Mag-log inShare
บทที่ 192
Petsa ng paglalathala:
2026-01-24 17:44:18
Pinakabagong kabanata
เธอเป็นของผม บทที่ 205
บ้านสวนบนภูเขาไม่ใช่บ้านหลังใหญ่ ไม่ได้หรูหรา ไม่ได้ออกแบบมาเพื่ออวดใคร มันเป็นเพียงบ้านไม้หลังหนึ่งที่ตั้งอยู่บนเนินที่มองเห็นแนวเขาซ้อนกันไกลสุดสายตาเช้า ๆ มีหมอกบางลอยอ้อยอิ่งและเย็น ๆ มีลมพัดกลิ่นดิน กลิ่นหญ้า และกลิ่นใบไม้แห้งเข้ามาในบ้าน เป็นสถานที่ที่เวลาเหมือนเดินช้ากว่าที่อื่นดารินทร์เลือ
เธอเป็นของผม บทที่ 204
ค่ำวันนั้น โรงพยาบาลเงียบกว่าทุกวัน ไม่ใช่เพราะคนหายไปแต่เพราะเวลากำลังเคลื่อนช้าลงอย่างตั้งใจเหมือนเปิดพื้นที่ให้ใครบางคนได้คิด ได้ฟังเสียงหัวใจตัวเองโดยไม่ถูกเร่งรัดดารินทร์นั่งอยู่ริมหน้าต่าง ม่านสีอ่อนปลิวไหวตามแรงลมจากช่องระบายอากาศแสงไฟจากตึกฝั่งตรงข้ามสะท้อนเข้ามาเป็นจุดเล็ก ๆ กระจัดกระจายไม
เธอเป็นของผม บทที่ 203
เช้าวันใหม่ไม่ได้พาอะไรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน แสงแดดที่ลอดผ่านม่านยังคงอ่อน อากาศในห้องพักฟื้นยังคงนิ่ง เสียงเครื่องมือแพทย์ยังดังเป็นจังหวะเดิม แต่ดารินทร์รู้รู้ตั้งแต่วินาทีที่ลืมตาขึ้นมาว่าบางอย่างในตัวเธอ ไม่เหมือนเดิมแล้วไม่ใช่ความรู้สึกตื่นเต้นไม่ใช่ความหวัง ไม่ใช่การตัดสินใจ มันเป็นเพียงความร
เธอเป็นของผม บทที่ 202
กลางดึกของคืนหนึ่งห้องพักฟื้นเงียบงันจนได้ยินเสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสียง ติ๊ด…ติ๊ด… ไม่ดังพอจะรบกวน แต่ก็ชัดพอจะย้ำเตือนว่าทุกชีวิตในห้องนี้ยังคงดำเนินอยู่ตามจังหวะของมันเองแสงไฟสีส้มอ่อนจากโคมข้างเตียงทอดลงมาอย่างแผ่วเบา ไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกอบอุ่นขึ้นเท่าไร มันเพียงทำให
เธอเป็นของผม บทที่ 201
ห้องพักฟื้นในช่วงสายเงียบกว่าที่ควรจะเป็น ไม่ใช่เพราะไม่มีคนแต่เพราะทุกคนที่อยู่ในนั้นรู้ดีว่าไม่ควรพูดมากดารินทร์นั่งพิงหัวเตียงร่างกายยังไม่ฟื้นเต็มที่ ความปวดเมื่อยยังแฝงอยู่ตามข้อต่อแต่หัวใจกลับนิ่งกว่าที่เคยเป็นมาในรอบหลายปีลูกชายถูกอุ้มไว้ในอ้อมแขนน้ำหนักเบา ตัวอุ่นบ่งบอกถึงความมีชีวิต ทุกกา
เธอเป็นของผม บทที่ 200
ความเงียบหลังคลอดไม่ใช่ความเงียบที่ว่างเปล่า มันเป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยการเปลี่ยนแปลงดารินทร์นอนนิ่งอยู่บนเตียง แสงอ่อนจากหน้าต่างส่องเข้ามาในห้องพักฟื้น ไม่จ้าเกินไป และไม่ได้สว่างเกินจะเป็น แต่เป็นแสงที่เหมาะกับการหายใจช้า ๆ เหมาะกับการฟังเสียงหัวใจของตัวเองร่างกายของเธออ่อนล้า เหมือนผ่านสงคร
เธอเป็นของผม บทที่ 182
บ้านหลังใหญ่เงียบสงบเกินไปในเช้าวันใหม่ดารินทร์นั่งอยู่ริมหน้าต่างห้องนอนชั้นสอง ม่านโปร่งสีอ่อนปลิวไหวตามแรงลม แสงแดดอ่อนส่องผ่านกระทบผิวหน้า แต่กลับไม่อาจไล่ความหนาวเย็นในหัวใจของเธอได้แม้แต่น้อยมือบางวางทาบอยู่บนหน้าท้องที่ยังนูนไม่มาก เด็กน้อยในครรภ์ยังไม่ดิ้น ไม่ส่งสัญญาณใด ๆ แต่ดารินทร์กลับร
Huling Na-update : 2026-04-03เธอเป็นของผม บทที่ 183
บรรยากาศในบ้านใหญ่เงียบงันผิดปกติ ไม่ใช่ความเงียบของบ้านที่สงบ หากแต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยแรงกดดันราวกับอากาศข้นหนืดจนหายใจไม่สะดวกวินทัพยืนอยู่ตรงโถงกลางบ้าน เนกไทถูกคลายออกเล็กน้อย เสื้อเชิ้ตยับเพราะไม่ได้เปลี่ยนตั้งแต่เมื่อคืน ดวงตาคมที่เคยมั่นใจ บัดนี้เต็มไปด้วยความลังเลเขาได้ยินเสียงหัวเ
Huling Na-update : 2026-04-03เธอเป็นของผม บทที่ 184
บ้านใหญ่ยามค่ำคืนเงียบสงัดเกินไป เงียบจนเสียงลมหายใจของคนในห้องทำงานชั้นล่างฟังดูหนักหน่วงกว่าทุกคืนที่ผ่านมาวินทัพนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้สัก แสงไฟสีอุ่นจากโคมตั้งโต๊ะส่องให้เห็นใบหน้าคมเข้มที่เคร่งเครียด ดวงตานิ่งลึกจ้องเอกสารตรงหน้า แต่สมาธิกลับไม่ได้อยู่ที่ตัวอักษรแม้แต่น้อยภาพหนึ่งวนเวียนอยู่
Huling Na-update : 2026-04-03เธอเป็นของผม บทที่ 186
หลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างหยกกับวินทัพก็เปลี่ยนไปอย่างเงียบงัน ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครสังเกต แต่สำหรับหยกแล้ว เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า เส้นที่เคยแบ่งระหว่าง ‘เจ้านาย’ กับ ‘ผู้ร่วมงาน’ ได้เลือนหายไปโดยสมบูรณ์วินทัพไม่ได้โทรหาเธอบ่อย ไม่ได้ถามไถ่ไม่ได้เร่งรัด เขาเพียงทิ้งพื้นที่ว่างไว้พื้นที่ท
Huling Na-update : 2026-04-03
Maaari mong magustuhan
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์100.6K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด125.9K viewsบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น97.7K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์75.2K viewsทูนหัวของพี่
นามปากกา ไขขวัญ55 viewsพ่ายเงาเสน่หา
จรสจันทร์15 viewsสยบเสือร้าย
นิภาภัทร88 viewsไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย
กาสะลอง112 views
