Mag-log inShare
ผมไม่รู้จักคุณ
Petsa ng paglalathala:
2026-05-22 19:10:57ไอรินรีบเก็บกระเป๋าตังค์ขึ้นมาทันที จากนั้นเธอจึงเดินกลับไปยังจุดเกิดเหตุ เพื่อที่จะนำกระเป๋าไปคืนชายผู้นั้น และเธอก็พบว่าเขายังยืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่เดิม โดยที่เขาเองก็ไม่รู้เลยว่า เขาโดนขโมยล้วงกระเป๋า
“คุณคะ นี่กระเป๋าตังค์ของคุณค่ะ” เธอหยุดยืนอยู่ด้านหลังของชายคนดังกล่าว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เขาวางสายโทรศัพท์พอดี ชายหนุ่มหมุนตัวหันมามองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง “คุณพูดกับผมเหรอครับ” “!...คุณภีม” ตอนที่ 7 ผมไม่รู้จักคุณ ไอรินตกใจตาเบิกกว้าง ผู้ชายตรงหน้ายังคงหล่อเหลาดูดี ไม่เปลี่ยนไปจากเดิมเลยสักนิด “คุณรู้จักชื่อผมด้วยเหรอครับ แล้วกระเป๋าตังค์ของผมไปอยู่กับคุณได้ยังไง” ชายหนุ่มเอ่ยถาม คิ้วหนาขมวดด้วยความสงสัย “คุณไม่รู้หรือไง มีคนวิ่งราวกระเป๋าตังค์ของคุณไป ฉันเป็นคนวิ่งตามไปเอากระเป๋ามาคืนคุณน่ะ” เธอพูดพร้อมกับยื่นกระเป๋าคืนให้กับเจ้าของ “ขอบคุณนะครับ ที่ช่วยตามไปเอากระเป๋ามาให้ผม ผมไม่รู้เรื่องเลย มัวแต่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่น่ะ” ไอรินได้แต่ยืนยิ้มอย่างหลงไหลอยู่แบบนั้น เธอไม่ได้พูดอะไรกับเขาอีก “คุณยังไม่ตอบผมเลยนะครับ ว่าคุณรู้จักผมได้ยังไง” “คุณภีมจำไอซ์ไม่ได้เหรอคะ” เธอเอ่ยถามพร้อมกับจ้องไปในดวงตาคม “ไอซ์...ไอซ์ไหนเหรอครับ ผมไม่คุ้นหน้าคุณเลย” เขามองดูใบหน้าสวยหวานอย่างฉงน เขาคิดว่าเขาไม่น่าจะรู้จักวัยรุ่นชาวเอเชียเสียด้วยซ้ำ ไอรินต้องหุบยิ้มทันที เมื่อผู้ชายตรงหน้าจำเธอไม่ได้เลยสักนิด “คุณภีมจำไอซ์ไม่ได้จริงๆหรือว่าแกล้งลืมคะ” “คุณพูดอะไรของคุณ ถ้าผมรู้จักคุณ ผมก็ต้องจำคุณได้สิ แล้วเราเคยเจอกันที่ไหนหรือครับ” “คุณภีมคะ คุณภีมจะลืมผู้หญิงที่คุณเคยเปิดบริสุทธิ์ได้ลงคอเหรอคะ หรือว่าคุณทำกับผู้หญิงแบบนี้บ่อยจนจำไม่ได้ว่าใครเป็นใคร” ไอรินพูดในทำนองตัดพ้อต่อว่า “นี่คุณกำลังพูดอะไรของคุณ ผมไม่เคยรู้จักคุณมาก่อนจริงๆ” เขายังคงยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “อ๋อ...ฉันเข้าใจแล้วค่ะ ที่คืนนั้นคุณได้ฉันแล้วคุณก็รีบหนี เพราะคุณจงใจจะฟันฉันแล้วทิ้งนี่เอง ทำไมคุณถึงเป็นคนแบบนี้ ฉันอุตส่าห์มอบความบริสุทธิ์ให้กับคุณ แต่คุณกลับย่ำยีฉันแล้วหนีไป คุณใจร้ายที่สุด!” “คุณจะบ้าหรือไง ผมไปย่ำยีคุณตั้งแต่เมื่อไหร่ อย่ามากล่าวหาผมมั่วๆ ที่ผ่านมาผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงบริสุทธิ์ เพราะผมไม่ชอบคนประเภทที่ไร้ประสบการณ์ ที่คุณมากล่าวหาผมแบบนี้ คุณต้องการอะไรกันแน่ อ๋อ...คุณคงจะเป็นผู้หญิงรีดไถ ใส่ร้ายหาเงินสินะ ผมน่าจะคิดได้ตั้งแต่แรก เพราะผู้หญิงเอเชียที่มาทำงานแถวนี้ ส่วนมากก็มักจะมาเกาะผู้ชายเพื่อหาเงิน หวังสบายทางลัดทั้งนั้น” “คุณภีม!” “อยากได้เท่าไหร่ล่ะ สองพันยูโรพอไหม ผมจะจ่ายเป็นสินน้ำใจ ที่คุณตามไปเอากระเป๋าตังค์มาให้ผม” เขาพูดพร้อมกับหยิบธนบัตรในกระเป๋าสตางค์ยื่นให้ไอริน “คุณชักจะดูถูกฉันเกินไปแล้วนะ กัปตันภีม!” ไอรินขึ้นเสียงใส่ชายตรงหน้า “ผมไปดูถูกคุณตอนไหน คุณต่างหากที่มากล่าวหาว่าผมไปเปิดซิงคุณ ทั้งๆที่ผมไม่รู้จักคุณด้วยซ้ำ” “คุณจะไม่รู้จักฉันได้ยังไง ในเมื่อคุณเอากับฉันทั้งคืน ขนาดฉันหลับคุณก็ยังเอา ได้แล้วก็ทิ้ง เลวที่สุด!” “กล้าดียังไงมาว่าผมเลว อ๋อ หรือว่าเงินสองพันยูโรมันน้อยไป ถึงได้สร้างเรื่องมารีดไถผมแบบนี้ฮะ!” “ฉันไม่ได้ต้องการเงินคุณ แต่ฉันต้องการให้คุณรับผิดชอบสิ่งที่คุณเคยทำไว้” “คุณจะให้ผมรับผิดชอบอะไร บ้าไปแล้ว! ผมบอกว่าผมไม่รู้จักคุณไง อย่ามากล่าวหาผมมั่วๆ ถ้าไม่อยากได้เงินก็ไม่ต้องเอา ผมขอตัวนะ เชิญคุณเพ้อเจ้อไปตามสบายเลย” เขาพูดก่อนจะเดินจากไปด้วยอารมณ์โกรธ “คุณจำไว้นะ! ไม่ว่าคุณจะลืมฉันจริงๆ หรือว่าแกล้งลืม แต่ฉันจะทำให้คุณมารับผิดชอบชีวิตฉันให้ได้ จำไว้!” กัปตันภีรดลไม่ได้สนใจคำพูดที่ไอรินตะโกนตามหลัง เขาถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย แล้วรีบเดินไปจากตรงนั้นทันที ปล่อยให้ไอรินยืนกำหมัดกัดฟันอยู่แบบนั้น ----------------------------------------------
Pinakabagong kabanata
เด็กดื้อของกัปตันภีม ตอนพิเศษ(จบบริบูรณ์)
ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)“นี่คุณจะโทรหาลูกทำไมนักหนา คุณอรุณ ลูกอาจจะไม่ว่าง ถ้าลูกว่างก็โทรมาเองนั่นแหละ คุณไม่ต้องเดินไปเดินมาหลายๆรอบก็ได้ ผมเห็นแล้วเวียนหัว”นายภูภักดิ์ นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ผู้มั่งคั่ง พูดในเชิงตำหนินางไออรุณ ผู้เป็นภรรยา“จะไม่ให้ฉันโทรหาลูกได้ยังไงล่ะ ก็ฉันเป็นห่วงลูก สองวันแล้วที่ยัยไอซ์ไม่รับสายฉัน ทักไลน์ไปก็ไม่ยอมอ่าน”นางไออรุณ เกิดความกังวลที่ไม่สามารถติดต่อลูกสาวได้“ลูกอาจจะอยู่ในกองประกวด หรือไม่ก็ไปทำกิจกรรมเกี่ยวกับพวกนางงามเขาทำกัน ก็เลยไม่มีเวลารับสาย คุณอย่าคิดมากไปหน่อยเลย ตอนลูกขอไปทำงานบริษัทเรือสำราญ ลูกก็ไม่ค่อยได้โทรหาคุณกับผม คุณก็ไม่ได้ดูกังวลขนาดนี้นี่”“แต่น้ำทิพย์บอกฉันว่า เมื่อไม่กี่วันมีผู้ชายมาหายัยไอซ์ถึงที่นี่ ทั้งขอเบอร์โทรทั้งขอที่อยู่ แล้วลูกก็เล่นเงียบไม่ยอมรับสายฉันแบบนี้ คุณจะไม่ให้ฉันกังวลได้ยังไงคุณภู”“งั้นเราไปหาลูกที่คอนโดดีไหม ลูกอาจจะอยู่ที่คอนโด โทรศัพท์เสียเลยไม่ได้รับสาย หรือว่าลูกจะไม่สบาย ผมว่าเราไปหาลูกตอนนี้เลยดีกว่า”นายภูภักดิ์ไม่ได้กังวลอะไร ที่ไม่สามารถติดต่อลูกสาวได้ เขารู้ว่าไอรินเป็นคนเก่ง เอาตัวรอดได้ แ
เด็กดื้อของกัปตันภีม ตอนพิเศษ NC
ไอรินนำตุ๊กตาหลายตัวมาวางไว้ในตู้กระจกใส ภายในห้องนอนของเธอ “ชอบตุ๊กตามากเลยเหรอ พี่เห็นในห้องไอซ์มีแต่ตุ๊กตา ห้องเดิมที่พี่เคยไปเมื่อสองปีก่อน ตุ๊กตาก็เต็มไปหมด”ภีรดลถามด้วยความสงสัย“ชอบมากสิคะ ไอซ์ชอบสะสมตุ๊กตา แต่ต้องเป็นตุ๊กตาที่คีบมาได้เท่านั้นนะคะ ไอซ์ดีใจจังเลยที่พี่ภีมจำได้ว่าในห้องเก่าของไอซ์มีตุ๊กตาเต็มไปหมด”“จำได้สิครับ พอนึกถึงก็จำได้เลย เสียดายนะ ที่ตอนนั้นพี่ไม่รับฟังไอซ์เลย ถ้าพี่ยอมเปิดใจฟังไอซ์ตั้งแต่แรก เราก็คงจะได้เป็นแฟนตั้งแต่ตอนอยู่บนเรือแล้ว”เขาพูดพร้อมกับโอบกอดเธอในท่ายืนซ้อนด้านหลัง“ไม่หรอกค่ะ ต่อให้พี่ภีมจำได้ พี่ภีมก็ไม่เปิดใจให้ไอซ์อยู่ดี พี่คงจะคิดว่าไอซ์ไปผ่านผู้ชายมาแล้ว จนไม่อยากจะยุ่งกับไอซ์”“ก็น่าจะใช่นะ ช่างมันเถอะ ยังไงวันนี้พี่กับไอซ์ก็เป็นแฟนกันแล้ว แล้วก็...เป็นผัวเมียกันด้วย”(พรึ่บ)“ว้าย!”“ไปอาบน้ำกันเถอะนะครับ พี่จะได้ทำหน้าที่ผัวที่ดีสักที”เขาช้อนอุ้มร่างสาวเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ และวางเธอให้ยืนบนพื้น“วันนี้พี่จะอาบน้ำให้ไอซ์ แล้วไอซ์ก็ต้องอาบให้พี่ด้วย เข้าใจไหมครับ”ไอรินพยักหน้าตอบกลับ เธอเขินจนหน้าแดงเป็นลูกตำลึง เธอกับเขาเพิ่ง
เด็กดื้อของกัปตันภีม ตอนพิเศษ
ทั้งสองนอนกอดกันแนบแน่นด้วยความคิดถึง เขาไม่ได้ทำอะไรเธอไปมากกว่าการหอมหน้าผาก แม้ว่าความต้องการของเขาในตอนนี้จะมากล้น จนแทบจะทนไม่ไหว แต่เพราะเธอบอกเขาว่า เขาจะต้องจีบเธอให้ติด จนเธอยอมเป็นแฟน เธอถึงจะยอมให้เขาทำมากกว่าการกอดจูบ“ขอโทษนะ ที่วันนั้นฉันทิ้งเธอไปโดยไม่ได้บอกลา”(พรึ่บ)ไอรินที่กำลังซุกหน้าอยู่ในอกแกร่ง ถึงกับเอียงคอแหงนมองใบหน้าหล่อเหลา“คุณหมายถึงอะไรคะ”เธอยังไม่แน่ใจในสิ่งที่เขาพูด“ก็คืนแรกที่เราเจอกันไง ฉันทิ้งเธอไปทั้งๆที่เธอยังนอนหลับ ถ้าฉันย้อนเวลาได้ ฉันจะไม่ทำแบบนั้นเลย”เขาพูดพร้อมกับจ้องมองดวงตากลมโตอย่างรู้สึกผิด“คุณภีมจำเรื่องในคืนนั้นได้เหรอคะ คุณจำฉันได้จริงๆหรือว่าคุณแกล้งจำได้”เธอพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าเล็กน้อย เพราะเธอคิดว่า เอมิเลียคงจะเล่าให้เขาฟังตามที่เธอเคยบอกเอมิเลีย เขาคงจะไม่ได้จดจำเรื่องราวในอดีตอย่างที่พูด“ฉันจำเธอได้ และที่ฉันต้องไปจากเธอแบบไม่บอกลา เพราะคืนนั้นเราไม่ได้มีอะไรกัน”ไอรินเองก็ยังรู้สึกสับสนเรื่องนี้ เธอยังไม่มั่นใจ ว่าแท้จริงแล้วคือ คืนนั้นหรือคืนที่อยู่บนเรือ คืนไหนเป็นคืนแรกที่เธอเสียตัวให้เขา เธอนิ่งเงียบเพื่อที่จะตั้งใจฟั
เด็กดื้อของกัปตันภีม ตามหาจนเจอ
ตอนที่ 19 ตามหาจนเจอหนึ่งเดือนต่อมาภีรดล เดินทางถึงสนามบินสุวรรณภูมิในช่วงเช้ามืด ตลอดเวลา 1 เดือนที่ผ่านมา เขาแทบจะไม่ได้รับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับไอรินเลย แม้แต่เอมิเลียก็ไม่สามารถติดต่อไอรินได้ เอมิเลียให้ข้อมูลเขาแค่เพียงว่า ไอรินติดต่อไปหา ตอนที่เธอกลับถึงประเทศไทยได้ 3 วัน และเธอยังบอกอีกว่า เธอได้สมัครประกวดนางงามเวทีหนึ่ง และน่าจะเป็นช่วงเก็บตัวเตรียมความพร้อม จากนั้นเธอก็ไม่ได้ติดต่อกลับไปหาเอมิเลียอีกเลย(พรึ่บ)ร่างสูงล้มตัวลงนอนกลางเตียงใหญ่ด้วยความเหนื่อยล้า นับตั้งแต่วันที่เขามีอะไรกับไอรินจนถึงวันนี้ ไม่มีวันไหนที่เขาไม่คิดถึงเธอ เขาคิดถึงเธอทุกลมหายใจ และคิดถึงเธอจนแทบจะบ้า“เวรกรรมของฉันสินะ ตอนนั้นฉันหนีไปแบบไม่ลาเธอสักคำ ปล่อยให้เธอเข้าใจผิด และคิดถึงฉันอยู่ฝ่ายเดียว จนเธอต้องทำทุกอย่างเพื่อตามหาฉัน ตอนนี้ฉันถึงได้กลับมาตามหาเธอ โดยที่ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน เธอสบายดีหรือเปล่า เธอจะคิดถึงฉัน เหมือนที่ฉันคิดถึงเธอบ้างไหม”เขานอนเอาแขนเกยหน้าผาก แล้วพูดคนเดียวอยู่แบบนั้น ภีรดลเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า และสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกทีในช่วงบ่าย“ฉันจะต้องตามเธอให้เจอจนได้ ไม
เด็กดื้อของกัปตันภีม เรื่องราวเมื่อ 2 ปีก่อน
ตอนที่ 18 เรื่องราวเมื่อ 2 ปีก่อน“ฉันขอคุยกับเธอเกี่ยวกับไอซ์ได้ไหม”“ได้ค่ะ แต่ตอนนี้ฉันกำลังจะเข้างาน ฉันเลิกงานหกโมงเย็นค่ะ”เอมิเลียบอกกัปตันหนุ่ม“หลังเลิกงาน เธอขึ้นไปหาฉันที่ท้ายเรือบนชั้นดาดฟ้านะ”“ได้ค่ะ กัปตัน”ภีรดลกลับมาทำหน้าที่ควบคุมเรือในช่วงบ่าย วันนี้เป็นวันที่เขามีอาการเหม่อจนดูผิดปกติ“กัปตันครับ ไม่สบายหรือเปล่า ถ้าไม่สบายก็กลับไปพักผ่อนได้นะครับ พวกผมจะดูแลตรงนี้เอง”วิคเตอร์ ต้นหน ที่ทำหน้าที่ร่วมกันกับเขาพูดขึ้นด้วยความรู้สึกเป็นห่วง “อืม งั้นฉันกลับห้องก่อนนะ มีปัญหาอะไรก็โทรบอกฉันแล้วกัน”“ครับ”ร่างสูงก้าวขาออกจากห้องสะพานเดินเรือ เขาไม่ได้กลับห้องแต่อย่างใด เขาเลือกที่จะไปนั่งเหมื่อมองท้องทะเล เพื่อรอเวลาที่เอมิเลียเลิกงาน“กัปตันมีอะไรจะคุยกับฉันเหรอคะ”เอมิเลียยืนถามอยู่ห่างๆ หลังจากที่เธอเลิกงาน เธอรีบขึ้นมาที่ชั้นดาดฟ้าตามคำสั่งของเขา“มานั่งตรงนี้ก่อนสิ ฉันจะถามเธอเรื่องไอซ์น่ะ”เอมิเลียเดินมานั่งเก้าอี้หวายที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขา“กัปตันจะถามอะไร ก็ถามฉันได้เลย ฉันจะตอบทุกเรื่องที่ฉันรู้เกี่ยวกับไอซ์”“ไอซ์คงจะเล่าเรื่องหลายอย่างให้เธอฟังสินะ”เขาถา
เด็กดื้อของกัปตันภีม ไอซ์ไปจากที่นี่แล้ว
ตอนที่ 17 ไอซ์ไปจากที่นี่แล้ว“ทำไมต้องกลับไปนอนที่ห้องเธอด้วย นอนกับฉันมันจะเป็นอะไร”เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพอสมควร“แล้วทำไมฉันต้องนอนที่ห้องคุณด้วยล่ะ เมื่อก่อนคุณก็ไม่ได้อยากอยู่ใกล้ฉันด้วยซ้ำ”เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “แต่ตอนนี้ฉันอยากให้เธอนอนที่นี่ไง แล้วก็ไม่ต้องพูดมาก ถ้าเธอยังดื้อรั้นคิดจะกลับห้อง ฉันก็จะจับเธอกระแทกทั้งคืน ลองดูไหมล่ะ”“มะ...ไม่เอา ฉัน...เจ็บ”ไอรินกลัวว่าเขาจะทำแบบนั้นจริงๆ เธอจึงค่อยๆก้าวขาเดินไปที่เตียงนอน(พรึ่บ)“ว้าย!”เขาใช้สองแขนโอบกอดร่างเล็ก จนเธอล้มลงไปนอนในอ้อมกอดของเขา ทั้งสองมองจ้องกันอย่างลึกซึ้ง หัวใจดวงน้อยกำลังเต้นแรง เธอไม่กล้าที่จะดีดดิ้น แถมยังรู้สึกอบอุ่นเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของเขา“นอนได้แล้ว ถ้าไม่อยากโดนเอา เข้าใจหรือเปล่า”“เข้าใจค่ะ” “ดีมาก เป็นเด็กเป็นเล็ก อย่าหัดดื้อรั้น เข้าใจไหม”เธอพยักหน้าตอบกลับ ก่อนจะหลับตาซุกหน้าเข้าหาอกแกร่ง ภีรดล อมยิ้มด้วยความพอใจ เด็กดื้อแสนร้ายที่เขารู้สึกเกลียดในวันนั้น กลับทำให้เขารู้สึกมีความสุขที่ได้โอบกอดเธอไว้แนบกายเวลาเลยผ่านมาหลายชั่วโมง เขายังคงนอนครุ่นคิด และมองหน้าคนที่กำลังนอน
เด็กดื้อของกัปตันภีม เมียบำเรอคืนเดียว
“ถ้าเธอจะมากล่าวหาฉันอีก เชิญออกไปจากตรงนี้ เพราะที่ตรงนี้ไม่ใช่ที่นั่งของเธอ!”เขาพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว“แล้วทำไมฉันถึงจะนั่งไม่ได้”“ก็เพราะที่ตรงนี้มีคนจะมานั่งไงล่ะ”ไอรินมองเขาอย่างเอาเรื่อง“คุณคิดว่าคุณไล่ฉัน แล้วฉันจะไปเหรอ”“คุณภีมคะ”ในขณะที่ทั้งสองกำลังเริ่มคุยกันด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีใ
เด็กดื้อของกัปตันภีม ไม่ใช่ที่นั่งของเธอ!
ไอรินพูดเรื่องราวทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นกับเธอและภีรดล ให้เอมิเลียฟังทั้งหมด“พี่เชื่อไอซ์นะ และพี่ก็เชื่อว่ากัปตันภีมจำไอซ์ไม่ได้ เพราะเขาก็คงจะเมามาก และนอกเวลางาน คุณภีมมักจะควงผู้หญิงในผับแบบไม่ซ้ำหน้า เป็นคนที่รักสนุกแต่ไม่คิดจะผูกพันน่ะ น้ำแตกก็แยกกันไป”“แล้วแบบนี้ไอซ์จะทำยังไงดี ไอซ์ชอบเขา ไอ
เด็กดื้อของกัปตันภีม รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน
“หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว ถ้าเธอยังพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้อีก เธออาจจะไม่ได้ทำงานบนเรือลำนี้อีก จำไว้”“คุณขู่ฉันเหรอคะ ฉันอุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อเจอคุณ คิดว่าฉันจะกลัวคำขู่ของคุณหรือไง”“นี่เธอกล้าท้าทายฉันเหรอ”“ฉันไม่ได้ท้าทายคุณ แต่ฉันมาที่นี่ เพื่อจะคุยกับคุณให้รู้เรื่อง ทำไมคุณถึงทิ้งฉันมาแบ
เด็กดื้อของกัปตันภีม คุณทิ้งฉันในคืนนั้น
“คุณจะให้ผมรับผิดชอบอะไร บ้าไปแล้ว! ผมบอกว่าผมไม่รู้จักคุณไง อย่ามากล่าวหาผมมั่วๆ ถ้าไม่อยากได้เงินก็ไม่ต้องเอา ผมขอตัวนะ เชิญคุณเพ้อเจ้อไปตามสบายเลย”เขาพูดก่อนจะเดินจากไปด้วยอารมณ์โกรธ“คุณจำไว้นะ! ไม่ว่าคุณจะลืมฉันจริงๆ หรือว่าแกล้งลืม แต่ฉันจะทำให้คุณมารับผิดชอบชีวิตฉันให้ได้ จำไว้!”กัปตันภีรด
Maaari mong magustuhan
ท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง76.4K viewsคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย724.0K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก252.0K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์324.6K viewsแค้นรักเมียตัวแทน
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี79 viewsเรื่องสั้น HOT+++
RiTAA604 viewsหย่าร้อยรอยทราย
สายลมละเมอ29 viewsเพื่อนพ่อที่ไม่ควรรัก
น้ำตาลหวาน57 views
