ตอนที่ 4 เงาอดีต

ด้วยความรักและความรู้สึกดี ๆ ที่พ่อเลี้ยงวรเมธมีต่อพราวมุก เขาจึงตัดสินใจรับมิ่งฟ้าลูกสาวของพราวมุกเข้ามาอยู่ในความดูแลภายในรีสอร์ต แต่ปิ่นมณีเกิดความอิจฉา เธอจึงไปขอร้องกับวรเมธ เพื่อให้ตัวเองและลูกสาวได้เข้ามาอยู่ในรีสอร์ตแห่งนี้ด้วยเช่นกัน โดยอ้างว่าบ้านของเธอไกลจากที่ทำงาน ซึ่งวรเมธก็ไม่ได้คิดอะไร

แต่เรื่องราวยังคงไม่จบลงเท่านั้นเมื่อปิ่นมณีไม่เคยละทิ้งความโลภและความปรารถนาที่จะครอบครองวรเมธและทรัพย์สินของเขาเลยแม้แต่วินาทีเดียว และในคืนหนึ่งโอกาสของเธอก็มาถึง

ขณะที่อินกับแสน เพื่อนสนิทของพ่อเลี้ยงมานั่งสังสรรค์วันเกิดกันที่รีสอร์ต และนั่นก็ทำให้ปิ่นมณีก็ฉวยโอกาสในการเข้าถึงตัวพ่อเลี้ยงหนุ่ม เธอปรนนิบัติดูแลเขาอย่างใกล้ชิด ก่อนจะสร้างเรื่องราวให้วรเมธเชื่อว่าเธอนั้นได้ตกเป็นของเขาแล้ว

หลังจากสร่างเมา วรเมธก็ไร้ซึ่งทางเลือกอื่นใดนอกจากต้องเผชิญหน้ากับความจริง และปิ่นมณีก็ยืนยันว่าเธอไม่ได้ต้องการอะไร นอกจากขอแค่ได้อยู่รับใช้และปรนนิบัติเขาก็พอ ซึ่งนั่นก็คือการเสนอตัวเป็นภรรยาลับ ๆ นั่นเอง วรเมธตกหลุมพรางนั้น

ในตอนแรกพ่อเลี้ยงหนุ่มปฏิเสธรับข้อเสนอของเธออย่างเด็ดขาด และบอกว่าเขาทำเช่นนั้นไม่ได้จริงๆ เพราะเธอคือภรรยาของวรมัญน้องชายของเขา จนในที่สุดปิ่นมณีก็ยอมสารภาพว่าเธอเองนั้นได้เลิกรากับวรมัญน้องชายของเขาไปตั้งนานแล้ว และมะปรางก็ไม่ใช่บุตรสาวของวรมัญน้องชายของเขา ความจริงที่เปิดเผยสร้างความเจ็บปวดให้กับวรเมธอย่างที่สุด

วรเมธ เคยคิดที่จะไล่ปิ่นมณีออกจากบ้าน เพื่อชดเชยความผิดที่เธอหลอกลวงเขา แต่เขาก็สงสารมะปราง และมิ่งฟ้าก็จะต้องเหงา และความยับยั้ยชั่งใจของเขาก็จะลดน้อยลงเรื่อย ๆ หากต้องอยู่กับมิ่งฟ้าในบ้านหลังนี้ตามลำพัง พ่อเลี้ยงหนุ่มใจอ่อนในเวลาต่อมา และสร้างกฏเหล็กเอาไว้เพื่อไม่ให้ปิ่นมณีทำผิดซ้ำเดิมอีก สุดท้ายวรเมธจึงยอมให้ปิ่นมณีและลูกสาวอยู่ที่รีสอร์ตต่อไป

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น...ก็เป็นแรงผลักดันให้วรเมธไม่อยากพักอยู่ที่รีสอร์ตจนต้องมาสร้างโรงแรมเชียงรายธาราวี เพื่อจะได้ใช้เวลาอยู่ห่างจากปิ่นมณี แต่หลายครั้งวรเมธก็พลาดท่าให้ปิ่นมณี แต่ยังดีว่าเธอนั้นไม่เคยเรียกร้องอะไร

สองปีต่อมา

มิ่งฟ้าเด็กสาวมัธยมรุ่นราวคราวเดียวกับมะปรางก็โตเป็นสาวสะพรั่งและได้เข้าเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย เธอมีใบหน้าละม้ายคล้ายกับพราวมุก แม่ของเธอไม่มีผิดเพี้ยน ทั้งรูปร่างและผิวพรรณดูดีอวบสวย เธอเป็นหญิงงามตามแบบฉบับสาวเหนือตรงสเปคของพ่อเลี้ยงหนุ่มทุกอย่าง ทำให้วรเมธตกหลุมรักเธอเข้าอย่างจังจนถอนตัวไม่ขึ้น ความรักที่มีต่อเด็กสาวได้ก่อตัวขึ้นในใจของพ่อเลี้ยงหนุ่มเรื่อยมา แม้เขาจะพยายามเก็บซ่อนมันไว้ภายใต้ความเมตตาก็ตาม แต่ปิ่นมณีก็พอจะมองความรู้สึกนั้นออกได้ไม่ยาก

ปิ่นมณีคิดว่าอีกไม่นานนี้...เธอคงจะต้องให้มะปรางลูกสาวของเธอ สานต่อความตั้งใจเดิมด้วยการจับพ่อเลี้ยงมาเป็นสามีให้ได้ เพื่ออาณาจักรแห่งนี้จะได้เป็นของเธอและลูกตลอดไป แต่เธอก็ยังหนักใจอยู่เรื่องหนึ่ง เพราะเธอเองยังไม่เคยบอกความจริงกับลูกสาวเลยว่าวรเมธนั้นไม่ได้เป็นลุงแท้ ๆ ของมะปราง

หนำซ้ำตอนนี้ปิ่นมณีก็เริ่มเข้าตาจนขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อลลิตาแม่เลี้ยงสาวโสดที่มาทำตัวสนิทสนมกับวรเมธอยู่บ่อย ๆ ปิ่นมณีจึงตั้งใจว่า อีกไม่นานนี้เธอจะสารภาพความจริงกับลูกสาวให้ได้ และยุให้มะปรางอ่อยวรเมธจนลูกสาวของเธอได้เป็นเมียของพ่อเลี้ยงอย่างที่เธอตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่ทีแรก

หลังจากนั้นวันเวลาก็ผ่านมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งมิ่งฟ้าและมะปรางได้เข้าไปฝึกงานที่โรงแรมของพ่อเลี้ยงวรเมธ ด้วยใบหน้าของมิ่งฟ้าที่ละม้ายคล้ายกับพราวมุก จึงเป็นภาพสะท้อนให้หัวใจที่แห้งเหี่ยวของพ่อเลี้ยงหนุ่มได้กลับมามีชีวิตชีวาเหมือนเดิมอีกครั้ง แต่ปัญหามันติดอยู่ที่ว่า พ่อเลี้ยงหนุ่มจะหาทางบอกความในใจที่มีต่อมิ่งฟ้าได้อย่างไร และสลัดหญิงสาวที่พัวพันอยู่นี้ออกไปได้อย่างไร เพราะในทีแรกเขาตั้งใจแค่ว่าจะให้สาว ๆ เหล่านั้นช่วยกันไม่ให้เขาใจอ่อนกับปิ่นมณี ไม่ว่าจะเป็นเลขาฯ หรือว่าคู่ค้าแสนสวยอย่างลลิตาก็ตาม