7 บ้าอำนาจ

น้ำปั่นเดินออกมา และค่อยๆลงบันไดมาจนถึงชั้นล่างก็พบการ์ดจำนวนหลายคนยืนอยู่ตรงบันได และมีคนหนึ่งพูดกับเธอ

“ นายสั่งให้ผมไปส่งคุณน้ำปั่นครับ ” เธอที่ได้ยินเสียงผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงทางเดินพูดขึ้นมา เธอก็ตอบเขาไป

“ ไม่เป็นไร ฉันกลับเองได้ ” เธอไม่อยากเดือดร้อนใคร เลยบอกเขาออกไป

“ ไม่ได้ครับ นายสั่งไว้ว่า ถ้าคุณไม่ยอมให้พวกผมไปส่ง คุณก็ไม่ต้องออกไปจากผับนี้ ” การ์ดยังคงพูดขึ้นมา

“ บ้าอำนาจ ” สุดท้ายเธอก็จำใจต้องยอมทำตามคำสั่งของเพทายอยู่ดี โดยให้ลูกน้องเขาไปส่งที่คอนโด

@คอนโดน้ำปั่น

เมื่อมาถึง เธอเดินเข้ามาถึงในห้องของตัวเองก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ไม่คิดเลยว่า เธอจะโดนขืนใจ มันเป็นอะไรที่เลวร้ายสำหรับเธอมาก เธอนั่งร้องไห้นานกว่าชั่วโมง จนเธอหยิบโทรขึ้นมา ตั้งใจว่าจะไปหาพ่อของเธอที่อเมริกา เพื่อหนีเรื่องบ้าๆนี้ แต่พอเธอหยิบขึ้นมาก็พบว่า แบตหมด เธอเลยชาร์จไว้ พอเครื่องเปิด ก็มีข้อความมากมาย ทั้งไลน์ทั้งข้อความ

ติ๊ด ติ๊ด

ยังไม่ทันที่น้ำปั่นจะได้อ่านข้อความ เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น ปรากฏรายชื่อคือเพื่อนของเธอ เธอจึงกดรับสาย

“ แกหายไปไหนมา ฉันไปหาแกที่ห้องน้ำก็ไม่เจอ โทรไปแกก็ไม่รับ ”

ผิงอันรัวคำพูดเข้ามาในสายจนน้ำปั่นไม่รู้จะตอบคำถามไหนดี เธอเลยพูดตอบเพื่อนออกไปว่า

“ เมื่อคืนฉันเริ่มเมาเลยกลับคอนโดมาก่อน แล้วแบตหมดเพิ่งชาร์จตอนตื่นมาเนี่ย ” เธอพยายามพูดและประคองน้ำเสียงให้ปกติที่สุด ไม่อยากให้เพื่อนเธอจับได้ว่าตัวเองเสียงสั่นหรือเพิ่งร้องไห้

“ โห แล้วทำไมแกไม่บอกว่ะ รู้มั้ยพวกฉันเป็นห่วง ตามหาแกกันทั่ว ไม่ใช่แค่พวกเรา แต่บิสองแฝดกับธันวาก็ด้วยจนไปขอเพทายดูกล้องวงจรปิด แต่ก็ไม่เจอตัวมัน ” ผิงอันพูดร่ายยาวออกมา

“ ฉันขอโทษพวกแกนะ ” เธอรู้สึกผิดเต็มๆ ที่ทำให้เพื่อนๆทุกคนเป็นห่วง ถ้าเธอไม่เจอเรื่องบ้าๆคงไม่เป็นเเบบนี้

“ เออไม่เป็นไร แกไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว อาทิตย์หน้าเจอกันตอนรับใบจบ จะได้ไปต่อมหาลัยกัน ”

ผิงอันบอกออกมา เพราะพวกเธอมีนัดรับใบจบมัธยมปลายกัน เพื่อจะได้มาต่อในมหาวิทยาลัย

“ แก อาทิตย์หน้า ฉันคงไม่ได้ไปนะ ” น้ำปั่นพูดออกมา เพราะเธอจะบินไปหาพ่อเธอให้เร็วที่สุด และเธอก็ไม่อยากเจอหน้าคนเลวด้วย

“ แกจะไปไหน ”

“ ฉันต้องบินไปหาพ่อหนะ ” ตอบออกไปตามความจริง เพราะเธอจะบินไปอังกฤษจริงๆ

“ โอเคงั้นเจอกันตอนมอบตัวที่มหาลัยนะ ”

สุดท้ายผิงอันก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไร เพราะเพื่อนบินไปหาพ่อ พวกเราได้มหาลัยเรียนต่อด้วยกัน มหาวิทยาลัยนั้นก็คือมหาลัยดัง ซึ่งไม่มีใครรู้เลยว่า มหาลัยนี้เป็นมหาลัยของครอบครัว เพทาย

หลัวจากวางสายไปแล้ว น้ำปั่นก็โทรหาพ่อของเธอทันทีว่าจะไปหาท่านและพ่อของเธอก็โอเค แต่เธอจะเดินทางไปอีกอาทิตย์หนึ่งซึ่งพ่อเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร ที่เธอยังเดินทางไปไม่ได้ในตอนนี้ก็เพราะ ร่างกายของเธอที่โดนเทเทเทเทคนเลวทำจนร่างกายเธอไม่ไหวถ้าเธอไปตอนนี้พ่อเธอต้องรู้แน่ๆ ถึงจะปกปิดรอยได้แต่มันก็มากอยู่ดี เธอเลยรอให้ร่อยรอยนี้หายไปก่อนดีกว่า