Accueil / โรแมนติก / เด็กเลี้ยงภากร / บทที่ 3 : ทำตามข้อตกลง

Partager

บทที่ 3 : ทำตามข้อตกลง

last update Date de publication: 2026-05-17 23:45:44

ห้องน้ำในเพนต์เฮาส์นี้ใหญ่โตจนแทบจะเท่าห้องนอนเดิมของเธอ รดาใช้เวลาอยู่ในนั้นเกือบครึ่งชั่วโมง เธอปล่อยให้สายน้ำอุ่นจากฝักบัวเรนชาวเวอร์รดรินผ่านร่างกายนวลเนียน เพื่อชะล้างความเหนื่อยล้าและความวิตกกังวล และที่สำคัญคือ... เพื่อยืดเวลาอันน่าหวาดหวั่นนี้ออกไปให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่สุดท้ายเธอก็รู้ดีว่าไม่มีทางหนีพ้น รดาก้าวออกมาจากห้องน้ำในชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีขาวตัวบางที่ทางคอนโดเตรียมไว้ ซึ่งมันยาวเลยเข่ามาเพียงเล็กน้อยและเน้นสัดส่วนโค้งเว้าของเธอให้เด่นชัดขึ้น

เมื่อก้าวกลับเข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่ที่มีเตียงคิงไซส์สีเทาเข้มตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลาง รดาพบว่าภากรนั่งรออยู่บนเตียงก่อนแล้ว ในมือของเขามีไอแพดเครื่องหรูที่กำลังแสดงหน้าจอธุรกรรมทางการเงินของธนาคารต่างประเทศ นิ้วเรียวยาวกดหน้าจอเบา ๆ หนึ่งครั้ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองร่างบางที่เพิ่งเดินเข้ามา

“เงินห้าล้านบาทถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของเธอเรียบร้อยแล้ว รดา”

คำพูดของเขาทำให้รดาเบิกตากว้าง หัวใจกระตุกวูบ เธอรีบวิ่งไปหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองในกระเป๋าที่วางอยู่มุมห้องขึ้นมาเปิดดูด้วยมือนิ้วที่สั่นเทา และภาพที่ปรากฏบนหน้าจอก็ทำให้เธอน้ำตาไหลพราก... ตัวเลขเจ็ดหลักพร้อมเครื่องหมายคอมมาปรากฏเด่นชัด หนี้สินทั้งหมดของครอบครัวเธอจะหมดไปในคืนนี้! แม่จะได้รับการรักษา และน้องชายจะมีเงินเรียนต่อ!

ความโล่งอกอย่างมหาศาลถาโถมเข้ามาจนรดากลั้นสะอื้นไว้ไม่อยู่ เธอลดโทรศัพท์ลงแล้วเดินตรงไปหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเตียง ก่อนจะย่อตัวคุกเข่าลงบนพรมหน้านุ่ม ยกรวมมือไหว้เขาด้วยความซาบซึ้งจากก้นบึ้งของหัวใจ

“ขอบคุณค่ะคุณภากร ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ... เงินก้อนนี้ช่วยชีวิตครอบครัวของหนูไว้จริง ๆ บุญคุณครั้งนี้หนูจะไม่มีวันลืมเลยค่ะ”

ภากรจ้องมองหญิงสาวที่กำลังคุกเข่าร้องไห้อยู่ตรงหน้า แววตาที่เคยเย็นชาของเขาสั่นไหวไปวับหนึ่งด้วยความรู้สึกบางอย่างที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจ มือหนาวางไอแพดลงช้า ๆ ก่อนจะเอื้อมไปจับข้อมือเล็กของเธอแล้วออกแรงดึงเบา ๆ บังคับให้เธอลุกขึ้นมานั่งบนขอบเตียงเคียงข้างเขา

“ไม่ต้องขอบคุณฉันรดา... เพราะนี่คือธุรกิจ และนั่นคือ ‘ค่าตัว’ ของเธอในคืนนี้” ภากรพูดเสียงพร่า นัยน์ตาคู่คมแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทและร้อนแรงจนรดาแทบจะสำลักความร้อนระอุที่แผ่ออกมาจากตัวเขา

มือหนาเลื่อนขึ้นไปลูบไล้แก้มเนียนที่ยังคงมีคราบน้ำตาอย่างเบามือ นิ้วโป้งของเขาเช็ดหยาดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน ทว่าสัมผัสนั้นกลับทำให้รดาใจสั่นสะท้านราวกับต้องกระแสไฟฟ้า

“จำเงื่อนไขของเราได้ใช่ไหม?” เขาถามชิดใบหูเล็ก กลิ่นกายชายหนุ่มและกลิ่นสบู่จาง ๆ ของเขาหลอมรวมกันจนทำให้สมองของรดาเริ่มเบลอ

“จ... จำได้ค่ะ” รดาตอบเสียงสั่น พยายามสะกดกั้นความตื่นตระหนก

“ดีมาก...” ภากรยกยิ้มที่มุมปาก แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าที่ปิดไม่มิดอีกต่อไป “และจำไว้ด้วยว่า เวลาที่อยู่บนเตียงนี้... เวลาที่อยู่กับฉันสองคน เธอห้ามเรียกฉันว่าคุณภากร”

“แล้ว... แล้วให้หนูเรียกว่าอะไรคะ?” รดาช้อนตาขึ้นมองอย่างซื่อบริสุทธิ์

“เรียกฉันว่า...แดดดี้... ฉันคือแดดดี้ของเธอ รดา”

คำสั่งเสียงพร่านั้นมาพร้อมกับริมฝีปากหยักลึกที่ทาบลงมาปิดปากบางของเธอทันที ภากรบดจูบอย่างลงทัณฑ์ทว่าแฝงไปด้วยความเว้าวอน รสจูบที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทำเอารดาแทบหลอมละลาย มือหนาเลื่อนไปกระชากปมเชือกผูกชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมให้หลุดออกอย่างง่ายดาย ตลบเนื้อผ้าออกเผยให้เห็นผิวกายขาวผ่องนวลตาและทรวงอกอวบอิ่มชูชันแก่สายตา

ภากรครางในลำคอด้วยความพึงพอใจ แววตาของเขามืดบอดลงด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า เขาผลักร่างบางให้นอนราบไปกับเตียงนุ่ม ก่อนจะซุกใบหน้าคมคายลงไปที่ทรวงอกคู่สวย ลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียยอดอกสีหวานอย่างหิวกระหายสลับกับความดูดดึงจนเกิดเสียงดังระงมไปทั่วห้องนอนที่เงียบสงัด

“อ๊ะ... แดดดี้... หนูเสียว...” รดาแอ่นอกรับสัมผัสอย่างลืมตัว มือเล็กขยำเส้นผมหนาของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่ไม่เคยพบเจอ

ภากรไม่ปล่อยให้เธอได้พัก เขาเลื่อนกายลงต่ำ จับขาเรียวทั้งสองข้างให้แยกออกจากกัน เผยให้เห็นกุหลาบงามใจกลางความเป็นหญิงที่ปิดสนิทและฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานจาง ๆ ตามธรรมชาติ ชายหนุ่มหนุ่มไม่รังเกียจแม้แต่น้อย เขาโน้มใบหน้าลงไปชิด ก่อนจะใช้ลิ้นร้อนชิมน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาจากรอยแยกนั้นทันที

“อ๊าย! แดดดี้... อย่าตรงนั้นมันสกปรก...” รดาสะดุ้งสุดตัว เรียวขาบางสั่นระริกเมื่อสะโพกมนถูกมือหนาล็อกไว้แน่น ลิ้นแกร่งของภากรทั้งดูดทั้งเลีย ตวัดระรัวบนจุดกระสันอย่างช่ำชอง เขาละเลียดชิมน้ำหวานรสเลิศราวกับมันเป็นน้ำทิพย์ชโลมใจ ยิ่งเธอกระตุกเกร็ง เขายิ่งดูดกลืนมันอย่างตะกราม จนกระทั่งร่างบางกระตุกเกร็งเสร็จสมไปล่วงหน้าหนึ่งครั้ง

ภากรเงยหน้าขึ้นมา มุมปากของเขาเปื้อนคราบน้ำหวานใส แววตาดุดันราวกับเสือร้ายที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้แหลกคามือ ก่อนที่เขาจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกเผยให้เห็นตัวตนอันใหญ่โตตระหง่านที่พร้อมรบ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เด็กเลี้ยงภากร   บทที่ 120

    เมื่อคืนนี้กว่าพายุสวาทสองระลอกใหญ่จะสงบลงก็เกือบเกลือกเข้าสู่รุ่งสาง ร่างกายของเธอระบมและอ่อนเพลีย ทว่าหัวใจกลับฟูฟ่องและเต็มตื้นไปด้วยความรักอันมหาศาลที่เขามอบให้ไม่เคยเปลี่ยน"ตื่นนานแล้วเหรอครับคนดี" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่าตามธรรมชาติยามตื่นนอนดังขึ้น พร้อมกับอ้อมแขนแกร่งที่กระชับรัดเอวคอดกิ่วของเธอให้บดเบียดเข้าหาแผงอกอุ่นร้อนยิ่งขึ้น"เพิ่งตื่นค่ะพี่กร... วันนี้เราต้องรีบเดินทางกลับบ้านกันแล้วนะคะ หนูคิดถึงสามแสบจะแย่แล้ว" รดาเงยหน้าขึ้นสบสายตาคู่คมที่บัดนี้ทอประกายอบอุ่นละมุนภากรหัวเราะในลำคอเบา ๆ พลางก้มลงกดจุมพิตที่หน้าผากมนเนิ่นนาน "ครับ... แด๊ดดี้ก็คิดถึงหัวหน้าทีมพะแพง กับเจ้าสองแฝดพุกพาสเหมือนกัน ป่านนี้คงวิ่งวุ่นป่วนคุณย่าคุณยายจนคฤหาสน์แทบแตกแล้วมั้ง"สองสามีภรรยาพากันลุกขึ้นชำระล้างร่างกายและเก็บสัมภาระเพื่อเดินทางกลับสู่บ้านริมน้ำวรโชติเมธี รอยยิ้มและเสียงหัวเราะแห่งความสุขเคล้าคลอไปตลอดเส้นทาง ข้ามผ่านเวลาฮันนีมูนรอบสองอันแสนสั้น ทว่าเติมเต็มพลังใจให้พวกเขาพร้อมกลับไปทำหน้าที่พ่อและแม่ที่ดีที่สุดอีกครั้งสองชั่วโมงต่อมา...รถสปอร์ตคันหรูของภากรแล่นเข้ามาจอดสนิทท

  • เด็กเลี้ยงภากร   บทที่ 119

    แสงอาทิตย์อัสดงสีส้มทองค่อย ๆ ลับขอบฟ้า ทิ้งไว้เพียงแสงทไวไลท์สีม่วงครามโพล้เพล้เหนือผืนน้ำทะเลอ่าวไทยอันเงียบสงบ รถสปอร์ตคันหรูของภากรเลี้ยวเข้ามาจอดสนิทอยู่หน้าพูลวิลล่าระดับลักชัวรีบนเกาะส่วนตัวแห่งหนึ่ง ซึ่งชายหนุ่มสั่งปิดทั้งรีสอร์ตเพื่อความเป็นส่วนตัวในการฮันนีมูนรอบสองของเขากับภรรยา"ถึงแล้วครับคนดี"ภากรดับเครื่องยนต์ ก่อนจะหันมาส่งยิ้มละมุนให้รดาที่นอนหลับตาพริ้มอยู่เบาะข้าง ๆ ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปประทับจุมพิตแผ่วเบาที่ข้างแก้มเนียนเพื่อปลุกเธอ"อื้อ... ถึงแล้วเหรอคะพี่กร" รดาปรือตาขึ้นอย่างงัวเงีย ใบหน้าหวานซับสีระเรื่อชวนมอง ชายหนุ่มไม่ตอบทว่าเดินลงจากรถมาเปิดประตูให้ พร้อมกับช้อนอุ้มร่างบางขึ้นมาแนบตักในท่าเจ้าสาวทันทีโดยไม่ฟังเสียงประท้วง"พี่กร! ปล่อยหนูลงเถอะค่ะ หนูเดินเองได้" รดายกมือขึ้นคล้องคอหนาพัลวัน ใบหน้าหวานร้อนผ่าวเมื่อพนักงานต้อนรับแอบอมยิ้มและค้อมตัวทำความสะอาดหลีกทางให้ท่านรองประธานผู้คลั่งรัก"ไม่ปล่อยครับ พี่บอกแล้วไงว่าทริปนี้พี่จะดูแลหนูทุกกระเบียดนิ้ว ไม่ให้เท้าหนูแตะพื้นเลยยังได้" ภากรพึมพำเสียงทุ้ม แววตาคู่คมกริบวิบวับพราวระยับยามก้าวสับเท้าฉับ ๆ พาร่าง

  • เด็กเลี้ยงภากร   บทที่ 118

    "แด๊ดดี้! หม่าม้า! พะแพงแต่งตัวเสร็จแล้วค่ะ!"เด็กหญิงตัวน้อยวัยห้าขวบในชุดเดรสฟูฟ่องสีชมพูวิ่งตุบตับลงบันไดมาอย่างร่าเริง ผมยาวถักเปียสองข้างเด้งดึ๋งตามจังหวะก้าวอย่างน่าเอ็นดู 'น้องพะแพง' ลูกสาวคนโตของบ้าน ผู้ถอดแบบรอยยิ้มหวานพิมพ์ใจของรดามาราวกับพิมพ์แกะ แต่กลับได้ความนิ่ง สุขุม และนัยน์ตาคมกริบของภากรมาเต็ม ๆ ชนิดที่เวลาหนูน้อยกอดอกทำหน้านิ่ง คมกริบเลขาส่วนตัวยังต้องแอบสะดุ้ง"เดินช้า ๆ สิคะลูก" รดารีบลุกจากโซฟาไปดักรอประคองลูกสาวทันที "หม่าม้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามวิ่งลงบันได เดี๋ยวตกลงมาจะเจ็บนะคะ"พะแพงย่นจมูกกลม ๆ พลางทำตาปริบ ๆ "หนูไม่ได้วิ่งนะคะหม่าม้า... หนูบินลงมาต่างหาก""หือ..." ภากรที่กำลังยืนผูกนาฬิกาข้อมือแบรนด์เนมเรือนหรูอยู่ใกล้ ๆ ถึงกับหลุดขำก๊ากออกมา ชายหนุ่มหันไปยิ้มล้อเลียนภรรยา "แถเก่งแบบนี้... เหมือนแด๊ดดี้ตอนเด็กไม่มีผิดเลยใช่ไหมครับ""ไม่จริงค่ะ" รดารีบหันไปเถียงทันควัน "คุณแม่แอบกระซิบเล่าให้หนูฟังว่า พี่กรตอนเด็กดื้อและเจ้าเล่ห์กว่าพะแพงเยอะค่ะ"ภากรยกมือขึ้นเกาจมูก ยอมรับความพ่ายแพ้แต่โดยดี ทว่ายังไม่ทันที่สถาบันครอบครัวจะได้แซวกันต่อ..."แงงงง... แอ้!"เ

  • เด็กเลี้ยงภากร   บทที่ 117

    แด๊ดดี้ขา! พะแพงกลับมาแล้วค่ะ!"เสียงใสแจ๋วของพี่สาวคนโตดังขึ้น พร้อมกับร่างของหนูน้อยพะแพงที่สะพายกระเป๋านักเรียนวิ่งตื๋อเข้ามาในบ้าน โดยมี ‘คุณหญิงอรอนงค์’ และ ‘แม่พิมพ์’ ที่วันนี้จับมือกันไปรับหลานสาวที่โรงเรียน เดินยิ้มแย้มตามหลังมา"โอ้โห... สภาพห้องนั่งเล่น ทำไมเหมือนผ่านสงครามโลกมาเลยล่ะลูก" คุณหญิงอรอนงค์เอ่ยแซวขำ ๆ มองดูของเล่นเด็กที่กระจายเกลื่อนพื้นพรม"คุณย่าคุณยายขา! ดูแด๊ดดี้สิคะ อุ้มน้องชายไม่แบ่งพะแพงเลย!" เด็กหญิงตัวน้อยเดินไปกอดขาพ่อ แกล้งทำหน้ามุ่ยงอนภากรหัวเราะร่วน ชายหนุ่มย่อตัวลงวางสองแฝดลงบนเบาะนุ่ม ก่อนจะดึงลูกสาวคนโตเข้ามาหอมแก้มฟอดใหญ่ "โถ... แด๊ดดี้จะลืมเจ้าหญิงคนแรกได้ยังไงครับ วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้างลูก""สนุกมากค่ะ พะแพงวาดรูปครอบครัวของเรามีห้าคน มีแด๊ดดี้ หม่าม้า พะแพง ตาพุก ตาพาส แล้วก็... มีน้องหมาด้วยค่ะ!""เก่งมากครับคนดีของพ่อ" ภากรลูบหัวลูกสาวด้วยความละมุนแม่พิมพ์เดินเข้ามานั่งข้างรดา พลางยื่นน้ำสมุนไพรเย็น ๆ ให้ลูกสาวดื่ม "เหนื่อยหน่อยนะรดา เลี้ยงเด็กผู้ชายพร้อมกันสองคนแถมยังมีพะแพงอีกคน แต่แม่เห็นพวกแกมีความสุขแบบนี้ แม่ก็หมดห่วงนอนตายตาหลับแ

  • เด็กเลี้ยงภากร   บทที่ 116

    "แด๊ดดี้ขา! หม่าม้าพาพะแพงไปหาคุณหมอมาค่ะ!" เด็กหญิงตัวน้อยส่งเสียงเจื้อยแจ้วภากรรีบถลันตัวเข้าไปหาภรรยาทันที ท่าทางลนลานจนแทบจะสะดุดขาตัวเอง "รดา... เอกสารนั่น..."รดายิ้มกว้าง ยื่นซองเอกสารใส่ในมือหนาของสามี "ยินดีด้วยนะคะพี่กร... ผลตรวจครรภ์ออกมาแล้วค่ะ หนูท้องได้แปดสัปดาห์แล้วค่ะ แล้วคุณหมอบอกว่า..." รดาเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง แววตาสดใส "รอบนี้... เป็นลูกแฝดค่ะพี่กร!""แฝด?!" ภากรทวนคำเสียงหลง หัวใจแกร่งเต้นระรัวราวกับกลองรบ ความดีใจประดังประเดเข้ามาจนเนื้อตัวสั่นเทา "แฝด... แฝดจริง ๆ เหรอรดา""ค่ะ แฝดชายหนุ่มรูปหล่อทั้งสองคนเลยค่ะ พี่กรได้น้องชายให้พะแพงสมใจอยากแล้วนะ""ไชโย! พะแพงจะมีน้องชายสองคนเลย! จะเอาไปวิ่งไล่จับคุณน้าต้น!" หนูน้อยพะแพงชูมือไชโยโห่ร้องตามแม่ภากรถึงกับน้ำตาซึม ชายหนุ่มทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าภรรยา โอบกอดเอวคอดของเธอไว้หลวม ๆ ซบหน้าลงกับหน้าท้องที่ยังคงราบเรียบ ทว่าบัดนี้มีสองชีวิตน้อย ๆ กำลังเติบโตอยู่ด้านใน "ขอบคุณนะรดา... ขอบคุณที่ให้ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดกับพี่ พี่สัญญาลูกเขยตระกูลวรโชติเมธีคนนี้ จะดูแลหนูกับลูกแฝดให้ดีที่สุด... อึก... โอ๊ย... อ้วก!"ยัง

  • เด็กเลี้ยงภากร   บทที่ 115

    "พี่กร... อื้อ... พอแล้วค่ะ" รดาครางประท้วงเสียงสั่นเครือ ร่างกายขาวผ่องชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อเนียนละเอียด ผิวเนื้อขึ้นสีชมพูระเรื่อดั่งผลเชอร์รี่สุกปลั่ง แผ่นหลังบางแนบสนิทอยู่กับฟูกนุ่ม โดยมีร่างสูงใหญ่กำยำของสามีทาบทับอยู่ด้านบนอย่างคุกคามภากรไม่ฟังคำทัดทาน ชายหนุ่มจุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก แววตาคมกริบฉายประกายความหิวกระหายอันลึกล้ำ ลำแขนแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อกักขังเรือนร่างของภรรยาไว้ใต้พันธนาการ มือหนาเอื้อมไปเชยคางมนขึ้นมาสบตา ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนื้ออ่อนจนรดาต้องเบี่ยงหน้าหนีด้วยความเสียวซ่าน"จะพอได้ยังไงครับรดา... ในเมื่อพะแพงก็อนุญาตแล้ว ยี่ห้อวรโชติเมธีถ้าจะทำอะไรแล้วต้องทำให้อิ่ม" น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าสั่นประชิดใบหูบาง มือหนาลูบไล้จากหน้าท้องแบนราบลงไปบีบเค้นสะโพกมนอย่างย่ามใจ"แต่... แต่เราเพิ่งทำไปสองรอบเองนะคะ พี่กรแข็งแรงเกินไปแล้ว อ๊ะ!"รดาสะดุ้งเฮือกเมื่อความใหญ่โตที่ร้อนผ่าวและแข็งขืนขยายขนาดขึ้นอีกครั้ง ดุนดันอยู่ตรงกึ่งกลางความงดงามที่ยังฉ่ำเยิ้ม ชายหนุ่มจับเรียวขาเสลาของเธอให้แยกออกกว้าง แทรกร่างกายหนาแน่นเข้าประจำที่โดย

  • เด็กเลี้ยงภากร   บทที่ 8 : แหกกฏ

    ชายหนุ่มช้อนต้นขาเรียวสวยของรดาขึ้นข้างหนึ่ง พาดไว้กับเอวสอบของเขา มืออีกข้างเลื่อนลงไปเอารั้งขอบแพนตี้ตัวจิ๋วให้เบี่ยงออกไปด้านข้าง นิ้วเรียวยาวสะกิดเข้าที่จุดซ่อนเร้นที่ยามนี้เปียกชื้นแฉะเยิ้มไปด้วยน้ำหวานใสหล่อลื่นจนล้นทะลัก“ซี้ด... รดา แฉะไปหมดแล้ว หืม? อยากให้แดดดี้กระแทกแล้วใช่ไหม”“อื้อ...

  • เด็กเลี้ยงภากร   บทที่ 7 : เธอมันก็แค่เด็กเลี้ยง

    ทว่า บรรยากาศอันแสนหวานกลับถูกขัดจังหวะเมื่อมีแขกไม่ได้รับเชิญก้าวเข้ามาในโซนวีไอพี“อ้าว... ภากรจริง ๆ ด้วย บังเอิญจังเลยค่ะ” เสียงแหลมสูงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น ‘ดลยา’ ไฮโซสาวตระกูลดังที่เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่ผู้ใหญ่พยายามจับคู่ให้ภากร เดินนวยนาดเข้ามาพร้อมกลุ่มเพื่อน สายตาของหล่อนตวัดมองรดาตั้งแ

  • เด็กเลี้ยงภากร   บทที 6 : หลงเด็กเลี้ยง

    แสงแดดยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาในห้องนอนหรู รดาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกระบมไปทั้งกาย โดยเฉพาะใจกลางความเป็นหญิงที่บวมช้ำจากบทลงโทษอันยาวนานเกือบทั้งคืน ทว่าสิ่งที่ทำให้เธอต้องชะงักคือ วงแขนแกร่งของภากรที่ยังคงโอบกอดเอวบางของเธอไว้หลวม ๆ ใบหน้าคมคายยามหลับใหลดูซอฟต์ลงกว่าตอนตื่นมาก

  • เด็กเลี้ยงภากร   บทที่ 5 : เอามัน

    ทันทีที่ประตูเพนต์เฮาส์หรูเปิดออกในเวลาเกือบสองทุ่ม รดายังไม่ทันจะได้ถอดรองเท้าส้นสูงออกด้วยซ้ำ ร่างบางก็ถูกวงแขนแกร่งของภากรช้อนอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาวทันที รดาอุทานด้วยความตกใจ มือเล็กสองข้างรีบคว้ากอดลำคอแกร่งเอาไว้แน่นตามสัญชาตญาณ“แดดดี้คะ... ให้หนูลงก่อนค่ะ หนูยังไม่ได้เก็บของเลย” รดาอ้อนวอนเสีย

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status