เด็กเลี้ยงของภูริทัศน์ - ได้เจอหน้าสักที

ทัศน์ดนัยขับรถมาถึงก่อน  เขามาไร่อาภูบ่อยๆเวลาอยากหนีบรรดาผู้หญิงที่พ่อกับแม่พยายามหาให้  ทัศน์ดนัยจอดรถเขาแอบหอมยายตัวเล็กก่อนจะปลุกเบาๆ

"คนสวยของพี่ทัศน์ตื่นได้แล้วค่ะ  ถึงแล้วหรืออยากให้ปลุกแบบอื่นคะ"

ลูกปลาลืมตาขึ้นก็เจอใบหน้าเขาห่างแค่คืบ  เธอกลืนน้ำลายลงคอ  ดีนะที่แพรยังไม่ตื่น  ลูกปลาตะโกนปลุกแพรชมพูเพื่อให้คนที่จ้องจะเอาเปรียบตลอดเวลาถอยออกไป

"แพรๆๆ  ไอ้แพรตื่นๆๆ  ตื่นได้แล้วโว้ย"

ทัศน์ดนัยมองไปยังเบาะหลัง  แพรชมพูงัวเงียๆก่อนจะปรับโฟกัสสายตาก็เห็นเพื่อรุ่นพี่เท้าเบาะคร่อมเพื่อนสาวอยู่  ทัศน์ดนัยถอยออกมาแล้วเปิดประตูลงไปจากรถ  แพรชมพูขยี้ตาอีกรอบ  พี่ทัศน์ลงจากรถไปแล้ว  เมื่อกี้ตาฝาดเหรอ

  ลูกปลาหายใจไม่ทั่วท้อง  ต้องอยู่ให้ห่างเขามากที่สุด  ทัศน์ดนัยเป็นเสือผู้หญิงที่น่ากลัวมาก    เธอไม่เคยรู้สึกกลัวและประหม่ามาก่อนเลย  เขาอันตรายมากอันตรายจริงๆ

ไม่นานรถของพีรดลก็มาถึง  มะนาวลงจากรถมาหากลุ่มเพื่อนก่อน   ภูริทัศน์ได้รับการยืนยันจากลูกน้องว่าบุตรชายกับเพื่อนๆมาถึงแล้ว  รวมถึงตัวปัญหาด้วย  พีรดลเดินไปหาแพรชมพูเพื่อช่วยขนของลง  เป็นจังหวะเดียวกับที่ภูริทัศน์ขับรถมาถึงบ้านพอดี 

"หึ..เอาใจกันเหลือเกินนะเจ้าพี  ฉันอุตส่าห์จะส่งไปเรียนดีๆ  จะได้ไม่ต้องเห็นหน้ายายแม่สำส่อนของมัน  กลับเสือกชอบผู้หญิงสำส่อนแบบแม่ตัวเอง  ลับหลังเจ้าพีก็คงคั่วเจ้าทัศน์นั่นแหละ"

"เอายังไงดีครับนาย  ผมว่าลองดูก่อนไหมครับ  อาจไม่ใช่อย่างที่นายคิด"

"ทำไมไอ้เดช  มึงคิดว่าสายตากูมีปัญหาหรือไง  มึงดูสิจะเข้าสิงลูกกูอยู่แล้ว  นี่ถ้าอยู่กันสองคนไม่สิงลูกกูแล้วหรือ"

เดชอ่อนใจกับเจ้านาย  เขาสืบมาว่าคุณพีสนิทกับคนที่ชื่อลูกแพรที่สุดแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นเพราะคุณลูกแพรอะไรนั่นที่ทำให้คุณพีไม่ยอมไปสักหน่อย  อาจจะเป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นแม่ของคุณพีก็ได้   แต่เขาพูดไม่ได้

ภูริทัศน์ลงจากรถเดินไปหากลุ่มเด็กๆที่เพิ่งมาถึง  พีรดลเห็นหน้าพ่อตัวเองก็รีบทักทาย  เขาอยากบอกว่ามะนาวเป็นแฟนเขาแต่ก็ไม่กล้า  พ่อดุมาก  รู้ว่าเขาเอาเงินไปซื้อสร้อยข้อมือ20,000เท่านั้น  เขาถูกระงับบัตรเครดิตทันทีเลย  

พีรดลเดินมาหาคนสูงวัยกว่า  ทัศน์ดนัยสนิทกับครอบครัวนี้เนื่องจากมีธุรกิจของทางบ้านที่มีหุ้นกับอาภู   แต่อีกสามคนไม่เคยเจอหน้า  ลูกปลาเอ่ยเบาๆกับเพื่อ

"พวกแก  คุณป๋าพ่อของไอ้พีกับไอ้พีหน้าคล้ายกันนะ  แต่พ่อไอ้พี่หล่อกว่า  โคตรหล่อเลย"

"สเปคเหรอคะนางลูกปลา"

มะนาวเอ่ยกระเซ้าเพื่อน  ลูกปลายิ้มก่อนจะทำท่าเคลิ้มฝัน

"อืม  มึงว่าถ้าเปลี่ยนจากเพื่อนมันไปเป็นแม่เลี้ยงมันไอ้พีจะติดไหมวะ  ฮ่าๆๆ"

สามสาวหัวเรากันเบาๆ  แต่คนที่ยืนอยู่หน้าบึ้งอารมณ์ไม่ดีอย่างเห็นได้ชัดก่อนจะเอ่ยลอยแล้วเดินไปหาภูริทัศน์

"อย่าฝัน  ลองดูสิจะเอาให้คลานเลย"

ร่างสูงดินไปแล้ว  แพรชมพูกับมะนาวงง  พี่ทัศน์พูดอะไรอ่ะ  เอาใครให้คลานก่อนจะหันมาหาลูกปลา

"ปลามึงไปอ้อนตีนอะไรพี่เขาอีก  อย่าทำงานกร่อยนะ"

"นี่ไอ้นาว  มึงชอบไอ้ทัศน์มากขนาดนั้นไม่เสนอตัวเป็นเมียมันเสียเลยล่ะ"

จากนั้นก็ไม่มีใครเอ่ยอะไรอีกได้ยินแต่เสียงผู้ชายคุยกัน

"สวัสดีครับป๋า  ผมมาช้าไปหน่อย  พอดีวันหยุดยาว  คนออกนอกเมืองเยอะรถติดนิดหน่อยน่ะ"

"อืม  มาถึงปลอดภัยก็ดีแล้ว  ว่าแต่แกมากันกี่คนล่ะ"

"มากัน5คนครับ  สวัสดีครับอาภู"

"อ้อ..พ่อสบายดีนะทัศน์"

"พ่อไปคุยงานที่สวิสครับอา  น่าจะกลับอาทิตย์หน้า"

"อืม"

ภูริทัศน์หันไปรับไหว้ลูกชายเพื่อนกึ่งหุ้นส่วน  คุยสารทุกข์สุกดิบกันก่อนจะพยักหน้า  สาวๆเดินตามมาหาก่อนที่พีรดลจะแนะนำให้รู้จักกับพ่อตนเอง

"นี่คุณป๋าพ่อเราเอง"

ทั้งสามคนยกมือไหว้พ่อของเพื่อน  เขาดูเหมือนพี่ชายของพีรดลมากกว่า  ได้ยินว่าเขามีพีรดลตอนที่เขาอายุเพียง17เพราะพลาดไปมีอะไรกับเพื่อนนักเรียนด้วยกัน  ตอนนี้พีรดลอายุ21คุณป๋าก็เพิ่งจะ40เท่านั้น  หน้าตาคล้ายเพื่อนชายแต่คมเข้มและหล่อเหลากว่า  น่าจะเพราะทำงานในไร่  เสียงของพีรดลแนะนำเพื่อนกับพ่อของเขา

"พ่อครับนี่เพื่อนผม  นั่นมะนาว  ลูกปลา  แล้วก็ลูกแพรครับ"

"อ้อ  ยินดีที่ได้รู้จักนะหนูๆ"

ภูริทัศน์ยิ้มให้  ก่อนจะมองมาที่แพรชมพู  เธอรู้สึกอึดอัดกับสายตาของพ่อเพื่อนเหมือนเขามองเธอแบบประเมินสินค้าอย่างไรอย่างนั้น  สายตาไม่เป็นมิตรด้วยซ้ำ  เธอไม่รู้ตัวว่าทำอะไรให้เขาไม่พอใจ  เพิ่งเจอหน้าไม่ถึง10นาที  ภูริทัศน์มองคนตัวเล็กเต็มตา นับว่าสวยมาก  สวยกว่าในรูปดวงตากลมโต  ปากกระจับอวบอิ่ม จมูกโด่งดูแล้วน่าจะถือดีไม่น้อย  แก้มสีชมพูมีเลือดฝาด  ผิวพรรณเนียนละเอียด  ชุดเอี๊ยมขาสั้นที่ใส่ทำให้เห็นท่อนขาเรียวงาม  แต่ที่สะดุดตาคงเป็นสร้อยข้อมือเส้นนั้น  ดูเหมือนจะเกิน20,000เสียล่ะมั้งก่อนจะเรียกคนงานให้มาขนของ

"มาเอาของเพื่อนคุณพีไปเก็บ  ตามสบายนะเด็กๆป๋าจัดห้องไว้ให้แล้ว  ส่วนแกเจ้าพีฉันมีเรื่องคุยด้วย"  

ทั้งหมดยกมือไหว้พ่อเพื่อน  ภูริทัศน์รับไหว้สายตายังไม่ละจากร่างบาง  แพรชมพูหนาวๆร้อนๆ  เขาดูเหมือนไม่ชอบหน้าเธอจึงเอ่ยเบาๆ

"เหมือนพ่อพีไม่ชอบฉันเลย  พวกแกรู้สึกไหม"

"ไม่นะ  อย่าคิดมากสิแพรคุณป๋าเขาอาจจะดูเข้มเลยมองเหมือนดุ    ทั้งสามคนถูกแม่บ้านพาไปที่พัก  แต่ที่แพรชมพูแปลกใจคือทำไม่ที่พักเธอกับเพื่อนอยู่คนละหลัง  เหมือนเธอจะได้อยู่หลังใหญ่  แม่บ้านพูดตามคำสั่งที่ได้รับมา

"เรือนเล็กเพิ่งจะปรับปรับยังไม่เสร็จค่ะ คุณหนู   พอดีห้องไม่เหลือแล้ว  คุณท่านเลยให้มาพักที่นี่หนึ่งคนค่ะ"

"อ้อ..ขอบคุณมากค่ะป้าแต่ไม่ต้องเรียกคุณหนูหรอกค่ะ  หนูชื่อแพรชมพู  ป้าเรียกลูกแพรหรือแพรเฉยๆก็ได้ค่ะ"

"อ้อค่ะ..งั้นถ้าคุณลูกแพรต้องการอะไรเพิ่มเติมก็บอกป้าได้นะคะ  ป้าชื่อป้าจันทร์ค่ะ"

"ขอบคุณป้าจันทร์มากนะคะ  รบกวนแล้ว"

ทั้งหมดเข้าที่พักเรียบร้อย  ตอนนี้คนที่ตึงเครียดคงหนีไม่พ้นพีรดล  ทัศน์ดนัยเองก็นั่งคลึงแก้วไวน์อยู่ในห้อง  เขาชอบไวน์ของอาภู  รสชาติกลมกล่อมดี  เสียงพ่อลูกเถียงกันเขานั่งฟังเฉยๆ

"พ่อ...ผมไม่เข้าใจทำไมต้องบังคับผมด้วยครับ  ผมไม่ได้อยากไปเรียนต่อสักหน่อย"

"แกต้องไปไอ้พี  ฉันไม่ว่างมาดูแลแก"

"พ่อคิดแทนผมทำไม"

"รถคันที่แกขับประจำแล้วแกบอกว่าเบรกไม่ค่อยอยู่แกจึงเปลี่ยนคัน  วันรุ่งขึ้นหลังจากแกไปแล้ว ไอ้เชิดมันเอาไปเช็ค  ผลปรากฏว่าตอนนี้ไอ้เชิดยังอยู่ไอซียูเพราะรถคว่ำ  สายเบรกถูกคนตัด  ไอ้แกจะอยู่บวชหน้าไฟหรือเป็นเจ้าภาพสวดแม่แกกับผัวใหม่ไหมล่ะ  ฉันจะได้ลงมือแกก็ไม่ต้องไปแคนาดา   ที่สำคัญฉันได้ข่าวว่าแกติดผู้หญิง  เลือกให้มันดีๆ  อย่าเอาแบบสำส่อนเหมือนแม่แก"

เสียงภูริทัศน์เข้มขึ้น  ทำเอาพีรดลถึงกับเหงื่อซึม  หนึ่งเขาไม่อยากเชื่อว่าแม่จะกล้าลงมือกีับเขา  สองเขาเป็นห่วงมะนาว  คุณป๋าเวลาโหดขึ้นมา  เหี้ยมได้ใจเลย  ทัศน์ดนัยเอ่ยขึ้นก่อนที่พีรดลจะพูดอะไร

"ผมว่าผู้หญิงคนนั้นคงไม่คิดฆ่าเจ้าพีหรอกอาภู  แต่อยากข่มขู่มากว่าส่วนสามีใหม่ของเขาผมว่ามีส่วนแน่นอน  เพียงแต่ผู้หญิงคนนั้นจะรู้หรือเปล่าว่าลูกชายกำลังถูกสามีใหม่ตามฆ่า"

"ฉันจะส่งไอ้ศักดิ์มันไปนรก  และถ้าแกยังขืนขัดคำสั่งฉัน  แกจะได้ไปงานศพแม่แกด้วยเจ้าพี"

พีรดลกลืนน้ำลาย  คุณป๋าคงสืบชัดเจนแล้วว่าสามีใหม่แม่ทำอะไรบ้างถึงกล้าพูดกับเขาตรงๆ  เรื่องผู้หญิงพ่อเขามีคนเยอะไม่นานต้องรู้เรื่องเขากับมะนาว  คงต้องไปก่อนแล้วซื้อตั๋วให้มะนาวตามไปทีหลัง

เมื่อพูดคุยกันเรียบร้อยพีรดลกับภูริทัศน์ก็ออกมาจากห้องด้วยสีหน้าปกติ  ทั้วงสามสาวเห็นเพื่อนมาแล้วก็พูดคุยปรึกษาเพื่อหากิจกรรมทำเมื่ออยู่ที่นี่

พี่..พ่อแกมีโรงบ่มไวน์  แล้วเขาหวงไหม  ฉันเรียนจบแล้วอยากปลดปล่อยสักวัน"

"คุณป๋าไม่หวงหรอก  ไปกันจะพาไปเล่นน้ำตก  เดี๋ยวเย็นๆมืดๆค่อยมาตั้งวง"

ทั้ง5คนเตรียมไปที่ท้ายไร่ด้วยรถATVสามคัน  แพรชมพูไปกับพ่อของพีรดล  เพราะเขาบอกว่ามีจุดอันตรายเลยจะตามเด็กๆไปด้วย