บทที่ 2

“ยังไม่อาบน้ำอีกเหรอ” แววตาเขานิ่ง เสียงทุ้มที่เอ่ยออกมาไม่ได้บ่งบอกว่ากำลังไม่พอใจที่เธอยังไม่เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับเขา มือหนาวางไฟแช็ก บุหรี่ และปลดนาฬิกาข้อมือที่ราคาน่าจะสูงลิบลิ่วเท่ากับตึกหลายชั้นลงบนโต๊ะเครื่องแป้งอย่างเบามือ

            “ยะ ยังค่ะ” อชิรญาตื่นจากภวังค์ ถึงน้ำเสียงของเขาจะเรียบเรื่อยแต่เธอสัมผัสได้ว่ามันมีพลังมหาศาล คล้ายกับว่าคนผู้นี้มีลูกน้องที่อยู่ใต้อาณัติเป็นจำนวนมาก

            “ลูกน้องผมบอกว่าคุณพร้อมแล้ว” เหมือนเขากำลังตำหนิเธอกลาย ๆ มือใหญ่ไล่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีเข้มของตัวเองออกทีละเม็ด

            “เอ่อ…ฉะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ” คนตัวเล็กลุกจากเตียงนอนหลังใหญ่ท่าทางลุกลี้ลุกลน คิดว่าตัวเองศึกษามาดีแต่พอเอาเข้าจริงเธอกลับทำตัวไม่ถูก

            “…เดี๋ยว”

            “คะ” ร่างบอบบางที่สวมกางเกงยีนสีซีดเข้ารูปกับเสื้อยืดตัวใหญ่หยุดชะงัก

            “อาบพร้อมกับผมก็ได้” ใบหน้าเขาเหมือนไม่ยี่หระกับความไม่พร้อมของเธอ แต่ใบหน้าของหญิงสาวที่มองดูการกระทำของชายตรงหน้ากลับเห่อแดงขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ เขาหันหลังให้เธอแล้วถอดเสื้อเชิ้ตออกทิ้งมันลงในตะกร้าข้างตู้เสื้อผ้าเพื่อรอให้แม่บ้านมาจัดการในตอนเช้า

            “มะ มันจะดีเหรอคะ” ดวงตากลมเบิกกว้างเมื่อได้ยินคำนั้น เกิดมายังไม่เคยอาบน้ำกับผู้ชายแล้วเธอจะ…จะต้องทำตัวยังไง เธอจะคุมตัวเองไม่ให้ตื่นเต้นได้หรือไม่ แค่นี้ก็สั่นจนไม่รู้จะสั่นยังไงแล้ว

            “ผมไม่ชอบเสียเวลา” สิบสองชั่วโมงกับเงินที่เขาต้องเสียไปเขาต้องใช้มันอย่างคุ้มค่า และสมราคาที่สุด

            “ก็ได้ค่ะ” รับคำพร้อมกับกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ

            “ผมรอในห้องน้ำ”

            “ค่ะ”

            “อ้อ ถอดเสื้อผ้าไว้ข้างนอกนี่แหละ”

            “คะ”

            “ผมไม่ชอบพูดซ้ำ” พูดจบเขาเดินเข้าห้องน้ำ ไม่ได้สนใจท่าทีลนลานของอีกฝ่าย เธอเห็นเพียงแผ่นหลังเนียนกว้างสีแทนที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเปลือยเปล่า ส่วนท่อนล่างพันแค่ผ้าขนหนูสีเข้มไว้เท่านั้น

            อชิรญากวาดตามองหาเสื้อคลุมอาบน้ำ ทั้งกลัวทั้งประหม่า วางเสื้อผ้าไว้ที่พนักเก้าอี้แล้วเดินตามคนหน้าตายเข้าไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอจะต้องผ่านมันไปให้ได้ ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดขึ้นมาเขาก็คงไม่ถึงกับฆ่าแกงเธอหรอกมั้ง

            เท้าที่เพิ่งก้าวพ้นประตูห้องน้ำเข้ามาชะงักนิดหนึ่งเมื่อเห็นร่างกำยำที่อยู่ภายใต้ฝักบัว มีสายน้ำพรมลงมายังร่างใหญ่ สัดส่วนเขาช่างงดงามราวกับรูปปั้นที่แกะสลักไว้อย่างประณีต ผิวสีแทนบวกกับกล้ามเนื้อแน่นหนั่นไปทุกส่วนสัดมันทำให้สาวผู้ไม่ประสาเรื่องผู้ชายอย่างเธอถึงกับต้องมองตาค้าง

            “ช่วยผมอาบน้ำหน่อย” เธอเกือบลืมหายใจเมื่อได้ยินคำสั่งของเขาจึงได้สติ เหมือนมันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเขามากที่ต้องอาบน้ำกับผู้หญิง ก่อนหน้าที่จะเป็นเธอเขาคงเปลี่ยนผู้หญิงมาจนนับไม่ถ้วน

            “แต่ฉันไม่…”

            “ผมจ้างคุณมาแพง” เสียงนั้นเข้มขึ้นจนคนฟังขนลุก

            ใช่ เขาจ้างเธอมาแพงจริง ๆ สิบสองชั่วโมงกับเงินสองแสน นรีบอกว่าเขาจ่ายแพงมากเท่าที่เคยหาเด็กให้เสี่ยมา ซึ่งคุณสมบัติที่เขาต้องการมันก็มีอยู่ในตัวเธอทั้งหมดยกเว้น…เรื่องเดียว

            “…ค่ะ” เดินเข้าไปหาร่างเปลือยแน่นเครียดทั้งที่ตัวเองยังสวมเสื้อคลุมอาบน้ำ พยายามเบนสายตาหนีจากหุ่นล่ำ ๆ นั่น เนื้อตัวเธอกำลังร้อนผ่าวไปทั่ว มันกระดากเกินกว่าที่สายตาของเธอจะมองต่ำลงไปยังใต้สะดือของเขา

คนตัวใหญ่หันมองหญิงร่างบอบบางที่เดินเงอะงะเข้ามาหาเขา มันช่างดูขัดหูขัดตายังไงชอบกล

            “ทำไมไม่ถอดเสื้อคลุมออก ที่บ้านคุณอาบน้ำพร้อมทั้งเสื้อคลุมแบบนี้หรือไง” มือใหญ่เอื้อมไปปิดน้ำเพื่อไม่ให้น้ำกระเซ็นโดนเสื้อคลุมของหล่อน สีหราชเริ่มหงุดหงิดขึ้นมากับผู้หญิงตรงหน้า เขาอุตส่าห์ระบุสิ่งที่ต้องการกับนรีไปแล้วแต่ทำไมสิ่งที่ได้มาถึงได้ไม่เป็นงานขนาดนี้ ปกติผู้หญิงที่รับงานแบบนี้รู้ว่าต้องทำอย่างไรลูกค้าถึงจะพอใจ แต่นี่เหมือนสาวน้อยหน้าสวยตรงหน้าจะทำอะไรไม่เป็นเลยสักอย่าง

            “ฉะ ฉันไม่เคยอาบน้ำกับผู้ชายค่ะ”

            “ไม่เคยอาบน้ำกับผู้ชาย? คุณจะบอกว่าในบรรดาลูกค้าของคุณมีผมคนเดียวที่อาบน้ำร่วมกับคุณอย่างงั้นเหรอ” ใบหน้าคมคายยิ้มหยันในหน้า เธอคงคิดว่าเขาจะเชื่อ

            “…ค่ะ” พูดไปแล้วก็อยากจะกัดลิ้นตัวเอง ความตื่นเต้นทำให้เธอลืมคิดถึงข้อนี้ไปเลย เธอไม่รู้ว่าคนที่ทำงานแบบนี้ต้องเอาใจผู้ชายอย่างไรบ้าง และมันก็เป็นความลับเกินกว่าเธอจะเอ่ยถามกับใครได้ แม้จะไปอ่านข้อมูลมาแต่พอต้องปฏิบัติจริงกับเขาเธอกลับลำดับขั้นตอนไม่ถูก เหมือนผู้ชายร่างสูงตรงหน้านี้มีพลังบางอย่างที่ทำให้ความจำของเธอมันเลือนรางไปชั่วขณะ ข้อมูลที่เสพเข้าไปตอนนี้เธอลืมสิ้นเสียแล้ว