เข้าสู่ระบบแชร์
คุณทิ้งฉันในคืนนั้น
วันที่เผยแพร่:
2026-05-22 19:11:29“คุณจะให้ผมรับผิดชอบอะไร บ้าไปแล้ว! ผมบอกว่าผมไม่รู้จักคุณไง อย่ามากล่าวหาผมมั่วๆ ถ้าไม่อยากได้เงินก็ไม่ต้องเอา ผมขอตัวนะ เชิญคุณเพ้อเจ้อไปตามสบายเลย”
เขาพูดก่อนจะเดินจากไปด้วยอารมณ์โกรธ “คุณจำไว้นะ! ไม่ว่าคุณจะลืมฉันจริงๆ หรือว่าแกล้งลืม แต่ฉันจะทำให้คุณมารับผิดชอบชีวิตฉันให้ได้ จำไว้!” กัปตันภีรดลไม่ได้สนใจคำพูดที่ไอรินตะโกนตามหลัง เขาถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย แล้วรีบเดินไปจากตรงนั้นทันที ปล่อยให้ไอรินยืนกำหมัดกัดฟันอยู่แบบนั้น ตอนที่ 8 คุณทิ้งฉันในคืนนั้น “ทำไมกลับมาเร็วจังเลยล่ะไอซ์ เที่ยวไม่สนุกเหรอ” เอมิเลียถามไอริน เมื่อเห็นเธอเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าบึ้งตึง “เอ่อ...อากาศข้างนอกค่อนข้างร้อนน่ะค่ะ แล้วก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนดี เลยคิดว่ากลับมานอนพักผ่อนในห้องดีกว่า” “นี่แหละ คือเหตุผลหนึ่งที่พี่ไม่อยากออกไป” “ค่ะ...เอ่อ...พี่เอมี่คะ กัปตันเรือเขาพักที่ไหนอ่ะ ห้องพักของเขาจะเล็กเหมือนห้องของเราหรือเปล่า” ไอรินพยายามเก็บเกี่ยวข้อมูลของกัปตันภีรดล “ห้องพักกัปตันและผู้บริหารระดับสูงจะอยู่บนชั้นดาดฟ้า พนักงานทั่วไปอย่างพวกเราขึ้นไปไม่ได้หรอก แล้วกัปตันเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดบนเรือ นอกจากพนักงานทำความสะอาด ไม่มีใครเข้าไปในห้องส่วนตัวของเขาได้หรอก” เอมิเลียตอบคำถามตามความเป็นจริง และเธอเองก็ไม่ได้สงสัยในเรื่องที่ไอรินถาม เพราะพนักงานทั่วไปที่เพิ่งจะเข้ามาใหม่ ส่วนมากก็อยากจะรู้เรื่องราวของกัปตันทั้งนั้น เธอจึงค่อนข้างชินกับคำถามเหล่านี้ “แล้วเรามีโอกาสจะได้เจอกัปตันบนเรือหรือเปล่าคะ” “ตอนซ้อมหนีไฟไง เพราะปกติทุกคนบนเรือจะต้องซ้อมหนีไฟก่อนเรือจะออกจากต้นทาง แล้วพวกเราก็จะได้เจอกัปตันแบบห่างๆ” “แล้วอีกนานไหมคะ ที่พวกเราจะได้ซ้อมหนีไฟอีก เอ่อ...ไอซ์อยากเห็นกัปตันน่ะค่ะ ปกติเคยดูแต่ในหนัง แล้วก็อ่านนิยาย ไม่เคยเจอกัปตันเรือตัวจริงเลย ก็เลยอยากจะเจอตัวเป็นๆสักครั้ง ตอนซ้อมหนีไฟครั้งแรกที่เข้ามาทำงาน ไอซ์ก็ไม่ได้สังเกต” เธอพยายามหาเหตุผลมาอธิบาย เพื่อไม่ให้เอมิเลียเกิดความสงสัย “อีกสองอาทิตย์น่ะ พี่ก็นึกว่าไอซ์เจอกัปตันแล้ว เพราะปกติเวลาเรือเทียบท่า เขาจะขึ้นฝั่งไปเดินเที่ยว ไปพักผ่อนข้างนอกตลอด” “อ๋อ ยังไม่ได้เจอเลยค่ะ หรืออาจจะเจอแล้วแต่ไม่รู้จัก” จะให้เธอบอกได้ยังไง ว่าเธอเจอกับเขาแล้ว เพราะเธอยังไม่กล้าที่จะพูดเรื่องราวระหว่างเธอกับเขาให้ใครฟังได้ เวลาเลยผ่านไปสองสัปดาห์ ไอรินยังคงทำหน้าที่ของเธอเป็นอย่างดี แม้จะมีนักท่องเที่ยวหลายคนที่ให้ความสนใจเธอ รวมถึงหนุ่มๆพนักงาน ที่มักจะวนเวียนเข้ามาขายขนมจีบ แต่เธอก็ไม่ได้สนใจใครเป็นพิเศษ เพราะเธอยังยึดมั่นกับเป้าหมายที่เธอได้วางไว้ “กัปตันอยู่ไหนคะพี่เอมี่ ทำไมไม่เห็นเลยล่ะ” ไอรินถามเอมิเลีย ขณะที่พวกเธอและพนักงานคนอื่นๆกำลังเข้าร่วมประชุมดับเพลิง และอพยพออกจากเรือ หากเกิดเหตุการณ์ไฟไหม้ เอมิเลียไม่ได้ตอบกลับอะไร เพราะเธอกำลังกวาดสายตามองหากัปตันภีรดล “นั่นไง กัปตันภีม เขาเดินมาแล้ว” เอมิเลียกระซิบกระซาบข้างๆหูไอริน ก่อนจะบุ้ยหน้าไปยังทิศทางที่กัปตันหนุ่มกำลังเดินมา หัวใจของไอรินเต้นระรัวขึ้นมาทันที เมื่อเธอเห็นชายในดวงใจกำลังเดินมาเข้าในห้องประชุม เวลาที่เขาสวมใส่ชุดกัปตัน มันทำให้เขาดูดีและหล่อเหลาแทบจะไม่มีชายใดเทียบได้เลย “หล่อ...หล่อมากเลย” ไอรินพูดพึมพำอยู่ในลำคอ เธอมองเขาอย่างไม่ละสายตา แม้ว่าการบรรยายเรื่องความปลอดภัยกำลังดำเนินไป แต่เธอไม่ได้สนใจฟังเลยสักนิด เพราะจิตใจและดวงตาของเธอ มุ่งเน้นไปที่กัปตันหนุ่มผู้นั้นตลอดเวลา “กลับห้องกันเถอะไอซ์” เอมิเลียคว้าข้อมือไอริน หลังจากที่การประชุมเสร็จสิ้น และอีกไม่นานจะถึงเวลาที่เรือสำราญลำใหญ่ ต้องแล่นออกไปตามท้องมหาสมุทรอันไพศาล “เอ่อ...พี่เอมี่กลับก่อนเลยค่ะ ไอซ์จะแวะไปทักทายเพื่อนๆที่เข้ามาทำงานพร้อมกันวันแรกน่ะค่ะ” “โอเค งั้นพี่กลับห้องก่อนนะ อีกสองชั่วโมงพี่ก็เข้างานแล้ว ไอซ์เข้ากะดึกใช่ไหม” เอมิเลียพูดพร้อมกับปล่อยข้อมือไอริน “ค่ะ วันนี้ไอซ์เข้ากะดึก พี่เอมี่ไปพักผ่อนเถอะค่ะ” เมื่อเอมิเลียเดินจากไป ไอรินรีบสาวเท้าเดินตามหลังกัปตันหนุ่มทันที “เดี๋ยวก่อนค่ะ!” (หมับ) “เธอ!” ไอรินยื่นมือไปคว้าข้อมือหนาเพื่อรั้งไว้ ภีรดลถึงกับหยุดชะงัก และเขาค่อนข้างตกใจพอสมควร เมื่อหันกลับมาเจอหญิงสาวที่เคยกล่าวหาเขาในวันนั้น “คุยกันก่อนสิคะ จะรีบไปไหน” “เธอ...เธอมาเที่ยวกับเรือลำนี้เหรอ” เขาถามหญิงสาวพร้อมกับดันมือเธอออกจากข้อมือของเขา ดวงตาคมกวาดไปรอบๆบริเวณนั้น เพราะเขากลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้า “เปล่าค่ะ ฉันทำงานอยู่บนเรือลำนี้” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ที่รู้ว่าเธอเป็นพนักงานในบริษัทของเขา “เธอมีอะไรจะคุยกับฉัน” น้ำเสียงเรียบเฉยเอ่ยออกมาพร้อมกับท่าทางที่ดูหงุดหงิดเล็กน้อย “วันนั้นคุณกับฉันยังคุยกันไม่จบเลย” “ถ้าเธอจะมาพูดเรื่องเพ้อเจ้ออีก ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับเธอ เพราะฉันไม่เคยรู้จักเธอมาก่อน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น พร้อมกับมองจ้องหน้าเธอด้วยแววตาท่าทางเหนื่อยหน่าย “แต่คุณได้ฉันแล้วทิ้งฉันในคืนนั้น” “หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว ถ้าเธอยังพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้อีก เธออาจจะไม่ได้ทำงานบนเรือลำนี้อีก จำไว้” “คุณขู่ฉันเหรอคะ ฉันอุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อเจอคุณ คิดว่าฉันจะกลัวคำขู่ของคุณหรือไง” “นี่เธอกล้าท้าทายฉันเหรอ” “ฉันไม่ได้ท้าทายคุณ แต่ฉันมาที่นี่ เพื่อจะคุยกับคุณให้รู้เรื่อง ทำไมคุณถึงทิ้งฉันมาแบบไม่บอกลาฉันสักคำ ปล่อยให้ฉันตื่นขึ้นมาไม่เจอคุณ ไม่เห็นใจฉันบ้างเลยเหรอ” ไอรินพูดด้วยน้ำเสียงและแววตาเศร้าเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะจ้องมองใบหน้าเธอ และพยายามคิดทบทวน แต่เขาไม่ได้รู้สึกคุ้นหน้าเธอเลยสักนิด “ฉันมีเวลาแค่สิบนาที รีบๆพูดมา ฉันเคยไปมีความสัมพันธ์กับเธอตั้งแต่เมื่อไหร่” ----------------------------------------- ฝากติดตามตอนต่อไป กดไลค์ คอมเม้นท์ รีวิวเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
บทล่าสุด
เด็กดื้อของกัปตันภีม ตอนพิเศษ(จบบริบูรณ์)
ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)“นี่คุณจะโทรหาลูกทำไมนักหนา คุณอรุณ ลูกอาจจะไม่ว่าง ถ้าลูกว่างก็โทรมาเองนั่นแหละ คุณไม่ต้องเดินไปเดินมาหลายๆรอบก็ได้ ผมเห็นแล้วเวียนหัว”นายภูภักดิ์ นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ผู้มั่งคั่ง พูดในเชิงตำหนินางไออรุณ ผู้เป็นภรรยา“จะไม่ให้ฉันโทรหาลูกได้ยังไงล่ะ ก็ฉันเป็นห่วงลูก สองวันแล้วที่ยัยไอซ์ไม่รับสายฉัน ทักไลน์ไปก็ไม่ยอมอ่าน”นางไออรุณ เกิดความกังวลที่ไม่สามารถติดต่อลูกสาวได้“ลูกอาจจะอยู่ในกองประกวด หรือไม่ก็ไปทำกิจกรรมเกี่ยวกับพวกนางงามเขาทำกัน ก็เลยไม่มีเวลารับสาย คุณอย่าคิดมากไปหน่อยเลย ตอนลูกขอไปทำงานบริษัทเรือสำราญ ลูกก็ไม่ค่อยได้โทรหาคุณกับผม คุณก็ไม่ได้ดูกังวลขนาดนี้นี่”“แต่น้ำทิพย์บอกฉันว่า เมื่อไม่กี่วันมีผู้ชายมาหายัยไอซ์ถึงที่นี่ ทั้งขอเบอร์โทรทั้งขอที่อยู่ แล้วลูกก็เล่นเงียบไม่ยอมรับสายฉันแบบนี้ คุณจะไม่ให้ฉันกังวลได้ยังไงคุณภู”“งั้นเราไปหาลูกที่คอนโดดีไหม ลูกอาจจะอยู่ที่คอนโด โทรศัพท์เสียเลยไม่ได้รับสาย หรือว่าลูกจะไม่สบาย ผมว่าเราไปหาลูกตอนนี้เลยดีกว่า”นายภูภักดิ์ไม่ได้กังวลอะไร ที่ไม่สามารถติดต่อลูกสาวได้ เขารู้ว่าไอรินเป็นคนเก่ง เอาตัวรอดได้ แ
เด็กดื้อของกัปตันภีม ตอนพิเศษ NC
ไอรินนำตุ๊กตาหลายตัวมาวางไว้ในตู้กระจกใส ภายในห้องนอนของเธอ “ชอบตุ๊กตามากเลยเหรอ พี่เห็นในห้องไอซ์มีแต่ตุ๊กตา ห้องเดิมที่พี่เคยไปเมื่อสองปีก่อน ตุ๊กตาก็เต็มไปหมด”ภีรดลถามด้วยความสงสัย“ชอบมากสิคะ ไอซ์ชอบสะสมตุ๊กตา แต่ต้องเป็นตุ๊กตาที่คีบมาได้เท่านั้นนะคะ ไอซ์ดีใจจังเลยที่พี่ภีมจำได้ว่าในห้องเก่าของไอซ์มีตุ๊กตาเต็มไปหมด”“จำได้สิครับ พอนึกถึงก็จำได้เลย เสียดายนะ ที่ตอนนั้นพี่ไม่รับฟังไอซ์เลย ถ้าพี่ยอมเปิดใจฟังไอซ์ตั้งแต่แรก เราก็คงจะได้เป็นแฟนตั้งแต่ตอนอยู่บนเรือแล้ว”เขาพูดพร้อมกับโอบกอดเธอในท่ายืนซ้อนด้านหลัง“ไม่หรอกค่ะ ต่อให้พี่ภีมจำได้ พี่ภีมก็ไม่เปิดใจให้ไอซ์อยู่ดี พี่คงจะคิดว่าไอซ์ไปผ่านผู้ชายมาแล้ว จนไม่อยากจะยุ่งกับไอซ์”“ก็น่าจะใช่นะ ช่างมันเถอะ ยังไงวันนี้พี่กับไอซ์ก็เป็นแฟนกันแล้ว แล้วก็...เป็นผัวเมียกันด้วย”(พรึ่บ)“ว้าย!”“ไปอาบน้ำกันเถอะนะครับ พี่จะได้ทำหน้าที่ผัวที่ดีสักที”เขาช้อนอุ้มร่างสาวเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ และวางเธอให้ยืนบนพื้น“วันนี้พี่จะอาบน้ำให้ไอซ์ แล้วไอซ์ก็ต้องอาบให้พี่ด้วย เข้าใจไหมครับ”ไอรินพยักหน้าตอบกลับ เธอเขินจนหน้าแดงเป็นลูกตำลึง เธอกับเขาเพิ่ง
เด็กดื้อของกัปตันภีม ตอนพิเศษ
ทั้งสองนอนกอดกันแนบแน่นด้วยความคิดถึง เขาไม่ได้ทำอะไรเธอไปมากกว่าการหอมหน้าผาก แม้ว่าความต้องการของเขาในตอนนี้จะมากล้น จนแทบจะทนไม่ไหว แต่เพราะเธอบอกเขาว่า เขาจะต้องจีบเธอให้ติด จนเธอยอมเป็นแฟน เธอถึงจะยอมให้เขาทำมากกว่าการกอดจูบ“ขอโทษนะ ที่วันนั้นฉันทิ้งเธอไปโดยไม่ได้บอกลา”(พรึ่บ)ไอรินที่กำลังซุกหน้าอยู่ในอกแกร่ง ถึงกับเอียงคอแหงนมองใบหน้าหล่อเหลา“คุณหมายถึงอะไรคะ”เธอยังไม่แน่ใจในสิ่งที่เขาพูด“ก็คืนแรกที่เราเจอกันไง ฉันทิ้งเธอไปทั้งๆที่เธอยังนอนหลับ ถ้าฉันย้อนเวลาได้ ฉันจะไม่ทำแบบนั้นเลย”เขาพูดพร้อมกับจ้องมองดวงตากลมโตอย่างรู้สึกผิด“คุณภีมจำเรื่องในคืนนั้นได้เหรอคะ คุณจำฉันได้จริงๆหรือว่าคุณแกล้งจำได้”เธอพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าเล็กน้อย เพราะเธอคิดว่า เอมิเลียคงจะเล่าให้เขาฟังตามที่เธอเคยบอกเอมิเลีย เขาคงจะไม่ได้จดจำเรื่องราวในอดีตอย่างที่พูด“ฉันจำเธอได้ และที่ฉันต้องไปจากเธอแบบไม่บอกลา เพราะคืนนั้นเราไม่ได้มีอะไรกัน”ไอรินเองก็ยังรู้สึกสับสนเรื่องนี้ เธอยังไม่มั่นใจ ว่าแท้จริงแล้วคือ คืนนั้นหรือคืนที่อยู่บนเรือ คืนไหนเป็นคืนแรกที่เธอเสียตัวให้เขา เธอนิ่งเงียบเพื่อที่จะตั้งใจฟั
เด็กดื้อของกัปตันภีม ตามหาจนเจอ
ตอนที่ 19 ตามหาจนเจอหนึ่งเดือนต่อมาภีรดล เดินทางถึงสนามบินสุวรรณภูมิในช่วงเช้ามืด ตลอดเวลา 1 เดือนที่ผ่านมา เขาแทบจะไม่ได้รับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับไอรินเลย แม้แต่เอมิเลียก็ไม่สามารถติดต่อไอรินได้ เอมิเลียให้ข้อมูลเขาแค่เพียงว่า ไอรินติดต่อไปหา ตอนที่เธอกลับถึงประเทศไทยได้ 3 วัน และเธอยังบอกอีกว่า เธอได้สมัครประกวดนางงามเวทีหนึ่ง และน่าจะเป็นช่วงเก็บตัวเตรียมความพร้อม จากนั้นเธอก็ไม่ได้ติดต่อกลับไปหาเอมิเลียอีกเลย(พรึ่บ)ร่างสูงล้มตัวลงนอนกลางเตียงใหญ่ด้วยความเหนื่อยล้า นับตั้งแต่วันที่เขามีอะไรกับไอรินจนถึงวันนี้ ไม่มีวันไหนที่เขาไม่คิดถึงเธอ เขาคิดถึงเธอทุกลมหายใจ และคิดถึงเธอจนแทบจะบ้า“เวรกรรมของฉันสินะ ตอนนั้นฉันหนีไปแบบไม่ลาเธอสักคำ ปล่อยให้เธอเข้าใจผิด และคิดถึงฉันอยู่ฝ่ายเดียว จนเธอต้องทำทุกอย่างเพื่อตามหาฉัน ตอนนี้ฉันถึงได้กลับมาตามหาเธอ โดยที่ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน เธอสบายดีหรือเปล่า เธอจะคิดถึงฉัน เหมือนที่ฉันคิดถึงเธอบ้างไหม”เขานอนเอาแขนเกยหน้าผาก แล้วพูดคนเดียวอยู่แบบนั้น ภีรดลเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า และสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกทีในช่วงบ่าย“ฉันจะต้องตามเธอให้เจอจนได้ ไม
เด็กดื้อของกัปตันภีม เรื่องราวเมื่อ 2 ปีก่อน
ตอนที่ 18 เรื่องราวเมื่อ 2 ปีก่อน“ฉันขอคุยกับเธอเกี่ยวกับไอซ์ได้ไหม”“ได้ค่ะ แต่ตอนนี้ฉันกำลังจะเข้างาน ฉันเลิกงานหกโมงเย็นค่ะ”เอมิเลียบอกกัปตันหนุ่ม“หลังเลิกงาน เธอขึ้นไปหาฉันที่ท้ายเรือบนชั้นดาดฟ้านะ”“ได้ค่ะ กัปตัน”ภีรดลกลับมาทำหน้าที่ควบคุมเรือในช่วงบ่าย วันนี้เป็นวันที่เขามีอาการเหม่อจนดูผิดปกติ“กัปตันครับ ไม่สบายหรือเปล่า ถ้าไม่สบายก็กลับไปพักผ่อนได้นะครับ พวกผมจะดูแลตรงนี้เอง”วิคเตอร์ ต้นหน ที่ทำหน้าที่ร่วมกันกับเขาพูดขึ้นด้วยความรู้สึกเป็นห่วง “อืม งั้นฉันกลับห้องก่อนนะ มีปัญหาอะไรก็โทรบอกฉันแล้วกัน”“ครับ”ร่างสูงก้าวขาออกจากห้องสะพานเดินเรือ เขาไม่ได้กลับห้องแต่อย่างใด เขาเลือกที่จะไปนั่งเหมื่อมองท้องทะเล เพื่อรอเวลาที่เอมิเลียเลิกงาน“กัปตันมีอะไรจะคุยกับฉันเหรอคะ”เอมิเลียยืนถามอยู่ห่างๆ หลังจากที่เธอเลิกงาน เธอรีบขึ้นมาที่ชั้นดาดฟ้าตามคำสั่งของเขา“มานั่งตรงนี้ก่อนสิ ฉันจะถามเธอเรื่องไอซ์น่ะ”เอมิเลียเดินมานั่งเก้าอี้หวายที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขา“กัปตันจะถามอะไร ก็ถามฉันได้เลย ฉันจะตอบทุกเรื่องที่ฉันรู้เกี่ยวกับไอซ์”“ไอซ์คงจะเล่าเรื่องหลายอย่างให้เธอฟังสินะ”เขาถา
เด็กดื้อของกัปตันภีม ไอซ์ไปจากที่นี่แล้ว
ตอนที่ 17 ไอซ์ไปจากที่นี่แล้ว“ทำไมต้องกลับไปนอนที่ห้องเธอด้วย นอนกับฉันมันจะเป็นอะไร”เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพอสมควร“แล้วทำไมฉันต้องนอนที่ห้องคุณด้วยล่ะ เมื่อก่อนคุณก็ไม่ได้อยากอยู่ใกล้ฉันด้วยซ้ำ”เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “แต่ตอนนี้ฉันอยากให้เธอนอนที่นี่ไง แล้วก็ไม่ต้องพูดมาก ถ้าเธอยังดื้อรั้นคิดจะกลับห้อง ฉันก็จะจับเธอกระแทกทั้งคืน ลองดูไหมล่ะ”“มะ...ไม่เอา ฉัน...เจ็บ”ไอรินกลัวว่าเขาจะทำแบบนั้นจริงๆ เธอจึงค่อยๆก้าวขาเดินไปที่เตียงนอน(พรึ่บ)“ว้าย!”เขาใช้สองแขนโอบกอดร่างเล็ก จนเธอล้มลงไปนอนในอ้อมกอดของเขา ทั้งสองมองจ้องกันอย่างลึกซึ้ง หัวใจดวงน้อยกำลังเต้นแรง เธอไม่กล้าที่จะดีดดิ้น แถมยังรู้สึกอบอุ่นเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของเขา“นอนได้แล้ว ถ้าไม่อยากโดนเอา เข้าใจหรือเปล่า”“เข้าใจค่ะ” “ดีมาก เป็นเด็กเป็นเล็ก อย่าหัดดื้อรั้น เข้าใจไหม”เธอพยักหน้าตอบกลับ ก่อนจะหลับตาซุกหน้าเข้าหาอกแกร่ง ภีรดล อมยิ้มด้วยความพอใจ เด็กดื้อแสนร้ายที่เขารู้สึกเกลียดในวันนั้น กลับทำให้เขารู้สึกมีความสุขที่ได้โอบกอดเธอไว้แนบกายเวลาเลยผ่านมาหลายชั่วโมง เขายังคงนอนครุ่นคิด และมองหน้าคนที่กำลังนอน
เด็กดื้อของกัปตันภีม เมียบำเรอคืนเดียว
“ถ้าเธอจะมากล่าวหาฉันอีก เชิญออกไปจากตรงนี้ เพราะที่ตรงนี้ไม่ใช่ที่นั่งของเธอ!”เขาพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว“แล้วทำไมฉันถึงจะนั่งไม่ได้”“ก็เพราะที่ตรงนี้มีคนจะมานั่งไงล่ะ”ไอรินมองเขาอย่างเอาเรื่อง“คุณคิดว่าคุณไล่ฉัน แล้วฉันจะไปเหรอ”“คุณภีมคะ”ในขณะที่ทั้งสองกำลังเริ่มคุยกันด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีใ
เด็กดื้อของกัปตันภีม ไม่ใช่ที่นั่งของเธอ!
ไอรินพูดเรื่องราวทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นกับเธอและภีรดล ให้เอมิเลียฟังทั้งหมด“พี่เชื่อไอซ์นะ และพี่ก็เชื่อว่ากัปตันภีมจำไอซ์ไม่ได้ เพราะเขาก็คงจะเมามาก และนอกเวลางาน คุณภีมมักจะควงผู้หญิงในผับแบบไม่ซ้ำหน้า เป็นคนที่รักสนุกแต่ไม่คิดจะผูกพันน่ะ น้ำแตกก็แยกกันไป”“แล้วแบบนี้ไอซ์จะทำยังไงดี ไอซ์ชอบเขา ไอ
เด็กดื้อของกัปตันภีม รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน
“หยุดเพ้อเจ้อได้แล้ว ถ้าเธอยังพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้อีก เธออาจจะไม่ได้ทำงานบนเรือลำนี้อีก จำไว้”“คุณขู่ฉันเหรอคะ ฉันอุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อเจอคุณ คิดว่าฉันจะกลัวคำขู่ของคุณหรือไง”“นี่เธอกล้าท้าทายฉันเหรอ”“ฉันไม่ได้ท้าทายคุณ แต่ฉันมาที่นี่ เพื่อจะคุยกับคุณให้รู้เรื่อง ทำไมคุณถึงทิ้งฉันมาแบ
เด็กดื้อของกัปตันภีม ผมไม่รู้จักคุณ
ไอรินรีบเก็บกระเป๋าตังค์ขึ้นมาทันที จากนั้นเธอจึงเดินกลับไปยังจุดเกิดเหตุ เพื่อที่จะนำกระเป๋าไปคืนชายผู้นั้น และเธอก็พบว่าเขายังยืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่เดิม โดยที่เขาเองก็ไม่รู้เลยว่า เขาโดนขโมยล้วงกระเป๋า“คุณคะ นี่กระเป๋าตังค์ของคุณค่ะ”เธอหยุดยืนอยู่ด้านหลังของชายคนดังกล่าว เป็นจังหวะเดียวกันกับที่
บางทีคุณอาจจะชอบ
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.0K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน69.2K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat188.6K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก255.6K viewsทวงคืนกลิ่นรัก
Naiyana18 viewsผลาญรัก
SHASHA127 viewsสัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน
Marghie83 viewsนายหัวคชา (NC 20+)
ผัดบวบ71 views
