6 เลว

เธอเลยคิดจะออกจากห้องนี้ให้เร็วที่สุดเพราะไม่อยากเห็นหน้าคนเลวคนนี้ เธอค่อยๆแกะแขนเขาออกมาวาง และขยับตัวจะลงจากเตียง แต่เพียงแค่ขยับตัว ช่วงล่างของเธอก็ปวดร้าวมากจนน้ำตาไหลออกมาอัตโนมัติ แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ เธอพยายามขยับตัวและลงจากเตียงจนกระทั่ง

โอ้ยยยย!!!

ทันทีที่เท้าเล็กสัมผัสกับพื้น เธอก็ต้องล้มลงไปนั่งกองกับพื้น แล้วร้องไห้ออกมา ทำให้คนที่หลับอยู่พอได้ยินเสียง เขาก็ลืมตาขึ้นมาทันที และมองลงมาที่เตียงอีกฝั่งก็เห็นอีกคนลงไปกองอยู่ที่พื้นแล้ว

“ สมน้ำหน้า อยากอวดเก่ง ”

“ เลว นายมันเลว ”

“ หึ เลวยังไง กูก็ผัวมึง ”

พูดจบก็ลงจากเตียงมาอุ้มเธอขึ้นนั่งบนเตียง แต่ไม่ได้วางเธอเบาๆนะ เขาวางเธอลงอย่างแรง ถึงแม้ที่นอนจะนุ่มขนาดไหน มันก็ทำให้เธอเจ็บจนเบ้หน้าและน้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง

“ นายไม่ใช่ผัวฉัน ” เมื่อนึกถึงคำพูดเขา เธอก็สวนคำพูดออกไปทันที

“ สงสัยต้องเอามึงอีก เอาให้หลับคาเอ็นกูอีกรอบมั้ง ถึงจะบอกว่ากูเป็นผัวได้ ” พ่นคำหยาบออกมา ปกติเราไม่เคยพูดดีกัน แถมยังด่ากันมาตลอดอีกด้วย คำเรียกนี้เลยเป็นเรื่องปกติที่เคยเรียกกันและครั้งนี้น้ำปั่นก็เงียบเสียงลงทันที เพราะใบหน้าของเพทายที่พูดออกมาบ่งบอกได้ว่า เขาพูดจริง และทำจริง เพราะฉะนั้นเธอไม่อยากเสี่ยง

“ นั่งรอ เดี๋ยวพาไปอาบน้ำ ” หลังจากที่ฉันไม่เถียงเพทายก็เดินออกจากห้องนี้ไป เพียงไม่นานก็กลับเข้ามา

พรึบ !!!! เพทายรั้งผ้าห่มที่ปิดบังร่างกายของเธอออก แล้วอุ้มเธอขึ้นแนบอกทันที โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว

“ ปล่อย อย่ามาโดนตัว ” ส่งเสียงท้วงออกมา แต่เขาก็ไม่ได้สนใจเขาอุ้มเธอเดินเข้าไปข้างในห้องน้ำ แล้ววางเธอลงบน เคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า

“ อาบน้ำเองไหวมั้ย ” เพทายถามเธอด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

“ ไหว ” ถึงจะไม่ไหวก็ไม่มีทางให้เพทายอาบน้ำให้เด็ดขาด แค่เรื่องเมื่อคืนที่โดนเขาทำร้ายก็ทำให้เธอเกียจเขาจนไม่อยากจะเห็นหน้า ในใจฉันตอนนี้คืออยากออกไปจากที่บ้าๆนี้สักที

“ อืม ” เมื่อเธอบอกแบบนั่นเขาก็ปล่อยให้เธออยู่ในห้องน้ำคนเดียว เพทายทออกมานั้งที่โซฟาในห้องนอน และหยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาจุดสูบ เขาปล่อยควันสีขาวลอยออกมา คลุ้งเป็นจำนวนมาก และคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ปกติแล้วเขาก็มีอะไรกับใครเป็นเรื่องปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือ ผู้หญิงคนนี้คือน้ำปั่นเพื่อนของเขาเอง

แกร๊ก!!!

น้ำปั่นที่ใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานกว่าชั่วโมง เธอพยายามขัดพยายามถู รอยแดงที่โดนคนเลวทำไว้ให้ออกจากร่างกายเธอ แต่ก็ไม่เป็นผล มันยังคงปรากฏอยู่บนร่างกายเธอแทบจะทั้งตัว

“ เสื้อผ้าอยู่บนโต๊ะ ”

เมื่อเห็นเธอเดินกระเพกออกมาจากห้องน้ำแล้ว เพทายก็พูดขึ้น และปรายตามาที่ถุงตั้งอยู่ บ่งบอกให้เธอเห็นว่านั้นคือเสื้อผ้าของเธอ เธอเลยค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ๆเขา เพื่อจะหยิบเสื้อผ้าในถุงนี้ไปใส่ แต่พอเธอเดินเข้ามาใกล้ ก็ถูกกระตุกแขนเธอให้ล้มลงไปนั่งบนตัก และความไวแสง เพทายดึงสายชุดคลุมอาบน้ำของเธอออก เผยให้เห็น เต้าอกสวยเด่นร่า จนทำให้เขาก้มมาดูดบนยอดอกเธออีกครั้ง

อะ อือออออ!!!

น้ำปั่นร้องออกมาเมื่อโดนปากหนาดูดบนยอดอก เธอรู้ได้เลย ว่ามันต้องเกิดรอยแดงอีกแน่ๆ เธอพยายามผลักหัวเขาออกแต่ก็ไม่เป็นผล จนถูกทำรอยบนเต้าอกของเธอเพิ่มอีก 2-3 รอย ก่อนจะเงยขึ้นมองหน้าคนบนตัก

“ เป็นเมียกูแล้ว ก็อย่าร่านไปให้ใครเอา ”

“ ปล่อย ”

เธอไม่อยากจะฟังคำพูดหยาบคายของเพทายอีก จับมือเขาที่เกาะเอวเธออยู่ออก และค่อยๆลุกขึ้น หยิบถุงเสื้อผ้ามาแล้วค่อยๆเดินเข้าห้องน้ำไปอีกครั้ง อย่างยากลำบาก

เธอสวมใส่ชุดที่เขาซื้อมาให้ แล้วเดินออกมาจากห้องน้ำอีกครั้ง แต่เธอก็ไม่พบอีกคนแล้ว เธอเลยพาตัวเองออกมาจากห้องนอนนี้ ก็พบว่ามันเป็นห้องทำงาน แต่ก็ไม่มีเจ้าของห้องอยู่แล้ว

“ อย่าได้มาเจอกันอีกเลย ไอเลว ”

เธอพูดออกมา เพราะเธอเองก็เกลียดเขามากที่สุดในตอนนี้ แต่ส่วนลึกของหัวใจเธอก็รู้สึกว่า เขาฟันเธอแล้วทิ้งเหรอ แต่ช่างมันเถอะ เธอขอให้ชีวิตต่อจากนี้อย่าได้เจอกันอีกเลย