로그인공유
ใกล้เกินกว่าหัวใจจะไหว
게시일:
2026-05-27 18:43:19หลังจากวันนั้น มินเริ่มรู้ตัวว่าตัวเองเผลอมองหาไนต์บ่อยขึ้น
ทั้งที่เมื่อก่อนเธอไม่เคยสนใจพนักงานคนไหนเป็นพิเศษ
แต่ตอนนี้ แค่เดินผ่านแผนกแล้วไม่เห็นเด็กฝึกงานตัวสูงคนนั้นอยู่ตรงโต๊ะ เธอกลับรู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก
เย็นวันศุกร์ ออฟฟิศเงียบกว่าปกติ เพราะหลายคนรีบกลับบ้าน
เหลือเพียงไฟบางส่วนที่ยังเปิดอยู่
มินนั่งอ่านเอกสารในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
โปรเจกต์ใหม่กำลังมีปัญหา
ตัวเลขขาดทุนเกินกว่าที่คาดไว้ และภาคินเริ่มกดดันเธอหนักขึ้นทุกวัน
หญิงสาวนวดขมับเบา ๆ ก่อนเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างอ่อนล้า
ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“เข้ามา”
ประตูเปิดออกพร้อมร่างสูงของไนต์
เขาถือแก้วกาแฟกับขนมชิ้นเล็ก ๆ เดินเข้ามา
“ยังไม่กลับอีกเหรอครับ”
“งานยังไม่เสร็จ”
“ผมเดาถูกอีกแล้ว”
เขาวางของลงตรงหน้าเธอ ก่อนนั่งลงฝั่งตรงข้ามโดยไม่ได้ขออนุญาต
มินเงยหน้ามองทันที
“ใครบอกให้นั่ง”
“ขอพักห้านาทีครับ เหนื่อยเหมือนกัน”
คำตอบหน้าตายทำเอาเธอเถียงไม่ออก
ไนต์มองเอกสารบนโต๊ะ ก่อนขมวดคิ้ว
“ตัวเลขติดลบเหรอครับ”
“เด็กฝึกงานไม่ต้องรู้ทุกเรื่อง”
“แต่ผมช่วยได้นะ”
มินหัวเราะเบา ๆ อย่างไม่เชื่อ
“นายเนี่ยนะ”
“ลองฟังก่อนสิครับ”
เขาขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้ ก่อนหยิบเอกสารขึ้นดูจริงจัง
กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากตัวเขาลอยเข้ามาใกล้จนมินเผลอชะงัก
ใกล้เกินไปแล้ว…
แต่เธอกลับไม่ผลักเขาออก
ไนต์ชี้ไปที่กราฟบนเอกสาร
“ถ้าลดงบส่วนนี้ แล้วเพิ่มออนไลน์แทน น่าจะช่วยได้นะครับ”
มินมองตาม ก่อนเริ่มคิด
และยิ่งเขาพูด เธอก็ยิ่งรู้ว่าเด็กคนนี้ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา
เขาฉลาดมาก
“นายเรียนอะไรมา”
“บริหารครับ”
“มหา’ลัยไหน”
“ยังไม่จบเลยครับ”
“…”
ไนต์ยิ้ม
“แต่ผมตั้งใจเรียนนะ”
มินเผลอหลุดหัวเราะเบา ๆ
เสียงหัวเราะนั้นทำให้ไนต์มองเธอนิ่งไปชั่วครู่
ก่อนพูดเสียงต่ำ
“คุณยิ้มบ่อย ๆ ก็ดีนะครับ”
หัวใจเธอกระตุกทันที
“เลิกพูดแบบนี้ได้แล้ว”
“ทำไมครับ”
“มันไม่เหมาะ”
ไนต์เงียบไปเล็กน้อย ก่อนเอนตัวพิงเก้าอี้
“เพราะคุณเป็นลูกเจ้าของบริษัท…”
เขามองเธอตรง ๆ
“หรือเพราะคุณกลัวผมครับ”
มินชะงัก
ดวงตาคมของเขาจ้องเธอเหมือนมองทะลุทุกอย่าง
เธอรีบหลบสายตา
“ฉันไม่มีอะไรต้องกลัว”
“แต่คุณกำลังหนี”
“ไนต์”
“คุณไม่เคยมองผมตรง ๆ เลย เวลาที่ผมพูดเรื่องความรู้สึก”
ห้องทั้งห้องเงียบลงทันที
หัวใจของมินเต้นแรงจนได้ยินชัด
เธอไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้
ไม่ชอบที่ตัวเองควบคุมอะไรไม่ได้
“กลับบ้านไปได้แล้ว”
เธอพูดเสียงเบา
แต่ไนต์กลับลุกขึ้นเดินมาหยุดตรงหน้าโต๊ะ
ใกล้จนเธอต้องเงยหน้ามอง
“คุณมินครับ”
“…อะไร”
“ผมชอบคุณ”
คำพูดนั้นเหมือนหยุดทุกอย่างรอบตัว
มินนิ่งไปทั้งตัว
ทั้งที่ควรปฏิเสธ
ควรดุเขา
ควรบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้
แต่เธอกลับพูดอะไรไม่ออก
ไนต์ยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นเธอเงียบ
“ไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ครับ”
เขาโน้มตัวลงเล็กน้อย
ก่อนกระซิบใกล้หูเธอ
“แต่ผมจะไม่ถอย”
ลมหายใจอุ่น ๆ ทำเอาหัวใจของมินสั่นจนแทบควบคุมไม่อยู่
และตั้งแต่วินาทีนั้น—
เธอก็รู้ว่า ความสัมพันธ์นี้กำลังอันตรายเกินกว่าจะหยุดแล้ว
최신 챕터
เธอคนโตของผม และสุดท้าย… เราก็เลือกกัน
เสียงลมกลางคืนยังคงพัดเบา ๆแต่มินกลับแทบไม่ได้ยินอะไรอีกแล้วสายตาของเธอมองเพียงผู้ชายตรงหน้าคนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแค่เด็กฝึกงานกวน ๆแต่ตอนนี้—กลับกลายเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตเธอไปแล้วน้ำตาค่อย ๆ ไหลลงมาช้า ๆไนต์เห็นแบบนั้นก็เริ่มลนทันที“คุณมิน…”เขาหัวเราะแห้ง ๆ นิดหน่อย“หรือผมรีบเกินไป”มินรีบส่ายหน้าทันทีก่อนหลุดหัวเราะทั้งน้ำตาออกมาเบา ๆ“นายชอบทำให้ฉันร้องไห้ตลอดเลย”ไนต์ยิ้มอย่างโล่งใจ ก่อนใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้เธอเบา ๆสายตาของเขาอ่อนโยนเหมือนทุกครั้งเหมือนวันที่เจอกันวันแรกไม่มีผิดมินมองหน้าเขานิ่ง ๆก่อนภาพความทรงจำมากมายจะไหลย้อนกลับเข้ามาวันที่เธอพยายามผลักเขาออกวันที่กลัวสายตาคนอื่นวันที่กลัวว่าความรักครั้งนี้จะไปไม่รอดแต่สุดท้าย—คนคนนี้ก็ยังจับมือเธอไว้แน่นมาตลอดไม่เคยปล่อยเลยจริง ๆมินค่อย ๆ ยื่นมือออกไปช้า ๆก่อนวางมือลงบนแก้มเขาเบา ๆ“นายรู้ไหม…”เสียงเธอสั่นนิด ๆ“ว่านายเปลี่ยนชีวิตฉันไปหมดแล้ว”ไนต์ยิ้มบาง ๆ ก่อนจับมือเธอเอาไว้“ชีวิตผมก็เหมือนกัน”ทั้งคู่มองหน้ากันเงียบ ๆสายตาเต็มไปด้วยความรักที่ผ่านอะไรมาด้วยกันมากมายก่อนที่มินจะหัวเราะเบา ๆ แล้วพยั
เธอคนโตของผม วันที่ไม่ต้องหลบอีกต่อไป
หนึ่งปีผ่านไปอย่างรวดเร็วบริษัทของไนต์เติบโตเร็วกว่าที่ใครหลายคนคาดไว้จากสตาร์ทอัพเล็ก ๆ ตอนนี้กลับกลายเป็นบริษัทที่หลายองค์กรใหญ่เริ่มจับตามองรวมถึงบริษัทของภาคินเองวันเปิดตัวโปรเจกต์ใหญ่ มีนักธุรกิจ นักข่าว และผู้บริหารเข้าร่วมงานจำนวนมากมินยืนอยู่ด้านล่างเวทีในชุดเดรสสีดำเรียบหรูสายตาของเธอจับจ้องเพียงคนเดียวบนเวทีไนต์ในวันนี้แตกต่างจากวันแรกที่เจอกันมากจากเด็กมหา’ลัยที่ชอบยิ้มกวน ๆ ตอนนี้เขากลายเป็นผู้ชายที่ดูมั่นคงและน่าเชื่อถืออย่างไม่น่าเชื่อแต่สิ่งเดียวที่ไม่เคยเปลี่ยน—คือสายตาที่เขามองเธอแม้จะอยู่ท่ามกลางคนมากมายแต่ทันทีที่ไนต์ลงจากเวที สายตาแรกที่เขามองหา ก็ยังเป็นเธอเสมอหัวใจของมินสั่นเบา ๆ ทุกครั้งที่เห็นแบบนั้นหลังงานจบ หลายคนเดินเข้ามาแสดงความยินดีกับไนต์ไม่หยุดแต่พอเขาเห็นมินยืนอยู่ไกล ๆชายหนุ่มกลับเดินตรงมาหาเธอทันทีโดยไม่สนใจสายตาใครอีก“เหนื่อยไหมครับ”คำถามเดิมที่ถามเธอเสมอทั้งที่คนเหนื่อยที่สุดวันนี้ควรเป็นเขาแท้ ๆมินยิ้มบาง ๆ ก่อนส่ายหน้า“เก่งขึ้นเยอะเลยนะ”ไนต์หัวเราะเบา ๆ“ชมผมอีกแล้ว”“ก็น่าชม”เขาชะงักไปทันทีเพราะมินไม่ค่อยพูดอะไรแบบนี้ออก
เธอคนโตของผม วันที่พ่อเริ่มเปลี่ยนไป
หลังจากวันนั้น เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วจากเด็กฝึกงานที่ใครหลายคนเคยมองข้าม ตอนนี้ไนต์เริ่มกลายเป็นคนที่ถูกพูดถึงในบริษัทมากขึ้นเรื่อย ๆโปรเจกต์ที่เขาทำกับเพื่อนมหาวิทยาลัยเริ่มมีนักลงทุนสนใจหลายบริษัทเริ่มติดต่อไปหาเขารวมถึงชื่อของเขาที่เริ่มปรากฏในข่าวธุรกิจรุ่นใหม่อยู่บ่อยครั้งแต่ถึงจะยุ่งมากแค่ไหน—เขาก็ยังไม่เคยเปลี่ยนไปเวลาที่อยู่กับมินยังโทรปลุกตอนเช้ายังซื้อกาแฟแก้วเดิมให้ยังขับรถมารอรับเธอหลังเลิกงานเหมือนเดิมทุกวันราวกับต่อให้โลกข้างนอกเปลี่ยนไปยังไงเวลาอยู่ต่อหน้าเธอ เขาก็ยังเป็น “ไนต์คนเดิม”คืนหนึ่ง มินกลับถึงคอนโดเกือบสี่ทุ่มทันทีที่เปิดประตูเข้าไป ก็เห็นไฟในห้องเปิดอยู่ไนต์กำลังนั่งพิงโซฟาหลับคาโน้ตบุ๊กเสื้อเชิ้ตสีเข้มยับนิดหน่อยเหมือนเพิ่งกลับจากประชุมใต้ตาดูคล้ำกว่าเดิมชัดเจนหัวใจของมินอ่อนลงทันทีเธอเดินเข้าไปหาเงียบ ๆ ก่อนค่อย ๆ ดึงโน้ตบุ๊กออกจากตักเขาเบา ๆแต่ยังไม่ทันขยับ—มือใหญ่ก็จับข้อมือเธอไว้ทันทีดวงตาคมค่อย ๆ ลืมขึ้นช้า ๆ“กลับมาแล้วเหรอครับ…”เสียงงัวเงียของเขาทำให้เธอเผลอยิ้มบาง ๆ“นายควรกลับไปนอนห้องตัวเองได้แล้ว”ไนต์ส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนซบหน
เธอคนโตของผม วันที่ไนต์เริ่มเติบโต
หลังจากเรื่องทั้งหมด ไนต์เริ่มทำงานหนักกว่าเดิมหลายเท่าเขาฝึกงานตอนกลางวันเรียนตอนเย็นและรับงานฟรีแลนซ์ตอนดึกจนบางครั้งแทบไม่ได้นอนมินเห็นทุกอย่างมาตลอดเห็นใต้ตาที่คล้ำขึ้นเห็นมือที่ล้าเห็นความพยายามทั้งหมดของเขาและยิ่งเห็น—เธอก็ยิ่งรักเขามากขึ้นทุกวันคืนหนึ่ง ขณะที่ไนต์กำลังนั่งทำงานอยู่บนโต๊ะอาหาร มินเดินเข้าไปเงียบ ๆ ก่อนวางแก้วนมลงข้างเขา“พักบ้าง”ไนต์เงยหน้าขึ้นยิ้มทันที“อีกนิดเดียวครับ”มินมองหน้าจอเขานิ่ง ๆ ก่อนชะงักแผนธุรกิจโมเดลการลงทุนรวมถึงโปรเจกต์สตาร์ทอัพที่เขากำลังทำหัวใจเธอสั่นเบา ๆ“นายเอาจริงขนาดนี้เลยเหรอ”ไนต์หัวเราะเบา ๆ“ก็ผมอยากเก่งเร็ว ๆ”“รีบไปไหน”เขามองเธอนิ่ง ๆก่อนตอบช้า ๆ“รีบไปยืนข้างคุณไงครับ”คำตอบนั้นทำให้มินเงียบไปทันทีก่อนค่อย ๆ เดินเข้าไปกอดเขาจากด้านหลังไนต์ชะงักแต่ไม่นานก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน“คุณมินครับ”“หืม”“ผมรักคุณนะ”มินหลับตาลงช้า ๆ ก่อนกระซิบตอบเบา ๆ“…ฉันก็รักนาย”และนั่นคือครั้งแรก—ที่เธอพูดมันออกมาอย่างชัดเจนไนต์นิ่งไปทั้งตัวหลังได้ยินคำตอบนั้นเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วขณะมือที่กำลังจับเมาส์ค่อย ๆ คลายลง ก่อ
เธอคนโตของผม วันที่เลือกกันอย่างชัดเจน
หลังเหตุการณ์ในห้องประชุม ข่าวเรื่องมินกับไนต์ก็แพร่ไปทั่วบริษัททันทีบางคนมองว่าไม่เหมาะสมบางคนซุบซิบบางคนดูถูกไนต์ว่า “เกาะลูกเจ้าของบริษัท”แต่สิ่งที่เจ็บที่สุด—คือมินเริ่มเห็นสายตาที่มองไนต์เปลี่ยนไปเธอเกลียดมันเกลียดที่คนอื่นมองเขาเหมือนไม่คู่ควรทั้งที่ไม่มีใครรู้เลยว่าเขาพยายามมากแค่ไหนคืนนั้น มินนั่งเงียบอยู่ในคอนโดคนเดียวก่อนเสียงกดรหัสหน้าห้องจะดังขึ้นไนต์เดินเข้ามา พร้อมถุงอาหารเหมือนทุกครั้งแต่ทันทีที่เห็นหน้าเธอ—เขาก็รู้ทันทีว่าเธอกำลังคิดมาก“คุณร้องไห้เหรอ”มินรีบส่ายหน้าแต่ไนต์กลับเดินเข้ามากอดทันทีแน่นมากแน่นจนเหมือนกำลังบอกว่าไม่เป็นไรแล้วมินซบหน้าลงกับอกเขาช้า ๆ ก่อนพูดเสียงสั่น“ทุกคนกำลังว่าเรื่องนาย…”“ผมไม่สน”“แต่ฉันสน”เธอกำเสื้อเขาแน่นขึ้น“ฉันไม่ชอบให้ใครดูถูกนายเลย”ไนต์นิ่งไปทันทีก่อนหัวใจจะอ่อนลงอย่างรุนแรงเขาค่อย ๆ ประคองหน้าเธอขึ้นมามองดวงตาคมอ่อนโยนจนเธอแทบร้องไห้อีกครั้ง“งั้นคุณก็เชื่อผมสิ”“…”“สักวันผมจะทำให้ทุกคนยอมรับเราเอง”มินมองเขาเงียบ ๆก่อนสุดท้ายจะเป็นฝ่ายจูบเขาช้า ๆครั้งนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายจนแทบอธิบายไม่ได้ทั้ง
เธอคนโตของผม วันที่ความลับแตก
หลังจากคืนนั้น ความสัมพันธ์ของมินกับไนต์ก็เหมือนเดินเข้าสู่จุดที่ไม่สามารถปิดบังได้อีกแล้วสายตาที่มองกันความใกล้ชิดรวมถึงความห่วงใยที่ชัดเจนเกินไปทุกอย่างเริ่มกลายเป็นที่พูดถึงในบริษัทมากขึ้นเรื่อย ๆและสุดท้าย—มันก็หลุดไปถึงหูคณะผู้บริหารเช้าวันจันทร์ บรรยากาศในบริษัทเงียบผิดปกติมินเดินผ่านพนักงานหลายคนที่รีบหลบสายตาทันทีเมื่อเธอมองไปหัวใจเธอเริ่มรู้สึกไม่ดีจนกระทั่งเลขาหน้าห้องรีบเดินเข้ามา“คุณมินคะ… ท่านประธานเรียกประชุมด่วนค่ะ”ทันทีที่เข้าไปในห้องประชุม มินก็รู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะบนโต๊ะมีรูปถ่ายหลายใบวางอยู่ภาพตอนเธอกับไนต์อยู่ด้วยกันภาพที่เขากอดเธอหน้าคอนโดแม้แต่ภาพตอนจับมือกันในลานจอดรถหัวใจของมินเย็นวาบทันทีผู้บริหารบางคนเริ่มมองเธอด้วยสายตาไม่พอใจ“เรื่องนี้จริงไหม”เสียงหนึ่งถามขึ้นห้องทั้งห้องเงียบสนิทมินกำมือแน่นใต้โต๊ะก่อนตอบช้า ๆ“…ค่ะ”ทันทีที่คำตอบหลุดออกไป บรรยากาศก็ยิ่งตึงเครียด“คุณกำลังทำให้บริษัทเสียภาพลักษณ์”“เรื่องส่วนตัวไม่น่าจะ—”“ส่วนตัว?”ผู้บริหารอีกคนพูดแทรกทันที“คุณเป็นลูกสาวประธานนะคุณมิน ทุกอย่างที่คุณทำกระทบบริษัททั้งหมด”
เธอคนโตของผม ความสัมพันธ์ต้องห้าม
เช้าวันต่อมา มินตื่นขึ้นมาพร้อมความเงียบในห้องพักโรงแรมแสงแดดอ่อนลอดผ่านม่านสีครีมเข้ามาเบา ๆเธอนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเมื่อคืนทั้งหมดจะย้อนกลับเข้ามาในหัวจูบของไนต์อ้อมกอดของเขาสายตาที่มองเธอราวกับเธอสำคัญที่สุดในโลกหัวใจของมินเต้นแรงขึ้นทันทีหญิงสาวรีบลุกขึ้นนั่ง ก่อนพบว่าอีกฝั่งของเตียง
เธอคนโตของผม คืนที่เผลอใจ
หลังงานเลี้ยงจบเกือบเที่ยงคืน ผู้คนเริ่มทยอยกลับจนเหลือเพียงพนักงานไม่กี่คนที่กำลังเก็บสถานที่มินยืนพิงระเบียงโรงแรมเงียบ ๆสายลมกลางคืนพัดชายผมยาวของเธอเบา ๆ ขณะที่มือบางถือแก้วไวน์ไว้หลวม ๆคืนนี้เธอดื่มไปเยอะกว่าปกติส่วนหนึ่งเพราะเหนื่อยอีกส่วน… เพราะใจเริ่มวุ่นวายเกินควบคุมเสียงฝีเท้าคุ้นเค
เธอคนโตของผม คืนที่หัวใจเริ่มพัง
หลังคำสารภาพของไนต์ ทุกอย่างระหว่างพวกเขาก็เปลี่ยนไปแม้มินจะพยายามทำตัวปกติแต่ทุกครั้งที่เธอสบตาเขา หัวใจก็เต้นแรงจนปิดไม่มิดเช้าวันจันทร์ บริษัทวุ่นวายตั้งแต่เช้าเพราะคืนนี้มีงานเลี้ยงต้อนรับนักลงทุนต่างชาติมินต้องอยู่ดูรายละเอียดทุกอย่างด้วยตัวเอง“ดอกไม้ตรงนี้เปลี่ยนใหม่ค่ะ”“ไฟฝั่งนั้นสว่า
เธอคนโตของผม คืนที่ได้พบ
ฝนตกหนักตั้งแต่หัวค่ำจนถนนทั้งเมืองเปียกชุ่ม แสงไฟจากตึกสูงสะท้อนพื้นถนนเป็นเงาพร่า ๆ รถบนถนนติดยาวเหยียดเหมือนทุกคนกำลังรีบกลับบ้านแต่มินยังนั่งอยู่ในห้องทำงานชั้นบนสุดของ M Groupหญิงสาวถอนหายใจเบา ๆ ก่อนปิดแฟ้มเอกสารตรงหน้า ดวงตาสวยล้าอย่างเห็นได้ชัด เธอทำงานมาตั้งแต่เช้าแทบไม่ได้พัก แม้จะเป็นล
다른 추천
พี่เขยจัดหนัก
กาสะลอง80.2K 조회수ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่218.2K 조회수คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.2M 조회수คลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์225.4K 조회수สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)
ซืออ้าย 思爱52 조회수ขย่มรักวิศวะร้าย
InTheStars360 조회수ตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง
ดูยูวอนนาบี162 조회수ยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก
มั่วมั่วชิงชิง95 조회수
