Share

ค่าตัว Nc

last update Last Updated: 2025-12-25 15:25:25

ป๊อก~

หลังจากมาเฟียหนุ่มแตะขอบสวรรค์ไปแล้วก็ใช้มือหนาชักท่อนเอ็นร้อนออกมาจากรูสวาทของร่างบาง

ทันทีที่แก่นกายใหญ่ถอดออกน้ำขาวขุนผสมเลือดก็ไหลออกจากรูสวาททันทีจนเลอะเต็มร่องขาเปรอะเปื้อนยังโซฟาตัวหรู

มาเฟียหนุ่มมองดูร่างบางที่ยังอยู่ในท่านอนชันเข่าอ้าขาอยู่แบบนั้นอย่างหายใจหอบเหนื่อยก่อนจะไล่สายตามองไปยังรูสวาทของหญิงสาวที่มีน้ำรักของเขาคาอยู่ด้วยอารมณ์กามที่เริ่มกลับมาอีกครั้งพร้อมกับจับร่างบางให้นอนคว่ำลงและยกสะโพกเธอให้ตรงกับช่วงเอวของตัวเองในท่าหมา

"เธอเป็นคนแรกเลย ที่ฉันเอาต่อ" ฟอลคอร์โน้มตัวลงมาเอ่ยกระซิบข้างหูของร่างบางที่นอนคว่ำหน้าหายใจเหนื่อบหอบอย่างไม่มีแรงเอ่ยตอบกับก่อนจะจับท่อนเอ็นร้อนขนาดมหึมายัดเข้าไปในรูสวาทที่เอ่อล้นด้วยน้ำรักของเขาอีกครั้งจนสุดลำ

ส๊วบ!!

"อื้อ~ " ลลิตาครางออกมาในลำคอพร้อมทั้งกัดปากแน่นเมื่อฟอลคอร์อัดกระแทกท่อนเอ็นร้อนเข้ามาอีกครั้งแต่ครั้งนี้เธอกับรู้สึกเจ็บและจุกกว่าครั้งแรก

"ตอดดีชิปหาย ซี๊ด~ " ฟอลคอร์เอ่ยออกมาเสียงกระเส่าก่อนที่เราจะเริ่มซอยสะโพกเข้าออกรูสวาทของร่างบางอีกครั้ง

ตับ ตับ ตับๆๆๆ

นี้ก็เป็นครั้งแรกที่เขานั้นเอาผู้หญิงคนเดิมต่อในครั้งที่สองปกติแล้วเขาจะเรียกผู้หญิงมาไม่ต่ำกว่า 2 คนเพื่อเอาคนแรกเสร็จจะได้ต่อคนที่ 2 และพวกผู้หญิงที่มาเป็นเด็กเลี้ยงของเขานั้นจะรู้ดีเมื่อเขาเอาเสร็จแล้วพวกเธอก็จะรีบไปล้างจุดสงวนเพื่อมารอต่อให้เขาทันทีเพราะฟอลคอร์นั้นไม่ชอบรูสวาทที่มีน้ำเลอะเปรอะเปื้อนพวกเธอจำต้องทำให้มันสะอาดอยู่เสมอ

แต่กับลลิตากับไม่เป็นเช่นนั้นเพราะยิ่งเขาเห็นรูสวาทของเธอที่ฉ่ำไปด้วยน้ำรักของเขาคารูอยู่เขาก็ยิ่งมีอารมณ์เพิ่มขึ้น

"มันชิป" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับอัดกระแทกรูสวาทของหญิงสาวให้แรงขึ้นอย่างหยุดไม่อยู่

"อื้อ~ อ้ะๆๆ " ลลิตาครางออกมาจากในลำคอเบาๆ อย่างรู้สึกทรมานแต่ก็ยังคงฝืนครางออกมาให้คนใจร้ายเพื่อให้เขาพอใจ

ตับ ตับ ตับ!!!

"ซี๊ด จะแตก" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมเร่งจังหวะการซอยให้ถี่ขึ้นก่อนจะใช้มือหนาฟาดไปที่บั้นท้ายขาวนวลของเธอที่กระเพื่อมตามแรงกระแทกของเขาอย่างแรงจนแก้มก้นเกิดรอยแดง

เพี๊ยะ เพี๊ยะ!

"เจ็บนะ ฟอลคอร์! " ลลิตาเอ่ยร้องออกมาทันทีอย่างไม่พอใจที่เขานั้นตีเธอแรงเกินไป

"เรียกฉันว่าเสี่ย สถานะเธอเป็นได้แค่เด็กที่ฉันเลี้ยงไว้เอาตอน_งี่ย_เท่านั้นไม่มีสิทธิ์มาเรียกชื่อฉันเข้าใจไหม!! " ฟอลคอร์ที่ได้ยินลลิตาเรียกชื่อตนเองนั้นก็ตวาดขึ้นดังลั่นพร้อมทั้งออกแรงกระแทกให้แรงกว่าเดิมอย่างเป็นการสั่งสอน

ตับ ตับ ตับ!!!!!!

หลังจากที่ได้ยินที่คนใจร้ายเอ่ยหญิงสาวก็ได้แต่เม้มปากแน่นอย่างสมเพชตัวเองแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากถ่างขาให้คนใจร้ายอัดกระแทกรูสวาทของเธอจนกว่าเขาจะพอใจ

"เธอแมร่ง เอามันชิป" ฟอลคอร์เอ่ยขึ้นเสียงกระเส่าด้วยความเสี่ยวก่อนจะเอ่ยตวาดขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่โดนเขากระทำอยู่นั้นเอาแต่เม้นปากแน่นไม่ยอมครางออกมาสร้างอารมณ์ให้เขา

"ครางเรียกฉันเดียวนี้! "

"เสี่ย อ้ะๆๆ เสี่ย" ลลิตาที่ได้ยินคำสั่งก็แสร้งเอ่ยครางให้อย่างจำใจ

"แบบนั้นแหละดังขึ้นอีก ซี๊ด~ "

"อ้ะๆๆ เสี่ย"

มาเฟียหนุ่มที่ได้ยินเสียงครางของร่างบางก็พึ่งพอใจและซอยรูสวาทให้ถี่ขึ้นจนท่อนเอ็นร้อนของเขาเริ่มกระตุกเกร็งจนในที่สุด

"อ่าาาาส์" มาเฟียหนุ่มคำรามดังลั่นเมื่อแตะถึงขอบสวรรค์อีกรอบพร้อมทั้งปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นใส่รูสวาทเธออีกครั้ง

ป๊อก~

หลังจากที่มาเฟียหนุ่มถอดท่อนเอ็นมหึมาออกจากรูสวาท ร่างบางก็ค่อยๆ ทรุดตัวนอนลงกับโซฟาตัวหรูเพราะเธอแทบจะไม่เหลือเรี่ยวแรงที่จะขยับลุกขึ้นได้ไหวในตอนนี้เธอรู้สึกเจ็บระบมไปทั้งตัวโดยเฉพาะรูสวาทของเธอที่ตอนนี้มันคงทั้งบวมเป่งและฉีกขาด

“เลิกร้องไห้สักทีเถอะน่า มาอ้าขาให้ฉันเอาเองทำเหมือนฉันไปข่มขืนเธอ” ฟอลคอร์เอ่ยขึ้นพร้อมทั้งมองร่างบางที่เอาแต่นอนน้ำตาไหลอย่างรู้สึกรำคาญตา

“…..” ร่างบางไม่เอ่ยตอบเธอได้แต่พยายามปาดน้ำตาของตัวเองที่มันไม่ยอมหยุดไหลออกให้หมดและประคองตัวเองให้ลุกขึ้น

“นี่ค่าตัวฉันให้พิเศษ” ฟอลคอร์หยิบเงินปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋าสตางค์หนังใบหรูให้กับร่างบางที่นั่งเหมือนร่างไร้วิญญาน

"....." ลลิตาไม่ได้เอ่ยตอบอะไรและรับเงินนั้นไว้อย่างเจ็บใจที่ตัวเองทำในสิ่งที่เธอไม่คิดจะทำที่สุดในชีวิตไป คือการขายตัว

"เธอควรดีใจนะที่มาขายให้ฉัน เพราะถ้าฉันถูกใจฉันเปย์ไม่อั้น รถ บ้าน ของแบรนด์เนม" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมทั้งใช้เรียวนิ้วยาเชยคางร่างบางให้มาสบตากับเขา

"ของพวกนั้นฉันไม่ต้องการ" ลลิตาเอ่ยพร้อมทั้งปัดมือหนาออกอย่างไม่ใยดี

"แล้วอยากได้อะไร? "

"จัดการเรื่องคดีพ่อให้ฉัน"

"หึ พรุ่งนี้เธอเตรียมฟังข่าวดีได้เลย" ฟอลคอร์เค้นหัวเราะออกจากในลำคอก่อนจะเอ่ยขึ้น

"ขอบคุณ" ลลิตาเอ่ยต่อเพียงสั้นๆ ก่อนจะลุกขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าของเธอที่เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นเพื่อเตรียมจะกลับแต่ก็ถูกฟอลคอร์เอ่ยทักเสียก่อน

"จะไปไหน? "

"ก็ในเมื่อคุณเสร็จแล้วฉันก็จะกลับ"

"ใครบอกว่าฉันพอใจแล้ว? " ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับเหยียดยิ้มร้ายออกมา

"...."

"กลับมานอนที่เดิมแล้วอ้าขาออกกว้างๆ ให้ฉันกระแทกต่อ! " หลังจากจบคำพูดเขาก็จับร่างบางเหวี่ยงมายังโซฟาตัวเดิมพร้อมกับเขาที่เริ่มบรรเลงบทรักที่ป่าเถื่อนอีกครั้งและอีครั้ง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   กอบโกย

    - ทางด้านลลิตา -"สายเปย์ชิปหายให้เงินมึงช็อปปิ้งทีเยอะกว่าค่าขนมกูทั้งเดือนอีก" เชอรี่เอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเพื่อนรักของเธอวางสายจากมาเฟียหนุ่ม"ระดับคุณหนูเชอรี่มีหรอจะได้ไม่ถึง 3 แสนต่อเดือนแค่กระเป๋ามึงก็เกินแล้วค่า" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับชี้ไปยังกระเป๋าหนังแบรนด์หรูของเพื่อนรักที่ราคาคงไม่ต่ำกว่าครึ่งล้านเป็นแน่"อันนี้ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงที่กูไปช่วยงานที่บริษัทย่ะ ค่าขนมกูแม่กับป๊าจำกัดวงเงินให้แค่เดือนละแสนเท่านั้น""เขากลัวมึงเอาไปเปย์ผู้ชายรึป่าว" ร่างบางเอ่ยอย่างหยอกล้อ"กูก็ว่างั้นแหละ แต่มึงกอบโกยจากเขามาหมดตัวเลยนะ""ชาตินี้ก็คงไม่หมด" "รวยขนาดนั้นเลยหรอวะ""อืม" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับนึกถึงธุรกิจสีเทาที่มาเฟียหนุ่มทำที่ดูแล้วคงจะได้เงินเยอะชนิดที่ใช้ชาตินี้ยันชาติหน้าก็คงไม่หมด"ช่างเถอะ ไปกันดีกว่า" เชอรี่เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะจูงมือเพื่อนรักของเธอไปที่รถโดนที่มีเจสันขับรถตามพวกเธอไปด้วยณ ห้างดังย่านกลางเมือง"ชุดนี้เป็นไง""ถ้าให้กูใส่ชุดนี้มึงไม่ต้องให้กูใส่หรอกค่ะแก้ผ้าง่ายกว่าถ้าจะเห็นทะลุปรุโปร่งขนาดนี้" ร่างบางเอ่ยเมื่อเห็นชุดที่เชอรี่หยิบขึ้นเพราะมันเป็นชุดนอนสายเดี่ยวส

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   ตัดความสัมพันธ์

    - วันต่อมา -ณ มหาวิทยาลัย Uกริ๊ง กริ๊ง~เสียงออดหมดชั่วโมงดังขึ้นพร้อมกับเหล่านักศึกษาที่พากันทยอยเดินออกจากห้องสอบ"มึงทำข้อสอบได้ไหม? " เสียงของเชอรี่เอ่ยถามเพื่อนรักของตนขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินลงจากตึกคณะไปนั่งยังโต๊ะหินอ่อนประจำของพวกเธอ"พอได้" ลลิตาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าหมอง"กูถามอะไรหน่อยสิ" เชอรี่ที่เอ่ยขึ้นหลังจากลังเลอยู่นานว่าควรจะถามเรื่องนี้กับเพื่อนรักของเธอดีไหม".....""เรื่องที่บ้านของซันฝีมือเขาใช่ไหมวะ""มึงรู้" ลลิตาเอ่ยเสียงแผ่วด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง"ก็อยู่ๆ บ้านของซันก็มีข่าวถูกถอนหุ้นใหญ่โตวันเดียวกับที่ซันพามึงหนีไปพออีกวันก็กลับมาปกติถ้าไม่ใช่เพราะเขาจะใครได้อีก""มึงรู้ได้ไงว่าซันพากูหนี? ""ก็วันนั้นซันทักมาบอกกูเองว่าไม่ต้องรอมึงซันจะไปส่งเอง"".....""แต่คุณฟอลคอร์โหดมากเลยเนาะ แค่วันเดียวก็แทบจะทำให้บ้านซันล้มละลายได้กูเริ่มกลัวแล้วเนี้ย" เชอรี่เอ่ยพร้อมกับทำหน้าขนลุกเมื่อพูดถึงฟอลคอร์"....." "อุ๊ย อีลิตา" เชอรี่ที่เห็นซันเดิมมาด้วยใบหน้าที่ยังคงมีรอยซ้ำที่ปกปิดไว้ไม่หมดก็เอ่ยเรียกลลิตาทันที"อะไรมึง? ""นู้น" เชอรี่เอ่ยพร้อมกับบุ้ยปากไปทางซันที่กำลังเ

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   อ่อนโยน

    "ที่นายบอกว่าไม่มีเพราะนายไม่เคยเจอมากกว่า""งั้นเธอจะบอกว่าตัวเองเคยเจองั้นหรอ? "".....""ไอหน้าโง่ตัวไหนล่ะ หรือเธอจะบอกว่าไอหน้าโง่ที่มันพาเธอหนีแล้วโดนกระทืบจนเกือบตายน่ะหรอ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยพร้อมแสยะยิ้มอย่างเย้ยยัน"ใช่""......" ฟอลคอร์เงียบลงหลังจากที่ร่างบางเอ่ยก่อนจะมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตายากที่จะคาดเดา"ถ้าไม่ใช่เพราะนายฉันคงได้คบกับเขาไปแล้ว นายมันปีศาจ! ""งั้นก็เสียใจด้วยนะที่ต้องผิดหวัง! " ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงโทสะ".....""กินยาสะ ฉันมีงานที่ต้องไปทำงานต่อ" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับยื่นแก้วยาให้กับร่างบางแต่เธอก็เมินหน้าหนีไปทางอื่นมาเฟียหนุ่มที่เห็นท่าทีของร่างบางก็กระตุกยิ้มร้ายออกมาก่อนจะกระดกแก้วยาใส่ปากพร้อมกับบีบปากร่างบางคนเปิดออกพร้อมกับประกบปากจูบและดันยาเข้าไป"อื้อ~ " ร่างบางเอ่ยครางออกมาอย่างตกใจก่อนจะกลืนยาที่มาเฟียหนุ่มดันเข้ามาในปากเธอลงคอ"หึ" ฟอลคอร์ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกพร้อมกับเค้นหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปหลังจากมาเฟียหนุ่มออกจากห้องไปได้ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก๊อกๆ"ใครคะ? " แกร็ก~"หมอเองค่ะ" หมอแจนเอ่ยพร้อมกับเปิดประตูเข้ามาห

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   สัญญา

    "หึ เธอคงรักมันมาสินะ" ฟอลคอร์เค้นหัวเราะออกจากลำคอก่อนจะเอ่ยแต่ก็ได้เสียงตอบรับจากร่างบาง".....""ลิตา โถ่เว้ย! " เขาเอ่ยเรียกเธออีกครั้งก่อนจะพลิกตัวเธอให้หันหน้ามาทางเขาถึงเห็นว่าร่างบางหมดสติไปแล้วพร้อมกับสบดออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะหยิบเสื้อสูทตนเองมาคลุมตัวร่างบางเอาไว้พร้อมกับอุ้มเธอออกไป"ไปเตรียมรถ""ครับ" แดนดินที่ยืนอยู่หน้าประตูเอ่ยรับคำสั่งพร้อมกับรีบไปเตรียมรถทันที- บนรถ -ขณะที่รถกำลังแล่นอยู่บนท้องถนนที่แออัดในเมืองหลวงแดนดินมือซ้ายคนสนิทก็เอ่ยถามผู้เป็นนาย"นายจะไปโรงพยาบาลหรือจะให้ตามหมอไปรักษาที่บ้านครับ""ไปโรงพยาบาล" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับทอดสายตาออกไปยังนอกหน้าต่างรถที่การจารจรค่อนข้างที่จะติดขัดใจจริงเขาอยากจะตามหมอไปรักษาดูอาการที่บ้านเพราะป้องกันการเป็นข่าวแต่ก็กลัวว่ากว่าจะขับไปถึงบ้านมันจะนอนเกินไป"ครับ"ณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง YAYO"ห้ามให้ใครถ่ายรูปหรือข่าวเล็ดลอดไปเด็ดขาด"หลังจากมาถึงยังโรงพยาบาลมาเฟียหนุ่มก็หันไปเอ่ยสั่งลูกน้องคนสนิทของตนก่อนจะเดินตามบุรุษพยาบาลที่เข็นร่างบางที่หมดสติเข้าไป"ครับนาย" แดนดินเอ่ยรับคำสั่งก่อนจะหันไปเอ่ยสั่งกำชับลูกน้อยอีกท

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   ทนให้ไหวแล้วกันNc18+

    ณ Ss club"เป็นไรวะ อารมณ์ดีแต่เช้า" เซย์จิเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นฟอลคอร์เดินเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทางอารมณ์ดี"จะอะไรสะอีกละมึงก็คงสะใจนะสิ" ลูก้าเอ่ยพร้อมทั้งมองๆอลคอร์ก่อนจะส่ายหัวเบาๆ กับข่าวเมื่อเช้า"เรื่องอะไรวะทำไมกูไม่รู้? " ลูก้าเอ่ยด้วยสีหน้าสงสัย"บริษัท SSY ไง ที่มันใช้บริษัททุกเครือที่มันร่วมลงทุนด้วยให้ถอนหุ้นออก""กับแค่ผู้หญิงคนเดียวต้องทำขนาดนั้นเลยหรอวะ" ลูก้าหันไปเอ่ยถามฟอลคอร์ที่นั่งทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่ที่โซฟาหรู"ยัยนั้นไม่มีค่าพอให้กูทำขนาดนั้นหรอก กูแค่อยากสั่งสอนไอเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมว่าอย่ามายุ่งกับของๆ กู""หึ" บลูไนท์ที่ได้ยินแบบนั้นก็เค้นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยยันจนทำให้ฟอลคอร์หันไปเอ่ยถาม"หัวเราะอะไรมึง""เปล่า" บลูไนท์เอ่ยพร้อมกับกระดกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มรงดเดียวหมดก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก"มึงว่ามันเป็นเอามากไหม? " ลูก้าหันไปเอ่ยถามเซย์จิและหันไปมองฟอลคอร์"สุดๆ สงสัยคงจะมีว่าที่นายหญิงคนใหม่เพิ่มมา" เซย์จิเอ่ย"หุปปากยัยนั้นเป็นแค่ผู้หญิงขายตัวแลกเงินไม่คู่ควรกับตำแหน่งนั้นเลยด้วยซ้ำ""แล้วใครคู่ควร" บลูไนท์เอ่ยออกมาเพียงสั้นๆ แต่ก็ทำให้บรรยากาศภายในห้องเ

  • เด็กเลี้ยงมาเฟีย   ไม่ชอบใช้ของร่วมกับใครNc18+

    "โอ้ยยยย เจ็บนะ" ร่างบางเอ่ยร้องขึ้นทันทีเมื่อถูกฟอลคอร์ฟาดโดยใช้เข็มขัดเพี๊ยะ!!!!แต่มาเฟียหนุ่มไม่ฟังเสียงร้องของเธอพร้อมทั้งใช้เข็มขัดฟาดมาอีกครั้ง"โอ้ยยยยย ฮึก~ " ร่างบางร้องออกมาพร้อมน้ำตาเป็นครั้งแรกที่เธอโดนเขาตีแต่มาเฟียหนุ่มก็ยังคงไม่หยุดพร้อมทั้งง้าเข็มขัดฟาดเธออีกครั้งด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาเพี๊ยะ เพี๊ยะ!!"โอ้ยยยยย เจ็บพอแล้ว""หึ เจ็บสิดียิ่งเจ็บเท่าไหร่จะได้จำให้ขึ้นใจ" ฟอลคอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงและแววตาดุดัน"ฮึก~ ""แล้วเธอรอดูความชิปหายของครอบครัวชู้รักของเธอได้เลย ลลิตา""ไม่นะ ขอร้องพวกเขาไม่ผิดอะไรด้วยเลยฉันเองที่ผิดฉันเองที่อยากไปจากนายเอง""อยากไปจากฉันมากขนาดนั้นเลยหรอ? ""......""งั้นก็นอนฝันไปเถอะ""......""เพราะทางเดียวที่เธอจะไปจากฉันได้ก็ไปได้ด้วยความตายเท่านั้น! "เพี๊ยะ!!“เจ็บ ฉันไม่ใช่หมูไม่ใช่หมาที่นายจะมาเฆี่ยนตีแบบนี้นะ” ร่างบางเอ่ยออกมาอย่างทนอดกลั้นไม่ไหว"แต่เธอเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันให้เธอได้ทุกอย่างแต่เธอทำแบบนี้งั้นหรอ" ฟอลคอร์เอ่ยพร้อมกับจัดการถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ของเขาออกจนเหลือเพียงแค่ร่างแกร่งที่เปลือยเปล่าพร้อมกับแก่นกายมหึมาที่เริ่มขยายใหญ่ข

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status