로그인เสื้อคลุมของเธอถูกมือเรียวยาวของเขาเหวี่ยงออกจากร่างโดยเร็วแล้วพาดมันไว้ลวก ๆ กับราวแขวนผ้า
“อ๊ะ” คนตัวเล็กสะดุ้งโหยงพร้อมกับมือเล็กยกขึ้นปิดเต้าขาวสล้างทั้งสองข้างนั้นไว้ทันที ถึงกระนั้นภายใต้แสงไฟสีส้มนวล อกอิ่มขาวเนียนของเธอก็ไม่สามารถเล็ดลอดสายตาคมปลาบของนายหัวหนุ่มไปได้
“ไม่ต้องแสดงละครให้มากก็ได้ ผมไม่ได้ชอบผู้หญิงที่ดูไร้เดียงสาและมีจริตจะก้านมากนัก ทำตัวตามสบายเหมือนกับอยู่ที่บ้านของคุณเองก็พอ”
สีหราชเริ่มชักสีหน้ามากขึ้น เขาเบื่อที่สุดกับผู้หญิงที่ผ่านผู้ชายมาเป็นสิบแต่กลับทำตัวเหมือนสาวบริสุทธิ์ที่ไม่เคยต้องมือชายมาก่อน
“ถูหลังให้ผม” เขาไม่สนใจกับท่าทางของเธอ และไม่ได้แตะต้องร่างกายเธอแม้แต่ปลายเล็บ เพราะสำหรับเขาแล้วท่าทางพวกนั้นมันคือภาพมายา และสิ่งที่เขาต้องการวันนี้คือเซ็กซ์ที่ห่างหายไปนานมากแค่นั้น เขาแค่อยากปลดปล่อยบ้างและเขาไม่จำเป็นต้องสนใจความรู้สึกของผู้หญิงที่มาบริการเขา สีหราชไม่ต้องการผูกพันกับใครในระยะยาว และที่สำคัญเขาไม่อยากให้ใครมารู้สึกพิเศษกับการมีเซ็กซ์กับเขา เพราะฉะนั้นเขาจึงไม่ชอบหญิงสาวที่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง เพราะพวกผู้หญิงเหล่านั้นอ่อนไหวง่าย และมักเผลอใจให้กับชายคนแรกของตนเสมอ
เจ้าของร่างเล็กแต่อวบอัดไปทุกสัดส่วนเดินอ้อมไปด้านหลังคนตัวใหญ่ ดวงตาดำขลับอดไม่ได้ที่จะมองไล่ตั้งแต่ศีรษะที่เปียกน้ำจนผมลีบติดกับหนังศีรษะ ลงมายังท้ายทอย แผ่นหลังเครียดครัด เอวสอบ ลงมายังบั้นท้ายแน่น ๆ ที่น่าหลงใหลยิ่งนัก
เกิดมาเพิ่งได้มองร่างผู้ชายเปลือยกายเต็มตาก็วันนี้
มือเล็กกดครีมอาบน้ำลงบนฝ่ามือยีให้เกิดฟอง แล้วละเลงลงบนผิวเนียนของเขาอย่างเบามือ ห้ามไม่ได้ที่มือของเธอมันกำลังสั่น เขาทำให้ลำคอเธอแห้งผากและเริ่มหายใจติดขัด
“ถูแรงกว่านั้น” ไม่ว่าเปล่าเขาหันหน้ามาหาเธอด้วย
คนตัวเล็กชะงักมือค้างกลางอากาศ ช้อนตามองคนตัวสูงตรงหน้าที่อยู่ในระยะประชิดจนเนื้อกายทั้งสองแทบจะแนบชิดติดกัน
สายตาเธอจดจ้องรอยสักรูปเจ้าหัวสิงโตที่ถูกลงสีไว้อย่างสวยงาม แต่ทว่าหน้าของมันนิ่งและดูเคร่งขรึมเหมือนเจ้าของมัน หัวของมันกินพื้นที่ตั้งแต่ไหล่ซ้ายไล่ลามลงมาจนเกือบครอบครองกล้ามอกของเขาทั้งหมด เหลือไว้เพียงยอดอกสีน้ำผึ้งที่มันกำลังแข็งเป็นไตเพราะโดนน้ำ สิงโตตัวนี้มันดูน่ากลัวเหมือนกับคนตรงหน้าเธอ แววตามันแข็งกร้าวและพร้อมจะเขมือบเหยื่อได้ทุกเวลา
“ทำต่อสิ” น้ำเสียงเหมือนรำคาญเต็มที คงอีกนานเขาถึงจะเรียกใช้บริการจากนรีอีก ก่อนหน้านี้หลายปีที่เขาเคยใช้บริการจากนรีถึงจะไม่ค่อยถูกใจเท่าไรนักแต่ก็ไม่ได้รู้สึกแย่เท่าครั้งนี้มาก่อน
“…ค่ะ” สูดลมหายใจเข้าลึกแล้วใช้ฟองน้ำถูกตัวเขาต่อ
มือบางสั่นมากขึ้นกว่าเดิม หลุบตามองอยู่แค่กล้ามอกขวาของเขาเพราะไม่อยากสบตากับเจ้าสิงโตหน้าขรึมตัวนั้น และไม่อาจมองเลยลงไปถึงส่วนนั้นของเขาได้
“ตรงนี้ด้วย” มือใหญ่จับมือเธอไปจับของสำคัญของเขาที่มันเริ่มพองตัวขึ้นมาบ้างแล้ว อชิรญาตกใจจนเกือบจะดึงมือกลับ แต่ทว่าถูกมือใหญ่ยึดไว้ก่อน เธอจึงจำต้องกอบกุมส่วนนั้นของเขาไว้
โอ้ว! แค่นี้มันก็ใหญ่มากแล้ว ถ้าเทียบกับร่างกายเธอแล้วคืนนี้เธอจะรับมันไหวเหรอ
“ล้างมันให้สะอาด คืนนี้ผมต้องใช้งานกับคุณ” เจ้าของร่างใหญ่ยังทำตัวตามสบาย ทิ้งแขนทั้งสองลงข้างลำตัว มือเล็กลูบคลำลำเอ็นอุ่น ๆ ของเขาขึ้นลงเบา ๆ
“…”
“ผมว่ามือเดียวคงไม่พอ” อชิรญาเห็นด้วยกับเขาเพราะตอนนี้มันกำลังแข็งขึงขึ้นมาเกือบเต็มที่ในมือเธอ มือข้างหนึ่งของเขาเอื้อมไปหยิบฟองน้ำจากมือเล็กของเธอมาแขวนเก็บในที่ของมัน
“เป็นใบ้หรือไง” สีหราชเอ่ยขึ้นอีกครั้งเมื่อหญิงตรงหน้าเอาแต่ก้มหน้างุด และถ้าดูไม่ผิดสาวงามตรงหน้าตัวแดงเถือกไปหมด จากที่หงุดหงิดเมื่อครู่กลายเป็นนึกขันเธอขึ้นมา เธอช่างแสดงละครเก่งเหลือเกิน เขาเจอมามากกับผู้หญิงพวกนี้ มันเป็นวิธีที่ทำให้แขกประทับใจอีกอย่างหนึ่ง จะว่าไปแล้วเธอก็เตรียมตัวมาดีอยู่ไม่น้อย แต่สำหรับเขามันช่างไม่เข้าท่าเอาเสียเลย แต่เอาเถอะอย่างไรเขาก็จ่ายแพงแล้วยังไงก็ต้องจัดการกับเธอให้สมราคาหน่อย
“ปะ เปล่าค่ะ” ปฏิเสธเขาเสียงสั่นเครือ ก็คนมันไม่เคยสัมผัสกับสิ่งนี้มาก่อน มันทำให้เธอใจเต้นแรงจนแทบจะกระโจนออกมานอกอกเลยด้วยซ้ำ ไม่หน้ามืดเป็นลมล้มพับลงไปก็ดีแค่ไหนแล้ว
“กำมันแน่น ๆ แล้วก็ทำแรงกว่านั้นอีก” เขาบอกเธอเสียงเข้มขึ้น สองมือเล็กจึงกำท่อนเอ็นนั้นแรงขึ้นอีก เขาไม่คิดว่าจะต้องมาสอนเรื่องแค่นี้กับผู้หญิงที่จ้างมานอนด้วย
สามปีต่อมาที่บ้านสวน ลดาวัลย์ได้ตั้งท้องลูกคนที่สามซึ่งลูกคนนี้เป็นผู้หญิง “ไง มึงไม่คิดจะปิดอู่เลยรึไงวะ มึงชักจะเกินหน้าเกินตาใหญ่แล้วนะอิท” นพรุจเอ่ยถามเพื่อนรักเมื่อเห็นลดาวัลย์เดินท้องโย้ออกมาจากรถ “ที่จริงกูอยากได้อีกสักคนว่ะกำลังดีเลย เมียจ๋า…ถ้าคลอดคนนี้แล้วขออีกคนได้ปะ เป็นหญิงสองชายสองไรงี้” อิทธิพัทธ์เดินไปกอดเมียแล้วทำเสียงอ้อนวันนี้เขาและเธอมาดูงานที่สาขาราชบุรี เลยให้น้อยและพี่เลี้ยงพาลูกแฝดชายทั้งสองไปเล่นที่บ้านบงกช ซึ่งย่าเห่อเหลนมากจนแทบไม่อยากให้กลับมาบ้านพ่อกับแม่ “ไม่ได้ค่ะที่รัก แค่นี้อ้อก็จะไม่ไหวแล้วค่ะ” “แต่ผัวจ๋ายังไหวนี่นา” อิทธิพัทธ์ยังคงอ้อนไม่ยอมหยุดพร้อมกับกอดจูบภรรยาอย่างหลงใหลไม่เคยเบื่อหน่าย ตอนนี้ภรรยารูปร่างอวบขึ้นก็ยิ่งหลงหนักมาก “เดี๋ยวเมียไม่สวยก็จะวิ่งแจ้นไปหาเล็กหาน้อยอีกแหละ”อิทธิพัทธ์รีบส่ายหน้าพรืด “ไม่มีทาง แค่นี้ก็หลงจะตายอยู่แล้วเนี่ยจะให้ไปมีใคร” อิทธิพัทธ์ยังคงปากหวาน ซึ่งความจริงก็เป็นอย่างที่เขาพูดทั้งหมด ทุกวันนี้เขายิ่งรักภรรยาสาวเพิ่มขึ้นทุกวันดูแลตัวเองดียิ่งกว่าตอนเป็นห
คืนนั้นอิทธิพัทธ์นอนกอดภรรยาบนเตียงนุ่ม พอรู้ว่าจะมีลูกมันทำให้รู้สึกเหมือนลูกคือสิ่งที่เข้ามาเติมเต็มทุกอย่างของครอบครัวจนทำให้เกิดความกลัวว่าตัวเองจะอยู่กับลูกได้ไม่นาน “อ้อ” “คะอาอิท” “ต่อไปนี้อ้อเลิกเรียกว่าอาอิทได้มั้ย” “ทำไมละคะ” “เรียกอาแล้วมันดูแก่ยังไงไม่รู้อะ” “เอ๊า ก็เรียกมาตั้งนานแล้วเพิ่งจะรู้สึกเหรอคะ แล้วจะให้เรียกว่าอะไรดีล่ะ” “เรียกว่า…พี่อิท นะ นะ อ้อน้า” ทั้งท่าทางและสายตาเว้าวอนมันทำให้เธอรู้สึกนึกขัน “อืม เรียกดีมั้ยน้า อ้อเขินจังค่ะมันไม่ค่อยชินเลยอะ” “ยังไงก็ต้องเรียกถ้าอ้อไม่เรียกพี่จะงอนแล้วนะ” พูดจบจากที่นอนกอดภรรยาอยู่ดี ๆ ก็นอนหันหลังให้แล้วก็เอามือสองข้างปิดหน้าตัวเองไว้ “ฮ่า ฮ่า โอ้ยทำไมอ้อมีผัวเด็กขนาดนี้เนี่ย” ลดาวัลย์อดไม่ได้ที่จะขำออกมาเสียงดังเมื่อเห็นท่าทางของสามีไม่คิดว่าคนอายุสี่สิบแล้วเขาจะทำตัวได้น่ารักขนาดนี้ “พี่อิทขา” ลดาวัลย์เรียกเขาเสียงหวานแต่ร่างใหญ่ยังคงนอนนิ่ง “พี่อิทขาหายงอนเมียยังน้า” ยังไม่มีเสียงตอบรับใ
“ว้าว ว้าว ผมจะมีหลานแล้ว ไชโย! คุณย่าต้องดีใจมาก ๆ เลยอะพี่อิท ดีใจด้วยนะที่ง้อเมียสำเร็จ ได้กลับมาทีเดียวทั้งสองคนเลย น้ำยาแรงไม่เบาเลยนะเนี่ยพี่ชายเราสตาร์ตปุ๊บติดปั๊บเลยเว้ย” “อย่ามัวแต่พูดมากไปทำงานได้แล้ว เอ้าเอกสารฉันเซ็นเสร็จแล้ว” “หื้ย ดีใจ ๆ” ปารเมศทำท่าทางดีใจจนออกนอกหน้า จนอิทธิพัทธ์อดขำไม่ได้ “ตื่นเต้นยังกะลูกตัวเอง” “ก็หลานคนแรกของผมอะทำไมล่ะ” “เออ ๆ คนแรกก็คนแรกอย่าเพิ่งบอกใครที่บ้านล่ะเดี๋ยวฉันกับเมียไปบอกเอง” “แหม คำก็เมียสองคำก็เมีย ตัวเองก็ไม่ค่อยเห่อเท่าไหร่เลยเนอะ” อิทธิพัทธ์ทำท่าจะลุกขึ้นไปจัดการน้องชายแต่ปารเมศก็รีบวิ่งออกไปก่อน จากนั้นข่าวเรื่องลดาวัลย์ตั้งท้องก็รู้กันไปทั่วทั้งบริษัท ก็พี่ชายบอกว่าไม่ให้บอกคนที่บ้านเขาก็เลยบอกคนที่บริษัทแทนเพื่อปลดปล่อยความอัดอั้นตันใจ งานนี้เล่นเอาข้ามดาวหน้าเหวอจนพูดไม่ออกแล้วรีบเอาข่าวนี้ปบอกพี่สาวทันทีขวัญตารู้ดีว่าเขาแพ้ลดาวัลย์ตั้งแต่คืนวันที่ไปบ้านอิทธิพัทธ์แล้ว และต่อไปก็คงต้องตั้งใจเป็นแม่ค้าออนไลน์เพื่อเลี้ยงตัวเองต่อไป เธอรู้ดีว่าอิ
พอขึ้นไปบนห้องสิ่งที่สะดุดตาเธอก่อนเลยก็คือรูปถ่ายของเขากับเธอที่ถ่ายร่วมกันในวันแต่งาน ลดาวัลย์กวาดมองไปทั่วห้องสิ่งของหลายอย่างที่เคยเป็นของภรรยาเก่าของเขาที่เธอเคยจัดไว้อย่างเป็นระเบียบตอนนี้ไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว อิทธิพัทธ์มองหน้าภรรยาก็รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ “อาอยากให้อ้อเชื่อใจอาและไม่ต้องมากังวลกับเรื่องนี้อีก” ลดาวัลย์กำลังจะเดินเลยไปเข้าห้องเล็กอีก “จะไปไหน” อิทธิพัทธ์ทำเสียงออดอ้อนกระเง้ากระงอดที่ภรรยาจะเดินเข้าห้องเล็ก “ไปนอนห้องเล็กไงคะ” “ไม่ให้ไป ต่อไปนี้อ้อต้องนอนห้องใหญ่กับอาทุกวัน” อิทธิพัทธ์กอดภรรยาด้านหลังเกยคางไว้ที่บ่าเล็กแล้วดุนหลังให้เธอกลับมาที่เตียงกว้างของเขา “แล้ววันนี้อาอิทไม่ไปทำงานเหรอคะ” “ไม่ไป อาจะอยู่กับเมียกับลูก รอไปพรีเซนต์งานพรุ่งนี้ทีเดียว” พอรู้ว่าจะได้เป็นพ่อคนมันก็รู้สึกเห่อ ความสุขมันเอ่อล้นขึ้นมาในหัวใจจนแทบอยากจะตะโกนบอกให้โลกรู้ไปเลย “หื้อ เดี๋ยวนี้อาอิทหัดเป็นคนขี้เกียจใหญ่แล้วนะคะ” “ก็อาอยากอยู่กับเมียนี่นา ยังไม่หายคิดถึงเลย อยากไปหา
หลังจากปิดไฟนอนแล้วทั้งสองก็นอนคุยกันเหมือนกับคนที่ไม่เคยคุยกันมานานเป็นปี ไม่รู้ว่าสรรหาเรื่องอะไรมาเล่าให้กันฟังทั้งที่เพิ่งจากกันเพียงไม่กี่วัน อิทธิพัทธ์นอนกอดเธอจากด้านหลัง มือซุกซนเริ่มคืบคลานไต่เข้าชายเสื้อยืดตัวโคร่งของภรรยาช้า ๆ “อ้อจ๋า!” เขาเรียกชื่อเธอเสียงแหบพร่า มือแกร่งเริ่มบีบคลึงกับอกนุ่มที่เขาแสนจะคิดถึงของหญิงสาวเบา ๆ “คะ อื้อ อาอิทอย่าบีบแรงอ้อเจ็บ” เธอคิดถึงคำจ๊ะจ๋าของสามีเป็นที่สุด และหวงคำนี้กลัวว่าเขาจะเอาไปใช้กับคนอื่น “หือ นี่เบามือแล้วน้า ยังไม่ได้ครึ่งที่อาเคยทำเลยนะอ้อ” “ก็เต้ามันเริ่มตึงแล้วนี่คะ มันเลยเจ็บนิดนึงค่ะ” “อาอยากกินอ้อมาก ขอกินได้มั้ยอาทนไม่ไหวแล้ว” น้ำเสียงออดอ้อนที่เปล่งออกมานั้นสั่นเครือบ่งบอกว่าเขากำลังกระหาย เขาเริ่มหายใจหอบหนักบดเบียดเชิงกรานแกร่งเข้ามาถูไถกับสะโพกของเธอ ลดาวัลย์จึงพลิกกายหันหน้าไปสบตากับเขา นิ้วเรียวของเธอแตะไล้ที่ริมฝีปากสามีแผ่วเบาสร้างความปั่นป่วนในกายเขามากขึ้น “กินเบา ๆ และห้ามกินดุนะรู้เปล่า” ลดาวัลย์บอกกับสามีแววตาเป็นประกาย “จะพยา
“อ้อจ๋า อย่าร้องไห้ได้มั้ย อาเจ็บ” อิทธิพัทธ์บอกกับเธอ จับร่างเธอให้นั่งคร่อมบนตักเขาและหันหน้าเธอมาประจันหน้ากับเขา ทั้งเอานิ้วหัวแม่มือเช็ดและจูบซับน้ำตาให้ ยิ่งเขาทำดีและนุ่มนวลกับเธอเท่าไรลดาวัลย์ก็ยิ่งเจ็บมากเท่านั้น เหตุผลที่เธอไม่อยากเจอเขาก็เพราะกลัวใจอ่อนแบบนี้ เธอไม่เคยต้านทานการสัมผัสของเขาได้เลย “แล้วที่อาอิททำแบบนี้ไม่คิดว่าอ้อจะเจ็บบ้างเหรอคะ อาอิทเห็นอ้อเป็นอะไร อาอิทกลับไปหาคนของอาอิทเถอะค่ะ เห็นแก่อ้อเถอะนะคะ อ้อไหว้ล่ะค่ะ” หญิงสาวทั้งร้องไห้และพนมมือที่อกเขา อิทธิพัทธ์จึงรวบมือเธอไว้แล้วดึงขึ้นมาจุมพิตแล้วลากไล้มือเล็กไปตามใบหน้าคมเข้มของเขาอย่างรักใคร่ “อาไม่มีใครอ้อ ได้โปรดอย่าไล่อาเลยนะ” น้ำตาลูกผู้ชายเริ่มไหลออกมา “แล้วที่ไปทานข้าวด้วยกัน กอดกันนั่นมันคืออะไรคะ แล้วยังรอยลิปสติกบนเสื้อนั่นอีก แบบนี้อาอิทยังจะบอกว่าไม่มีอะไรอีกเหรอคะ ฮือ ๆ” ลดาวัลย์ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายเขา เธอรู้สึกหึงหวงเขาไปหมดทุกสิ่งทุกอย่างเธอไม่กล้าคิดต่อด้วยซ้ำว่าสามีเธอจะไปทำอะไรต่อกับแฟนเก่า ในวันที่ไม่มีเธออยู่ด้วย อิทธิพัทธ์ประคองใบหน้าเธอให้หันมาสบต



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



