องจะได้นั่งคุกเข่ามองใกล้ชิดถนัดตา

ลมหายใจเป่ารดเนินสวาท ดวงตาคมกล้ากวาดมองกลีบอูมทั้งนอกในจนถึงร่องปากทางเข้า

“ท่าน ท่านมองพอหรือยัง”

“ยังอีก เจ้าแหวกอีกหลานเอ๋อร์”

“แต่นี่มันมากเกินไปแล้วชินอ๋อง”

ชินอ๋องจับต้นขาขาวไว้เมื่อเซียวลู่หลานขยับจะลุกขึ้น ดันถ่างออกโน้มหน้าลงใช้ลิ้นละเลงเมามัน

“เดี๋ยวก่อน อ่า ชินอ๋อง ท่านบอกว่าแค่มอง อื้ออ อย่าลงลิ้น อ่า”

ดวงตาคมกล้าเหลือบมองเซียวลู่หลานผ่านเนินเนื้ออวบยามละเลงลิ้นจนทั่วรวดเร็วถี่รัว กายสาวเคยต้องมือชายแล้วเพียงแค่เริ่มแตะลิ้นลงพลันน้ำหวานเอ่อทะลัก

“น้ำเจ้าออกมาแล้วหลานเอ๋อร์ เจ้ายังมีฤทธิ์ยากำหนัด”

“ท่าน ท่านหลอกข้า”

“อืมมม น้ำติดลิ้นข้าเลยหลานเอ๋อร์ เยอะและหวาน อืออ แผล็บ ๆ”

เนื้อนุ่มถูกรุกรานด้วยลิ้นหนาสากระคายแหวกโลมเลียด้วยไฟราคะพิศวาส ชินอ๋องแม้เมื่อคืนเสียน้ำไปถึงสองครา หากแต่ร่างกายแข็งแรงจากการฝึกยุทธิ์ จึงยังคงมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือกระทำกิจกามต่อได้อีก

นิ้วหยาบสอดใส่เข้าทางรักตวัดลิ้นติ่งเม็ดชักนิ้วรูดเข้าออกรุนแรงไม่ออมมือผิดไปจากเมื่อคืน

“ท่านอ๋อง อ่า แรง แรงเกินไปแล้ว”

“ไม่ เจ้ารับได้หลานเอ๋อร์”

“อ่า อา อ๊าส์ ท่านอ๋อง”

กายสาวแอ่นหยัดอารมณ์บรรเจิดขึ้นทันด่วนจากนิ้วสองนิ้วในร่องสวาท ท่านอ๋องยืดกายขึ้นกระทุ้งนิ้วแรงขึ้นทั้งถี่รัวเข้าใส่ร่องเล็ก ๆ ของนางคณิกาสาว

“เจ้าปล่อยกายเจ้าหลานเอ๋อร์ ปล่อยให้เจ้าได้รับความสุข อ่า ร่องเจ้าแน่น รัดนิ้วข้า อ่า”

สวบ สวบ

เสียงนิ้วสอดถี่ปะปนเสียงน้ำและเสียงครางหวานแหลม เซียวลู่หลานไม่อาจต้านกระแสธารเชี่ยวกราดปรารถนา หน่วงเนินสาวยิ่ง คราสุดท้ายท่านอ๋องกระทุ้งเข้าจนสันมือกระแทกเม็ดขยับปลายนิ้วด้านในจนปุ่มกระสันกดแรงจนร่างคณิกาสุขสมทันที

“ท่านอ๋อง อ่า อ๊าส์ กรี๊ดดด”

น้ำสวาทพวยพุ่งขึ้นกระทบฝ่ามือสีเข้ม ท่านอ๋องมองพึงพอใจเลื่อนนิ้วออกก้มลงดูดกลืนทุกสิ่งที่พุ่งออกทั้งเลียกระทั่งเนินสาวผ่อนคลาย

“เจ้าอมให้ข้า ข้ารู้ว่าเจ้าเห็นมามากหลานเอ๋อร์ ลองทำดู”

เซียวลู่หลานขยับร่างลงเป็นผู้คุกเข่าเบื้องล่างแทนท่านอ๋องที่นั่งขอบเตียงแล้ว ขยับใบหน้าเข้าหาแก่นเนื้อท่อนใหญ่สีเข้ม ยาว เส้นเอ็นโป่งพองร้อยรัดโดยรอบกระทั่งถึงหัวถอกบานออก ปากรูฉ่ำน้ำเยิ้ม

“ปากข้าเล็ก”

“ลองดูสิหลานเอ๋อร์”

หน้างามขยับโน้มลงใช้ลิ้นลากปากรูเลื่อนลงตามความยาวลงสู่พุ่มขนหนาแล้วเลื่อนขึ้นอีกครา เลื่อนลงไปมาสลับกัน

“อมเลย ข้าชอบให้อม”

ปากกระจับอย่างสาวงามเปิดออกพยายามครอบลงด้วยความยากลำบาก หัวถอกใหญ่เกินปากแต่นางยังครอบลงกระทั่งมิดหัวบาน รูดขึ้น ใช้มือช่วยขยับรูด

“ซี้ดดด เข้าให้มิดหลานเอ๋อร์”

นางคณิกาเลื่อนใบหน้าช่วยลงจนครึ่งลำพลันมือแกร่งดันศีรษะนางลงอีก

“อื้อออ ท่าน อืออ อัก อัก”

ทันทีเมื่อนางรับเอาแท่งใหญ่เข้าปากจนมิด อ๋องดึงศีรษะนางขยับเสียเองอย่างร้อนใจเร็วขึ้น

“อ่า หลานเอ๋อร์ ซี้ดด ดูดแรง ๆ อ่า”

มือเล็กยันตัวไว้บนต้นขา รับแรงจากชินอ๋อง ปากอ้ารับเอ็นร้อน ศีรษะถูกดันจนหัวปลายกระแทกลำคอ ชินอ๋องยันดันให้นางอยู่นิ่งก่อนปล่อยออกดึงร่างเล็กขึ้น

“คุกเข่าบนเตียงหลานเอ๋อร์ ข้าต้องเสียบลึงค์เข้าไปแล้ว มันปวดจนเจ็บ”

เซียวลู่หลานขยับขึ้นเตียงคุกเข่าคลานหันหลังให้ท่านอ๋อง มือแกร่งดึงสะโพกเล็กกลมมนเข้าหาตน ดึงจนปลายเท้านางโผล่ขอบเตียง แทรกร่างใหญ่โตด้านหลังใช้มือลูบเนินสาวแหวกละเลงน้ำก่อนนำท่อนใหญ่ควานหาทางเข้าแล้วเสียบคราวเดียวจนมิด

“อ่า ท่านอ๋อง แรง แรงไป”

“ไม่ เมื่อคืนร่องเจ้าถูกเปิดแล้ว ตอนนี้ทางสะดวกขึ้น อา แน่นมากหลานเอ๋อร์”

ชินอ๋องกำสะโพกแน่นดันลำตัวกระแทกแรงด้านหน้า

ตับ

ถอนกายออกเกือบสุดแล้วกระแทกเข้าแรงอีกครา

ตับ

กดเอ็นใหญ่จนมิดโคนคลึงเป็นวนแล้วกระทุ้งขึ้น เสียดสีเนินสาวด้วยลำโคนใหญ่ มือแหวกก้นออกมองลำเข้มรูดเข้าออก

“อ่า อา ท่านอ๋อง ข้า อ่า”

“เจ้าเสียวมาก ข้ารู้ ซี้ดด ท่านี้เจ้าแน่นมาก รัดข้าจนเจ็บ”

กายแกร่งกระทุ้งถี่ขึ้นและแรงจนร่างเล็กสั่นสะเทือน เซียวลู่หลานกำมือแน่นก้มหน้าร้องครางลั่น ร่างอรชรโดนจับถอยหลังรับแรงกระแทก

ชินอ๋องขยับเท้าเหยียบขอบเตียงโน้มร่างตอกลงดันศีรษะเล็กจมฟูก

ยามปกติเขามักอดกลั้นมิร่วมอภิรมย์กับหญิงใดยกเว้นภรรยา ซึ่งนานครั้งจึงมีสักครา แต่เต็มไปด้วยความรังเกียจ ผิดไปจากหญิงสาวใต้ร่างที่ชินอ๋องต้องการมาเนิ่นนาน

ภาพในจินตนาการที่เคยวาดไว้ได้ทำสมใจ จึงลงแรงไม่ผ่อนปรนต่อหญิงร่างน้อย

ลำใหญ่ชำแรกทางสวาทมองจากทางประตูเห็นได้ชัดว่าร่างใหญ่โตคร่อมร่างเล็กจนมิด ตอกใส่จนร่างเล็กจมยกเว้นก้นที่ถูกจับไว้ให้กระดกสูง

“ซี้ดดด หลานเอ๋อร์ ข้าใกล้หลั่ง”

“ท่าน อ่า อย่า อย่าหลั่งในกายข้า”

“ข้าจะหลั่งในกายเจ้าหลานเอ๋อร์ มีลูกให้ข้า เจ้าเป็นของข้าแล้ว เป็นตลอดไป”

ตับ ตับ ตับ

แรงตอกลึงค์ด้วยใจอัดแน่นไฟพิศวาส ชินอ๋องกระแทกสะโพกมิดโคนแรงยิ่ง ช่องทางรักบอบช้ำแดงก่ำ น้ำหวานอาบเยิ้มยังมิช่วยอะไรได้

“ข้า อ่า ท่านอ๋อง”

“เรียกชื่อข้า”

“ตงหยาง ข้า อ่า ข้าใกล้แล้ว”

ชินอ๋องดันร่างเล็กนอนคว่ำ ขึ้นขอบเตียงคุกเข่าตรงสะโพกคร่อมนางไว้ แหวกก้นออกแล้วควานหาทางเข้า โจนจ้วงแทงลึงค์ด้วยแรงชาย มือเท้าเตียงขยับสะโพกตอกใส่

ตับ ตับ ตับ

ร่างเล็กก้มหน้านิ่งกรีดร้อง มือกำผ้าปูที่นอนแน่น กายสาวกระตุกหลั่งน้ำหวานออกไหลรินเป็นทางลงฟูก

กายแกร่งยังตอกใส่ ชินอ๋องชีพจรเต้นรัว ปัดปอยผมออกจากไหล่ขาวโน้มหน้าลงกัด มือบีบคลึงหน้าอกกระทุ้งตอกใส่ครั้งแล้วครั้งเล่าจนแรงสุดในคราสุดท้าย

“ตับ อ่า หลานเอ๋อร์ ข้า ข้า หลั่งแล้ว อ่า อ๊าส์”

ชินอ๋องดันจนมิดโคน หัวถอกกระดกด้านในพุ่งน้ำสีขาวเชื้อพันธุ์เข้าสู่ร่างเล็กหญิงคณิกา ปลอกสวาทรัดแน่นรับน้ำกาม เปรอะเปื้อนปะปนทั้งน้ำกามทั้งน้ำหวานสวาท กลิ่นคาวคละคลุ้ง

ร่างแกร่งพรมจูบขยับตัวเลื่อนออกดึงร่างน้อยขึ้นมาก่ายอก

“อยู่กับข้าหลานเอ๋อร์”

“กี่วัน”

“สามวัน ข้าขอสามวัน”

ร่างเล็กนิ่งเงียบแล้วพยักหน้ากับอกแกร่ง แม้ใจนึกหวั่นเวลาสามวันที่ชินอ๋องจะกระทำต่อร่างกายของนางเช่นไรบ้าง แต่นางเองก็พร้อมยอมรับทุกสิ่ง อาจด้วยทดแทนบุญคุณ หรืออาจเป็นเพราะหัวใจนางเอง