Beranda / วัยรุ่น / เด็กมันแสบ / ตราบนานเท่านาน(จบ)

Share

ตราบนานเท่านาน(จบ)

last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-22 11:59:01

*** เย็นๆ เดี๋ยวมีตอนพิเศษมาฝากนะคะ

...

"ยัยฮันนี่!"

"ห๊ะ?"

ผักหวานและเตยหอมรีบเดินเข้ามาดึงเพื่อนเ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เด็กมันแสบ   ตอนพิเศษ

    "พี่มาร์วินเสร็จยังคะหนูต้องไปเรียนแล้วนะ"ฮันนี่เอียงตัวตะโกนเรียกคนตัวโตในห้องนอนที่ยังแต่งตัวไม่เสร็จเพราะมัวแต่อยากทำกิจ(กาม)กรรมยามเช้าอยู่นั่น กว่าจะเสร็จก็ปาไปเกือบเที่ยงแล้วดวงตากลมสวยหลุบลงมองลูกสาวตัวน้อยในอ้อมแขนที่กำลังแหงนหน้ามองเธอตาใส ปากเล็กๆ ก็ทำหน้าที่ดูดนมจากเต้าสวยไปด้วย ส่วนมือป้อมน้อยๆ จับนิ้วหัวแม่เท้าไว้ราวกับกำลังถามว่าพ่อกับแม่เป็นอะไรกันมากป่าว เอะอะเสียงดังกันตั้งแต่เช้าแล้วมันไม่เกินจริงเลยสักนิด ในตอนที่เธอกับพ่อของลูกกำลังทำรักสวีทกันอยู่บนเตียงกว้าง เด็กน้อยวัยเจ็ดเดือนเศษนามว่าปั้นแป้งก็ตื่นขึ้นมาแอบมองผู้ให้กำเนิดแล้ว คิดแล้วยังอายลูกไม่หายเลย"วันนี้ปั้นแป้งน้อยไปนอนเล่นกับคุณพ่อนะคะ เดี๋ยวคุณแม่เรียนเสร็จแล้วจะรีบไปหานะคะ""อือ~"เสียงเล็กครางรับในลำคอคลี่ริมฝีปากเปื้อนนมสีขาวขุ่นของแม่ยิ้มน้อยๆ ราวกับรู้เรื่อง ทำให้คนมองอดจะยิ้มตามไม่ได้ตามจริงหากจะให้พาปั้นแป้งไปอยู่กับคุณปู่คุณย่าหรือคุณตาคุณยายก็ได้แต่เพราะคุณพ่อคนหล่อของปั้นแป้งน้อยกลับไม่ยอม ให้เหตุผลว่าอยากอยู่กับลูก ห่างลูกไม่ได้ แต่ตอนไปทำงานก็ไม่ได้สอยน้องไปด้วยหรอกนะให้พี่เลี้ยงอยู่ห้อ

  • เด็กมันแสบ   ตราบนานเท่านาน(จบ)

    *** เย็นๆ เดี๋ยวมีตอนพิเศษมาฝากนะคะ..."ยัยฮันนี่!""ห๊ะ?"ผักหวานและเตยหอมรีบเดินเข้ามาดึงเพื่อนเข้ามุมหลบสายตาของแฟนเพื่อนทันทีหลังจากนั่งรอมาตั้งแต่เช้าแล้วเพื่อนพวกเธอเพิ่งโผล่ลงมาพร้อมกับแฟน เห็นสองคนจับมือกันเดินกะหนุงกะหนิงก็ตงิดใจแล้วเลยต้องลากเพื่อนมาเค้นถามสักหน่อย"สรุปยังไงกันแน่ แผนเมื่อคืนเป็นไง""คือ...""อ้ำๆ อึ้งๆ ทำไม แล้วแกได้บอกแฟนแกไปหรือยังว่าวันพฤหัสจะไม่อยู่ด้วยอ่ะ""ผักหวาน เตยหอมฉันคิดดีแล้ว"คิดดีอะไรของมันอีก ชักจะแปลกๆ แล้วนะ ไม่ใช่ว่าพวกเธอไม่อยากให้เพื่อนดีกับแฟนหรอกนะ แต่เพราะพวกเธอเคยเห็นทุกช่วงเวลาตอนที่เพื่อนเจ็บ เศร้ามาแล้วเลยอยากเอาคืนบ้าง พวกเธอเลี้ยงมันมาอย่างดีตามใจทุกอย่างแล้วอยู่ๆ ใครที่ไหนก็ไม่รู้มาทำร้ายให้มันเจ็บช้ำน้ำใจพวกเธอก็เจ็บเหมือนกัน"ฉันยอมให้อภัยพี่มาร์วินแล้ว ยอมหายโกรธแล้วด้วย""ง่ายๆ แบบนั้นเลยเหรอแล้วแผนพวกฉันล่ะ" เตยหอมเอียงคอถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เมื่อวานเย็นยังช่วยกันวางแผนอยู่เลยตอนนี้กลับมาบอกว่ายอมให้อภัยแล้ว แค่ข้ามคืนเดียวเนี่ยนะ"ขอโทษ แต่ฉันพูดไปแล้ว""บอกพี่เขาไปแล้วเหรอว่าอภัยให้แล้วอ่ะ""อืม"สองแฝดประสานเสีย

  • เด็กมันแสบ   แพ้ทาง NC

    'อย่าลืมที่สอนไปล่ะ'ฮันนี่อ่านข้อความที่เพื่อนส่งเข้ามาให้แล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรายตามองตรงไปยังประตูห้องน้ำภายในห้องพักที่มีคนตัวโตอยู่ด้านใน เท้าเล็กหย่อนลงจากเตียงปลดสายมัดเอวเสื้อคลุมออกก่อนจะตามด้วยเสื้อคลุมสีขาวตัวใหญ่ เธอวางมันลงบนพื้นแล้วกลับขึ้นไปบนเตียงจัดท่านอนเพื่อให้ดูเซ็กซี่ตามที่เพื่อนรักสอนมา วางมือเท้าคางหนึ่งข้างหันไปทางห้องน้ำรอเวลาที่คนด้านในจะออกมาเสียงเท้าหนักย่ำเข้ามาใกล้แล้วประตูบานใหญ่ก็เปิดออกปรากฏร่างสูงแกร่งของมาร์วินที่มีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวสอบลวกๆ เปิดโชว์อกแกร่งเต่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งเป็นลอนน่าสัมผัส ผิวขาวสุขภาพดีทำให้ดวงตากลมเผลอจ้องมองรูปร่างเขาด้วยใบหน้าแดงซ่านหลงลืมสิ่งที่จะทำไปชั่วขณะเช่นเดียวกับมาร์วินที่ชะงักเท้าสองข้างหน้าห้องน้ำ จดจ้องยังเรือนร่างสวยเย้ายวนในชุดนอนเซ็กซี่สีม่วงอ่อน ใบหน้าหวานสวยแต้มด้วยสีแดงเรื่อธรรมชาติมันยิ่งกระตุ้นเลือดร้อนในกายหนุ่มให้โลดแล่นจนต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอเท้าหนาเดินเข้ามาหาร่างเล็กบนเตียงช้าๆ ราวกับถูกต้องมนต์สะกดให้เดินเข้าหาโดยไม่รู้ตัว หย่อนสะโพกหนาลงบนขอบเตียงมือหนาเลื่อนลูบไล้สีข้างบางแล้วกล

  • เด็กมันแสบ   ทะเลเดือด

    "พาเมียมาเที่ยวแต่ตัวเองกลับมาขลุกตัวอยู่แต่ในห้องทำงานหมายความว่าไงวะ" กวินยกแก้วกาแฟขึ้นจิบเอนสะโพกพิงขอบโต๊ะทำงานหลุบตามองเจ้าของห้องที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ โดยมีนิวตันนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟากลางห้องปรายตาเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของห้องอย่างรอฟังคำตอบด้วยนิ้วเรียวกดเลื่อนไถไอจีเล่นรอฟังคำตอบของเพื่อนโดยระหว่างนั้นก็แบ่งความสนใจมายังหน้าจอสี่เหลี่ยมในมือตัวเองไปด้วยเช่นกัน"ฮันนี่โกรธกูอยู่ กูต้องยอมตามใจน้องหนึ่งอาทิตย์เพื่อแลกกับที่น้องจะยอมหายโกรธ" เสียงทุ้มเอ่ยลอดริมฝีปากโดยที่สายตายังคงจับจ้องยังเอกสารงานตรงหน้านิ่ง"โกรธมึง? มึงไปทำอะไรให้น้องมันโกรธอีกวะ""พีชจูบกูแล้วฮันนี่มาเห็นพอดี""เย็ดเข้! จริงดิวะ ฉากเด็ดเลยนะนั่น" คำพูดทีเล่นทีจริงของเพื่อนรักทำมาร์วินละสายตาออกจากเอกสารเหลือบขึ้นมองหน้ามันแทน ใบหน้าคมคายเรียบนิ่งเริ่มหงุดหงิดกับเสียงมันขึ้นมาแล้ว"กูไม่ได้ตั้งใจ ไม่รู้ด้วยว่าพีชจะทำแบบนั้น""คราวซวยมึงไง""ไอ้กวินถ้ามึงว่างมากก็เอาเอกสารไปดูไป งานยังมีอีกเยอะที่รอให้มึงทำอย่าเอาแต่ทำตัวว่างงานแบบนี้""กูแค่มานั่งจิบกาแฟเดี๋ยวก็ไปแล้ว พูดแทงใจดำหน่อยเอาเรื่องง

  • เด็กมันแสบ   นางแบบเซ็กซี่

    "เฮ้อ~ สดชื่นจังเลย นานเลยที่ไม่ได้สูดกลิ่นอายทะเลแบบนี้"เตยหอมเหยียดแขนสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ ริมฝีปากสวยคลี่ยิ้มด้วยความสดชื่นตามที่เอื้อนเอ่ย ตามมาด้วยผักหวานที่เดินมายืนข้างกันสูดหายใจเอากลิ่นอายทะเลเข้าเต็มปอดอีกคน"คิดถึงตอนมัธยมน้อ เรามาทะเลบ่อยมากอ่ะ""นั่นดิ"ฮันนี่มองสองแฝดที่กำลังยืนรับลมกลิ่นอายทะเลยามสายของวันยิ้มๆ แล้วเดินเข้ามาสมทบตามหลังหลังจากแวะซื้อน้ำมะพร้าวร้านใกล้ๆ ดื่มแล้ว เท้าเล็กเดินมาหยุดยืนข้างผักหวานเงยหน้าขึ้นสูดหายใจเข้าลึกๆ หลับตาพริ้มไปด้วย ก่อนจะยกลูกมะพร้าวอ่อนในมือขึ้นดูดน้ำมะพร้าวแสนหวานธรรมชาติเข้าสู่ร่างกายชุดเดรสยาวกรอมเท้าผ้าชีฟองสีฟ้าอ่อนสลับขาวถูกคลื่นลมทะเลตีจนสะบัดพลิ้วไปด้านหลัง ต้องมืออีกข้างขึ้นมาจับหมวกปีกกว้างบนหัวเอาไว้กันปลิวหนี"ยัยฮันนี่แกเตรียมตัวที่จะเอาคืนผู้แกแล้วใช่ไหม ไม่ใช่ว่าพอถึงเวลาเอาจริงแล้วมาทำไม่กล้านะ บอกไว้ก่อนว่าแผนพวกฉันมันอาจทำให้แกมีปัญหาได้เพราะฉะนั้นแกต้องใจแข็งเข้าใจไหม"ร่างเล็กหันมองหน้าเพื่อนที่ยังคงเงยหน้ารับลมทะเลพร้อมกับดูดน้ำมะพร้าวในมือไปด้วย เธอพยักหน้าเบาๆ แม้เพื่อนจะไม่ได้หันมามองตัวเองก็ตามก่อนจะกรอ

  • เด็กมันแสบ   เงื่อนไข

    มาร์วินเข้ามาดูงานในบริษัทเพียงแค่ช่วงเวลาบ่ายสั้นๆ หลังจากพาคนตัวเล็กไปทานอาหารเสร็จแล้ว เธอยอมรับมื้ออาหารแทนการขอโทษของเขาแต่ยังคงไม่ยอมพูดด้วย แม้เขาจะหว่านล้อมถามอะไรไปก็ยังคงเงียบตลอดจนทั้งสองกลับมายังคอนโดเธอก็ยังคงเอาแต่เงียบใส่เขาไม่พูดจาด้วยดวงตาคมจับจ้องร่างเล็กที่กำลังนอนดูซีรีส์อยู่บนโซฟาตัวยาวกลางห้องโดยไม่สนใจเขาเลยสักนิดพลางพ่นลมหายใจออกปากเบาๆ ยกแก้วน้ำเย็นในมือขึ้นกระดกดื่มจนหมดแก้ว แล้วดันตัวขึ้นจากเคาน์เตอร์บาร์เดินเข้ามาหาคนตัวเล็ก พร้อมกับหย่อนตัวลงบนโซฟาปลายเท้าเล็ก"ดูอะไรอยู่ครับ หิวหรือยังอยากทานอะไรไหมเดี๋ยวพี่ทำให้""..." ดวงตากลมละออกจากหน้าจอมือถือไปยังใบหน้าคมคายเปื้อนรอยยิ้มเพียงเล็กน้อยก่อนจะดึงสายตากลับราวกับกำลังหงุดหงิดรำคาญ ร่างเล็กพลิกตัวนอนตะแคงข้างเข้าหาพนักพิงไม่สนใจเจ้าของเสียงอีก"ลูกพ่อหิวหรือยังครับ ไหนลองถามคุณแม่สิครับว่าหิวหรือเปล่า" มือหนายื่นวางลงบนหน้าท้องแบนราบลูบไล้วนเป็นวงกลมไปมาเบาๆ โน้มกระซิบใกล้ๆ โดยก็ช้อนสายตามองคุณแม่ของลูกไปด้วย"...""หนูหิวแล้วเหรอ แล้วคุณแม่ล่ะครับหิวหรือยังเอ่ย""..."ฮันนี่พลิกตัวกลับนอนหงายถอนหายใจด้วย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status