Beranda / มาเฟีย / เดิมพันรักเกียร์สีเลือด / ตอนที่ 6: เกียร์ที่หายไป

Share

ตอนที่ 6: เกียร์ที่หายไป

last update Tanggal publikasi: 2026-06-25 19:00:03

บรรยากาศในมหาวิทยาลัยหลังจากกลับมาจากทริปเขาใหญ่เต็มไปด้วยความอึดอัด อันนาพยายามทำตัวให้ยุ่งที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับ 'ปีศาจ' ในคราบวิศวะอย่างเบนซ์ จูบในคืนนั้นยังคงตามหลอกหลอนเธอทุกครั้งที่หลับตา ความร้อนผ่าวบนริมฝีปากและความรู้สึกผิดที่ปล่อยใจให้เผลอไผลไปกับคนใจร้ายอย่างเขาทำให้อันนาเลือกที่จะ 'ขัง' ตัวเองไว้ในหน้าที่

ในขณะเดียวกัน เบนซ์เองก็หายเงียบไปจากวงจรชีวิตของเธอเกือบหนึ่งสัปดาห์ เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในโชว์รูมรถหรูของพายุ กระดกเหล้าเข้าปากราวกับน้ำเปล่า สายตาคมกริบเหม่อมองท้องฟ้าด้วยความสับสนที่อธิบายไม่ได้

"เฮ้ย ไอ้เบนซ์ มึงเป็นอะไรของมึงวะ? ตั้งแต่กลับมานี่มึงดูเหมือนคนวิญญาณหลุด" พายุเอ่ยทัก พลางโยนกระป๋องเบียร์ให้เพื่อน

"หรือว่าหงส์ตัวนั้นมันทำให้มึงเสียศูนย์?"

"ไร้สาระ..." เบนซ์ตอบเสียงเรียบ แต่กระชับขวดเหล้าในมือแน่น

"เออ ให้มันจริงเถอะ อย่าลืมนะเว้ย เดิมพันของเราคืออะไร Koenigsegg คันนั้นน่ะ หรือว่ามันกระจอกไปสำหรับมึง? ถ้าใจไม่ถึงก็ถอนตัวซะตอนนี้ แต่อย่าลืมนะ... ถ้ามึงแพ้ มึงต้องคลานเข่าเข้าไปกราบตีนพวกกูที่กลางลานเกียร์ต่อหน้าคนทั้งมหาลัย!" พายุเลิกคิ้วท้าทาย

เบนซ์แค่นยิ้ม แววตาแปรเปลี่ยนเป็นความมืดมน

"กูไม่เคยแพ้... และกูจะพิสูจน์ให้มึงเห็นว่า ผู้หญิงทุกคนซื้อได้ด้วยเงินและความรู้สึกจอมปลอม"

คำพูดนั้นดูเหมือนจะบอกพายุ แต่ลึกๆ แล้วเบนซ์กำลังตะโกนบอกตัวเอง เขาต้องการพิสูจน์ว่าหลักการ 'รักไม่สู้เงิน' ของเขายังใช้ได้ผล และเขาจะไม่ยอมให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งมาสั่นคลอนโลกของเขาได้

ค่ำวันหนึ่ง ณ บาร์ที่อันนาทำงานพาร์ทไทม์

อันนาเดินออกมาจากหลังร้านด้วยความเหนื่อยล้า วันนี้มีแขกเยอะกว่าปกติและเธอก็ต้องรับมือกับพวกขี้เมาที่ชอบรุ่มร่าม ขณะที่กำลังเดินไปที่ป้ายรถเมล์ในซอยเปลี่ยว ชายฉกรรจ์สามคนก็เดินเข้ามาขวางหน้า

"น้องสาว... จะรีบไปไหนจ๊ะ? ไปต่อกับพี่หน่อยไหม?" หนึ่งในนั้นเอื้อมมือมาจับข้อมือเธอ

"ปล่อยค่ะ! ฉันบอกให้ปล่อย!" อันนาพยายามสะบัดตัวออก แต่แรงผู้หญิงสู้แรงผู้ชายไม่ได้

"อย่าเล่นตัวนักเลยน่า... หน้าตาสวยๆ แบบนี้ พี่ให้คืนละหมื่นเลยเอ้า!"

"ฉันไม่ต้องการ! ปล่อย!"

ในจังหวะที่อันนากำลังจะสิ้นหวัง แสงไฟจากรถสปอร์ตคันหรูสาดส่องเข้ามาพร้อมเสียงเครื่องยนต์ที่คำรามกึกก้อง รถเบรกกะทันหันจนเกิดเสียงดังสนั่น เบนซ์ก้าวลงมาจากรถด้วยใบหน้าที่เย็นชาและรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจนพวกนักเลงชะงัก

"ปล่อยมือสกปรกของมึง... ออกจากผู้หญิงของกู" เสียงเบนซ์นิ่งแต่ทรงพลัง

"เฮ้ย! มึงเป็นใครวะ?"

เบนซ์ไม่ตอบแต่พุ่งเข้าใส่พวกมันทันที การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด แม้เบนซ์จะเก่งกาจแต่ฝั่งตรงข้ามมีมากกว่าและมีไม้หน้าสาม เบนซ์ถูกฟาดเข้าที่สีข้างจนเซ แต่เขาก็สวนกลับจนพวกมันลงไปนอนกองกับพื้น

"ไสหัวไป... ก่อนที่กูจะเปลี่ยนใจเอาลูกตะกั่วฝังหัวพวกมึง" เบนซ์พึมพำพลางเช็ดเลือดที่มุมปาก

พวกอันธพาลรีบวิ่งหนีไป อันนารีบพุ่งเข้าไปหาเบนซ์ด้วยความตกใจ

“เบนซ์! คุณบาดเจ็บนี่!"

"ห่วงผมด้วยเหรอ?" เบนซ์เงยหน้าขึ้นมองเธอ แววตาที่เคยแข็งกร้าวตอนนี้กลับดูอ่อนโยนและขี้อ้อนอย่างประหลาด "เจ็บจังเลยอันนา... สงสัยซี่โครงจะหัก"

"อย่ามาล้อเล่นนะ! ไปโรงพยาบาลเถอะค่ะ"

"ไม่เอา... ผมไม่ชอบโรงพยาบาล" เบนซ์คว้าข้อมือเธอไว้ พลางทำหน้าเหมือนเด็กหลงทาง

"อันนา... คืนนี้ผมขอไปนอนบ้านคุณได้ไหม? ผมขับรถกลับคอนโดไม่ไหวจริงๆ"

อันนาที่กำลังห่วงจนลนลานไม่มีทางเลือก เธอพยุงเขาขึ้นรถและขับพาเขาไปยังห้องเช่าเล็กๆ ของเธอ โดยไม่รู้เลยว่านี่คือ 'กับดัก' ชั้นดีที่เบนซ์วางไว้

ที่ห้องพักของอันนา

เบนซ์มองไปรอบๆ ห้องเช่ารูหนูด้วยสายตาที่ซ่อนความเวทนาไว้ภายใต้รอยยิ้ม เขาใช้จังหวะที่อันนากำลังทำแผลให้ เริ่มแผนการ 'รุกหนัก' ทันที

"อันนา... อยู่ที่นี่มันอันตรายนะ" เบนซ์เอ่ยขณะที่อันนากำลังแปะพลาสเตอร์ที่มุมปากให้เขา

"พวกนั้นมันอาจจะกลับมาอีกก็ได้"

"ฉันระวังตัวได้ค่ะ"

"ไม่... ผมไม่ยอม" เบนซ์คว้าเอวบางของเธอเข้าหาตัว

"ย้ายไปอยู่ที่คอนโดผมเถอะ ที่นั่นมีระบบรักษาความปลอดภัยที่ดีกว่า"

"ไม่ค่ะ! ฉันไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณคุณมากกว่านี้"

"ไม่ใช่หนี้บุญคุณ... แต่มันคือหน้าที่ของผมที่ต้องดูแลคุณ" เบนซ์จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ

"อันนา... ผมไม่ได้มาเล่นๆ แล้วนะ เรื่องที่เขาใหญ่... ผมเสียใจที่ทำตัวนิสัยไม่ดีใส่คุณ ผมแค่อยากจะขอโอกาสแก้ตัว"

เบนซ์เริ่มแปลงร่างเป็นผู้ชายอบอุ่น เขาคอยรับส่งเธอที่มหาลัย ซื้อของกินมาฝากแม่ของเธอที่โรงพยาบาล และที่สำคัญคือเขา 'ประกาศตัว' อย่างชัดเจน

ในโรงอาหารของมหาวิทยาลัย กลุ่มผู้หญิงที่เคยควงกับเบนซ์พากันมาหาเรื่องอันนา

"นึกว่าใครที่ไหน ที่แท้ก็แค่ยัยคุณหนูตกอับที่หวังจะไต่เต้าใช้เต้าไต่ ไหนหยิ่งนักหยิ่งหนาไง คนมีเงินแค่ไหน ก็ไม่สามารถให้เธออ้าขาได้ เชอะ สุดท้าย ก็แค่...เพราะเงินเหล่านั้นมันไม่หนาพอเท่ากับของเบนซ์นะสิ"

อันนามองหน้าฝ่ายตรงข้ามด้วยความโกรธ แต่ก่อนที่เธอจะตอบโต้ เบนซ์เดินเข้ามาช้าๆ รังสีความเย็นเยียบทำเอาทุกคนรอบข้างเงียบกริบ เขาคว้าถังน้ำแข็งจากโต๊ะใกล้ๆ สาดใส่กลุ่มผู้หญิงเหล่านั้นจนล้มคว่ำเปียกโชกไปตามๆ กัน

"ใครว่าเธอตกอับ?" เบนซ์เอ่ยเสียงดังจนทุกคนหันมามอง

"อันนาคือผู้หญิงของกู... และคนเดียวที่จะเป็น 'ตัวจริง' ของบดินทร์คือเธอ ใครมีปัญหาเดินมาเคลียร์กับกูได้ที่คณะวิศวะ!"

เหตุการณ์นั้นทำให้อันนารู้สึกเหมือนหงส์ที่ได้รับการปกป้อง ความอบอุ่นที่เบนซ์มอบให้ทีละนิดเริ่มหลอมละลายน้ำแข็งในใจเธอจนหมดสิ้น

คืนนั้น เพื่อปลอบขวัญแอนนาจากเหตุการณ์เมื่อกลางวัน เบนซ์พาอันนาไปยังร้านอาหารสุดหรูที่ถูกจองไว้เพียงโต๊ะเดียวท่ามกลางแสงเทียนและวิวเมืองกรุงเทพฯ ในยามค่ำคืน บรรยากาศอบอวลไปด้วยความโรแมนติกที่ทำให้อันนารู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน

"อันนา..." เบนซ์ลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินมาคุกเข่าต่อหน้าเธอ ท่ามกลางสายตาของเพื่อนๆ แก๊ง Four Gears ที่ยืนดูอยู่ห่างๆ และเพื่อนสถาปัตย์ของอันนา

"ผมรู้ว่าอดีตของผมมันแย่... แต่ตั้งแต่วันนี้ไป ผมอยากให้คุณเชื่อใจผม ให้ผมได้เป็นคนดูแลคุณและครอบครัวของคุณตลอดไปได้ไหม?"

อันนาน้ำตาคลอเบ้า เธอพยักหน้าอย่างช้าๆ "ค่ะ... ฉันเชื่อคุณ"

ทันทีที่ประตูห้องระบบดิจิทัลล็อกปิดลง ความเงียบสงัดก็ถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจที่หนักหน่วง เบนซ์รวบตัวอันนาเข้ามาบดจูบอย่างดุดัน รสจูบของเขาเต็มไปด้วยกลิ่นอายของเหล้าราคาแพงและความเป็นเจ้าของที่รุนแรง เขา ดูดดึง ริมฝีปากล่างของเธอจนเจ็บแปลบ ก่อนจะ ดุนดัน เรียวลิ้นร้อนระอุเข้าไปกวาดต้อนความหวานในโพรงปากอย่างเชี่ยวชาญ มือหนาฟ้อนเฟ้นไปตามส่วนโค้งเว้าอย่างช่ำชองจนอันนาเข่าอ่อนแทบจะทรงตัวไม่อยู่

เขาอุ้มเธอขึ้นในท่าเจ้าสาวและวางลงบนเตียงกว้างอย่างนุ่มนวลกว่าที่เคยเป็น สายตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยความประหม่าและหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด

"เบนซ์... ฉันกลัว" อันนากระซิบเสียงสั่น

"ไม่ต้องกลัว... ผมจะเบามือที่สุด" เบนซ์เอ่ยปลอบเสียงนุ่มนวล แววตาของเขาไหวระริกอย่างประหลาด ความบริสุทธิ์ของหงส์ตัวนี้คือความแปลกใหม่ที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนจากผู้หญิงคนไหนที่เคยผ่านมา

เขากดจูบที่หน้าผากของเธอเพื่อปลอบประโลม มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังบางอย่างแผ่วเบาเพื่อให้อันนาคลายความกังวล เขาค่อยๆ สอดแทรกกายเข้าหาอย่างช้าๆ ท่ามกลางหยาดน้ำตาที่คลอเบ้าและความคับแน่นที่ทำให้เบนซ์ต้องชะงักไปครู่หนึ่ง เขาจูบซับน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยนจนกระทั่งร่างกายของอันนาเริ่มปรับตัวและผ่อนคลายลง

ทว่า... เมื่อพายุอารมณ์เริ่มก่อตัวและอันนาเริ่มตอบสนองด้วยสัญชาตญาณ สัญชาตญาณสัตว์ป่าของวิศวะมาเฟียที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากใจดีก็ตื่นขึ้นทันที!

เบนซ์พลิกบทบาทกลับมาเป็นจอมบงการที่ดุดัน เขา กระชาก เสื้อเชิ้ตของเธอจนกระดุมหลุดกระเด็นไปคนละทิศละทาง แววตาที่เคยอ่อนโยนกลับกลายเป็นสายตาของเสือที่กำลังจะขย้ำเหยื่อ

"เบนซ์... เบาๆ หน่อยค่ะ..." อันนาครางประท้วงเสียงแผ่วเมื่อเขาเริ่ม ขบเม้ม ซอกคอขาวอย่างแรงจนทิ้งรอยรักสีกุหลาบเข้มไว้ประจานความเป็นเจ้าของ

แต่คำประท้วงกลับถูกเพิกเฉย เบนซ์ รวบ ข้อมือทั้งสองข้างของเธอขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว แรงบีบที่ข้อมือทำให้อันนารู้ว่าผู้ชายคนนี้อันตรายเกินกว่าจะต่อกร เขา ก้มลงเลีย ยอดปทุมถันอย่างตะกรุมตะกราม ลิ้นร้อน ตวัดดึง และ ดูดกลืน ความนุ่มนวลนั้นเข้าปากซ้ำๆ จนอันนาต้องแอ่นอกรับด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะลุขีดจำกัด

"อา... เบนซ์... ฉันไม่ไหวแล้ว"

เบนซ์แค่นยิ้มร้าย เขา ดุนดัน ร่างกายหนั่นแน่นเข้าหาความอ่อนนุ่มอย่างจาบจ้วง และเริ่ม โหมกระหน่ำ เข้าใส่เธอราวกับพายุคลั่ง ความนุ่มนวลหายไปเหลือเพียงความปรารถนาที่ดิบเถื่อน เขา กระแทก กระทั้นเข้าหาเธออย่างหนักหน่วงและต่อเนื่อง ทุกจังหวะที่เขาขยับคือการ ดุนดัน และ บดขยี้ ความรู้สึกของหงส์ขาวให้แหลกลาญสยบอยู่ใต้ร่างเขา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นสอดประสานกับเสียงครางที่ฟังไม่ได้ศัพท์

เบนซ์ไม่ได้จบเพียงแค่รอบเดียว ความหอมหวานของอันนาทำให้เขาโลภโมโทสัน เขา จิกกระชาก เส้นผมของเธอให้เงยหน้าขึ้นรับจูบที่ร้อนแรงครั้งแล้วครั้งเล่า พลิกกายเธอให้รับสัมผัสในหลายท่วงท่า แรงส่งที่รุนแรงทำให้ร่างของอันนาไถลไปตามเตียงกว้าง แต่เบนซ์กลับ ดึง เอวบางให้กลับมาประจันหน้าเพื่อบดขยี้เธอใหม่ซ้ำๆ จนกระทั่งอันนาที่อ่อนเพลียเกินกว่าจะรับไหวค่อยๆ สลบคาอกแกร่งไปในที่สุด

เมื่อพายุอารมณ์สงบลง เบนซ์ผละออกจากร่างบางที่หลับสนิท เขาลุกขึ้นสวมกางเกงเพียงตัวเดียวแล้วเดินออกไปที่ระเบียง มือหนาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ พ่นควันสีขาวหม่นออกไปในอากาศ สายตามองดูวิวเมืองที่วุ่นวายด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก

เขากดโทรศัพท์เปิดแอปพลิเคชันแชทกลุ่ม 'Four Gears' ที่มีการแจ้งเตือนค้างอยู่นับร้อย

พายุ: "เป็นไงไอ้เสือ เงียบไปเลยนะมึง ชนะหรือแพ้ฟะ?"

เบนซ์: (พิมพ์ข้อความสั้นๆ พร้อมรูปถ่ายมุมมืดที่เห็นแผ่นหลังเปลือยเปล่าที่มีรอยรักประดับอยู่ของอันนาบนเตียง)

เบนซ์: "จบแล้วสินะ... เกมนี้กูชนะแล้ว เตรียมเอากุญแจ Koenigsegg มาให้กูได้เลย"

เสียงข้อความตอบกลับจากเพื่อนๆ ที่แสดงความยินดีดังขึ้นต่อเนื่อง แต่เบนซ์กลับกดปิดหน้าจอลงอย่างรวดเร็ว เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นนานนับสิบนาที ความสะใจที่ควรจะมีกลับจางหายไปทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าที่เขาเองก็ไม่เข้าใจ

เขาเดินกลับเข้าไปในห้อง ทิ้งตัวลงนอนกอดร่างเล็กที่สั่นเทาในความฝัน และหลับตาลงภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันด้วยหัวใจที่เริ่มไม่มั่นใจว่านี่คือชัยชนะที่เขาต้องการจริงๆ หรือเปล่า

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 22 บทสรุปเกียร์สีเลือด

    แสงไฟสีแดงเหนือประตูห้องผ่าตัดศัลยกรรมดวงตายังคงสว่างโร่ บ่งบอกถึงการทำงานอย่างหนักของทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญระดับโลกที่กินเวลายาวนานเกือบยี่สิบชั่วโมงตลอดเวลาที่ผ่านมา ร่างสูงใหญ่ของบดินทร์ไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว ชายหนุ่มปฏิเสธที่จะทานอาหารหรือเอนหลังพักผ่อน ดวงตาคมกริบที่บัดนี้แดงก่ำและโหลลึกเพราะความอ่อนเพลียจับจ้องอยู่ที่บานประตูนั้นราวกับคนเสียสติ ในส่วนของน้องออโต้ เบนซ์ได้ขอร้องให้เมฆและน้ำขิงช่วยพาแกกลับไปดูแลที่บ้านพักก่อนเพื่อไม่ให้เด็กน้อยต้องเหน็ดเหนื่อยจนกระทั่งเสียงสัญญาณไฟดับลง พร้อมกับบานประตูที่เปิดออก...ร่างบางของอันนาถูกเข็นออกมาพร้อมผ้าพันแผลหนาที่ปิดทับดวงตาทั้งสองข้าง เบนซ์ถลาเข้าไปกุมมือบางของเธอไว้ทันที ชายหนุ่มเดินตามเตียงเข็นของภรรยาไปจนถึงห้องพักฟื้น VVIP คอยเฝ้าดูแลเช็ดตัวและจับมือเธอไว้แนบแก้มตลอดค่ำคืนอย่างไร้ความเหน็ดเหนื่อยเช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดอุ่นๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวเข้ามาในห้องพักฟื้นอันนาเริ่มขยับตัวช้าๆ ดวงตาคู่สวยใต้ผ้าพันแผลกะพริบถี่ ทีมแพทย์ค่อยๆ บรรจงแกะผ้าพันแผลออกทีละชั้น ท่ามกล

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 21 แสงสว่างครั้งใหม่

    กลิ่นของยาฆ่าเชื้อและเสียงหวีดหวิวของอุปกรณ์การแพทย์ในโรงพยาบาลหรูเครืออัครมหาศาลสาขาอเมริกา ไม่ได้ทำให้จิตใจของอันนาสงบลงได้เลย หญิงสาวนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าห้องผ่าตัด ร่างกายสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก มือบางสองข้างกอดกระชับร่างป้อมของน้องออโต้ ลูกชายตัวน้อยเอาไว้แน่นจนอกกระเพื่อมสะท้อนแรงใจที่สั่นคลอนข้างกายของเธอมีน้ำขิงที่นั่งร้องไห้จนตาบวมช้ำ และแดนที่ยืนคุมเชิงด้วยสีหน้าเคร่งเครียดปนกังวลตลอดเวลาเวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงที่แสนทรมาน... ไฟหน้าห้องผ่าตัดห้องแรกดับลง ร่างของ ‘เมฆ’ ถูกเข็นออกมาในสภาพมีผ้าพันแผลหนาที่ต้นแขนขวา ใบหน้าของเขาซีดเซียวแต่สัญญาณชีพจรกลับมาคงที่แล้วอันนาพยายามประคองตัวลุกขึ้นด้วยความพะว้าพะวง จิตใจของเธอถูกฉีกออกเป็นสองทาง... ทางหนึ่งคือพี่ชายที่ชุบเลี้ยงเธอและลูกมาในต่างแดน แต่อีกทางหนึ่งคือชายสารเลวคนนั้นที่เอาตัวเข้าบังกระสุนปืนเพื่อเธอจนตอนนี้นอนจมกองเลือดอยู่ข้างในน้ำขิงที่สังเกตเห็นท่าทางสับสนของอันนารีบปาดน้ำตาแล้วลูบแขนเธอเบาๆ“คุณหนูคะ... คุณหนูอยู่รอคุณเบนซ์ที่นี่เดี๋ยวนี้เลยค่ะ เรื่องคุณเมฆ.

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 20 เดิมพันสุดท้ายด้วยชีวิต

    หิมะยังคงโปรยปรายลงมาราวกับจะถมทับร่างสูงใหญ่ที่คุกเข่านิ่งอยู่บนพื้นคอนกรีตหน้ารั้วคฤหาสน์ให้กลืนหายไปกับความขาวโพลน“นายน้อยครับ... ผมขอร้องล่ะ ลุกขึ้นเถอะครับ ขืนคุณยังทำแบบนี้ต่อไป ร่างกายคุณจะรับไม่ไหวเอานะครับ!” แดน ผู้ช่วยคนสนิทเอ่ยอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกระวนกระวาย ชายหนุ่มยืนกางร่มบังเกล็ดหิมะให้เจ้านายมาตลอดหลายชั่วโมง แต่บดินทร์กลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย“ไม่... แดน...” เบนซ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน ริมฝีปากหนาแห้งแตกจนมีเลือดซึมออกมาเป็นทาง“กูผิด... กูทำร้ายเขาจนตาบอด กูทิ้งให้เขาเผชิญหน้ากับความมืดคนเดียว... กูต้องชดใช้ ต่อให้กูต้องหนาวตายอยู่ตรงนี้กูก็ยอม”ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เบนซ์ใช้เวลาส่วนใหญ่คุกเข่าอยู่ตรงนี้อย่างไร้เกียรติยศของทายาทมาเฟีย หลายครั้งที่เขาโดนบอดี้การ์ดร่างยักษ์ของเมฆลากตัวเหวี่ยงออกไปนอกอาณาเขต แต่ทันทีที่พวกนั้นหันหลังกลับ เบนซ์ก็จะคลานกลับมาคุกเข่าอ้อนวอนอยู่ที่เดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าภายในคฤหาสน์หรู...อันนานั่งนิ่งอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่น มือบางลูบไล้กลุ่มผมอ่อนนุ่มของออโต้ที่นอนหนุนตักเธออยู่ แม้เธอจะมองไม่เห็นเหตุการณ์ข้างนอก

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 19 ปลอกคอหมาโบ้

    เสียงสะอื้นไห้อย่างบ้าคลั่งของบดินทร์ค่อยๆ แผ่วลง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจที่สั่นเครือระคนความเจ็บปวด ชายหนุ่มกอดกระชับร่างป้อมของน้องออโต้ไว้แนบอกอยู่นานนับหลายสิบนาที จนกระทั่งเขารู้สึกว่า ‘เจ้าก้อนแป้ง’ ในอ้อมกอดเริ่มนิ่งเงียบไป เมื่อก้มลงมองก็พบว่าเด็กชายตัวน้อยที่พยายามปลอบเขาเมื่อครู่ได้ผล็อยหลับไปเสียแล้วด้วยความเหนื่อยอ่อน คราบน้ำตายังคงเปื้อนแก้มใสทั้งสองข้างเบนซ์สูดลมหายใจเข้าลึก พยายามปรับอารมณ์ให้คงที่ เขาค่อยๆ ช้อนร่างของลูกชายขึ้นมาแนบอกอย่างทะนุถนอม ตั้งใจจะอุ้มเด็กน้อยพาขึ้นไปนอนพักผ่อนบนห้องนอนชั้นสองทว่า...แกรก!เสียงเปิดประตูหน้าบ้านดังขึ้นกะทันหัน เบนซ์ชะงักกึก หันขวับไปมองทางเข้าบ้านทันที ท่ามกลางความสลัวของห้องโถงกว้าง ปรากฏร่างของคนสามคนยืนเรียงกันอยู่ตรงประตู“อ้าว! คุณเบน!”น้ำขิง เป็นคนแรกที่ไหวตัวและเอ่ยทักขึ้นด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นและดีใจระคนแปลกใจ พี่เลี้ยงสาวก้าวเข้ามาหาคนสวนหนุ่มทันที“มาได้ยังไงคะเนี่ย? วันนี้ไม่ใช่วันเสาร์อาทิตย์นี่นา

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 18 พ่อครับ... ลุงร้องไห้ทำไม

    กลิ่นน้ำหอมตระกูลวู้ดดี้ผสมกลิ่นหนังป่าดิบ (Sandalwood & Leather) ที่แสนคุ้นเคย อบอวลอยู่รอบกายในระยะประชิด หัวใจของอันนากระตุกวูบอย่างรุนแรงจนแทบจะหยุดเต้น เนื้อตัวของเธอสั่นสะท้านภายใต้การโอบอุ้มของอ้อมแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามหนาแน่นและอบอุ่นจนน่ากลัวความมืดมิดในโลกของเธอพลันหมุนคว้าง ภาพฝันร้ายตลอดสามปีที่ผ่านมาที่เธอพยายามฝังกลบมันไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของหัวใจ กำลังตีตื้นขึ้นมาจนจุกอก“คะ... คุณ...” เสียงหวานสั่นระริกเอ่ยขึ้นแผ่วเบาด้วยความตื่นตระหนก มือบางที่สั่นเทาเผลอยกขึ้นแตะที่แผงอกกว้างของคนสวนหนุ่มอย่างลืมตัว เธออยากจะอ้าปากถามออกไปเหลือเกินว่า... ใช่เขาไหม? ผู้ชายใจร้ายคนนั้นใช่คนที่กำลังกอดเธออยู่ตอนนี้หรือเปล่า?ทว่า ยังไม่ทันที่คำถามจะหลุดพ้นจากริมฝีปากซีดเผือด...“คุณหนูคะ! ปล่อยคุณหนูของฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!”เสียงแหลมสูงของน้ำขิงดังแทรกเข้ามาดังก้องไปทั่วบริเวณ พี่เลี้ยงสาวพุ่งตัวเข้ามาคว้าไหล่อันนาแล้วดึงตัวเธอออกห่างจากอ้อมกอดของเบนซ์อย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกัน น้องออโต้ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ก็ตกใจจ

  • เดิมพันรักเกียร์สีเลือด   ตอนที่ 17 กลิ่นที่จำได้ขึ้นใจ

    “ห้อง... มีแค่นี้จริง ๆ เหรอครับนายน้อย?”แดน ผู้ช่วยคนสนิทกวาดสายตามองไปรอบห้องเช่าขนาดกะทัดรัดย่านชานเมืองสต็อกบริดจ์ด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ผนังห้องสีครีมเก่าๆ มีเพียงเตียงนอนเดี่ยว ตู้เสื้อผ้าหลังเล็ก และพัดลมตั้งโต๊ะหนึ่งตัว ช่างห่างไกลจากคฤหาสน์หรูหราที่กรุงเทพฯ หรือเพ้นท์เฮ้าส์ใจกลางนิวยอร์กที่ตระกูลอัครมหาศาลเป็นเจ้าของราวฟ้ากับเหวตอนแรกแดนตั้งใจจะกว้านซื้อคฤหาสน์หรูฝั่งตรงข้ามบ้านของอันนาเพื่ออำนวยความสะดวก แต่กลับโดนเบนซ์ปฏิเสธทันควัน“กูกำลังเล่นบทคุณชายถังแตก... ถ้ามึงซื้อคฤหาสน์เยื้องบ้านเขา น้ำขิงเห็นเข้าแผนกูก็พังหมดพอดี” เบนซ์เอ่ยเสียงเรียบ ขณะวางกระเป๋าเดินทางลงบนพื้นห้องแคบๆแดนอ้าปากอึกอักทำท่าจะทักท้วง “แต่คุณชายบดินทร์จะมานอน...”กึก!สายตาคมกริบตวัดมาสบตากับผู้ช่วยคนสนิท แววตาคาดโทษและทรงอำนาจทำเอาแดนต้องรีบหุบปากลงฉับทันที ประโยคที่ส่งผ่านทางสายตานั้นชัดเจน... ไม่ต้องพูดมาก ทำตามคำสั่งก็พอตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา เบนซ์แทบไม่ได้นอน ชายหนุ่มต้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status