Share

สู้โว้ย!

last update Petsa ng paglalathala: 2026-08-26 11:24:37

           เมื่อรอแล้วรอเล่ากระทั่งถึงเดดไลน์สิ้นเดือนตามที่ผู้เป็นแม่กำหนดไว้ก็ยังไม่มีบริษัทอื่นใดเรียกตัว ปุณยวีร์จึงต้องตัดสินใจไปทำงานที่ HANO บริษัทเพียงหนึ่งเดียวที่มอบโอกาสให้

           หญิงสาวเริ่มงานใหม่ได้เกือบสัปดาห์แล้ว ซึ่งงานตลอดหลายวันที่ผ่านมานั้นเป็นการแปลเอกสารที่มาจากบริษัทแม่ในประเทศญี่ปุ่นเพื่อส่งต่อไปยังแผนกต่างๆ และติดตามล่ามรุ่นพี่ไปทำหน้าที่เป็นสื่อกลางการสื่อสารระหว่างผู้บริหารระดับสูงชาวญี่ปุ่นกับบุคลากรในแผนกต่างๆ ซึ่งเป็นคนไทย

           และแม้ว่าล่ามคนใหม่จะเรียนจบจากคณะมนุษยศาสตร์ ภาควิชาภาษาต่างประเทศ เอกภาษาญี่ปุ่น โทภาษาอังกฤษ ด้วยคะแนนเกียรตินิยม และยังสอบวัดระดับความสามารถทางภาษาญี่ปุ่น JLPT[1] ได้ระดับ N2 ทั้งยังมีประสบการณ์ทำงานเป็นไกด์นำเที่ยวประเทศญี่ปุ่นและเป็นถึงเจ้าหน้าที่ธุรการของสถานทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทยรวมๆ แล้วถึงสี่ปีด้วยกัน

           แต่ก็ใช่ว่าการเข้าทำงานที่ใหม่ตำแหน่งใหม่จะเป็นอะไรที่ง่ายดายสำหรับเธอ เพราะล่ามภาษาญี่ปุ่นประจำโรงงานอุตสาหกรรมนั้นจำเป็นต้องเรียนรู้ศัพท์เทคนิคอีกมาก ที่สำคัญเลยก็คือศัพท์เฉพาะทางวิศวกรรมซึ่งเธอไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน ดังนั้นหญิงสาวจึงจำเป็นต้องใช้เวลาเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์สักระยะหนึ่ง ซึ่งล่ามรุ่นพี่ทั้งสองคนที่เคยทำงานมาก่อนก็ดีใจหาย บอกพร้อมรอยยิ้มว่าสำหรับเดือนแรกของการเริ่มงานใหม่ งานของเธอจะเป็นการแปลเอกสารและติดตามล่ามรุ่นพี่ไปมีตติ้งเท่านั้น รอให้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ได้สักเดือนจน  ปีกกล้าขาแข็งแล้วค่อยบินเดี่ยว

           ครั้นแล้ว ก็มีเหตุให้นกน้อยปุณยวีร์ต้องบินเดี่ยวตั้งแต่วันที่ห้าของการเริ่มงานใหม่ เมื่อทอไหม หนึ่งในล่ามรุ่นพี่เกิดเผอเรอจัดตารางการมีตติ้งของผู้บริหารชาวญี่ปุ่นกับบุคลากรแผนกต่างๆ ซ้ำซ้อนกัน แล้วมณฑกานต์ซึ่งเป็นหัวหน้าล่ามก็คิวไม่ว่างเสียอีก

           “ตายๆๆ ทำยังไงดีพี่แป๋ม ตอนบ่ายโมงทาคาดะซังมีมีตติ้งกับจัดซื้อ ส่วนซาโต้ซังก็มีมีตติ้งกับวิศวกร ทาคาดะซังแกนัดเอาไว้ตั้งแต่เกือบสองสัปดาห์ที่แล้ว ไหมมัวแต่ยุ่งกับการมีตติ้งติดๆ กัน เลยลืมสนิท ดันไปรับนัดมีตติ้งของ ซาโต้ซังอีก” ทอไหมบอกน้ำเสียงร้อนรน

           “มีตติ้งเรื่องอะไรบ้าง” มณฑกานต์ถามกลับอย่างใจเย็น

           “ทาคาดะซังมีตติ้งเรื่องเวนเดอร์รายใหม่ ส่วนซาโต้ซังเห็นว่าจะมีตติ้งเรื่องกิจกรรมไคเซน[2] ค่ะ”

           หัวหน้าล่ามขมวดคิ้วครุ่นคิดสักครู่ก่อนจะตัดสินใจบอกว่า

           “ไหมไปมีตติ้งกับจัดซื้อก่อนก็แล้วกัน เรื่องมันค่อนข้างซีเรียสกว่า     ทาคาดะซังแกพูดเร็ว กระชับ คงใช้เวลาไม่มาก พอเสร็จจากทางโน้นแล้วค่อยไปมีตติ้งกับวิศวกร” พอจบจากสั่งงานทอไหม มณฑกานต์ก็หันมาหาล่าม   น้องใหม่

           “ปุ่นจ๊ะ พี่คงต้องส่งปุ่นบินเดี่ยวก่อนกำหนดแล้วล่ะ แต่ไม่ต้องกังวลนะ ซาโต้ซังแกใจดีแล้วยังถนัดภาษาอังกฤษด้วย เคยเจอมาสามครั้งแล้วนี่ ถ้าปุ่นฟังไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามแกเป็นภาษาอังกฤษได้ ส่วนกิจกรรมไคเซน ก็เป็นการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง ซาโต้ซังเคยนัดมีตติ้งรวมทุกแผนกมาครั้งหนึ่งแล้ว น่าจะไม่มีอะไรแตกต่างจากเดิมเท่าไร ปุ่นไปที่แผนกวิศวกรรมตอนนี้เลยนะ ออฟฟิศอยู่บนชั้นสองของแพลนท์เอ ไม่ต้องกังวลไปนะ ทุกอย่างมันต้องมีครั้งแรก แล้วถ้าผ่านครั้งแรกไปได้มันก็จะโอเค เดี๋ยวพี่จะโทร.ไปแจ้งซาโต้ซังและทางแผนกวิศวกรรมให้”

          ในช่วงเวลาฉุกละหุกอย่างตอนนี้คนเป็นหัวหน้าทำอะไรไม่ได้มากนอกจากพยายามบอกสอนในสิ่งที่พอทำได้และให้กำลังใจกันเต็มที่

           ปุณยวีร์ทำใจดีสู้เสือส่งยิ้มกว้างให้มณฑกานต์ก่อนจะรับคำว่า “ค่ะ” เอาน่า ทุกอย่างมันก็ต้องมีครั้งแรกด้วยกันทั้งนั้น อย่างที่พี่แป๋มบอกนั่นแหละ ‘สู้โว้ย!’ เธอตะโกนก้องบอกตัวเองในใจก่อนจะคว้าสมุดโน้ตมุ่งหน้าตรงไปยังแผนกวิศวกรรม

           จากออฟฟิศของล่ามซึ่งตั้งอยู่ในตึกบริเวณส่วนหน้าสุดของบริษัทเช่นเดียวกับแผนกบุคคลและห้องทำงานส่วนตัวของผู้บริหารไปยังออฟฟิศของวิศวกรซึ่งตั้งอยู่บนแพลนท์เอ เพื่อให้สะดวกต่อการควบคุมการผลิตกินระยะทางกว่าร้อยเมตร ทำเอาคนที่เคยชินกับการทำงานออฟฟิศในกรุงเทพฯ ซึ่งแต่ละแผนกตั้งอยู่ในตึกเดียวกันใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก็ไปมาหาสู่กันได้ถึงกับเหงื่อซึมต้องหยุดสูดหายใจเมื่อเดินไปถึงหน้าประตูห้องที่มีแผ่นป้ายเขียนติดไว้ว่า ‘แผนกวิศวกรรม’

[1] Japanese Language Proficiency Test ตัวย่อ JLPT เป็นการสอบเพื่อวัดผลและรับรองความสามารถทางภาษาญี่ปุ่น มี 5 ระดับ ตั้งแต่ N1 – N5 ระดับสูงที่สุดคือ N1 แล้วลดหลั่นลงมาตามลำดับ

[2] Kaizen เป็นแนวคิดที่นำมาใช้ในการบริหารการจัดการอย่างมีประสิทธิภาพ โดยมุ่งเน้นที่การมีส่วนร่วมของพนักงานทุกคน  เพื่อปรับปรุงวิธีการทำงานและสภาพแวดล้อมในการทำงานให้ดีขึ้นอยู่เสมอ หัวใจสำคัญอยู่ที่ต้องมีการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องไม่มีที่สิ้นสุด(Continuous Improvement)

           ...TBC...

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • เทหน้าตักรักนางมารร้าย   แกรนด์โอเพนนิ่ง

    “กรี๊ดดด… นังล่ามหน้าจืด แกกล้าทำกับฉันแบบนี้งั้นเหรอ” ภาวิณีกรีดเสียงเคียดแค้นขณะพยายามทรงตัวลุกขึ้นแล้วกระโจนเข้ามาอีกครั้ง หากยังไม่ทันถึงตัวคนที่อดทนอดกลั้นมานานก็ส่งหมัดเปรี้ยงเข้าไปที่ใบหน้าฉาบด้วยเมคอัพหนาๆ นั้นเต็มแรง “จะ จะ จมูกฉัน กรี๊ดดด…” นักบัญชีสาวกรีดเสียงลั่นอีกครั้งหลังจากยกมือที่กุมจมูกซึ่งถูกต่อยเต็มแรงออกมาแล้วพบว่ามันเต็มไปด้วยสีแดงฉานและกลิ่นคาวเลือด “กะ กะ แก๊…” จากที่เคยสวมวิญญาณผู้หญิงบ้า มาคราวนี้เจ้าหล่อนกลายพันธุ์เป็นหมาบ้าระห่ำโผนกระโจนเข้ามา ปุณยวีร์เบี่ยงตัวหลบแต่อีกฝ่ายก็ยังไวกระชากผมเธอจนหนังหัวแทบหลุด หากเธอก็ไม่ปล่อยให้คู่กรณีได้ใจนานรีบใช้ประโยชน์จากส้นแหลมๆ ของรองเท้าที่สวมอยู่กระแทกไปบนหลังเท้าของคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังเต็มแรง ทำเอาฝ่ายนั้นทนความเจ็บปวดไม่ไหวจำต้องปล่อยมือออกจากผมแล้วทรุดตัวลงกุมเท้าของตัวเองแทน “โอ๊ยยย… พี่ตั้มช่วยวิด้วย วิเจ็บจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว อ๊ายยย… นังล่ามหน้าจืดชอบใช้กำลัง อีผู้หญิงหยำฉ่าชอบแย่งผัวชาวบ้าน แม่แกคงร่านสวาทมั่วผู้ชายไปทั่วสินะนิสัยมันถึงถ่ายทอดทางพันธุกรรมสันดานแกถ

  • เทหน้าตักรักนางมารร้าย   นางฟ้าปีกหัก

    ล่ามลาวหลับตามโนสำนึกทั้งทางดีและทางร้ายตีกันให้วุ่นจนเธอตัดสินใจไม่ถูกว่าควรจะทำอย่างไร “ฮะๆๆ ” ภาวินีหัวเราะเสียงแหลม ท่าทางบอกความสะใจ “เป็นไงล่ะ นังล่ามหน้าจืด ทีนี้รู้ฤทธิ์ฉันรึยัง หวังว่าหล่อนจะหายบื้อแล้วเลิกตื๊อพี่ตั้มของฉันสักทีนะยะ เอ๊ะ! นังนี่! จะเอายังไงฮะ ฉันถามก็ตอบกลับมาสิยืนเอ๋ออยู่ได้ อ๋อ หรือยังคิดจะหน้าด้านแย่งผัวชาวบ้านไม่เลิกยะ หนอย! ตบแค่ครั้งเดียวมันยังน้อยไปไม่รู้สำนึกใช่ไหม นี่แน่ะ!” … “ยัยนั่นเป็นนักตบลูกยางเก่าหรือเปล่าแกถึงได้ตบฝังรอยนิ้วไว้ได้ชัดขนาดนี้” เหมือนพิมพ์ถามออกมาหลังจากใช้แผ่นเจลแช่เย็นช่วยประคบใบหน้าด้านที่ถูกตบจนหมดความเย็นไปแล้วแต่ร่องรอยฟกช้ำก็ยังหลงเหลืออยู่ ไม่มีเสียงตอบจากปุณยวีร์นอกจากดวงตาคู่กลมโตฉายแสงเขียวขุ่นที่ตวัดกลับมา คนพูดจาไม่เข้าหูยักไหล่ “ขำๆ น่ะแก ทำหน้ายักษ์ไปได้ ฉันเพื่อนแกนะไม่ใช่ยัยหมาบ้านั่นสักหน่อย เอาเป็นว่าไอ้รอยฝ่ามือมารนี่เดี๋ยวฉันจัดการเอง ถ้าประคบยังไม่หายก็ทายาเอา หยุดตั้งสองวันรับรองหายอยู่แล้วล่ะ หรือจะใช้เมคอัพช่วยก็ได้ไม่เห็นจะยากเชื่อมือเพื่อนแกสิ”

  • เทหน้าตักรักนางมารร้าย   นางฟ้า VS จอมมาร

    “คุณ! มาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ นี่คุณแอบฟังฉันเหรอ” จากที่ตั้งใจจะเอ่ยคำขอโทษกลายเป็นกล่าวโทษเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นใคร ไม่มีคำตอบกลับหรือคำแก้ตัวใดๆ จากชินพัตต์ เขาเพียงถอนหายใจท่าทางบอกความเบื่อหน่ายก่อนจะผละจากไป สิ่งที่เขาแสดงออกมาทำให้ล่ามสาวรู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นอากาศธาตุไร้ความสำคัญใดๆ “นะ นี่คุณ! คุณ! จะไปไหน ฉันยังพูดไม่จบเลยนะ มาแอบฟังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ อ๊ายยย… ไอ้เด็กบ้า นิสัยไม่ดีแล้วยังไม่มีมารยาทอีก” ปุณยวีร์ยังไม่ทันได้จัดหนักจัดเต็มชายหนุ่มจากแผนกซ่อมบำรุงที่ขยันเข้ามาขายขนมจีบสร้างความรำคาญไม่เว้นวันเพราะยังคิดไม่ตกว่าจะเอายังไงดี เธอไม่แน่ใจว่าถ้าทำตามคำแนะนำของเพื่อนแล้วจะปฏิเสธความหวังดีจากแม่ซึ่งเธอไม่ต้องการเลยได้ไหม และในระหว่างที่ยังลังเลตัดสินใจไม่ได้นั่นเองก็ดันมีเรื่องเกิดขึ้นเสียก่อน ‘ปึก!’ ล่ามสาวถอนหายใจ จนได้สิน่า… เธอว่าเธอระวังแล้วนะ แต่ก็อย่างว่าช่วงเวลาเลิกงานยิ่งในวันที่ไม่มีการทำงานล่วงเวลาอย่างเช่นวันนี้บริเวณลานจอดรถรับส่งของพนักงานจะมีคนพลุกพล่านมากกว่าปกติ การกระแทกชนกันมันก็ย่อมเ

  • เทหน้าตักรักนางมารร้าย   เรื่องเอ็กซ์คลูซีฟ

    “จริงเหรอแก เข้าขั้นวัตถุอันตรายเลยนะเนี่ย ถ้างั้นแกก็ระวังตัวด้วยล่ะ อย่าไปอยู่ใกล้หมอนั่นเด็ดขาด” “ฉันก็ระวังอยู่ แต่ไอ้ชั่วนั่นมันตื๊อไม่เลิกน่ะสิ ขนาดถูกถองถูกตบไปเต็มแรงก็ยังไม่เข็ดตื๊ออยู่นั่นแหละ หน้าด้านหน้าทนยิ่งกว่ากะจั๊วอีก อี๋…” พูดถึงผู้ชายคนนี้ทีไรปุณยวีร์ก็รู้สึกขนลุกขนพองขึ้นมาทุกที “เอาเป็นว่าแกพยายามอยู่ให้ห่างจากไอ้ผู้ชายขี้หลีนั่นไว้ดีที่สุด อย่าไปออกอาการมาก เพราะนอกจากจะทำให้ผู้ชายชั่วๆ กระเจิงแล้วผู้ชายดีๆ ก็จะหนีหายไปหมดด้วย เอาไว้คว้าเจ้าชายที่แสนดีอย่าง ‘พี่ปุ้น’ มาไว้ในครอบครองได้เมื่อไหร่ค่อยเผยโฉมนางมารร้ายก็ยังไม่สาย” “เหอะ ถ้าไอ้ชั่วนั่นยังมาทำรุ่มร่ามอีกฉันไม่เอาไว้หรอกจะจัดหนักจัดเต็มเอาให้โคม่าเลยคราวนี้ และฉันก็บอกแกแล้วว่าฉันมาทำงานไม่ได้มาแรด ทำไมฉันจะต้องแอ๊บเป็นผู้หญิงแสนดีให้ผู้ชายหลงด้วย ตอนนี้ฉันมีงานประจำทำเหมือนเดิมแม่ก็ไม่มีปัญหาไม่หาเรื่องเรียกตัวฉันกลับบ้านเหมือนเก่าอีกแล้วด้วย” “หึๆ” เหมือนพิมพ์ส่งเสียงหัวเราะคล้ายพวกโรคจิตมาตามสัญญาณโทรศัพท์ “แกเสียรู้แม่แกแล้วล่ะปุ่น เห็นคลื่น

  • เทหน้าตักรักนางมารร้าย   แอ๊บแล้วยังดูออก

    “อ๊าย ฮ็อตฮิตนะยะแก ไปทำงานแค่เดือนกว่าๆ ก็มีหนุ่มมาเจ๊าะแจ๊ะตั้งหลายคน” เหมือนพิมพ์ส่งเสียงกระแนะกระแหนมาตามสัญญาณโทรศัพท์ “พูดบ้าอะไรของแก เจ๊าะแจ๊ะหลายคนที่ไหนกัน ว่างๆ ก็หาเวลาแคะ ขี้หูออกบ้างนะยะ ฟังเขาพูดเขาเล่าอะไรจะได้เข้าใจง่ายๆ ไม่ใช่มโนไปเอง” “แหม ฉันแซวแค่หน่อยเดียวรัวกลับมาเป็นปืนกลเลยนะยะ” คนจากปลายสายบ่นเสียงขึ้นจมูก “ก็ได้ๆ สรุปว่าผู้ชายโชคร้ายที่หลงเข้ามาเจ๊าะแจ๊ะแกมีคนเดียวคือนายบรรจบ ส่วนพี่ดำปืนแค่ชอบแกล้ง น้องชินจังก็ชอบทำตัวเกรียน คนที่เข้ารอบหัวใจจึงได้แก่เจ้าชายที่แสนดี ‘พี่ปุ้น’ ของน้องปุ่น แบบนี้โอไหมยะ” “ยังไม่โอย่ะ ผู้ชายขี้หลีอย่างนายบรรจบฉันไม่ขอยุ่งเกี่ยวและไม่นับให้เสียประวัติตัวเองเด็ดขาด ผู้ชายอะไรได้ยินแค่ชื่อก็อี๋ แหวะ” พูดไปก็ทำท่าขนลุกขนพองไปด้วย “แกพูดถูกแค่เรื่องไอ้พี่ดำปืนที่ชอบแกล้ง ส่วนไอ้เด็กเวรนรกนั่นก็ไม่ต้องเรียกเสียน่าเอ็นดูเพราะตัวจริงมันน่าเลาะเอ็นออกมาดูมากกว่า แล้วพี่ปุ้นน่ะเข้ารอบหัวจงหัวใจอะไรกัน ฉันแค่เล่าให้แกฟังว่าพี่เขาใจดีคอยช่วยเหลือฉันหลายครั้งก็เท่านั้น” “พี่

  • เทหน้าตักรักนางมารร้าย   เจ้าถิ่นทัก

    “ก็ต้องเส้นเมื่อกี้สิครับ เพราะมันเป็นทางลัดช่วงที่เปลี่ยวก็แค่ไม่กี่สิบเมตรเท่านั้นเอง พอเลี้ยวพ้นมุมมาก็ไม่เปลี่ยวแล้ว ปุ่นก็เห็น” “ทางลัดเมื่อกี้คงไม่ค่อยมีคนรู้จักใช่ไหมคะ ปุ่นไม่เห็นมีรถคันไหนผ่านมาเลย” พูดไปแล้วปุณยวีร์ก็ภาวนาให้อีกฝ่ายตอบกลับมาว่าใช่ ทว่า “ใครบอกล่ะครับ คนนิยมใช้มากต่างหาก นี่ถ้าปุ่นกับชินมาเร็วกว่านี้สักครึ่งชั่วโมงก็จะมีเพื่อนร่วมถนนหลายคันเลยล่ะ” เจ้าของเสียงทุ้มนุ่มบอกเล่าให้ฟังก่อนจะหัวเราะน้อยๆ “อ้อ นอกจากเพื่อนร่วมถนนแล้วยังมีเจ้าถิ่นกระโดดลงจากต้นไม้มาทักทายด้วยนะ และก็เป็นไอ้เจ้านี่แหละที่เป็นปัญหาสำหรับพวกขาจรที่ไม่เคยผ่านเส้นนี้มาก่อน ถ้าจู่ๆ โดนทักขึ้นมาล่ะก็อาจจะช็อกได้” “พี่ปุ้นพูดแบบนี้ อย่าบอกนะคะว่าโดนเอ่อ… ทักจนชินแล้ว” “ก็ใช่สิครับ” ภควัตตอบรับหน้าตาเฉยราวกับว่าไอ้เจ้าอะไรสักอย่าง… ที่จู่ๆ ก็โผล่มาทักเขาเป็นสิ่งธรรมดาสามัญที่พบเห็นได้ทั่วไป ใครๆ เห็นแล้วก็ไม่รู้สึกหวาดผวา “อ้าว ทำไมมองหน้าพี่อย่างนี้ล่ะครับ มีเขาโผล่ขึ้นมาบนหัวพี่หรือไง” เขาถามกลั้วเสียงหัวเราะเมื่อหันมาเห็นสีห

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status