Chapter 6

Chapter 6

“ถ้าน้องไม่มีอะไร ก็ไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้น้องต้องไปเรียนไม่ใช่เหรอ? อย่านอนดึกสิ” สกายดันหญิงสาวเบา ๆ ให้ถอยห่างจากประตู

“หนูชงน้ำชาเพื่อสุขภาพมาให้พี่กายค่ะ” วาวียื่นแก้วน้ำชาให้คนตัวสูง

“ขอบคุณครับ” เมื่อสกายรับเครื่องดื่มจากวาวีปุ๊บ เขาก็ทำท่าจะปิดประตูห้องทันที

“เดี๋ยวค่ะ” วาวีรีบยกมือดันประตูให้เปิดค้างเอาไว้

“ฮืม...น้องมีอะไรหรือเปล่า”

“พอดีอาจารย์สั่งการบ้านให้สัมภาษณ์นักธุรกิจ เฮียวินก็ดันไปฮ่องกง ไม่รู้ว่าจะกลับวันไหน หนูต้องส่งงานอาจารย์สัปดาห์หน้าแล้ว หนูกลัวว่าเฮียวินจะกลับมาไม่ทัน หนูขอสัมภาษณ์พี่กายแทนเฮียวินได้ไหมคะ ไหน ๆ พวกพี่ก็เป็นนักธุรกิจเหมือนกัน อีกอย่างพี่กายเก่งกว่าเฮียวินด้วย การที่หนูได้สัมภาษณ์พี่ต้องน่าสนใจแน่ ๆ เลยค่ะ” วาวีรีบหาข้ออ้าง เพื่อหาทางเข้าห้องของเขา

“ถ้าจะคุยเรื่องงาน น้องก็ไปเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยก่อน” สกายมองหญิงสาวที่ใส่ชุดนอนกระโปรงบางผ้าพลิ้วด้วยแววตาเรียบนิ่ง

“ชุดนี้มันเป็นอะไรเหรอคะ หนูอัดแค่เทปเสียง ไม่ได้อัดคลิปวิดีโอซะหน่อย” วาวีแกล้งหมุนตัวให้เขาดูหุ่นที่เย้ายวนของตนเอง

“พี่อยากให้น้องสวมชุดที่เหมาะสมกว่านี้”

“หนูต้องสวมชุดสูทไหมคะ”

“วาวี” สกายเอ่ยเรียกชื่อหญิงสาวด้วยน้ำเสียงดุ เมื่อรับรู้ได้ว่าเธอกำลังพูดกวนประสาท

“แฮ่ ๆ หนูล้อเล่นค่ะ พี่กายดื่มน้ำชารอหนูไปก่อนนะคะ หนูขอไปเปลี่ยนชุดแป๊บหนึ่ง” ว่าจบ วาวีก็หมุนตัวเดินเข้าห้องตัวเอง พอปิดประตูสนิทปุ๊บ หญิงสาวก็บ่นขึ้นทันที

“หวงตัวไปเถอะจ้า รอให้ยาปลุกเซ็กซ์ออกฤทธิ์ก่อนเถอะ เดี๋ยวเจอดีแน่”

หลังจากคาดโทษสกายด้วยรอยยิ้มร้าย ๆ วาวีก็ถอดชุดนอนกระโปรงออกจากตัว จากนั้นก็เปลี่ยนใส่เสื้อยืดแขนยาวและกางเกงขายาว เมื่อแต่งตัวใหม่เรียบร้อย วาวีก็ยืนส่องกระจกแล้วยิ้มให้กับตัวเอง ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะสวมชุดมิดชิด แต่ทว่าชุดมันกลับรัดสัดส่วนจนเห็นทรวดทรงองค์เอว หน้าอกหน้าใจ สะโพกและเรียวขาได้อย่างชัดเจน

เมื่อมองสำรวจตัวเองเรียบร้อย วาวีก็เดินไปหยิบเทปบันทึกเสียงพร้อมไมค์ติดเสื้อ เพื่อสวมบทบาทเป็นผู้สัมภาษณ์นักธุรกิจ เมื่ออุปกรณ์พร้อม เธอก็เดินออกจากห้องด้วยรอยยิ้มสดใส แต่พอออกจากห้องปุ๊บกลับเห็นคนตัวสูงยืนรออยู่หน้าห้อง อีกทั้งตอนนี้เขายังสวมใส่เสื้อยืดสีดำปิดบังซิกซ์แพ็กอันน่าลูบไล้อีกด้วย

“พี่กายไม่เห็นต้องลำบาก มายืนรอหนูอยู่ตรงนี้เลย รอในห้องพี่ก็ได้ค่ะ”

“ไม่เป็นไร เราไปกันเถอะ”

“ไปไหนคะ” วาวีทำสีหน้างุนงง ที่เขาทำท่าชวนเธอไปที่อื่น

“สวนหย่อมข้างห้องฟิตเนต” เพนต์เฮาส์สองห้องนี้ นอกจากจะมีพื้นที่ใช้สอยเยอะแล้ว ยังมีสวนหย่อมไว้นั่งเล่น ห้องฟิตเนต และสระว่ายน้ำ เป็นพื้นที่ส่วนกลาง เพื่ออำนวยความสะดวกให้เฉพาะห้องของสกายและธาวินอีกด้วย

“ทำไมถึงต้องไปที่สวนหย่อมด้วยล่ะคะ สัมภาษณ์ที่ห้องพี่กายไม่ได้เหรอคะ”

“พี่คิดว่าคงไม่เหมาะนัก หากจะพาน้องเข้าห้องของพี่”

“โอ๊ย...ถ้าหนูเข้าห้องพี่ พี่กลัวอดใจไม่ไหวหรือไง” วาวีแสดงสีหน้าขัดใจขึ้นมาทันที

“พี่กลัวว่าน้องต่างหากที่จะอดใจไม่ไหวน่ะ” ดูจากความใจกล้าที่เธอจูบเขาเมื่อตอนกลางวัน เขาไม่รู้ว่ายัยเด็กแสบจะทำอะไรมากกว่าจูบหรือเปล่า หากอยู่ด้วยกันเพียงลำพังอีกครั้ง

“คนอย่างหนูจะไปทำอะไรพี่ได้ พี่เลิกคิดมากเถอะค่ะ ที่หนูอยากสัมภาษณ์ที่ห้องพี่ เพราะหนูจะได้ถ่ายรูปห้องทำงานของพี่แนบกับคลิปเสียงว่าหนูสัมภาษณ์นักธุรกิจไฟแรงคนนี้จริง แต่หากพี่ไม่สะดวก เดี๋ยวหนูไปสัมภาษณ์พี่ธีโอก็ได้ค่ะ” วาวีพูดอย่างใจเย็น แต่ทว่าภายในใจแทบอยากจะเอายาปลุกเซ็กซ์กรอกปากคนตัวสูงเหลือเกินที่เขาหวงตัวและระวังตัวเกินเหตุ

“ไม่ต้องไปสัมภาษณ์ไอ้ธีโอให้เสียเวลาหรอก มันไม่ได้มีอะไรน่าสนใจเท่าไร”

“อาจจะน่าสนใจก็ได้นะคะ เพราะพี่ธีโอเป็นหมอที่เชี่ยวชาญทางด้านสุขภาพเพศ และหนูก็กำลังสนใจเรื่องนี้อยู่พอดี”

“สนใจอะไรไม่เข้าเรื่อง สรุปน้องอยากจะสัมภาษณ์ใครกันแน่”

“ก็ถ้าพี่กายไม่สะดวก หนูสัมภาษณ์พี่หมอธีโอก็ได้ค่ะ”

“อืม” ว่าแล้วสกายก็ใช้นิ้วสแกนประตูเพื่อปลดล็อกประตูห้อง จากนั้นคนตัวสูงเดินเข้าห้องไป

“...” วาวียืนทำหน้าเหวออยู่หน้าห้องสกาย เมื่อสกายเออออตามที่วาวีพูดลองใจเขา โดยการให้เธอไปสัมภาษณ์ธีโอแทนเขาจริง ๆ

“ยืนนิ่งทำไมล่ะ ไหนบอกว่าจะสัมภาษณ์พี่ไง ถ้าจะสัมภาษณ์พี่ก็เข้ามาในห้องสิ” สกายหันมามองคนตัวเล็กที่ยืนนิ่งอยู่หน้าห้องของเขา

“โอเคค่ะ หนูจะสัมภาษณ์พี่กายค่ะ” วาวีแทบจะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจที่เขาตกหลุมพรางเธอจนได้ แต่วาวีก็ต้องทำเป็นนิ่งเข้าไว้ แล้วเดินเข้าห้องของเขาด้วยท่าทางสงบเสงี่ยมราวกับแมวน้อยแสนเชื่องเดินเข้าถ้ำเสือจำศีลที่กำลังจะตบะแตกในไม่ช้านี้...