Masukเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาจุดเก้านาที ณ วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดสระบุรี...บทสวดจากท่านเจ้าอาวาสไม่ได้เข้าหูรพีแม้แต่นิด เพราะตอนนี้ในหัวเขาเอาแต่คิดถึงถึงพฤติกรรมของนับเก้าที่ผิดแผกแปลกไปจากเดิม วันนี้เธอไม่เย็นชาใส่เขา แถมยังยิ้มแย้มแจ่มใสจนเขาเริ่มหวั่นใจ... กลัวเหลือเกินว่าสิ่งที่เห็นในตอนนี้จะมีเบื้องลึกเ
“เมื่อกี้นับพูดจริงเหรอ”คำว่า ‘สามี’ ที่ได้ยินจากปากของหญิงสาวยังตราตรึงและติดอยู่ในใจ จนรพีไม่สามารถสลัดรอยยิ้มออกจากใบหน้าได้เลยให้ตายเถอะ!นับเก้าประกาศว่าเขาเป็นสามีต่อหน้าคนอื่น วินาทีแรกที่ได้ยินคำนั้นรพีเกือบจะยกมือขึ้นมาตบบ่องหูของตัวเอง แต่ก็ทำได้เพียงยืนเนื้อเต้นด้วยหัวใจระริกระรี้“เรื่อ
ทางด้านรพีหลังจากส่งเมียกับลูกขึ้นรถกลับสระบุรีไปแล้ว ชายหนุ่มก็กลับขึ้นมาบนห้อง ลงมือเก็บข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวลงกระเป๋าใบย่อม เพียงไม่กี่นาทีก็กลับลงมาด้านล่าง“จะไปไหนลูก”แต่ลงมาได้ไม่กี่ก้าวรพีก็ถูกมารดาทักขึ้นเสียก่อน“ผมจะเข้าไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศน่ะครับ”“แล้วขนข้าวของอะไรไปเยอะเยอะ”ถ้าไม
“ได้เวลาต้องไปแล้วเหรอ”รพีหันไปเห็นแม่ของลูกก่อนเธอจะเอยท้วงเขารับเช็ดน้ำตาออกจากแก้มสากที่มันตกลงมาอย่างไม่รู้ตัว แค่รู้ว่าต้องปล่อยเธอกับลูกออกห่างจากอกเขาก็รู้สึกชาหนึบไปถึงขั้วหัวใจเมื่อคืนทั้งคืนรพีแทบไม่ได้นอนด้วยซ้ำ เขาเฝ้ามองดูสองแม่ลูกยันเช้า ตั้งใจจะเก็บช่วงเวลาเหล่านี้เอาไว้ให้นานที่สุ
นับเก้าไม่ได้กลับสระบุรีทันทีหลังออกจากโรงพยาบาล ทุกคนลงคะแนนเสียงตรงกันว่าให้เธอกลับมาอยู่ที่บ้านโชติธนกิจต่ออีกสักพัก จนกว่าจะเลี้ยงเจ้าตัวเล็กคล่องซึ่งเธอเองก็คิดแบบนั้นเพราะที่นี่ล้วนมีแต่พี่เลี้ยงที่มากด้วยประสบการณ์ตรงทุกคน“พริมว่าคุณนับต้องกินน้ำหัวปรีเสริมค่ะ ถ้านมมาน้อยขนาดนี้ไม่ทันหนูหนึ
กำหนดคลอดยังเหลืออยู่อีกตั้งหนึ่งอาทิตย์ แต่ดูเหมือนยายลูกสาวหัวรั้นของนับเก้าอยากจะออกมาดูโลกกว้างก่อนเวลาอันควรเสียแล้วขณะนี้เป็นเวลากี่โมงหญิงสาวไม่อาจล่วงรู้ได้ แต่หากให้เดาจากความรู้สึกและเสียงนกเสียงการอบๆ บ้านคงจะเป็นช่วงเช้ามืด“พี่รพีคะ พี่รพี!” นับเก้ากัดฟันเรียกชื่อคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ
ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์วาบหวามระหว่างเธอกับรพีในห้องแต่งตัววันนั้น แววตาที่เขาใช้มองเธอก็เปลี่ยนไป… เพราะทุกครั้งที่นับเก้าเผลอหันไปสบสายตาคมเข้มคู่นั้น เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกชายหนุ่มจับกลืนลงท้องอยู่ทุกเมื่อไม่เว้นแม้กระทั่งเวลานี้!ตอนที่เธอกำลังจะสวมแหวนหมั้นให้รพีต่อหน้าญาติผู้ใหญ่ และแขกเหลื่อ
นับเก้ากำลังตกใจและสับสนกับสิ่งที่พึ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ ทันใดนั้นเองประตูห้องแต่งตัวก็ถูกเปิดออก พร้อมกับเจ้าของร่างสูงที่เดินเข้ามาข้างในหน้าตาเฉย“อุ๊ย! พี่รพี” นับเก้าล้นลานรีบคว้าชุดเจ้าสาวที่พึ่งถอดออกไปพ้นร่างเมื่อครู่ กลับมาปกปิดร่างกายเกือบเปลือยของตนเอง แล้วมองผู้บุกรุกตาขวาง “อายอะไร จะแต
เป็นเวรกรรมของเธอหรือเปล่า ทั้งที่รู้ว่ารพีร้ายกาจแค่ไหน แต่ก็ยังเลิกรักเขาไม่ได้เสียที“สวัสดีค่ะคุณรพี พราวยินดีกับงานแต่งด้วยนะคะ” เป็นเจ้าของร้านที่เอ่ยทักทายคนมาใหม่ก่อน“ขอบคุณครับ ขอโทษที่ต้องให้รอพอดีผมติดธุระสำคัญ”เขาพูดกับเจ้าของร้านก็จริงแต่สายตาคมจับจ้องมาทางเธอ แววตานั้นแฝงเร้นไปด้วยค
“สำคัญตัวเกินไปหรือเปล่านับเก้า! เธอคิดว่าข่าวฉาวที่เกิดขึ้นมันจะสามารถทำลายชื่อเสียง หรือทำให้ธุรกิจของโชติธนกิจล้มละลายได้เลยหรือไง”นับเก้านิ่งกับความจริงที่พึ่งค้นพบไปชั่วอึดใจ นั่นสิ! คนตัวเล็กๆ อย่างเธอริอ่านจะไปช่วยพยุงช้างสารตัวโตได้มากน้อยแค่ไหนกันเชียว“ทีนี้เห็นหรือยังว่าเธอไม่ได้มีความสำ







