ตอนที่44 ป่าวประกาศ

“นั่งนิ่ง ๆ” เสียงเรียบดุออกไปเมื่อคนตัวเล็กบนตักดิ้นไปมา ขณะที่ชายหนุ่มกำลังต่อสายโทรกลับหาเจ้านายที่โทรมาขณะที่เขาไม่สะดวกรับสาย

“มัวทำห่าอะไรอยู่ไม่รับสายกู”

“ไม่ว่าง แล้วเสือกโทรมาอะไรดึกดื่นป่านนี้” ไร้ความสำนึกจากบอดี้การ์ดหนุ่ม ยังพ่นวาจาไร้ความเกรงใจตอบกลับเจ้านาย

“กูก็แค่อยากรู้ว่าธุระสำคัญของมึงคืออะไร ทำไมถึงต้องทิ้งการประชุมไปกลางคันแบบนั้น”

“เรื่องส่วนตัว” ธาราตอบกลับสั้น ๆ ยิ่งเพิ่มความโมโหให้ชาร์วีเข้าไปอีก

“อย่าติดผู้หญิงจนเสียการเสียงาน กูเตือนมึงไว้ก่อน”

“ไอ้ลุคค์รายงานอะไรมึง”

“ไม่จำเป็นต้องให้ไอ้ลุคค์มันรายงาน มึงไม่เคยเสียงานแบบนี้ธารา” ชาร์วีตำหนิและเตือนคนสนิทในคราเดียวกัน

“กูรู้ว่ากูกำลังทำอะไรอยู่ แค่นี้ใช่ไหมกูจะได้วาง”

“พรุ่งนี้กลับบ้านด้วย วันนี้พลอยใสเตรียมมื้อเย็นรอมึง”

“อือ..เข้าใจแล้ว” ธาราตอบกลับน้ำเสียงอ่อนลงก่อนจะกดวางสายและอุ้มหญิงสาวที่เผลอหลับบนตักเขาขึ้นห้องนอนที่อยู่ชั้นสองของคอนโด

หลังจากอาบน้ำเสร็จธาราก็ไปยืนรับลมที่ระเบียง ลมพัดอ่อนยามค่ำคืนกระทบผิวหน้าและผิวกายให้รู้สึกสดชื่น ในหัวคิดทบทวนสิ่งที่ชาร์วีพูดก่อนหน้านั้น และคำตอบที่ได้คือตอนนี้เ