บทที่ 5 สัญญาปรนนิบัติ

“สวัสดีค่ะ” หญิงสาวรับโทรศัพท์นั้นแล้วก็พูดสายกลับไป

“สวัสดีครับ ผมกริชเลขาคุณคาร์นะครับ” เสียงทุ้มจากปลายสายบอกมา

“ค่ะ”

“คุณข้าวฟ่างตื่นแล้วใช่ไหมครับ” กริชถาม

“ค่ะ”

“ครับ งั้นอีกครึ่ง ชม. เตรียมตัวไว้เลยนะครับจะมีบอดี้การ์ดพาคุณมาที่ชั้น 40 ครับ”

“ไปทำไมคะ” ร่างบางถามออกมาด้วยความสงสัย

“คุณจะต้องมาเซ็นสัญญาครับ เอาเป็นว่าเดี๋ยวพอคุณมา คุณก็จะได้อ่านมันนะครับ”

“..เอ่อ ค่ะ”

ข้าวฟ่างวางสายไป จากนั้นก็กลับมานั่งลงที่เตียงอยู่สักพักเพื่อรอเวลา จนกระทั่งเมื่อถึงเวลาที่นัดหมาย เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น หญิงสาวเปิดประตูออกไปก็เจอกับบอดี้การ์ดสองคนเมื่อวานที่พาเธอมา จากนั้นก็เดินตามไป จนกระทั่งลิฟต์เปิดออกชั้นที่ต้องการ จากนั้นเธอก็ถูกพามาที่ห้องห้องหนึ่ง แล้วประตูก็เปิดออก แล้วเธอก็เดินเข้าไปในนั้น

หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องก็พบว่ามีผู้ชายคนหนึ่งนั่งรอเธออยู่ที่โต๊ะตัวยาวนั้นก่อนแล้ว

“เชิญนั่งครับคุณข้าวฟ่าง” กริชเงยหน้าขึ้นมามองสาวน้อยที่เดินเข้ามาในห้อง แล้วเขาก็พบว่า ข้อสงสัยของเขาเมื่อเช้าตอนที่ผู้เป็นนายโทรมาบอกนั้น ได้รับคำตอบที่กระจ่างแล้ว

‘ฉันจะให้ผู้หญิงคนเมื่อคืนที่มาปรนนิบัติฉัน นายทำสัญญารอไว้ด้วย’

เสียงที่โทรมาสั่งเขาตอนเช้า จากนั้นก็วางสายไป ทำให้กริชที่ไม่มีข้อมูลในส่วนนี้เลย เพราะทุกครั้งนั้นผู้เป็นนายจะส่งกลับหมด โดยที่มีการติดต่อผ่านกับทางโมเดอร์ริ่งเท่านั้น ทำให้ครั้งนี้เขาถึงกับจะต้องลุกออกจากเตียงนอน จากนั้นก็ร่างสัญญาขึ้นตามที่ผู้เป็นนายขอ

“คุณข้าวฟ่างใช่ไหมครับ” กริชถาม

แล้วเมื่อตอนนี้ที่เขาได้เจอเธอจริงๆ ก็ถึงบางอ้อในความสงสัยทั้งหมดที่ผ่านมาตลอดทั้งวัน สาวน้อยวัยใสที่พอตอนนี้ไม่ได้แต่งหน้านั้นกลับดูสวยสะกดไปอีกแบบ เขาที่เห็นภาพจากในประวัติว่าสวยแล้ว มาเจอตัวจริงก็ต้องยอมรับเลยว่าสวยจริงๆ

“ค่ะ” ข้าวฟ่างตอบคำถามชายหนุ่มตรงหน้าไป

“ครับ ผมกริชนะครับ งั้นเชิญคุณนั่งเลย”

สาวน้อยที่ได้ยินดังนั้นแล้วก็นั่งลงตรงเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามกับชายหนุ่ม ด้วยท่าทางที่เรียบร้อยที่ถูกสั่งสอนมาเป็นอย่างดี จากนั้นเอกสารหนึ่งฉบับก็ถูกยื่นมาตรงหน้าของเธอ

“คะ?” ข้าวฟ่างถาม แต่ก็หยิบเอกสารนั้นขึ้นมาอ่าน แล้วเธอก็ต้องตาโตกับข้อความบรรทัดแรกที่เขียนว่า..

สัญญาและข้อตกลงในการปรนนิบัติคุณคาร์

เมื่ออ่านข้อความนั้นเสร็จแล้วข้าวฟ่างก็เงยหน้ามองคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามทันที

“ครับ ตามหัวข้อที่คุณได้อ่านเลย คือคุณคาร์ให้ผมทำสัญญาฉบับนี้ขึ้นมาครับ คุณข้าวฟ่างอ่านข้อตกลงข้างในนะครับ” กริชบอก พร้อมกับที่ข้าวฟ่างก็เลื่อนสายตาสวยอ่านไปเรื่อยๆ ในขณะที่มีเสียงทุ้มนั้นพูดตาม

“ข้อหนึ่ง คุณข้าวฟ่างจะได้รับเงินเดือนๆ ละล้านบาทเป็นค่าตอบแทนนะครับ ส่วนข้อสองคุณจะต้องไปฉีดยาคุมครับ..”

“ห๊ะ อะไรนะคะ” ร่างบางที่อ่านมาถึงข้อนี้ พร้อมกับที่กริชพูดออกมา ก็ตกใจไม่น้อย

ฉีดยาคุมเหรอ เธอไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องแบบนี้มาก่อนเลย

“ครับ แล้วที่สำคัญ ตอนที่คุณฉีดนั้นผมจะต้องดูอยู่ด้วย โดยที่คุณหมอที่ฉีดให้คุณนั้นเป็นคุณหมอประจำตัวของคุณคาร์ครับ”

“เอ่อ..ค่ะ” สาวน้อยที่ได้ฟังแล้วก็ต้องรับคำไป ในความรอบคอบในข้อนี้ ถึงว่า ที่ผ่านมาไม่มีผู้หญิงคนไหนสามารถที่จะจับเขาได้เลย

“ข้อที่สามนะครับ คุณข้าวฟ่างไม่มีสิทธิ์ที่จะแสดงตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของนะครับ คุณจะอยู่แค่ในที่ที่จัดไว้ให้คุณอยู่ และแค่ที่คุณคาร์พอใจที่จะให้ไปเท่านั้นครับ”

“ค่ะ”

“ครับส่วนข้อที่สี่ ข้อสุดท้าย สัญญานี้จะสิ้นสุดลงเมื่อคุณคาร์เป็นคนขอยุติ นั่นเท่ากับว่ามันไม่ได้กำหนดเวลาที่คุณจะต้องทำงานนี้ไว้นะครับ คุณรับได้ไหม”

“...เอ่อ”

“เอาเป็นว่า คุณลองอ่านดูอีกรอบดีกว่าครับ แล้วถ้าอ่านแล้วคุณรับข้อเสนอได้ ก็เซนต์ชื่อลงไปได้เลยครับ”

จากนั้นข้าวฟ่างก็ไล่อ่านสัญญานั้นอีกรอบ ที่เธอก็ไม่คิดว่าเพียงแค่การที่เขายื่นข้อเสนอให้เธอมามอบความสุขให้เขานั้นมันจะต้องถึงขั้นที่จะต้องร่างสัญญานี้ขึ้นมา โดยหลังจากที่อ่านจบแล้วเธอไม่ได้ติดปัญหาอะไรอยู่แล้ว

ไม่ว่าสัญญานี้จะมีสักสิบข้อเธอก็ยินดีที่จะเซนต์มันอยู่แล้ว ขอแค่เธอได้อยู่กับชายคนที่เธอเฝ้าแอบรักมานานให้มากขึ้นกว่านี้หน่อย เธอก็ยินดี

แล้วมือสวยก็หยิบปากกาที่วางอยู่ข้างๆ สัญญานั้นขึ้นมาจรดชื่อของตัวเองลงไป ทั้งสองฉบับ ที่ปรากฏลายเซ็นของชายหนุ่มอยู่ก่อนแล้ว

“ครับ เดี๋ยวผมจะเอาสัญญาไปให้คุณคาร์นะครับ แล้วอีกสักพักจะมีคุณหมอมาฉีดยาให้นะครับ” กริชบอก จากนั้นก็เดินออกไปจากห้อง สักพักใหญ่ชายหนุ่มก็เดินกลับเข้ามาพร้อมคุณหมอ

“สวัสดีค่ะ” ข้าวฟ่างกล่าวสวัสดี แล้วก็ยกมือขึ้นไหว้

“สวัสดีครับ ประจำเดือนมาล่าสุดวันไหนครับ” แพทย์นั้นเอ่ยถามทันทีเมื่อรู้ว่าตัวเองจะต้องทำอะไร พร้อมกับใส่ถุงมือไปด้วย

“เออ น่าจะประมาณ 3 วันที่แล้วค่ะ”

“ครับ ถือว่าอยู่ในช่วงที่ยาออกฤทธิ์ดี เดี๋ยวหมอจะฉีดยาคุมกำเนิดให้นะครับ เป็นตัวยาแบบโฮร์โมนรวมนะครับ ที่มีผลข้างเคียงน้อย ตัวยามีฤทธิ์แค่ 1เดือน ก็ต้องมาฉีดซ้ำนะครับ และหลังจากฉีดวันนี้แล้วงดการมีเพศสัมพันธ์ 7วันนะครับ หรือถ้าต้องมีให้ใส่ถุงยางร่วมด้วย” เสียงแพทย์บอกออกมา พร้อมกับที่ใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดลงที่ต้นแขนของข้าวฟ่าง จากนั้นก็ฉีดยาปลายเข็มแหลมนั้นลงไป

“เรียบร้อยแล้วครับ” แพทย์หนุ่มบอก พร้อมกับที่หันมามองหน้าของกริชที่ยืนมองอยู่

“ขอบคุณครับคุณหมอ ส่วนคุณข้าวฟ่าง เดี๋ยวอีก 7 วันผมติดต่อไปนะครับ” กริชพูดบอก

จากนั้นข้าวฟ่างก็ถูกพาตัวกลับ โดยที่พอหญิงสาวเดินมาถึงที่ชั้นล่างของโรงแรมแล้วก็มีเจ๊สวยยืนรออยู่

“ข้าว..เอ่อ.. ไม่สิ...เลิฟ..” เสียงเรียกที่ดังขึ้นมา พร้อมกับการก้าวเดินอย่างมั่นใจเข้ามาให้ใกล้ แล้วก็หยุดลงตรงหน้าของหญิงสาว

“เลิฟ เป็นยังไงบ้าง” สวยถามเด็กหญิงตรงหน้า เมื่อเห็นว่าบดี้การ์ดที่เดินมาส่งนั้นได้เดินกลับกันไปแล้ว

“เรียกข้าวฟ่างเหมือนเดิมก็ได้ค่ะพี่สวย ข้าวบอกคุณคาร์ว่าชื่อ ข้าวฟ่างไปแล้ว”

“เอ้า ทำไมอย่างนั้นละ” สวยถาม ออกมาอย่างสงสัยที่เธออุตส่าห์ด้วยปกปิด เพื่อที่หลังจากที่งานเสร็จลงแล้ว จะไม่ตามสืบเจอ

“ข้าวอยากบอกชื่อจริงกับเขา” ข้าวฟ่างบอกเหตุผลไป

“ข้าวลูก มันจะมีผลอะไรกับหนูหรือเปล่า” สวยถามขึ้นมาอย่างความกังวลใจ ที่ในอนาคตเธอก็ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า เลยเลือกที่จะโกหกช่วย แต่กลายเป็นว่าเด็กคนนี้ไม่ทำตามซะงั้น น่าตีจริงๆ

“แค่ชื่อเล่น ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ร่างบางพูด จากนั้นทั้งสองก็เดินไปขึ้นรถที่จอดรอดอยู่บริเวณด้านหน้าของโรงแรม ที่สวยเองแม้ว่าจะดีลงานมานานก็ยังไม่มีโอกาสได้เข้ามาเหยียบเลยสักครั้ง โดยปกติเธอจะส่งเด็กได้แค่ที่ด้านหน้าเท่านั้น ไม่มีโอกาสที่จะได้เดินมาจนถึงโซนล็อบบี้นี้เลย ซึ่งครั้งนี้ทำให้เธองงไม่น้อย

“แล้วเป็นยังบ้าง เมื่อคืน” สาวสองเอ่ยถาม หลังจากที่ทั้งคู่ได้ขึ้นมานั่งบนรถได้สักพักแล้ว พร้อมกับยื่นกระเป๋าสตางค์และอุปกรณ์สื่อสารให้ข้าวฟ่าง ที่ได้ฝากเอาไว้เมื่อคืน เพราะว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ได้รับอนุญาตให้นำติดตัวเข้าไป

“ดีค่ะ” หญิงสาวตอบคำถามนั้น พร้อมกับมองหน้าของสาวสองไปอย่างขอบคุณที่ช่วยให้เธอได้สมหวัง

“อืม ดีแล้วก็ดีแล้ว จากนั้นต่อไปก็กลับไปใช้ชีวิตของตัวเองนะข้าว” สวยบอก

“คือ..พี่สวยคะ ข้าวมีเรื่องที่จะบอก” ร่างบางเมื่อฟังประโยคที่สวยบอกแล้วเธอก็นึกขึ้นมาได้ ว่ามันมีเรื่องเกิดขึ้นมา ที่มากกว่านั้น

“จะบอกอะไรเจ๊จ๊ะ อย่าบอกนะว่า อยากจะนอนกับเขาอีกหน่ะสาวน้อย เจ๊บอกไปแล้วไงว่า ไทเกอร์ คาร์ เขาไม่เรียกใช้ซ้ำ” สวยบอกหญิงสาวที่นั่งข้างๆ กันมาด้วยความยืดยาวและความกังวลไม่น้อย

“เรื่องนั้นข้าวรู้ เจ๊บอกแล้ว แต่ที่ข้าวจะบอกก็คือ คุณคาร์เข้าจ้างข้าวให้ปรนนิบัติเขาบนเตียงต่อค่ะพี่สวย”

“ห๊ะ อะไรนะ!!” เสียงร้องด้วยความตกใจดังออกมาภายในรถ หลังจากที่ได้ยินสาวน้อยพูดจบ

“ค่ะ นี่ค่ะสัญญา” ข้าวฟ่างบอกย้ำอีกครั้ง จากนั้นก็ยื่นสัญญาที่ได้เซนต์นั้นให้สวยดู สาวสองรับซองสีน้ำตาลนั้นขึ้นมาเปิดดู จากนั้นก็ไล่อ่านสัญญานั้นด้วยความตกใจ

“ข้าว...” เสียงเรียกหญิงสาวเบาๆ เพราะไม่อยากจะเชื่อในข้อมูลที่อ่านนั้นเลย แต่พอเห็นลายเซ็นของชายหนุ่มแล้ว เธอก็ต้องยอมรับจริงๆ ว่ามันคือเรื่องจริง

นี่มันอะไรกัน ทำไมไทเกอร์ คาร์ จับเด็กเธอเซนต์สัญญานี่ไปได้ ถามยังเป็นการมาปรนนิบัติโดยให้สัญญาแจ้งเดือนละล้าน แบบที่ไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมาก่อน แถมเรื่องนี้ก็ไม่มีการแจ้ง หรือว่าติดต่อเธอมาเลย

“ค่ะ เขาจะจ้างข้าวต่อ ข้าวก็เลยตกลงไปค่ะ” ข้าวฟ่างบอก หลังจากที่เห็นว่าสวยมองสัญญานั้นอยู่นานโดยที่ไม่ได้พูดอะไรเลย

“ข้าว หนูไปตกลงได้ไงลูก ตอนนี้หนูโกหกเขาอยู่นะ แล้วไหนจะข้อมูลปลอมของหนูนั้นอีกละ ถ้าไทเกอร์รู้นี่ เรื่องมันจะลามมาถึงเจ๊ไหม เจ๊เป็นคนที่ส่งหนูเข้าไป และก็เป็นคนที่ปลอมข้อมูลให้หนูด้วย ตายๆๆๆ” สวยบ่นออกมา พร้อมกับสีหน้าที่กังวลอย่างเห็นได้ชัด

ก็ใครจะไปคิดละว่าเสือร้ายนั้นจะติดใจสาวน้อยคนนี้ขึ้นมา จนจับเซนต์สัญญาโดยที่บอกอะไรเธอเลย แต่เรื่องนั้นเธอไม่ได้กังวล เพราะเธอไม่ได้จับข้าวฟ่างเซนต์สัญญาแต่แรกอยู่แล้ว แต่สิ่งที่เธอกังวลก็คือ เธอจะโดนร่างแหไปด้วยไหม ถ้าวันนั้นมาถึง วันที่เขาจับได้ว่าตัวเองถูกหลอก

“พี่สวยอย่างห่วงเลย ข้าวไม่ทำให้พี่เดือดร้อนหรอก” ข้าวฟ่างบอก

“ข้าวฟ่าง มันไม่ได้ที่จะง่ายเหมือนที่หนูคิดนะ ถ้าเขาจับได้ขึ้นมาจะทำยังไง”

“ข้าวจะรับผิดเองทุกอย่างโดยที่จะไม่ให้ใครมาเดือดร้อน พี่สวยอย่ากังวลเลย” เสียงหวานที่หนักแน่นนั้นพูดออกมา พร้อมกับที่มองหน้าเธอมาด้วยนั้น ทำให้สวยได้แต่ถอนหายใจเบาๆ

“ดื้อจริงๆ” เสียงบ่นเบาๆ เปล่งออกมา จากนั้นคนบนรถก็ไม่มีการพูดคุยกันต่อ จนกระทั่งสวยส่งหญิงสาวลงที่หน้าหอแล้ว แล้วก็กำลังจะขับรถกลับก็มีเสียงข้อความจากในแอพดังเข้ามา

ตึ้ง

มือสวยที่เล็บถูกแต่งเต็มด้วยสีแดงสดนั้นกดเข้าไปอ่านในแอพของบัญชีธนาคาร ก็พบกับสิ่งที่กับให้เธอตกใจไม่น้อย

เงินเข้า 5,000,000

พร้อมด้วยข้อความจากเลขาหนุ่มที่ถูกส่งมา

กริช : เจ้านายผมให้แค่นายหน้าคุณ และให้คุณยกเลิกสัญญาที่คุณข้าวฟ่างทำไว้ทำคุณทั้งหมดครับ

สวยจ้องมองข้อความนั้นนิ่ง พร้อมกับความคิดที่ว่าเห็นทีเรื่องนี้เธอจะต้องปล่อย และเข้าไปยุ่งไม่ได้ซะแล้ว