INICIAR SESIÓN“ถ้าเธอจะมากล่าวหาฉันอีก เชิญออกไปจากตรงนี้ เพราะที่ตรงนี้ไม่ใช่ที่นั่งของเธอ!”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว “แล้วทำไมฉันถึงจะนั่งไม่ได้” “ก็เพราะที่ตรงนี้มีคนจะมานั่งไงล่ะ” ไอรินมองเขาอย่างเอาเรื่อง “คุณคิดว่าคุณไล่ฉัน แล้วฉันจะไปเหรอ” “คุณภีมคะ” ในขณะที่ทั้งสองกำลังเริ่มคุยกันด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีใครยอมใคร กลับมีเสียงหวานของใครบางคนเอ่ยเรียกชื่อของภีรดล ทั้งสองหันไปมองหญิงสาวที่หยุดยืนอยู่ใกล้ๆ สร้างความงุนงงสงสัยให้กับไอรินไม่น้อย ตอนที่ 11 เมียบำเรอคืนเดียว “ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร” ไอรินถามภีรดล พร้อมกับมองคนทั้งสองสลับไปมาด้วยแววตาแข็งกร้าว “ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ เธอจะมายุ่งเรื่องของฉันทำไม กลับไปนั่งที่ของเธอเดี๋ยวนี้” ภีรดลออกคำสั่งเด็ดขาด ยิ่งสร้างความไม่พอใจให้ไอรินมากขึ้น “เอ่อ...ฉันชื่อมาเรียค่ะ ฉันเพิ่งรู้จักกับคุณภีมในแอพหาคู่ เขาบอกให้ฉันมาหาเขาที่นี่” มาเรีย หญิงสาวชาวสเปน บอกกับไอริน “นี่คุณกล้าให้ผู้หญิงคนอื่นมาเยาะเย้ยฉันเหรอ” ไอรินถามคนข้างๆราวกับว่าเธอเป็นเจ้าของชีวิตเขา “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ เธอเป็นแม่ฉันหรือไง!” เขากระแทกเสียงใส่หญิงสาวอย่างเหลืออด “เอ่อ...คุณภีมคะ ฉันขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณทะเลาะกับแฟนของคุณ ฉันขอตัวก่อนนะคะ” มาเรียเห็นท่าทีไม่ดี เธอจึงขอตัวออกไปจากตรงนี้ “เธอไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น” หญิงสาวที่กำลังจะก้าวเท้าเดิน ถึงกับหยุดชะงักทันที “ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่แฟนของฉัน ฉันไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ด้วยซ้ำ” เขาบอกมาเรีย พร้อมกับจ้องหน้าไอริน ราวกับเกลียดชังเธอมาแสนนาน ไอรินได้แต่กำหมัดข่มความโกรธ “ฉันบอกเธอให้ออกไปไง ตรงนี้คือที่นั่งสำหรับผู้หญิงของฉัน ไม่ใช่ที่นั่งของเธอ!” “แต่ฉันเป็นเมียคุณ!!” ไอรินลุกขึ้นยืนแล้วตวาดใส่ภีรดลเสียงดังลั่น ทำให้ลูกค้าที่กำลังนั่งดื่มในคลับ ต่างพากันมองมาที่เธอ ภีรดลกวาดสายตามองไปรอบๆ สายตาหลายคู่ที่มองมา ล้วนแล้วแต่เป็นพนักงานบนเรือสำราญลำเดียวกับเขา และทุกคนต่างรู้จักเขาดี “เธอหุบปากไปเลยนะ อย่ามาพูดเพ้อเจ้อ! ออกไป!” เขาเค้นเสียงออกคำสั่ง แม้จะโมโหมากเพียงใด แต่เขาไม่อยากให้คนในนั้นได้ยินสิ่งที่เขาพูดออกมา “ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น ทำไม คุณกลัวคนอื่นได้ยินมากเหรอ กลัวคนอื่นรู้หรือไง ว่าฉันเป็นเมียของคุณ!” ไอรินส่งเสียงดัง จนคนที่อยู่ในนั้นได้ยินทุกอย่างชัดเจน (หมับ) “ไอซ์ เมามากแล้วนะ กลับห้องเถอะ” เอมิเลียพยายามดึงข้อมือไอริน เพื่อให้เธอเดินตามออกไป แต่เธอกลับสะบัดออก “พี่เอมี่กลับก่อนเลย ไอซ์จะคุยกับเขาให้รู้เรื่อง และไอซ์ก็จะทำให้เขาเลิกมั่วกับผู้หญิงคนอื่นสักที ส่วนเธอ...มาทางไหนก็ไปทางนั้น! อย่ามายุ่งกับผัวชาวบ้าน!” ไอรินพูดกับเอมิเลีย ก่อนจะหันมาตวาดใส่หน้ามาเรีย “ฉันขอตัวนะคะคุณภีม ฉันไม่อยากมีปัญหากับเมียของคุณ” หญิงสาวรีบเดินจากไปทันที ผู้คนมากมายยังคงมองดูเหตุการณ์ ภีรดลรู้ดีว่าหญิงสาวตรงหน้าไม่มีทางยอมแพ้เขา ถ้ายังทะเลาะกับเธอต่อไป เรื่องราวอาจจะบานปลายจนทำให้เขาเสื่อมเสียชื่อเสียงไปมากกว่านี้ (พรึ่บ) เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วกระซิบข้างๆหูหญิงสาว “เธออยากเป็นเมียฉันมากใช่ไหม ก็ได้ ฉันจะให้เธอเป็นเมียของฉัน แต่เป็นแค่เมียบำเรอคืนเดียวนะ” ไอรินได้ยินเช่นนั้นถึงกับขนลุกซู่ “พอหลังจากคืนนี้ไป ฉันจะไล่เธอออกของบริษัททันที!” (หมับ!) “ว้าย!” “ไอซ์!” ภีรดลกระชากข้อมือไอรินเดินออกจากไนท์คลับ สร้างความตกใจให้เอมิเลียและผู้คนที่กำลังมองดูเหตุการณ์ “เจ็บนะ! ปล่อยฉัน!” ไอรินพยายามขัดขืน ขณะที่เขาออกแรงกระชากข้อมือเธอเดินข้ามถนนอย่างทุลักทุเล “ฉันว่าเธอไม่เจ็บหรอก เธอชอบมากกว่า ที่ฉันทำแบบนี้” (ตุ๊บ) “อ๊าย! คนบ้า” เขาเหวี่ยงร่างบอบบางเข้าไปในลิฟต์ จนแผ่นหลังของเธอกระแทกเข้ากับผนังลิฟต์ “หึ อย่ามาทำเป็นเจ็บ ฉันรู้ว่าเธอชอบ” เขาพูดพร้อมกับยืนกอดอกมองเธออย่างเย้ยหยัน “ชอบอะไร” “ก็ชอบที่ฉันทำกับเธอแบบนี้ไง อยากอยู่ใกล้ฉันมากสินะ” “...” (ครืดดดดด) เสียงประตูลิฟทต์เปิดออก เขาคว้าข้อมือเล็กแล้วออกแรงกระชากลากดึงร่างบางตามเข้าไปในห้องพักของเขา (ตุ๊บ) “โอ๊ย!” เขาผลักเธอล้มลงที่ปลายเตียงนอน ก่อนจะโน้มตัวลงไป จนใบหน้าทั้งสองใกล้ชิดกัน “คุณจะทำอะไรฉัน” ไอรินถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย เธอรู้สึกหัวใจเต้นแรง ขณะที่ปลายจมูกทั้งสองแนบชิดกัน “ทำอะไรงั้นเหรอ เธออยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ในเมื่อเธออยากเป็นมาก จนยอมลงทุนแต่งเรื่องมาใส่ร้ายฉัน ฉันก็จะให้เธอเป็นแบบที่เธอพูดไงล่ะ แต่เธอจะเป็นเมียบำเรอของฉันแค่คืนเดียว แล้วฉันก็จะไล่เธอออกไปให้พ้นบริษัทของฉัน!” ลมหายใจที่ผสมผสานกลิ่นแอลกอฮอล์ พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมจากกายของเขา ส่งผลให้ไอรินมัวเมาลุ่มหลงไปชั่วขณะ ร่างกายของเธออ่อนปวกเปียก และมองจ้องตาเขาอย่างเชิญชวน “แล้วคุณคิดว่าฉันจะยอมเป็นเมียบำเรอของคุณแค่คืนเดียวเหรอ ถ้าฉันไม่แน่จริง ฉันไม่ลงทุนตามคุณมาถึงที่นี่หรอกนะ” เธอพูดพร้อมกับส่งสายตายั่วยวนเขา ยิ่งทำให้ภีรดลเกิดความรู้สึกหมั่นไส้เธอมากขึ้นกว่าเดิม แต่ความรู้สึกลึกๆ เขากำลังสับสนและงุนงง ว่าเขาเคยเจอเธอที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า “หึ ก็ดี ฉันจะได้ให้ผู้หญิงของฉันอีกหลายคน เข้ามาปรนเปรอฉันพร้อมๆกับเธอเลย มันคงจะสนุกและตื่นเต้นดี เธอว่าไหม” คำพูดที่ออกจากปากเขา ทำให้ไอรินรู้สึกโกรธและหึงหวงขึ้นมาทันที (พรึ่บ) สองมือเล็กผลักอกเขาออกจากร่างของเธอ ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นนั่งที่ปลายเตียง และมีร่างหนานั่งอยู่ข้างๆ “ก็ลองดูสิคะ ฉันก็อยากทำอะไรตื่นเต้นเหมือนกัน อยากจะรู้ว่าผู้หญิงพวกนั้นจะลีลาดีเท่าฉันหรือเปล่า” (พรึ่บ) เธอคิดว่าเขาต้องพูดประชด เธอจึงข่มอารมณ์โกรธ และเริ่มพูดจายั่วยวนเขา สองแขนเรียวยื่นไปโอบรัดลำคอแกร่ง (จุ๊บ) “!” เธอแนบริมฝีปากอวบอิ่มลงที่ซอกคอของเขา ภีรดลถึงกับขนลุกซู่ ขณะที่มือเล็กหนึ่งข้างกำลังซุกซนลูบไล้ลำคอแกร่ง แล้วเลื่อนลงมาที่หน้าอกหนา ดวงตากลมโตมองจ้องนัยน์ตาคมอย่างยั่วยวน ภีรดลปฏิเสธไม่ได้เลยว่า หญิงสาวตรงหน้ากำลังทำให้เขาร้อนรุ่มไปทางกายและใจ “รออยู่ตรงนี้นะ ฉันจะไปโทรหาพวกผู้หญิงของฉัน ฉันอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง เซ็กส์หมู่มันคงจะตื่นเต้นน่าดู อีกสิบนาทีตามฉันเข้าไปในห้องน้ำด้วยล่ะ” เขาพูดพร้อมกับยักคิ้วให้เธออย่างเจ้าเล่ห์ “ทำไมฉันจะต้องตามคุณไปในห้องน้ำด้วย” ฉันจะให้เธออาบน้ำให้ฉันไง ทำเหมือนพวกผู้หญิงในร้านอาบอบนวดนาบไง แล้วก็จะมีผู้หญิงอีกสี่คนตามมาสมทบถึงที่นี่ ตามนี้นะ” เขาพูดจบก็เดินตรงไปที่ห้องอาบน้ำทันที ปล่อยให้ไอรินนั่งกำหมัดกัดฟันด้วยอารมณ์โกรธ “ไอ้บ้า คิดว่าฉันจะยอมใช้ผู้ชายร่วมกับคนอื่นเหรอ ก็ได้...วันนี้ฉันจะยอมแพ้คุณแค่วันเดียว อยากจะมีเซ็กส์กับผู้หญิงหลายคนก็เชิญ แต่วันหน้า ฉันจะไม่ยอมให้คุณทำแบบนี้เพื่อเยาะเย้ยฉันอีกแล้ว” (พรึ่บ) (แอ๊ดดดด) ไอรินพูดคนเดียวด้วยอารมณ์น้อยใจ ก่อนที่เธอจะลุกจากปลายเตียงนอนแล้วเดินออกจากห้องเขาไป ภีรดลรู้สึกได้ว่า ตัวเขากำลังนั่งแช่น้ำในอ่างนานเกินไป และไม่มีท่าทีว่าหญิงสาวผู้นั้นจะตามเขาเข้ามาตามคำสั่ง “เธอ...เธอ!” “...” ภีรดลเปล่งเสียงเรียกหญิงสาว แต่กลับมีเพียงความเงียบเท่านั้น (พรึ่บ) เขาลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำ แล้วยื่นมือไปดึงผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอว ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไปที่ห้องนอน “ไปไหนวะ...เธอ!” “...” “ยัยบ้าเอ๊ย คงคิดว่าฉันจะทำอย่างที่พูดจริงๆสินะ ไม่แน่จริงนี่หว่า” เขาพูดพึมพำคนเดียว อยู่ๆเขาก็นึกขำ ที่หญิงสาวหนีเขาไปง่ายๆแบบนั้น -------------------------------------------ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)“นี่คุณจะโทรหาลูกทำไมนักหนา คุณอรุณ ลูกอาจจะไม่ว่าง ถ้าลูกว่างก็โทรมาเองนั่นแหละ คุณไม่ต้องเดินไปเดินมาหลายๆรอบก็ได้ ผมเห็นแล้วเวียนหัว”นายภูภักดิ์ นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ผู้มั่งคั่ง พูดในเชิงตำหนินางไออรุณ ผู้เป็นภรรยา“จะไม่ให้ฉันโทรหาลูกได้ยังไงล่ะ ก็ฉันเป็นห่วงลูก สองวันแล้วที่ยัยไอซ์ไม่รับสายฉัน ทักไลน์ไปก็ไม่ยอมอ่าน”นางไออรุณ เกิดความกังวลที่ไม่สามารถติดต่อลูกสาวได้“ลูกอาจจะอยู่ในกองประกวด หรือไม่ก็ไปทำกิจกรรมเกี่ยวกับพวกนางงามเขาทำกัน ก็เลยไม่มีเวลารับสาย คุณอย่าคิดมากไปหน่อยเลย ตอนลูกขอไปทำงานบริษัทเรือสำราญ ลูกก็ไม่ค่อยได้โทรหาคุณกับผม คุณก็ไม่ได้ดูกังวลขนาดนี้นี่”“แต่น้ำทิพย์บอกฉันว่า เมื่อไม่กี่วันมีผู้ชายมาหายัยไอซ์ถึงที่นี่ ทั้งขอเบอร์โทรทั้งขอที่อยู่ แล้วลูกก็เล่นเงียบไม่ยอมรับสายฉันแบบนี้ คุณจะไม่ให้ฉันกังวลได้ยังไงคุณภู”“งั้นเราไปหาลูกที่คอนโดดีไหม ลูกอาจจะอยู่ที่คอนโด โทรศัพท์เสียเลยไม่ได้รับสาย หรือว่าลูกจะไม่สบาย ผมว่าเราไปหาลูกตอนนี้เลยดีกว่า”นายภูภักดิ์ไม่ได้กังวลอะไร ที่ไม่สามารถติดต่อลูกสาวได้ เขารู้ว่าไอรินเป็นคนเก่ง เอาตัวรอดได้ แ
ไอรินนำตุ๊กตาหลายตัวมาวางไว้ในตู้กระจกใส ภายในห้องนอนของเธอ “ชอบตุ๊กตามากเลยเหรอ พี่เห็นในห้องไอซ์มีแต่ตุ๊กตา ห้องเดิมที่พี่เคยไปเมื่อสองปีก่อน ตุ๊กตาก็เต็มไปหมด”ภีรดลถามด้วยความสงสัย“ชอบมากสิคะ ไอซ์ชอบสะสมตุ๊กตา แต่ต้องเป็นตุ๊กตาที่คีบมาได้เท่านั้นนะคะ ไอซ์ดีใจจังเลยที่พี่ภีมจำได้ว่าในห้องเก่าของไอซ์มีตุ๊กตาเต็มไปหมด”“จำได้สิครับ พอนึกถึงก็จำได้เลย เสียดายนะ ที่ตอนนั้นพี่ไม่รับฟังไอซ์เลย ถ้าพี่ยอมเปิดใจฟังไอซ์ตั้งแต่แรก เราก็คงจะได้เป็นแฟนตั้งแต่ตอนอยู่บนเรือแล้ว”เขาพูดพร้อมกับโอบกอดเธอในท่ายืนซ้อนด้านหลัง“ไม่หรอกค่ะ ต่อให้พี่ภีมจำได้ พี่ภีมก็ไม่เปิดใจให้ไอซ์อยู่ดี พี่คงจะคิดว่าไอซ์ไปผ่านผู้ชายมาแล้ว จนไม่อยากจะยุ่งกับไอซ์”“ก็น่าจะใช่นะ ช่างมันเถอะ ยังไงวันนี้พี่กับไอซ์ก็เป็นแฟนกันแล้ว แล้วก็...เป็นผัวเมียกันด้วย”(พรึ่บ)“ว้าย!”“ไปอาบน้ำกันเถอะนะครับ พี่จะได้ทำหน้าที่ผัวที่ดีสักที”เขาช้อนอุ้มร่างสาวเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ และวางเธอให้ยืนบนพื้น“วันนี้พี่จะอาบน้ำให้ไอซ์ แล้วไอซ์ก็ต้องอาบให้พี่ด้วย เข้าใจไหมครับ”ไอรินพยักหน้าตอบกลับ เธอเขินจนหน้าแดงเป็นลูกตำลึง เธอกับเขาเพิ่ง
ทั้งสองนอนกอดกันแนบแน่นด้วยความคิดถึง เขาไม่ได้ทำอะไรเธอไปมากกว่าการหอมหน้าผาก แม้ว่าความต้องการของเขาในตอนนี้จะมากล้น จนแทบจะทนไม่ไหว แต่เพราะเธอบอกเขาว่า เขาจะต้องจีบเธอให้ติด จนเธอยอมเป็นแฟน เธอถึงจะยอมให้เขาทำมากกว่าการกอดจูบ“ขอโทษนะ ที่วันนั้นฉันทิ้งเธอไปโดยไม่ได้บอกลา”(พรึ่บ)ไอรินที่กำลังซุกหน้าอยู่ในอกแกร่ง ถึงกับเอียงคอแหงนมองใบหน้าหล่อเหลา“คุณหมายถึงอะไรคะ”เธอยังไม่แน่ใจในสิ่งที่เขาพูด“ก็คืนแรกที่เราเจอกันไง ฉันทิ้งเธอไปทั้งๆที่เธอยังนอนหลับ ถ้าฉันย้อนเวลาได้ ฉันจะไม่ทำแบบนั้นเลย”เขาพูดพร้อมกับจ้องมองดวงตากลมโตอย่างรู้สึกผิด“คุณภีมจำเรื่องในคืนนั้นได้เหรอคะ คุณจำฉันได้จริงๆหรือว่าคุณแกล้งจำได้”เธอพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าเล็กน้อย เพราะเธอคิดว่า เอมิเลียคงจะเล่าให้เขาฟังตามที่เธอเคยบอกเอมิเลีย เขาคงจะไม่ได้จดจำเรื่องราวในอดีตอย่างที่พูด“ฉันจำเธอได้ และที่ฉันต้องไปจากเธอแบบไม่บอกลา เพราะคืนนั้นเราไม่ได้มีอะไรกัน”ไอรินเองก็ยังรู้สึกสับสนเรื่องนี้ เธอยังไม่มั่นใจ ว่าแท้จริงแล้วคือ คืนนั้นหรือคืนที่อยู่บนเรือ คืนไหนเป็นคืนแรกที่เธอเสียตัวให้เขา เธอนิ่งเงียบเพื่อที่จะตั้งใจฟั
ตอนที่ 19 ตามหาจนเจอหนึ่งเดือนต่อมาภีรดล เดินทางถึงสนามบินสุวรรณภูมิในช่วงเช้ามืด ตลอดเวลา 1 เดือนที่ผ่านมา เขาแทบจะไม่ได้รับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับไอรินเลย แม้แต่เอมิเลียก็ไม่สามารถติดต่อไอรินได้ เอมิเลียให้ข้อมูลเขาแค่เพียงว่า ไอรินติดต่อไปหา ตอนที่เธอกลับถึงประเทศไทยได้ 3 วัน และเธอยังบอกอีกว่า เธอได้สมัครประกวดนางงามเวทีหนึ่ง และน่าจะเป็นช่วงเก็บตัวเตรียมความพร้อม จากนั้นเธอก็ไม่ได้ติดต่อกลับไปหาเอมิเลียอีกเลย(พรึ่บ)ร่างสูงล้มตัวลงนอนกลางเตียงใหญ่ด้วยความเหนื่อยล้า นับตั้งแต่วันที่เขามีอะไรกับไอรินจนถึงวันนี้ ไม่มีวันไหนที่เขาไม่คิดถึงเธอ เขาคิดถึงเธอทุกลมหายใจ และคิดถึงเธอจนแทบจะบ้า“เวรกรรมของฉันสินะ ตอนนั้นฉันหนีไปแบบไม่ลาเธอสักคำ ปล่อยให้เธอเข้าใจผิด และคิดถึงฉันอยู่ฝ่ายเดียว จนเธอต้องทำทุกอย่างเพื่อตามหาฉัน ตอนนี้ฉันถึงได้กลับมาตามหาเธอ โดยที่ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน เธอสบายดีหรือเปล่า เธอจะคิดถึงฉัน เหมือนที่ฉันคิดถึงเธอบ้างไหม”เขานอนเอาแขนเกยหน้าผาก แล้วพูดคนเดียวอยู่แบบนั้น ภีรดลเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า และสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกทีในช่วงบ่าย“ฉันจะต้องตามเธอให้เจอจนได้ ไม
ตอนที่ 18 เรื่องราวเมื่อ 2 ปีก่อน“ฉันขอคุยกับเธอเกี่ยวกับไอซ์ได้ไหม”“ได้ค่ะ แต่ตอนนี้ฉันกำลังจะเข้างาน ฉันเลิกงานหกโมงเย็นค่ะ”เอมิเลียบอกกัปตันหนุ่ม“หลังเลิกงาน เธอขึ้นไปหาฉันที่ท้ายเรือบนชั้นดาดฟ้านะ”“ได้ค่ะ กัปตัน”ภีรดลกลับมาทำหน้าที่ควบคุมเรือในช่วงบ่าย วันนี้เป็นวันที่เขามีอาการเหม่อจนดูผิดปกติ“กัปตันครับ ไม่สบายหรือเปล่า ถ้าไม่สบายก็กลับไปพักผ่อนได้นะครับ พวกผมจะดูแลตรงนี้เอง”วิคเตอร์ ต้นหน ที่ทำหน้าที่ร่วมกันกับเขาพูดขึ้นด้วยความรู้สึกเป็นห่วง “อืม งั้นฉันกลับห้องก่อนนะ มีปัญหาอะไรก็โทรบอกฉันแล้วกัน”“ครับ”ร่างสูงก้าวขาออกจากห้องสะพานเดินเรือ เขาไม่ได้กลับห้องแต่อย่างใด เขาเลือกที่จะไปนั่งเหมื่อมองท้องทะเล เพื่อรอเวลาที่เอมิเลียเลิกงาน“กัปตันมีอะไรจะคุยกับฉันเหรอคะ”เอมิเลียยืนถามอยู่ห่างๆ หลังจากที่เธอเลิกงาน เธอรีบขึ้นมาที่ชั้นดาดฟ้าตามคำสั่งของเขา“มานั่งตรงนี้ก่อนสิ ฉันจะถามเธอเรื่องไอซ์น่ะ”เอมิเลียเดินมานั่งเก้าอี้หวายที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขา“กัปตันจะถามอะไร ก็ถามฉันได้เลย ฉันจะตอบทุกเรื่องที่ฉันรู้เกี่ยวกับไอซ์”“ไอซ์คงจะเล่าเรื่องหลายอย่างให้เธอฟังสินะ”เขาถา
ตอนที่ 17 ไอซ์ไปจากที่นี่แล้ว“ทำไมต้องกลับไปนอนที่ห้องเธอด้วย นอนกับฉันมันจะเป็นอะไร”เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพอสมควร“แล้วทำไมฉันต้องนอนที่ห้องคุณด้วยล่ะ เมื่อก่อนคุณก็ไม่ได้อยากอยู่ใกล้ฉันด้วยซ้ำ”เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “แต่ตอนนี้ฉันอยากให้เธอนอนที่นี่ไง แล้วก็ไม่ต้องพูดมาก ถ้าเธอยังดื้อรั้นคิดจะกลับห้อง ฉันก็จะจับเธอกระแทกทั้งคืน ลองดูไหมล่ะ”“มะ...ไม่เอา ฉัน...เจ็บ”ไอรินกลัวว่าเขาจะทำแบบนั้นจริงๆ เธอจึงค่อยๆก้าวขาเดินไปที่เตียงนอน(พรึ่บ)“ว้าย!”เขาใช้สองแขนโอบกอดร่างเล็ก จนเธอล้มลงไปนอนในอ้อมกอดของเขา ทั้งสองมองจ้องกันอย่างลึกซึ้ง หัวใจดวงน้อยกำลังเต้นแรง เธอไม่กล้าที่จะดีดดิ้น แถมยังรู้สึกอบอุ่นเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของเขา“นอนได้แล้ว ถ้าไม่อยากโดนเอา เข้าใจหรือเปล่า”“เข้าใจค่ะ” “ดีมาก เป็นเด็กเป็นเล็ก อย่าหัดดื้อรั้น เข้าใจไหม”เธอพยักหน้าตอบกลับ ก่อนจะหลับตาซุกหน้าเข้าหาอกแกร่ง ภีรดล อมยิ้มด้วยความพอใจ เด็กดื้อแสนร้ายที่เขารู้สึกเกลียดในวันนั้น กลับทำให้เขารู้สึกมีความสุขที่ได้โอบกอดเธอไว้แนบกายเวลาเลยผ่านมาหลายชั่วโมง เขายังคงนอนครุ่นคิด และมองหน้าคนที่กำลังนอน
ไอรินพูดเรื่องราวทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นกับเธอและภีรดล ให้เอมิเลียฟังทั้งหมด“พี่เชื่อไอซ์นะ และพี่ก็เชื่อว่ากัปตันภีมจำไอซ์ไม่ได้ เพราะเขาก็คงจะเมามาก และนอกเวลางาน คุณภีมมักจะควงผู้หญิงในผับแบบไม่ซ้ำหน้า เป็นคนที่รักสนุกแต่ไม่คิดจะผูกพันน่ะ น้ำแตกก็แยกกันไป”“แล้วแบบนี้ไอซ์จะทำยังไงดี ไอซ์ชอบเขา ไอ
“หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว ถ้าเธอยังพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้อีก เธออาจจะไม่ได้ทำงานบนเรือลำนี้อีก จำไว้”“คุณขู่ฉันเหรอคะ ฉันอุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อเจอคุณ คิดว่าฉันจะกลัวคำขู่ของคุณหรือไง”“นี่เธอกล้าท้าทายฉันเหรอ”“ฉันไม่ได้ท้าทายคุณ แต่ฉันมาที่นี่ เพื่อจะคุยกับคุณให้รู้เรื่อง ทำไมคุณถึงทิ้งฉันมาแบ
“คุณจะให้ผมรับผิดชอบอะไร บ้าไปแล้ว! ผมบอกว่าผมไม่รู้จักคุณไง อย่ามากล่าวหาผมมั่วๆ ถ้าไม่อยากได้เงินก็ไม่ต้องเอา ผมขอตัวนะ เชิญคุณเพ้อเจ้อไปตามสบายเลย”เขาพูดก่อนจะเดินจากไปด้วยอารมณ์โกรธ“คุณจำไว้นะ! ไม่ว่าคุณจะลืมฉันจริงๆ หรือว่าแกล้งลืม แต่ฉันจะทำให้คุณมารับผิดชอบชีวิตฉันให้ได้ จำไว้!”กัปตันภีรด
ไอรินรีบเก็บกระเป๋าตังค์ขึ้นมาทันที จากนั้นเธอจึงเดินกลับไปยังจุดเกิดเหตุ เพื่อที่จะนำกระเป๋าไปคืนชายผู้นั้น และเธอก็พบว่าเขายังยืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่เดิม โดยที่เขาเองก็ไม่รู้เลยว่า เขาโดนขโมยล้วงกระเป๋า“คุณคะ นี่กระเป๋าตังค์ของคุณค่ะ”เธอหยุดยืนอยู่ด้านหลังของชายคนดังกล่าว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่







