บทที่ 6 สัญญาของเพื่อนที่ทำไม่ได้

 

หลังที่แยกตัวกับสวย คนของคาร์ก็ได้ขับรถมาเธอมาส่งยังจุดแรกที่รับเธอไป เมื่อข้าวฟ่างหลังจากที่ลงจากรถแล้ว ก็เดินขึ้นไปที่ห้องพักของตัวเอง แต่พอเธอเปิดประตูห้องเข้าไปก็พบว่า เพื่อนรักทั้งสองนั่งรอเธออยู่ในห้อง

“ข้าว!!/ข้าว” และทันทีที่หญิงสาวเปิดประตูห้องเสียงเรียกพร้อมกันด้วยความดีใจก็ดังขึ้น พร้อมกับที่เพื่อนรักทั้งสองวิ่งเข้ามากอดร่างบางเอาไว้

“ข้าวกลับมาแล้ว เราดีใจจังเลย” เพียงฝันพูดขึ้นด้วยความดีใจ

“ใช่ ข้าวกลับมาแล้ว รู้ไหมว่าเราสองคนรอทั้งคืนเลย โทรหาก็ปิดเครื่อง” เสียงใบหม่อนพูดออกมาพร้อมกับที่กระชับอ้อมกอดเพื่อนให้แน่นขึ้น เหมือนว่าเพื่อนนั้นหายไปนานหลายวัน ทั้ง ๆ ที่หายไปแค่คืนเดียวเท่านั้น

“ข้าวบอกแล้วไงว่าไม่ต้องห่วงอ่ะ แล้วนี่ได้นอนกันยัง ทำไมหน้าตาดูเหมือนไม่ได้นอนทั้งคืนเลย” ข้าวฟ่างถามออกมา เมื่อผละออกจากเพื่อน แล้วก็พบว่าสภาพของทั้งสองคนเหมือนจะดูอิดโรยและอ่อนเพลียไม่น้อย นี่คงจะไม่ได้รอเธอทั้งคืนอย่างที่บอกไว้จริงๆ ใช่ไหม

“ใครจะไปหลับลงล่ะข้าว” เพียงฟันตอบ พร้อมกับที่ใบหน้าดูเศร้าลง

“โอ๋ๆๆ ข้าวขอโทษนะ ที่ทำให้เป็นห่วงกัน ข้าวกลับมาแล้ว แบบครบ 32 ตามที่บอกไว้เลยเห็นไหม” ข้าวฟ่างพูดด้วยเสียงที่สดใส พร้อมกับหมุนตัวเบาๆ ให้เพื่อนดู เพราะว่ายังเจ็บที่ตรงส่วนนั้นอยู่

“ดีแล้ว กลับมาปลอดภัยก็ดีแล้ว” ใบหม่อนพูด

“ใช่ ต่อไปไม่ให้ทำแบบนี้อีกแล้วนะข้าว ข้าวสัญญาแล้ว” เพียงฝันพูดออกมา เพราะเมื่อคืนก่อนนั้น ระหว่างที่รอรถมารับ พวกเธอได้บังคับให้ข้าวฟ่างรับปากว่าเมื่อผ่านคืนนี้ไปจะเลิกรัก แล้วจะลืมทุกอย่างนั่นแหละ เธอสองคนถึงได้ยอมปล่อยให้ไป

“เอ่อ..คือ..” ข้าวฟ่างเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าตอนนั้นสัญญาอะไรกับเพื่อนเอาไว้ก็ถึงกับพูดไม่ออกขึ้นมา เพราะตอนนี้เธอที่นอกจากจะเลิกรักชายหนุ่มไม่ได้แล้ว กลายเป็นเธอได้เป็นเด็กของเขาแล้วตอนนี้

“เอ่อ อะไรข้าว ข้าวสัญญาแล้ว” เพียงฝันพูด

“ใช่ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า” ใบหม่อนถาม

“คือว่า.. ตอนนี้ข้าวเป็นเด็กของคุณคาร์แล้วอ่ะ”

“อะไรนะ/ห๊าาา!!” เสียงร้องอย่างตกใจของเพื่อนทั้งสองคนที่ดังมา ทำให้ข้าวฟ่างถึงกับจะต้องยกมือปิดหูสวยเอาไว้ เพราะเสียงที่ดังเกินไปจนก้องไปทั้งห้อง

“เขาให้ข้าวเป็นเด็กเขาอ่ะ” หญิงสาวย้ำคำเดิมกลับไปอีกรอบ เมื่อเสียงตะโกนนั้นเงียบลงแล้ว

“ยังไงอ่ะข้าว พวกเรางง” เพียงฝันถามต่อ

“ใช่ ก็ไหนข้าวบอกว่า เขาไม่ชอบมีเลี้ยงเด็กไง” ใบหม่อนพูดขึ้นอย่างที่สงสัยบ้าง โดยเท่าที่พวกเธอรู้มาจากเพื่อนรัก และจากข้อมูลที่ได้สืบมา คือไทเกอร์ คาร์ ไม่เคยเลี้ยงผู้หญิงเอาไว้เลย นั้นเพราะชายหนุ่มรักในอิสระ และยังไม่อยากที่จะมีครอบครัว และเคยมีครั้งหนึ่งที่มีนางเอกสวยระดับประเทศต้องการที่จะจับเขา และพยายามที่จะแสดงตัวเป็นตัวของ ถึงขั้นที่ประกาศกลางวงสัมภาษณ์ว่ากำลังคบกับชายหนุ่มอยู่ เหตุการณ์นั้นทำให้คาร์หัวเสียไม่น้อย แต่ชายหนุ่มก็จัดการปฏิเสธข่าวทุกอย่าง รวบทั้งจบความสัมพันธ์กับคู่ขาคนนั้นลงทันที

และเหตุการณ์ที่น่าปวดหัวในครั้งนั่นแหละ ทำให้ชายหนุ่มตั้งเงื่อนไขขึ้นมาว่า ตัวเองไม่ต้องการที่จะสานสัมพันธ์กับใคร ใครที่คิดจะเข้าหาเพื่อหวังที่จะมาอยู่ข้างกายละก็ อย่าว่าแต่คุยเลย หน้าก็ไม่ได้เห็นเพราะโดนปัดตกไปเรียบร้อย รวมถึงข้าวฟ่างเพื่อนของเธอด้วย

ข้าวฟ่างพยายามที่จะเข้าหาชายหนุ่มนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งเบอร์ ไลน์ ไอจี แต่เพื่อนของเธอกลับโดยบล็อกทุกช่องทาง แล้วในที่สุดหลังจากที่พยายามติดต่อมาเป็นปีแล้วไม่ได้ผล เพื่อนของเธอจึงต้องเลือกทางนี้ ปลอมตัวเป็นเด็กเอนท์ เพื่อที่จะได้เข้าไปหาชายหนุ่ม

ครั้งแรกที่พวกเธอได้ยินก็โวยวายกลับไปทันที พร้อมกับพยายามดึงสติเพื่อนที่คิดจะทำอะไรบ้าๆ นี้ แต่ข้าวฟ่างก็ยังคงยืนยันที่จะทำ

‘ข้าวคิดดีแล้ว ถ้าเขาไม่อยากมีใครไว้ข้างกาย งั้นข้าวก็ขอแค่ได้มอบความสุขให้เขาก็พอแล้วข้าวจะตัดใจ ฝันกับหม่อนอย่าห้ามข้าวเลยนะ’

เมื่อไม่กี่วันก่อนเพื่อนของเธอบอกแบบนั้น แต่แล้วทำไมวันนี้มันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ คนที่ไม่อยากเลี้ยงเด็กให้ปวดหัว ทำไมตอนนี้ถึงจะมาเลี้ยงเพื่อนของเธอ

“ข้าวก็ได้ยินมาแบบนั้น แต่อยู่ๆ เขาก็บอกว่าจะจ้างข้าว เขาให้เดือนละล้านเลยนะ ข้าวก็เลยตกลง”

“เดือนละล้าน/เดือนละล้าน” เสียงตกใจก็ดังขึ้นมาอีกรอบ เมื่อได้รู้ถึงเงินจำนวนมากมายที่เพื่อนของตัวเองถูกยื่นเสนอมา แต่เธอก็เชื่อว่า เรื่องเงินมันไม่ได้มีในหัวของข้าวฟ่างเลย

“บ้าไปแล้ว” เพียงฝัน อุทานอย่างที่ไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

“แล้วคือจะยังไงต่อ กลายเป็นว่าตอนนี้ข้าวเป็นเด็กเขาไปแล้ว แล้วจะบอกความจริงเขาไหม หรือว่าจะไม่บอก แล้วต้องเป็นเด็กเขาไปถึงเมื่อไร โอ๊ยยยย งง” ใบหม่อนพูดออกมาอย่างกังวล เพราะตอนนี้เท่ากับว่าเพื่อนของเธอหลอกเขาอยู่

“ข้าวก็อยากบอกนะ แต่ยังไงต้องรอดูก่อน ถ้าเกิดบอกไปแล้วเขาไล่ข้าวออกไปจากชีวิตของเขา เหมือนกับผู้หญิงพวกนั้น ข้าวก็ไม่อยากบอก ได้ดูแลเขาแบบนี้ต่อไปมันจะดีกว่าไหมอ่า” เสียงหวานที่เริ่มจะเศร้าๆ บอกเพื่อนรักทั้งสองไปอย่างที่ใจคิด เพราะว่าไม่ใช่ว่าไม่เคยมีใครที่มาสารภาพว่าชอบเขา แต่ก็โดนเขาไล่ออกไปทุกคน ทำให้เธอกลัวไม่น้อยว่า ถ้าวันหนึ่งเธอสารภาพว่าชอบแล้วเขาจะไล่เธอออกกไปจากชีวิตเขา

“ข้าวนะข้าว” เพียงฝันบ่น

“เฮ้อออ เอาไงก็เอา” เสียงของใบหม่อนพูดขึ้นมาอีกเสียง จากนั้นทั้งสองคนก็กลับห้องพักของตัวเองเพื่อแยกย้ายกันไปพักผ่อน

เมื่อเพื่อน ๆ กลับห้องของตัวเองไปแล้ว ข้าวก็ได้มีเวลาอยู่คนเดียวแล้ว นั่งคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดคิดเพียงชั่วข้ามคืน มันดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่ความฝัน แต่มันคือเรื่องจริง เรื่องที่ว่าเธอได้มอบความสุขให้กับชายที่เธอปรารถนา และยังได้เป็นผู้หญิงของเขา แม้ว่าไม่รู้เลยว่าหากเรารู้ความจริงเรื่องที่เธอโกหกจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ตอนนี้เธอขอมีความสุขอยู่แบบนี้ก่อนหญิงสาวหยิบสัญญานั้นขึ้นมาอ่านอีกรอบ และนั่งยิ้มให้กับตัวเองอย่างคนเพ้อฝัน

ผู้หญิงของคาร์ ตอนนี้เธอสามารถที่จะใช้คำนี้ได้ไหมนะ ร่างบางคิดพร้อมกับที่นำมือเรียวสวยนั้นลูบลงเบาๆ ที่ลายเซ็นของชายหนุ่มที่อยู่บนเอกสารสัญญาที่เธอเซ็นกลับมาเมื่อเช้านี้ จากนั้นก็เดินไปหยิบของที่เธอหวงแหนที่สุดจากลิ้นชักหัวเตียงออกมาดู มันเป็นสิ่งของที่เธอจะต้องพกติดตัวตลอดเวลาเพื่อที่จะให้รู้สึกว่ามีเขาอยู่ใกล้ๆเธอ มันคือผ้าเช็ดหน้าสีเข้มแบบฉบับของผู้ชาย ที่เธอได้มาจากเขาในตอนนั้น ริมฝีปากบางจรดลงจูบที่ผ้าเช็ดหน้าสีเข้มผืนนั้นเบาๆ พอมองผ้าเช็ดหน้าผิ้นนี้ทีไรแล้ว มันก็ทำให้เธอนึกถึงวันนั้น วันที่เธอได้เจอกับเขาครั้งแรก วันที่เขาช่วยชีวิตเธอไว้ และขโมยหัวใจของเธอไปในเวลาเดียวกัน ยิ่งนึกถึงทีไร มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกรัก และปรารถนาที่อยากจะให้มอบความสุขทั้งกายและใจให้กับเขา