EP. 2

EP. 2

“หนูชอบสู้มือคนหล่อค่ะ”

“ถ้าเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่มือ น้องจะสู้เปล่า?” หนุ่มผมเทาเอ่ยถามด้วยความกรุ้มกริ่ม เพราะเริ่มสนุกกับความแพรวพราวของฝ่ายหญิง คนอย่างเขาถ้าถูกใจก็เอาหมด คุยรู้เรื่องก็ไปเลยไม่ต้องพูดเยอะ

“ต้องดูก่อนว่าเป็นอะไร”

“ไปดูในรถกับพี่ตอนนี้เลยไหมล่ะ” คนใจร้อนเสนอ

“แหม..พี่ก็” ฝ่ายหญิงเล่นหูเล่นตาไม่หยุด

“เอาแล้ว ๆ ลูกพี่เริ่มเครื่องติด”

ดินออกปากแซวด้วยความครื้นเครงพร้อมตั้งท่าเตรียมชงแบบเข้ม ๆ ลูกพี่ไม่เคยทำให้พวกเขาผิดหวังสักครั้ง เพราะถ้าเล็งใครไว้อัคคีมักเดินเกมเร็ว อยากได้ก็บอกตามตรงไม่เคยอ้อมค้อม

ที่สำคัญ..เงินหนาและเปย์หนัก

“พี่เอาเตี๋ยวเส้นไร หรือจะเอาต้มเล้งดีคะ” เมื่อเห็นเจ้าของร้านเหล่มองหญิงสาวจึงถามย้ำ ขณะเดียวกันลูกค้าก็เข้ามาใหม่อีกสองโต๊ะ

“เอาคนถาม” คนคิดเร็วทำเร็วตอบโซ๊ะตรงตัวไม่ล้อมโลกให้เสียเวลา ตามจริงอยากชวนเจ้าหล่อนไปทัวร์ม่านรูดเดี๋ยวนี้เลย

“หนูว่า..” น้ำเสียงจริงจังของชายหนุ่มเล่นเอาหญิงสาวพูดไม่ออก แต่ยังไม่ทันตอบโต้เสียงเจ้าของร้านก็ดังแทรกเข้ามาเสียก่อน

“นังจิ๋ว! แกจะรับออเดอร์โต๊ะนั้นถึงพรุ่งนี้เลยหรือไง เห็นคนหล่อเป็นไม่ได้! เร็ว ๆ ลูกค้าโต๊ะอื่นรออยู่!”

“จ้า..หนูกำลังเร่งค่ะเฮีย” จิ๋วหันไปขานรับจากนั้นก็หันกลับมายิ้มจืดเจื่อน ก่อนเอ่ยถามหนุ่มผมเทาสุดหล่อด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ “ตกลงพี่เอาอะไร”

“เส้นเล็กน้ำใสพิเศษใส่น้องจิ๋วมาให้ด้วย พี่โคตรอยากกิน” เสือก็ยังเป็นเสือ คำตอบของอัคคีเลยพ่วงความเงี่ยนง่านของหัวส่วนล่างเข้าไปอย่างเปิดเผย

“ไว้คุยตอนปิดร้านได้ไหม หนูต้องรีบไปรับออเดอร์โต๊ะนู้น”

“โอเค..ตามนั้น” อัคคียิ้มมุมปากเมื่อสาวเจ้าวางกระดาษที่เขียนเบอร์โทรทิ้งไว้ ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินส่ายก้นไปยังโต๊ะลูกค้าใหม่ แต่ยังมิวายหันมาขยิบตายั่วยวน เล่นเอาหนุ่มเจ้าสำราญเดาะลิ้นคิดอย่างหมายมาดว่าคืนนี้คงเดือดแน่นอน

“ป้าด..ห้านาทีรู้เรื่องของจริง”

ภูมิหยิบกระดาษมาดู จากนั้นก็ล้วงโทรศัพท์มาโทรเช็กว่าเบอร์จริงหรือเปล่า กดโทรออกแล้วหันมองหญิงสาว เห็นเธอยกโทรศัพท์โชว์ เป็นอันรู้ว่าไม่โดนต้ม จากนั้นจึงยื่นกระดาษให้ลูกพี่สุดหล่อต่อ

“เบอร์จริงครับพี่”

“หึ อยู่เป็นนะมึง” มือหนาคว้ากระดาษมาบันทึกเบอร์เก็บไว้ มีลูกสมุนก็สบายแบบนี้ พวกมันจะคอยเช็กเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เสมอ โดยที่เขาไม่ต้องทำเอง

ระหว่างรอหนุ่ม ๆ ก็นั่งคุยเรื่อยเปื่อย จนผ่านไปสิบนาทีชามก๋วยเตี๋ยวก็ถูกยกมาเสิร์ฟ หวังให้เป็นน้องจิ๋วแต่ผิดคาด คนเสิร์ฟกลายเป็นหญิงสาวสภาพไม่ค่อยน่ามอง ผมยาวถูกมัดแบบยุ่ง ๆ ไว้กลางหัว เธอใส่เสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงยีนขายาว แถมใส่ผ้าปิดปากมิดชิด ทุกคนในโต๊ะเลยโห่เสียงอย่างผิดหวัง

“น้องจิ๋วหายไปไหนแล้ววะ” เซฟชะเง้อคอมองหา เห็นเจ้าหล่อนกำลังเก็บชามอยู่อีกด้านก็นึกเสียดาย นั่งกินแบบไม่มีอาหารตาใจก็ห่อเหี่ยว

“หมดอารมณ์แดกเลยกู”

ภูมิเป็นอีกคนที่บ่นด้วยความเซ็ง แต่ถึงกระนั้นก็ดึงชามก๋วยเตี๋ยวมาปรุง คนอื่น ๆ ก็อาการไม่ต่างกัน ยกเว้นลูกพี่ของพวกเขาที่กำลังมองตามหลังเด็กเสิร์ฟ ซึ่งเดินไปหยิบแก้วพลาสติกเตรียมเอามาเสิร์ฟอีกรอบ

“ใครวะ? ทำไมคุ้น” หัวคิ้วของอัคคีขมวดยุ่งพลางพึมพำจนริคสังเกตเห็นจึงเอ่ยถาม

"อะไรพี่"

“เหมือนจะคุ้น ๆ”

“คุ้นใคร?”

“คนเมื่อกี้ไง”

“ปิดหน้าขนาดนั้นพี่ยังคุ้นอีกเหรอครับ” ริคมองตามลูกพี่แล้วหันกลับมาตีสีหน้างงงวย

“กูจำตาได้ แต่นึกไม่ออกว่าใคร”

อัคคียังคงจ้องเด็กเสิร์ฟที่กำลังตักน้ำแข็งใส่แก้ว คิ้วเข้มยังขมวดยุ่งอย่างใช้ความคิด แววตาแบบนี้เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

“โคตรสุดยอด เห็นแค่ตายังจำได้” ภูมิยกนิ้วซูฮก นับถือความเจ้าชู้ระดับตำนานของลูกพี่ เล็งสาวคนไหนไม่เคยพลาด ทรงนี้อาจเคยหลับนอนด้วยกันเลยคุ้น

"อาจจำผิด ช่างมัน ๆ"

"สาวในโซเชียลเปล่าพี่"

"กูจำเฉพาะคนเคยเอาเท่านั้นเว้ย สาวในโซเชียลมีเป็นล้านใครจะจำได้ มึงก็พูดไป"

“งั้นคนนี้พี่เคยเอาอะดิเลยคุ้น”

"ไม่รู้ แดก ๆ ไป ไม่ต้องถามมาก" อัคคีโบกไม้โบกมือแสดงออกว่าไม่ติดใจอีก

"ผมว่าเคยเอาชัวร์"

“ไอ้เหี้ยดิน! หยุดพูดเลยมึง!”

เซฟห้ามปรามเมื่อสาวคนดังกล่าวเอาแก้วใส่น้ำแข็งมาเสิร์ฟ ซึ่งบนโต๊ะมีขวดน้ำเปล่าตั้งอยู่ พวกเขาจึงไม่สั่งน้ำอย่างอื่นเพิ่ม

“น้องชื่ออะไร พี่สุดหล่อผมเทาอยากรู้จัก”

“ไอ้ริค!!” อัคคีอยากยกตีนถีบปากหลานรหัสฉิบหาย อยู่ดี ๆ ก็สร้างเรื่องให้เฉยเลย อยากรู้จักห่าอะไร เขาแค่บอกว่าคุ้นแค่นั้นเอง

            “ว่าไงครับน้อง คนนี้ใจดีสายเปย์ด้วยนะ”

            “พูดมากแล้วนะมึงไอ้ริค ก๋วยเตี๋ยวน่ะแดกเข้าไปก่อนจะไม่ได้แดก” ลูกพี่ชี้หน้าสั่งให้หยุด คืนนี้เขามีน้องจิ๋วมันยังจะหางานให้อีกทำไม แต่เหมือนไอ้หลานรหัสตัวดีก็ไม่นำพา มันยังถามต่อไม่มีทีท่าจะเกรงกลัวสักนิด

"รู้ชื่อไว้ก็ไม่เสียหายนะพี่..ตกลงจะบอกไหมครับ"

“.........” หญิงสาวปรายตามองคนถามเล็กน้อยก่อนเคลื่อนไปมองหนุ่มผมเทาแต่ไม่ยอมตอบ มือยังคงหยิบแก้วออกจากถาดไปวางบนโต๊ะด้วยท่าทีเรียบนิ่ง

“หยิ่งชะมัด” ดินพูดเปรยให้เจ้าหล่อนได้ยินแต่ก็ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง มีแค่เสียงเข้มดุดันของอัคคีลอยมาเข้าหูแทน

“ไอ้ดินหุบปาก! เดี๋ยวได้แดกตีนกูแทนแดกเตี๋ยว”

“ครับ ๆ กลัวแล้วครับท่านอัค”

“เงียบ!” คนเป็นลูกพี่สั่งย้ำก่อนตักน้ำก๋วยเตี๋ยวมาซด รสชาติถือว่าใช้ได้ แต่เขาอยากเติมพริกป่นกับน้ำส้มอีกสักหน่อย เดิมทีไม่ค่อยหิว พอได้ชิมน้ำซุปพยาธิในท้องก็เริ่มทำงาน ใครชื่ออะไรก็ช่างแม่งเถอะ นาทีนี้ขอกินก่อนแล้วกัน

ทว่าจังหวะเงยหน้ามองหาเครื่องปรุง หญิงสาวที่กำลังหมุนตัวเดินออกไปก็สะดุดขาเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่ เหตุการณ์ชุลมุนจึงบังเกิด

“โอ๊ะ!” เธออุทานด้วยความตกใจ

“เฮ้ย!” คนนั่งเก้าอี้ก็หน้าเหวอเมื่อถาดในมือของสาวเจ้ากำลังจะพุ่งเข้าหน้า ดีที่ยกมือปัดออกทันไม่งั้นหน้าแหก

พรึบ!

ในจังหวะที่ถาดตกบนพื้น ร่างบอบบางก็ซวนเซทำท่าจะล้มใส่ ด้วยสัญชาตญาณอัคคีจึงยกมือขึ้นป้อง และนั่นก็ทำให้หน้าอกของฝ่ายหญิงกระแทกเข้ากับฝ่ามือของเขาเข้าอย่างจัง

หมับ!!

วินาทีนั้นทุกคนได้แต่อึ้งแดกกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น กระทั่งหญิงสาวเองก็ตกใจทำอะไรไม่ถูก เธอล้มฟุบอยู่บนตัวหนุ่มผมเทาอยู่ชั่วอึดใจ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงตีเข้าจมูกเลยเผลอสูดดมโดยไม่รู้ตัว จนรู้สึกว่ามีอะไรยุ่มย่ามอยู่แถวหน้าอกจึงรีบดีดตัวลุกยืนอย่างรวดเร็ว พอรู้ว่าถูกบีบหน้าอกดวงตากลมมนก็ตวัดมองชายหนุ่มด้วยความตกใจแกมโมโห

“มันโดนมือเอง ไม่ได้ตั้งใจจับนะคร๊าบ” อัคคียกมือสองข้างขึ้นพร้อมเอ่ยออกตัวด้วยความบริสุทธิ์ใจ

สาบานให้ตายห่า เขาไม่เคยแต๊ะอั๋งใครมั่วซั่ว ก็เล่นทะเล่อทะล่าล้มเอง แล้วจังหวะดันให้ลุกก็เหมือนกับว่าเขากำลังบีบนมของเธอ แต่มันคือเหตุสุดวิสัยใครห้ามได้กันล่ะ

ว่าก็ว่าเถอะ..นมใหญ่เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน ไม่น่าใช่ฟองน้ำด้วย จากประสบการณ์ขอฟันธงว่านมแท้แม่ให้มา แต่ก่อนความคิดจะเตลิดไปไกล อัคคีก็รู้สึกชาแก้มด้านซ้าย เหมือนหูจะได้ยินเสียงอะไรสักอย่างดัง..

เพียะ!!!

“คนฉวยโอกาส!!”

หญิงสาวด่าด้วยน้ำเสียงแหบแห้งพร้อมสะบัดมือฟาดแก้มหนุ่มผมเทาสุดแรง หน้าหล่อ ๆ หันไปตามแรงตบ ทั้งโต๊ะตกอยู่ในความเงียบงัน ลูกสมุนสี่ตัวอ้าปากค้าง เพราะอึ้งกับการกระทำของเด็กร้านก๋วยเตี๋ยว

ท่านอัคผู้สูงส่งถูกตบ!

ขนาดอาจารย์ในมหา’ ลัยบางคนยังเกรงใจ แล้วผู้หญิงคนนี้กล้าดียังไงถึงตบลูกพี่ของพวกเขา

"ใครอยากจับนมเธอวะ! ล้มเองแต่โทษคนอื่นเฉยเลย!" ฝ่ายชายพูดจาโต้ตอบ อยากลุกใส่เดี่ยวเหมือนกัน แต่ติดที่เธอเป็นเพศแม่นี่แหละ เขาจึงได้แต่สบถด่าอยู่ในใจ

"แต่นายก็ไม่ควรบีบไหม"

"ก็ไม่ได้ตั้งใจไง เล่นล้มมาท่านั้นถ้าไม่ใช้มือดันจะให้ใช้ตีนดันเหรอครับคุณผู้หญิง!"

"ฉวยโอกาสแล้วยังจะพูดจาทุเรศอีก!"

"สภาพเธอน่าพิศวาสตายห่า!!" อัคคีโมโหจนไม่ทันจับสังเกตว่าน้ำเสียงคุ้นหูหรือเปล่า

“นายก็หน้าตาอุบาทว์แถมยังปากหมา!” ฝ่ายหญิงก็ไม่ยอมง่าย ๆ น้ำเสียงแปร่งขึ้นจมูกคล้ายคนเป็นหวัดจึงด่าสวนทันที

“อยากถูกคนปากหมาเลียทั้งตัวไหมล่ะ ปากเก่งแบบนี้พี่ชอบ จะเลียให้ครางไม่หยุดเลยแม่คุณ”

คนถูกด่าสวนกลับทันควัน เรื่องอะไรเขาจะยอม แม่งโคตรเสียหน้า ไม่ใช่แค่ลูกสมุนที่เห็นเหตุการณ์ แต่ลูกค้าในร้านเห็นหมด เชื่อว่ามีนักศึกษามหา’ ลัยเดียวกันอยู่ที่นี่ด้วย เขาเลยทั้งโกรธทั้งอาย ถ้าเป็นเพศเดียวกันแม่นี่ยับไม่เหลือซากไปนานแล้ว

"ไอ้คนเฮงซวย ไอ้ปากไม่หูรูด"

"แต่ลิ้นเลียดีนะครับ จะลองสักยกก็ได้นะ" คนยียวนแลบลิ้นออกมาเลียปากอย่างท้าทายอารมณ์

ทว่าไม่กี่อึดใจต่อมาก็เหมือนจะหูดับอีกรอบ เมื่อฝ่ามือของฝ่ายหญิงกระทบเข้ากับผิวแก้มสากดังสนั่น ไม่พอเธอยังตะโกนด่าซ้ำมาอีก

เพียะ!!!

“ไอ้เหี้ย ไอ้ปากจัญไร!!”

"เฮ้ย!!"

สี่หนุ่มลูกสมุนอุทานพร้อมกันอย่างตื่นตกใจ จนไม่มีใครคิดจะตามหญิงสาวที่วิ่งหายออกไปจากร้าน เสมือนเจ้าหล่อนจะรู้ตัวว่าถูกเล่นงานแน่หากยังอยู่ และก็เป็นโชคดีที่ทุกคนยังอึ้งแดก ไม่มีใครกระดิกตัวแม้แต่คนถูกตบก็นั่งแข็งเป็นหิน จนเสียงเซฟเอ่ยปากทุกคนถึงสามารถเรียกสติกลับคืนกันได้

“ท่านอัคครับ!”

สถานการณ์กะทันหันต่างคนจึงต่างมองหน้ากันเหลอหลา เป็นครั้งแรกที่ลูกพี่ถูกลูบคมแบบซึ่งหน้าโดยไร้ทางสู้

“เป็นไงบ้างพี่” ภูมิกุลีกุจอถามพลางลุกยืน หันซ้ายหันขวาคิดไม่ตกว่าจะตามไปดีไหม

“ฮึ่ม” คนถูกตบได้แต่คำรามในลำคอ โกรธจนร่างสั่นไปทั้งตัว เสียงหอบหายใจหนักบ่งบอกว่าโมโหขั้นสุด สายตาคมกริบค่อย ๆ เคลื่อนไปมองงความมืดที่เธอคนนั้นวิ่งหายไป ยิ่งคิดก็ยิ่งเดือด แม่งเอ๊ย!

ตบครั้งแรกยังพอทน ตบครั้งสองนี่พอเลย!

ได้เจอกูเอาคืนแน่!

“คือพวกผม..” ดินอึกอักไปต่อไม่เป็นเมื่อเห็นแววตาคมที่ตวัดกลับมามองพวกเขา

“เจ็บมากไหมพี่”

“ไม่ต้องพูด!!” อัคคีหลับตาพร้อมสูดหายใจเข้าลึก ๆ กำหมัดจนเส้นเลือดปูดตามแขน ด้วยเป็นคนไม่ยอมใคร ไม่เคยปล่อยให้ใครหน้าไหนมาลูบคม เหตุนี้คำสั่งที่มีแรงโทสะมหาศาลจึงเปล่งดังไปทั่วบริเวณ

“พวกมึงตามไปลากคอมันมาให้กูเดี๋ยวนี้!!!”

.

.

.

....................................................................................

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเซต..วิศวะ I need you 

1. เพื่อนคนนี้ที่จอมทัพอยากได้ 

2. เธอคนนี้ที่อัคคีอยากได้ 

3. พี่สาวคนนี้ที่อาทิตย์อยากได้ (เร็ว ๆ นี้)

4. น้องคนนี้ที่แดนไทอยากได้ (เร็ว ๆ นี้)