บทที่ 2

วันนี้มีแข่งบาสที่สนามบาสโรงยิม เฮียเขื่อนซึ่งเป็นนักบาสของโรงเรียนมีลงแข่งวันนี้ด้วย กับโรงเรียนชายล้วนตรงข้าม เอวาที่เพิ่งเลิกเรียนวิชาสุดท้ายของวันก็รีบลากแขนเพื่อนรักให้มาโรงยิมทันที กลัวจะไม่ทันดูเขาแข่ง

แต่นับว่าโชคดีมาก ที่ตอนมาถึงเพิ่งเริ่มแข่งไปได้ไม่เท่าไหร่ ทั้งสองทีมยังทำคะแนนได้ไม่มาก ผลัดกันนำและตามสองสามคะแนนอยู่หลายครั้ง

เอวาลากแขนน้ำฟ้าซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ย้ายมาเรียนมัธยมที่นี่จนกระทั่งตอนนี้ขึ้นมาบนแถวที่สามที่ยังว่างอยู่ เธอให้เพื่อนเฮียเขื่อนจองที่นั่งไว้ให้เมื่อตอนเที่ยง เลยไม่ต้องขึ้นไปสูงหวิดมองไม่เห็นหน้าคนแข่งอีก

ดวงตากลมสอดส่องมองลงไปในสนามหาเบอร์เสื้อของเฮียเขื่อน คนมันเยอะ แต่ก็ไม่นานเกินรอร่างสูงกำยำของเขาก็เข้ากระแทกตาจนมุมปากสวยทั้งสองข้างค่อยๆ ฉีกยิ้มกว้าง โชว์ฟันขาวครบทุกซี่

"เฮียเขื่อนสู้ๆๆ"

"ยัยเอวา! มานั่งก่อนค่อยแหกปากเชียร์ก็ได้ เดี๋ยวก็โดนคนข้างบนด่าหรอก"

น้ำฟ้าว่าเสียงเขียว หันไปขอโทษเพื่อนพี่น้องร่วมโรงเรียนที่นั่งแถวถัดไป ชะเง้อมองข้ามร่างอวบอิ่มของเพื่อนรักมองการแข่งบาส บางคนก็ทำหน้าไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

กระชากแขนเรียวของเพื่อนสาวให้ลงมานั่งข้างกัน ซึ่งจะเป็นเก้าอี้ตัวถัดจากเพื่อนของเฮียเขื่อนของนาง

"สวัสดีค่ะพี่นีโอ ขอบคุณที่จองที่นั่งให้หนูนะคะ เดี๋ยวหนูเลี้ยงไอติมขอบคุณ"

"ฮ่าๆๆ เห็นพี่เป็นคนเห็นแก่กินขนาดนั้นเลยหรือไง แต่ถ้าจะเลี้ยงพี่ก็ไม่ขัดนะ เอาที่สบายใจเลย"

เอวายิ้มสดใส ชะโงกหน้าออกไปทักทายเพื่อนของเฮียเขื่อนที่นั่งถัดไปอีกสามคน

กลุ่มของเฮียเขื่อนมีทั้งหมดหกคน พี่เจนิสเป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม และยังเป็นดาวโรงเรียนที่ไม่ได้จัดประกวดอะไรกันหรอก แต่คนทั้งโรงเรียนเรียกกันแบบนั้นเพราะเธอ เปล่งปลั่งมีออร่าดาวมากๆ สวยโคตรๆ จนบางครั้งเผลอมองเคลิ้มเลยล่ะ

พี่นีโอ พี่ริกเตอร์ พี่ภูริ เป็นหนุ่มฮอตประจำโรงเรียน รวมถึงเฮียเขื่อนและพี่เวย์อีกหนึ่งคนด้วย แต่สองคนนั้นเป็นนักบาสประจำโรงเรียนกำลังแข่งอยู่ในสนาม ข้างบนเลยเหลืออีกสี่ชีวิตที่มานั่งเชียร์ให้กำลังใจ...

หากบอกว่าเป็นการรวมพลคนหล่อสวยของโรงเรียนมาอยู่ในแก๊งนี้ เอวาคิดว่ามันไม่ผิดเลย เพราะไม่ว่าจะพี่นีโอ พี่ริกเตอร์ พี่ภูริ หรือพี่เวย์กับเฮียเขื่อน ทุกคนต่างหล่อกันไปคนละแบบ หล่อแบบน่าดึงดูด ต่างบุคลิกต่างนิสัยแต่พอมารวมกันแล้วมันน่าดึงดูดมากๆ ลงตัวแบบสุดๆ

ทางพี่เจนิส มันไม่มีอะไรต้องพูดเลย เธอเป็นคนสวยแบบดูดี ดูแพง นิ่งๆ คูลๆ เท่สุดๆ จนสาวๆ ต่างกรี๊ดกร๊าดไปกันใหญ่แค่พี่เขาเดินผ่าน แต่พี่เจนิสไม่ได้เป็นทอมหรือเพศที่สามนะ ก็แค่คบแต่เพื่อนผู้ชายเท่านั้น

ทว่า ทั้งหลายทั้งแหละในที่ว่ามา เอวามองว่าคนที่หล่อและดึงดูดสายตาและความสนใจของเธอมากที่สุด คือเฮียเขื่อน ไม่ว่าเขาจะอยู่ท่ามกลางคนหล่อคนสวยมากมายแค่ไหน แต่ในสายตาเธอ เขาคือคนที่หล่อที่สุดแล้ว

หลังแข่งบาสจบ ผู้คนบนอัฒจันทร์ก็ต่างทยอยพากันออกไปจากโรงยิม เอวายังนั่งอยู่ที่เดิมพร้อมกับแก๊งเพื่อนของเฮียเขื่อน รอจนทุกคนออกไปจนเกือบหมดแล้วถึงค่อยลงมาหานักบาสที่กำลังนั่งพักกันอยู่ข้างขอบสนาม ประชุมอะไรกันสักอย่าง

"เฮีย.. เหนื่อยไหม เหงื่อออกเต็มตัวเลย เอาน้ำเย็นป่ะเดี๋ยวหนูไปหยิบให้" มีถังแช่น้ำเย็นให้นักกีฬาตั้งอยู่ไม่ไกล แต่เพราะในมือเขาไม่ได้ถือขวดน้ำเอาไว้ สาวน้อยเลยอาสาด้วยความสมัครใจ

เขื่อนหันหน้ายุ่งๆ โชกเหงื่อของตัวเองมาชักสีหน้าใส่คนตัวเล็ก อยากตะคอกว่าจุ้นจ้าน แต่พอเห็นตากลมๆ ใสๆ ของเธอแล้วมันดันลิ้นแข็ง เดี๋ยวหน้างอกลับไปถึงบ้านแล้วจะโดนแม่บ่นหูชาอีก วันนี้เหนื่อย ไม่อยากฟังเสียงอะไรทั้งนั้น

ขณะที่กำลังส่งสายตาบอกเป็นนัยว่าไม่เอา ให้รู้เองว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ก็มีผู้หญิงชุดนักศึกษาเดินถือขวดน้ำเปล่ามายื่นให้ตรงหน้า เขื่อนหันไปมองแวบหนึ่ง เห็นว่าเป็นครูนักศึกษาฝึกประสบการณ์จึงขอบคุณแล้วรับขวดน้ำมาเปิดยกดื่มต่อหน้าเอวา

เอวามุ่ยหน้า แต่ไม่ได้พูดอะไรเพราะเห็นว่าเป็นครูฝึกประสบการณ์ก็คิดว่าคงมาเชียร์บาส และเห็นเฮียเขื่อนไม่มีน้ำเหมือนคนอื่นเลยหยิบในถังมาให้ด้วยความหวังดี

ทว่า ความรู้สึกลึกๆ ก็อดน้อยใจไม่ได้ เธอถามและรอคำตอบเพราะกลัวว่าหากทะเล่อทะล่าทำให้โดยเขาไม่ได้ต้องการอยากได้ จะโดนด่าอีก แต่เขาดันไม่ยอมตอบไม่พูดอะไร ได้แต่จ้องหน้ากันจนสุดท้ายก็มีคนชิงตัดหน้าไปซะได้

"อาบน้ำก่อน ถือกระเป๋าให้ด้วย ห้ามเปิดดูข้างในเข้าใจไหม"

"หนูไม่ใช่คนแบบนั้นซะหน่อย"

เขื่อนกดนิ้วชี้กระเป๋าใบใหญ่ที่เพิ่งโยนให้น้องสาวข้างบ้านถือให้ สั่งเสียงเข้มแบบจริงจัง และเจ้าหล่อนก็ออกปากเองว่าไม่ใช่คนแบบนั้น แต่พอเผลอ ก็เปิดดูโน่นดูนี่ของส่วนตัวตลอด

ไม่ใช่คนแบบนั้นแล้วเป็นคนแบบไหนกันวะ?

"ครูเอ๋ยให้ท่าอยากเคลมไอ้เขื่อนอีกแล้วแม่ง กูโคตรอิจฉามันเลย ถ้ากูหล่อกว่านี้อีกสักนิดนะคนที่ครูเอ๋ยอยากเข้าหาต้องเป็นกูแน่"

"มึงฝันอยู่เหรอ ขนาดแข่งบาสยังเป็นได้แค่ตัวสำรอง แล้วยังคิดไกลอยากหล่อให้ได้สักครึ่งของไอ้เขื่อน กูว่ามึงไปเกิดใหม่ชาติหน้าๆๆ โน่นก็ยังไม่ได้เห็นขาอ่อนครูเอ๋ยเลยเถอะ"

"สัสตีน! ให้กำลังใจไม่เป็นก็ไม่น่าซ้ำเติมกันแบบนี้นะมึง ตัวสำรองก็มีหัวใจนะเว้ย"

"ตีนพ่อมึงสิไอ้เวรฉิบหาย!"

เอวาเบือนหน้ามองออกไปตามแผ่นหลังกว้างของเขื่อนที่เดินออกไปไกลแล้ว ไม่ได้ตั้งใจเสียมารยาทยืนฟังคนอื่นเขาพูดคุยกันนะ เธอยืนของเธออยู่ดีๆ แต่พวกเขามาพูดให้เธอได้ยินเอง

ไม่อยากจะเชื่อหรอก เฮียเขื่อนของเธอไม่มีทางทำอะไรผิดศีลธรรมแบบนั้น ต่อให้ครูเอ๋ยเป็นแค่ครูนักศึกษาฝึกประสบการณ์ แต่ก็ได้ชื่อว่าครู อนาคตก็ต้องเป็นครู ไม่มีทางที่จะทำกันแบบนั้นแน่ๆ

ปากคนคิดอยากพูดอะไรก็พูด เธอไม่เชื่อเด็ดขาดเลย

...อยากตั้งมั่นมั่นใจแบบนั้น แต่พอเห็นร่างอรชรอ้อนแอ้นของครูเอ๋ยเดิมตามหลังเขื่อนไป ความคิดด้านลบก็เริ่มทำงาน รีบสับเท้าวิ่งตามออกไปทันทีไม่สนเสียงตะโกนเรียกตามหลังของเพื่อนรักสักนิด

เอวาหยุดวิ่งหอบหายใจจนอกอิ่มขยับโยกขึ้นลงเป็นจังหวะ คิดว่าจะทันเห็นอะไรบ้าง แต่ก็ไม่ทัน พอเธอวิ่งมาถึงหน้าห้องพักนักกีฬา ร่างอรชรของครูเอ๋ยก็เดินออกไปแล้ว หล่อนเดินออกจากห้องนักกีฬาไป ซึ่งก็ไม่รู้ว่าข้างในนั้นเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า

กลีบปากอิ่มถูกคมเขี้ยวซี่สวยขบลงมาจนเกิดร่องลึกเป็นรอยฟัน กอดกระชับกระเป๋าของเฮียเขื่อนแน่น แค่คิดว่าครูเอ๋ยกับเฮียเขื่อนใกล้ชิดกันจนได้กลิ่นลมหายใจของกันและกัน หัวใจดวงน้อยๆ ก็บีบรัดแน่นจนปวดระบมไปหมดแล้ว

"มายืนทำอะไรตรงนี้"

เสียงราบเรียบคุ้นเคยฉุดเอวาให้หลุดจากความคิดด้านมืด สะบัดหน้าหันกลับมาเงยขึ้นมองคนตัวสูงกว่าเป็นโยก จ้องหน้าเขาแบบไม่วางตาจนคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันยุ่ง งุนงง

เขื่อนสะบัดเสื้อยืดสีดำในมือเช็ดผมชุ่ม ผมม้าตกปรกหน้าผากกว้างบางเบา ขมับหนาเริ่มมีเหงื่อไหลซึมเพราะอากาศที่ร้อนอบอ้าวจนคนเพิ่งอาบน้ำมาหมาดๆ เหงื่อออกอีกครั้ง

"เฮีย.. เมื่อกี้ครูเอ๋ยเข้าไปในห้องพักนักกีฬาเหรอ"

"อือ มีอะไร ถามถึงครูเอ๋ยทำไม" ไม่แค่ถามเปล่า แต่ยังทำเสียงสูงแบบไม่พอใจอีกต่างหาก

เอวากัดปากแน่นรู้สึกคับแน่นในอกจนทนไม่ไหว กำกระเป๋าในอ้อมกอดแน่นขึ้นจ้องหน้าเฮียเขื่อนอย่างเอาเป็นเอาตาย สองตาแดงก่ำไม่รู้ว่าเพราะโกรธหรืออยากร้องไห้กันแน่

เสียงลมพัดแทรกเข้ามาวูบหนึ่ง ก่อนเขื่อนจะถอนหายใจออกมาเสียงดัง ชักรำคาญเด็กเอาแต่ใจที่จ้องหน้าอย่างจะกินเลือดกินเนื้อกันให้ได้

กระชากกระเป๋าตัวเองกลับมาถือเองหลังสวมเสื้อยืดทับกล้ามแน่นๆ แล้ว เหวี่ยงกระเป๋าขึ้นหลัง เกี่ยวจับหูกระเป๋าเอาไว้เดินออกมาโดยไม่สนใจเอวาอีก

อยากทำอะไรก็เชิญ กูเหนื่อยอยากนอนฉิบหายแล้ว!

"เฮีย!"

เขื่อนไม่ได้สนใจหยุดเดินหันกลับไปมองคนด้านหลังที่ตะโกนเรียก เดินต่อไปด้วยความมั่นคง แต่ก่อนที่จะเดินพ้นออกไปจากใต้อาคาร ก็ถูกมือนุ่มคว้าหมับตรงแขนข้างที่จับหูกระเป๋าเอาไว้

กระเป๋านักเรียนหล่นลงไปกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว อ้าปากจะด่าเหี้ยสักตัวให้เด็กนิสัยเสียสักหน่อย แต่กลับเป็นเขาเองที่ชะงักยืนอึ้งจนตัวแข็งทื่อ

ก็จะไม่ให้อึ้งได้ไง เด็กแก่แดดมันโดดมาจูบปากเขาตอนที่ไม่ทันตั้งตัว แล้วยังบดปากนุ่มๆ นั่นมาอย่างเงอะงะไม่ประสาอีก

ใครไม่อึ้งไม่ตกใจกูอึ้งครับ! ตกใจมากๆ ด้วย!

"เหี้ยไรวะเนี่ย! เป็นบ้าอะไรของเธอ"

ความสุภาพบุรุษของลูกชายตำรวจแทบหาไม่เจอในเวลานี้ เขื่อนยกมือขึ้นมาดันผลักหน้าผากมนออกอย่างแรง แล้วยกเช็ดริมฝีปากแรงๆ จนแดงไปหมด สัมผัสนุ่มนิ่มอุ่นๆ ยังติดอยู่บนริมฝีปาก แต่ถามว่าเขาต้องการไหม ตอบได้เลยว่า ไม่!

เขื่อนทำหน้าไม่พอใจ ก้มเก็บกระเป๋าแล้วเดินอาดๆ ออกมาทันที

แบบนี้เข้าข่ายคุกคามทางเพศไหมวะ แล้วกูสามารถฟ้องศาลไหนได้บ้าง กูโดนปล้นจูบไอเหี้ย!