เมฆาโอบหยก

เมฆาโอบหยก

last updateآخر تحديث : 2026-01-29
بواسطة:  LoveDayمستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
25فصول
457وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

'จางหยุน' ลูกชายบุญธรรมของบ้านสกุลจางถูกมาเฟียจีนที่บ้านเขาติดหนี้จับไปขัดดอก แม้จะเคยคิดอยากหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ดั่งละครน้ำเน่าที่อาจเกิดขึ้นกับน้องสาว แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะอยากรับไว้เองสักหน่อย!

عرض المزيد

الفصل الأول

บทนำ + (Warning)

When I found out I was going to die, I accepted it with ease.

My mate, Simon Knightley, came to me with a sullen expression and said, "Zora, Laila has been in poor health since birth. She's an Omega with the weakest healing ability.

"One of her kidneys is failing, and she needs a transplant to survive."

He pulled out a Mate Bond Breaking Agreement to dissolve our mate bond. After hesitating for a long while, he gritted his teeth and said, "Your kidney is the best match for Laila. But if you refuse to donate your kidney, you'll have to sign this agreement to break our mate bond.

"Laila doesn't have much time left… And she wants to experience the marking ceremony before she dies. After talking to your parents, they agreed that I should be the one to do it.

"I love you, Zora. We're only doing this to make sure Laila doesn't die with regrets.

"Once she's gone, we'll get back together. Okay?"

I stared at the agreement in Simon's hands. Ever since Laila Thorne's kidney failure, everyone in my family had been expecting me to donate my kidney to her.

But what they didn't know was—I only had one kidney left.

When they found out I refused to donate, they were utterly disappointed. They kept saying how ungrateful I was.

"Zora, your sister's dying. All she needs is your kidney to survive. How can you just stand by and watch her die?"

My parents wouldn't listen to my explanation. Instead, they kicked me out.

"An ingrate like you doesn't deserve to be part of this family. If you won't save Laila, then get out!"

And now, even my mate was forcing me to either donate the kidney or he'd mark Laila instead.

But I was dying anyway. At this point, what difference would it make?

"I agree," I said airily.

Stunned, Simon jerked his head up. "Really? That's amazing! Laila has a chance now!"

He tore the agreement and hurried me to the healing hut.

Mom and Dad also received the news. They arrived soon after, and Mom threw her arms around Laila and wept. "Laila, you have a chance now! You'll be able to stay with me forever…"

Afraid that I'd change my mind, Dad quickly had the healer bring over the surgical consent form.

Once I signed it, my parents finally relaxed.

"Zora, you've finally matured," Dad said. "You're starting to care for your sister. Don't blame us for being biased, okay? Laila's been through so much—she needs our love.

"But we won't mistreat you either. You'll still get your part of the inheritance."

I shook my head, swallowing the bitterness in my chest. "Just give it all to Laila. I won't need it anyway."

Momentarily stunned, Mom patted me and chided, "What nonsense are you talking about? Of course, you'll need it!

"Even if your mate is the top warrior in the Lunaris pack and can give you a comfortable life, you can't just disregard your family inheritance."

Slowly, I slipped into a daze.

Ever since I failed to show up for Dad's kidney transplant surgery five years ago and Laila donated hers instead, my family hadn't been this kind to me.

And it was precisely because she had saved Dad that my parents insisted I owed her and that I had to treat her even better.

From then on, Laila got the best of everything.

She also started targeting me by falsely accusing me, making Mom and Dad resent me even more. Eventually, no matter what I did, it was always wrong.

I used to defend myself. Now, I just stayed quiet.

Then Mom rushed to Laila's side, and Dad and Simon followed close behind.

They all surrounded her, and it was the perfect picture of a loving family.

Only I stood alone in the corner, like an outsider who didn't belong.

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
25 فصول
บทนำ + (Warning)
Explicit scenes (เนื้อหาที่ไม่เหมาะสม) , Rape (มีฉากการบรรยายถึงการข่มขืนแบบผิวเผิน) , Non-con (การร่วมเพศในลักษณะที่ไม่ยินยอม) , Attempted Rape (การพยายามข่มขืน) , Sexual harassment (การคุกคามทางเพศ) , Sexual assault (การล่วงละเมิดทางเพศ) , Power dynamics/Power imbalance (ความไม่เท่าเทียมกันของอำนาจความสัมพันธ์)***โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน***________หลังจากต่อสู้กับโชคชะตาที่มักจะไม่เข้าข้างมาจนถึงอายุ 23 ปี จางหยุนก็ถูกจับมาคุกเข่าต่อหน้าคนที่อาจจะเป็นบอสใหญ่แห่งโลกมืดเสียได้ หากถามว่าทำไมหนุ่มไทยแท้ ๆ อย่างเขาถึงได้มารองรับตีนมาเฟียจีนแบบนี้ ก็ต้องขอเล่าย้อนไปสักไกลหน่อย... สัก 7 ปีก่อนหน้าเห็นจะได้ตอนนั้นเขายังอยู่ที่ไทย ยังไม่ได้แซ่จางกับชื่อหยุนมาประดับบ่า เป็นแค่เด็กธรรมดาที่เกิดมาในครอบครัวที่ขาด ๆ แคลน ๆ ไร้ความพร้อมจะมีลูกทั้งวุฒิภาวะและการศึกษา ทั้งสองผัวเมียต่างก็เป็นพ่อแม่ที่ไม่ได้เรื่องและมีลูกชายอยู่หนึ่งคนชื่อว่า เมฆ ซึ่งนั่นก็คือตัวเขาเองแต่ต่อให้จะใช้แรงงานลูกช่วยหากินแต่เด็กแค่ไหน ตัวเขาในตอนนั้นก็ไม่มีทางคิดไปถึงขั้นว่าจะถูกขาย เด็กชาย... ไม่สิ นายเมฆในวัย 16
last updateآخر تحديث : 2026-01-21
اقرأ المزيد
ตอนที่ 1 ยามรุ่งอรุณ
จางหยุนตื่นขึ้นมาในสภาพสะลึมสะลือ นัยน์ตาสีเข้มเหม่อมองเพดานห้องที่ไม่คุ้นเคยอย่างไร้จุดหมาย กระทั่งกลิ่นยาฆ่าเชื้อล่องลอยปะทะจมูก แต่สมองกลับรับรู้ได้ในทันทีว่าที่นี่ไม่ใช่โรงพยาบาล "อึก..." วินาทีที่ฝืนขยับตัว ความเจ็บร้าวแทรกลึกไปตามระบบประสาทจนตัวชา ร่างสมส่วนฝืนบังคับให้ตัวเองผ่อนคลายลมหายใจลง ความทรงจำทั้งหมดค่อย ๆ ถูกกระทุ้งขึ้นมาทีละนิด ...เหตุการณ์ก่อนสลบไปยังคงตกค้างอยู่ในความทรงจำ... เขากวาดตามอง เสื้อผ้าที่เคยชื้นเหงื่อถูกเปลี่ยนใหม่หมด รวมถึงผ้าพันแผลแสนสะอาดสะอ้าน ก็รับรู้ได้ถึงที่มาของกลิ่นยาฆ่าเชื้อแล้ว "เฮ้อ..." แค่ถอนหายใจยังรู้สึกถึงความเจ็บปวดบริเวณปอด ร่างบอบช้ำฝืนตัวลุกยันพื้นเตียงด้วยมือซ้าย ด้านขวารู้สึกตึง ๆ เมื่อแหวกสาบเสื้อออกก็ปรากฏว่าเป็นเฝือกพยุงไหล่ เขามองมันอย่างนิ่งงันไปสักครู่ ก็ละความสนใจ ...ทันทีที่ทิ้งน้ำหนักร่างกายลงบนพื้นกลับเกิดการซวนเซเล็กน้อย เขาก้มมองเท้าสองข้างที่ยังขยับพลางขบคิด โชคดีที่ขาไม่หัก... หลังใช้เวลาในการตั้งหลักให้มั่นคงอยู่สักครู่ ร่างสะโหลสะเหลก็เดินกะเผลกไปทางประตู แกร็ก- "...!" เมื่อเปิดบานประตูออกเจ้าตัวก็ต้องชะงั
last updateآخر تحديث : 2026-01-21
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2 เมื่อราตรีมาเยือน
มือใหญ่คว้าแขนที่ตวัดฟาดมาด้วยความหมายจะประทุษร้ายเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย ใบหน้าของอีกฝ่ายฉายแววตื่นตระหนกขณะผุดลุกขึ้น มุมปากสวยจึงโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มราวกับคนที่กำลังนึกสนุก ในขณะเดียวกันร่างที่ตื่นเต็มตาก็ค่อย ๆ สงบสติ พยายามขืนกายยื้อมือกลับแต่ไม่เป็นผล ใบหน้าคมเงยขึ้นสบเข้ากับนัยน์ตาสีน้ำหมึกคู่งามเฉกเช่นเดียวกันกับเส้นผมยาวสลวยที่ถูกรวบไว้ ชายผู้มีใบหน้างดงามละเอียดอ่อนคนนี้ก็คือไป๋ลู่เสียนนั่นเอง บุคคลผู้มีสถานะเป็นถึงผู้ทรงอิทธิพลและอีกฐานะก็คือเจ้าหนี้ของบ้านสกุลจางของเขาด้วย หลังจากที่จางหยุนฟุ่งซ่านมาตลอดบ่าย สิ่งหนึ่งที่คิดได้หลังจากกลั่นกรองจนตกตะกอนและไม่ผ่านแต่อารมณ์ อย่างไรเสียตัวเขาก็ไม่อยากให้ทั้งสามคนที่ได้ชื่อว่าเป็นครอบครัวเขาได้รับอันตรายจริง ๆ เรื่องที่ทิ้งกันไปก็เรื่องหนึ่ง แต่พอลองนึกภาพว่าหากคนพวกนั้นโดนจับได้ขึ้นมาแล้วถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสเหมือนกับเขาในตอนแรก เขาก็คงจะไม่นึกรู้สึกดีด้วยนัก เลยอยากใช้โอกาสนี้คุยกับคนเป็นเจ้าหนี้ให้รู้เรื่อง "เรื่องพ่อแม่เรื่องหนี้น่ะ..." ปากแห้งผากยังไม่ทันเอ่ยพูดจบประโยค ร่างอ่อนล้าก็เซถลาตามแรงรั้ง ไป๋ลู่เสียนกระตุกแขนอ
last updateآخر تحديث : 2026-01-21
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3 เงื่อนไขข้อตกลง
จางหยุนฝืนเปิดเปลือกตาอันหนักอึ้ง ร่างอ่อนล้าดั่งสำลีอุ้มน้ำเปียก ๆ ยากจะขยับกาย ภายในหัวคล้ายกับมีเมฆหมอกปกคลุมหนาทึบเป็นพิเศษเขาฝืนตัวจนลุกขึ้นได้สำเร็จ ดวงตาคมกวาดมองรอยยับข้างเตียงแล้วถอนหายใจ ความทรงจำของเมื่อคืนหลั่งไหลกลับเข้าหัวมาเป็นฉาก ๆ เขาลุบตาลง ร่างกายภายใต้ผ้าห่มออกจะเรียบร้อยผิดคาด มือขวายกขึ้นนวดคลำหลังคอที่ปวดตึง ความรู้สึกว่างเปล่าถาโถมคลายในอกเกิดรูรั่วที่อุดไม่มิด“เฮ่อ…”เป็นเช้าที่ไม่แจ่มใสเอาเสียเลย…จางหยุนนั่งใจลอยอยู่พักหนึ่งก็สัมผัสได้ถึงอาการเจ็บแสบตรงหางตา มันยิ่งชัดขึ้นยามพยายามคลำนิ้วแตะสัมผัส ความแห้งกร้านหลุดเป็นแผ่นผงที่สัมผัสได้ทางหางตา เรียกสติเขาให้กลับมาทีละนิด "... “หลายอึดใจต่อมาถึงค่อย ๆ พ่นลมหายใจออก ชายหนุ่มตัดสินใจไปล้างหน้า ในห้องน้ำ ร่างสูงโปร่งยืนมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกอย่างเงียบเชียบ คนในนั่นดูซีดเซียวเล็กน้อย สายตาที่จ้องตอบมายังคงอิดโรย แต่ก็ไม่ถือว่าย่ำแย่จนถึงที่สุดเมื่อทำธุระเสร็จก็ออกมา ที่หน้าห้องมีสาวรับใช้คนเดิมยืนคอยอยู่ ความรู้สึกเดจาวูเกิดขึ้นในขั่วอึดใจ จางหยุนเดินตามเธอไปอย่างเงียบ ๆ จนถึงห้องรับประทานอาหาร เมื่อน
last updateآخر تحديث : 2026-01-21
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4 Honey & Milk Cookies
ซ่งอี้เฉิงที่เพิ่งจะนั่งรถออกมาได้สักพัก พวกลูกน้องก็ดันมีเรื่องมาให้เขาต้องรายงานบอสต่ออีกที ก็ไม่รู้วันนี้มันอะไร บอสที่ควรจะอยู่ที่บริษัทดันกลับบ้านไปซะงั้น ซ้ำยังติดต่อไม่ได้ วันนี้ก็ไม่น่ามีธุระสำคัญที่ไหนแท้ ๆสุดท้ายก็ต้องสั่งให้คนขับวกรถกลับเสียวุ่นวาย เมื่อถึงที่เด็ก ๆ ในบ้านก็บอกว่าเจ้านายทำอะไรไม่รู้อยู่ตรงสวนไปทำอะไรตรงนั้นล่ะนี่?ชักเริ่มสังหรณ์ใจแต่อย่างไรเขาก็เดินมาแล้ว…!!ภาพตรงหน้าทำเอาใบหน้าที่เริ่มปรากฏริ้วรอยตามวัยเกิดการแข็งค้างเหี้- นี่มันกลางวันแสก ๆ นะเว้ยไป๋ลู่เสียน...!ซ่งอี้เฉิงเกือบจะหลุดสบถออกมาแล้ว แต่พอตั้งสติได้ถึงรีบสะกิดบอกลูกน้องที่เดินตามหลังให้เข้าไปด้านในก่อน รวมทั้งตัวเขาเองที่ก็ไม่ควรมาอยู่ตรงนี้ด้วยเช่นกันทางด้านของจางหยุนที่นั่งทำอะไรไม่ถูกอยู่บนตัก ถูกมือใหญ่รวบร่างให้ยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้น ด้วยท่าทางแบบนี้ทำให้สรีระของจางหยุนอยู่เหนือกว่าอีกฝ่ายเล็กน้อย เมื่อก้มลงมอง ใบหน้าของทั้งสองก็หลงเหลือระยะห่างแค่เพียงลมหายใจขั้นจางหยุนกำหมัดที่วางอยู่บริเวณบ่าของไป๋ลู่เสียนแน่น พยายามฝืนบังคับตัวเองไม่ให้เผลอลงมือลงไม้ ทว่ากลับเป็นอีกฝ่ายที่เริ่ม
last updateآخر تحديث : 2026-01-21
اقرأ المزيد
ตอนที่ 5 อวลกลิ่นมิรู้จาง
เวลาหนึ่งวันผันผ่านไปอย่างรวดเร็วไม่นานก็ล่วงเข้าสู่วันใหม่ จางหยุนตื่นขึ้นมาพร้อมกับห่อชุดใหม่เอี่ยม ในที่สุดก็ได้ใส่ชุดอื่นนอกจากชุดนอนเสียที เขาหยิบมันเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองโดยไม่ต้องถามใครเมื่อคืนไป๋ลู่เสียนไม่ได้กลับมาที่ห้อง ชายหนุ่มจึงได้คืนที่สามารถพักผ่อนอย่างสงบสุขมาหนึ่งคืน" ... "ในห้องน้ำ นิ้วมือของจางหยุนแตะไปที่พื้นผิววัสดุของเฝือกอ่อน เมื่อเย็นวานนี้ได้มีพยาบาลมาสอนวิธีใส่ให้ ทั้งชี้แจงอาการบาดเจ็บพร้อมข้อควรระวังให้ฟังโดยละเอียดเริ่มจากไหล่ขวาที่หลุด ซึ่งได้หมอใส่กลับคืนให้ตั้งแต่คืนแรกที่มาถึง กระดูกซี่โครงร้าวเป็นบางจุด (ถึงว่าทำไมบางจังหวะที่หายใจถึงได้เจ็บนัก) ซึ่งที่กล่าวมาไม่ได้มีปัญหาต่อการใช้ชีวิตมากมายอะไร นอกจากนี้ก็มีแผลฟกช้ำที่อื่น ๆ บ้างประปราย ที่พอจะเป็นปัญหาใหญ่ก็คือกระดูกนิ้วมือโดยเฉพาะที่ข้างขวา เห็นบอกว่าการรักษาทำได้แค่ค่อยเป็นค่อยไป อย่างน้องก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะกลับมาหายสนิท เพียงแต่ต้องใช้เวลากายภาพบำบัดอย่างสม่ำเสมอ…“… “เหม่อมองนิ้วมือที่เต็มไปด้วยผ้าพันแผลอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็ทำได้แค่ปล่อยให้เวลาเยียวยารักษามัน ในส่วนของขาที่เด
last updateآخر تحديث : 2026-01-21
اقرأ المزيد
ตอนที่ 6 ร้อนรุ่ม
ซ่งอี้เฉิงไม่ปล่อยให้ความเงียบดำเนินไปนาน รีบพูดเสนอร้านที่ตนรู้จักขึ้นมาทันทีทางด้านของจางหยุนที่เพิ่งจะถูกลวนลามมาหมาด ๆ สีหน้าจึงไม่ค่อยเป็นธรรมชาตินัก แต่ก็แอบขอบคุณซ่งอี้เฉิงอยู่ในใจ ด้วยความที่อยากจะลดความรู้สึกประหม่าบวกกับที่ว่าก็รู้จักร้านนี้เช่นกันจึงพูดต่อประโยคไป"ร้านนั้นผมก็รู้จักเคยไปกินกับเพื่อนบ่อย ๆ ตอนเรียนอยู่... ร้านมันใกล้ ๆ นี้เองด้วย..."ซ่งอี้เฉิงที่เห็นดังนั้นก็รับลูกโต้ของเด็กหนุ่มเอาไว้ได้อย่างสวยงาม"งั้นดีเลยถ้าไม่มีใครค้านก็ตกลงตามนี้!"ทึกทักเอาเองเสร็จสรรพโดยไม่ถามผู้เป็นนายเลยสักนิด แต่จากประสบการณ์ที่ทำงานร่วมกันมาหากไม่ตอบส่วนใหญ่ก็คือได้นั่นแหละ จึงหันไปบอกเส้นทางกับเสี่ยวลี่ที่กลั้นใจรอจังหวะนี้อยู่นานแล้ว เธอตอบรับอย่างแข็งขันพลางก็หักพวงมาลัยเลี้ยวไปตามทิศทางดังกล่าวทันทีท่ามกลางบรรยากาศที่กลับมาเงียบสงบลงอีกครั้ง ไป๋ลู่เสียนเหลือบมองคนด้านข้าง เมื่อเห็นว่ามีสีหน้าผ่อนคลายลงแล้ว ก็ไม่ได้เปิดปากพูดค้านอะไรออกไปเมื่อมาถึง ตัวร้านก็ไม่ใช่ร้านอาหารหรูหราอะไรออกไปทางแนวมีประวัติยาวนาน แต่ภายในยังคงความสะอาดสะอ้านเรียบง่ายเป็นสัดเป็นส่วนดี เพราะเวล
last updateآخر تحديث : 2026-01-29
اقرأ المزيد
ตอนที่ 7 มือซ้าย
เมื่อจางหยุนตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ไป๋ลู่เสียนก็ไม่อยู่แล้ว เขากวาดตามองรอยยับด้านข้างเตียงที่ว่างเปล่า ลูบหลังคอพลางนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องน้ำเมื่อคืนสัมผัสบนพื้นผิวยังคงติดตรึงอยู่ไม่จางหาย ราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่... เขาถอนหายใจพลางลุกไปจัดการตัวเองวันนี้จางหยุนรู้สึกกระปรี้กระเปร่ามาก จึงตัดสินใจออกไปเดินเล่นแถว ๆ สวนอย่างคนไม่มีอะไรทำเมื่อก่อนชีวิตของเขาก็ไม่ต่างจากเด็กมหาวิทยาลัยทั่วไป ไปเรียนแล้วก็กลับบ้าน เพราะไม่ได้อยู่หอเมื่อกลับมาก็มักอยู่เล่นเป็นเพื่อนน้องสาว บางทีก็มีนัดเล่นเกมกับเพื่อนบ้าง แต่เนื่องจากตอนนี้ถูกยึดอุปกรณ์สื่อสาร เขาก็เลยมีสถานะเป็นคนที่ว่างงาน ทำได้เพียงเดินเตร่ไปมา“...”แต่พอนึกถึงเรื่องครอบครัวก็ต้องกลับมาถอดถอนใจ ใจหนึ่งก็นึกอยากให้คนของไป๋ลู่เสียนรีบหาตัวพวกเขาเจอเร็ว ๆ แต่อีกใจหนึ่งก็ดันคิดไปว่าหาเจอแล้วจะทำอะไรได้ ถ้ามีปัญญาใช้หนี้แต่แรกก็คงจะไม่พากันหนีไป ไหนจะยังเรื่องสถานะของตัวเขาในตอนนี้อีก จะเรียกว่าคู่ขาก็ดูจะหรูเกินไปสำหรับการจับตามองทุกฝีก้าวแบบตอนนี้...ทันทีที่เหลือบสายตาไปมอง สาวใช้นามว่าหานจี้อี๋ก็รีบยืดตัวขึ้นพลางก้าวเดิน
last updateآخر تحديث : 2026-01-29
اقرأ المزيد
ตอนที่ 8 เกิดเรื่อง
การขับรถเข้าตัวเมืองใช้เวลาพอสมควร แต่พวกเขาก็มาทันส่งเด็กหนุ่มเข้าเรียนคาบบ่ายจนได้ จากนั้นเสี่ยวหลงที่ตามติดอยู่ด้านหลังก็พูดขึ้นอย่างเสนอแนะ"แถวนี้มีสวนสาธารณะกับคาเฟ่ใกล้ ๆ อยากไปไหนไหมครับ?"จางหยุนจึงตัดสินใจเลือกไปเดินเล่นในสวนก่อน แล้วเนื่องจากพี่ชายคนขับรถแสดงจุดประสงค์ในการที่จะอยู่เฝ้ารถอย่างแน่วแน่ จึงมีเพียงแค่เขากับเสี่ยวหลงที่ไปกันบรรยากาศภายในสวนสาธารณะค่อนข้างร่มรื่น อาจจะเพราะไม่ใช่วันหยุดจึงมีคนว่างงานอย่างเขาไม่มากนัก ขณะชมนกชมไม้สมองก็อดไม่ได้ที่จะย้อนคิดถึงวันคืนเก่า ๆ จะว่าไปแล้วชีวิตของตัวเขาก็มีจุดพลิกผันอยู่หลายรอบน่าดูเหมือนกันสิบปีก่อนยังปากกัดตีนถีบอยู่ที่ไทยอยู่เลย พอได้รับชีวิตใหม่ก็ต้องต่อสู้ฝ่าฟันกับกำแพงทางด้านภาษา แล้วพอคิดว่าชีวิตนี้คงอยู่ตัวมั่นคงดีแล้วกลับกลายเป็นว่าต้องมาอยู่ใต้อาณัติของไป๋ลู่เสียนเสียอย่างนั้น ทั้งที่ไม่กี่อาทิตย์ก่อนเขายังมีชีวิตที่เป็นอิสระ เป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมดา ๆ อยู่แท้ ๆ มาวันนี้กับแค่การจะออกไปไหนมาไหนยังแบบไม่มีคนคุมไม่ได้เลยบางทีเขาก็แอบคิด ถ้าหากพ่อกับแม่ไม่ได้ก่อหนี้ บางที... ตัวเขาในตอนนี้อาจจะนั่งอยู่ใ
last updateآخر تحديث : 2026-01-29
اقرأ المزيد
ตอนที่ 9 ภายใต้หน้ากากแห่งรอยยิ้ม
จางหยุนถูกขอร้องให้นั่งอยู่เฉย ๆ บนโซฟา ท่ามกลางบรรยากาศความวุ่นวายและความตึงเครียดก่อนหน้านี้หลังคนขับรถยกหูโทรศัพท์ ใบหน้าก็เหมือนคนจะร้องให้ไปด้วยอีกคน หลังจากนั้นก็มีรถมาพากลับ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก รู้ตัวอีกทีเขาก็เหมือนวาปมาโผล่ที่โถงรับรองของเรือนหลักในคฤหาสน์แล้วจางหยุนบอกไม่ถูกว่าควรรู้สึกยังไงเมื่อทุกคนทำราวกับว่าเขากำลังจะตาย ความจริงแล้วเขาไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องใหญขนาดนั้น บาดแผลที่แขนนี่มันก็แค่ถาก ๆ เพียงแต่เลือดมันดันออกเยอะไปหน่อยเท่านั้นเองตอนพวกนายซ้อมฉันยังสภาพทุเรศกว่านี้อีก…แม้ว่านี่จะเป็นอีกข้อเท็จจริง แถมหลักฐานที่ไหล่ขวาเขาก็ยังไม่ทันหายดีด้วยซ้ำ แต่เขาก็เลือกไม่พูดอะไรเวลาผ่านไปไม่นานบุคคลในชุดกาวน์ก็เดินเข้ามา นำหน้าเหล่าชายในชุดสูทอื่น ๆ เมื่อพวกเขาสบตากันฝ่ายนั้นกลับส่งยิ้มแฝงความรู้สึกชวนไม่สบายใจบางอย่างมาให้?"เจอกันอีกแล้วนะ"คำพูดนั้นยิ่งทำให้เขางงเป็นไก่ตาแตก"จะจำไม่ได้ก็ไม่แปลก ก็สองครั้งแรกที่เจอกันไม่มีครั้งไหนที่คุณมีสติเลยนี่นา"คำพูดนั้นกระตุ้นความทรงจำบางอย่างที่ตกเป็นตะกอน ทุกเช้าไม่ว่าเมื่อคืนจะร่างกายจะถูกเคี่ยวกรำจนชื้นเหงื่อแค่ไหน
last updateآخر تحديث : 2026-01-29
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status