Beranda / โรแมนติก / เบื่อเเล้วบทนางร้าย / บทที่5-อารมณ์พาไป(เนื้อหา18+)

Share

บทที่5-อารมณ์พาไป(เนื้อหา18+)

last update Terakhir Diperbarui: 2025-06-15 00:31:24

“สวัสดีค่ะคุณฐากูร”

“พุดตานล่ะครับป้าทิพย์?”

ฐากูรถามถึงภรรยาของตนเองในทันที ทิพย์จึงชี้นิ้วไปยังชั้นสองของบ้าน

“เข้าห้องไปตั้งแต่หัวค่ำแล้วล่ะค่ะ”

คนตัวสูงพยักหน้าเล็กน้อยเป็นอันรับรู้ก่อนจะสาวเท้าเดินขึ้นไปยังห้องนอนที่อยู่ชั้นสอง

เมื่อเข้าไปในห้องก็ได้กลิ่นครีมอาบน้ำที่หอมฟุ้งไปทั่วห้อง เสียงน้ำจากฝักบัวบ่งบอกให้รู้ว่าพุดตานกำลังอาบน้ำอยู่

“กรี้ด! พี่มายืนทำไมตรงนี้ตานตกใจหมดเลย!”

พุดตานแสดงสีหน้าตื่นตกใจทันทีที่เปิดประตูออกมาเจอฐากูรที่ยืนตัวสูงโด่อยู่ตรงหน้าประตูห้องน้ำ เธอก็นึกว่าเจอผีเสียเเล้ว

“ตกใจอะไรไม่เคยเห็นหน้าผัวหรือไง?”

“ก็พี่เล่นยืนสูงเป็นปะ…” เปรต เธอพูดต่อท้ายในใจ เพราะขืนพูดแบบออกเสียงมีหวังเขาเด็ดหัวเธอขาดเเน่

ฐากูรกลืนน้ำลายเหนียวเหนอะลงคอเมื่อสายตาปะทะเข้ากับเนินอกขาวเนียนของภรรยา จะว่าแปลกก็ได้เพราะถึงเขาจะไม่ชอบขี้หน้าเธอแต่เขากลับชอบร่างกายของเธอ

อันที่จริงหน้าตาและรูปร่างของเธอจัดว่าตรงสเปคเขาทุกอย่าง

“โอ๊ย! พี่จะทำอะไร!”

พุดตานร้องเสียงหลงเมื่อถูกคนตัวสูงกว่าอุ้มขึ้นพาดบ่าแล้วปล่อยลงบนเตียงอย่างไม่ถนอม สองมือเล็กกำผ้าขนหนูที่พันรอบตัวเอาไว้แน่นเพราะเมื่อครู่มันเกือบหลุดออกจากตัว

“พี่เมาใช่ไหม?”

“ไม่”

คนตัวสูงตอบกลับสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำก่อนจะก้มใบหน้าลงไปพรมจูบร่างกายขาวสะอาดของภรรยา

“อ๊ะ~”

เธอร้องครางออกมาอย่างเผลอตัวเมื่อถูกเขาเล้าโลมอย่างช่องชำนาญ นิ้วที่บดเบียดอยู่กลางกายสาวทำเอาร่างกายของเธอร้อนรุ่มทั้งที่พึ่งผ่านการอาบน้ำมา

พุดตานหลับตาพริ้มเมื่อถูกประกบจูบอย่างดูดดื่ม ลิ้นทั้งสองตวัดแลกกันไปมา ดูดดื่มจนเกิดเสียงลามก ก่อนที่ฐากูรจะเป็นฝ่ายถอนจูบออกเพราะไอ่น้องชายมันแข็งตัวเต็มทีเเล้ว

พุดตานผลักอกแกร่งเอาไว้เพื่อให้เขาหยุดการกระทำ แต่มือทั้งสองก็ถูกรวบขึ้นไปไว้เหนือศีรษะ และสุดท้ายเธอก็เคลิบเคลิ้มไปตามอารมณ์

“อ๊ะ!!”

ทันทีที่เขาดันสะโพกเข้าใส่ความจุกก็เข้าเล่นงานเธอในทันที แต่ไม่นานความรู้สึกเสียวกระสันก็เข้ามาเเทนที่

สายตาเธอจดจ้องใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายอย่างคลั่งไคล้ ใบหน้าของเขาดูเซ็กซี่เป็นบ้ายามทำกิจกรรมบนเตียง ไม่แปลกใจเลยที่สาวๆ ยอมทำทุกอย่างเพื่อ

ให้ได้ครอบครองเขา รวมถึงเธอด้วย…

เสียดายที่เธอได้ครอบครองแค่ร่างกายแต่ไม่ใช่หัวใจของเขา

“อ๊ะ! เบาหน่อยได้ไหม! อื้อ! อ๊า~”

พุดตานหอบหายใจสองมือดันหน้าท้องที่เต็มไปด้วยซิกแพคของฐากูรเอาไว้ เขาดันสะโพกเข้าใส่แบบบไม่ยั้ง มือทั้งสองบีบเค้นเต้ากลมกลึงอย่างไม่ถนอมจนเกิดรอยเเดง

อุณภูมิของร่างกายที่สูงขึ้นอย่างฉุดไม่อยู่ทำเอาเม็ดเหงื่อไหลลงตามกรอบหน้าของทั้งสอง เขาเสยผมที่เปียกเหงื่อขึ้นก่อนจะล็อคขาเรียวสวยเอาไว้ไม่ให้เธอขยับหนี

“อ๊ะ~ ไม่ไหวเเล้วอื้อ! พี่ฐากูร~ อ๊ะ~”

เสียงหวานสั่นเครือร้องครางจนคอเเห้ง เรียวขาทั้งสองพยายามหุบเข้าหากันเพราะเธอเสร็จแล้วถึงสองรอบแต่ฐากูรกลับไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พัก

เขาล็อคขาทั้งสองของเธอให้อ้าออกและขยับสะโพกเข้าหาจนกว่าจะเสร็จ

“อ่าส์ หันหน้ามา…”

เขาพูดเสียงกระเส่าเมื่อเห็นว่าเธอเบือนหน้าไปทางอื่น เพราะใบหน้าเสียวกระสันของเธอช่วยเพิ่มอารมณ์ของเขาได้มากจนน่าตกใจ

แค่ได้มองหน้าเธอพร้อมกับฟังเสียงครางหวาน เขาก็แทบจะทรุดลงบนอกเธอเเล้ว

“อ่าส์…พุดตาน..”

เขาหอบหายใจเข้าออกเมื่อถึงจุดสุดยอด เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขามีอะไรด้วยแล้วไม่อยากจะหยุด เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้เขาเสร็จและหอบหายใจจนเข่าอ่อนเเบบนี้…

เขามองหน้าเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการ ก่อนจะก้มใบหน้าลงไปนัวเนียกับซอกคอหอมละมุนของเธอ

“ขอต่ออีกรอบนะ”

เป็นการกระซิบบอกไม่ใช่การกระซิบขอแต่อย่างใด เขาเริ่มต่อบทรักขึ้นใหม่อีกครั้ง จัดร่างกายที่อ่อนระทวยของเธอให้อยู่ในท่าที่เหมาะสมและดันสะโพกเข้าใส่จนเกิดเสียงครวญครางขึ้นอีกรอบ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เบื่อเเล้วบทนางร้าย   บทที่31-ง้อเมีย

    “นี่มันเรื่องบ้าอะไร…”พิมมาอุทานออกมาด้วยความตกใจทันทีที่เห็นตำรวจยืนอยู่หน้าคอนโด ตำรวจมาทำอะไรที่ห้องของเธอ…“กรุณาเปิดห้องให้เราด้วยนะครับคุณผู้หญิง หากไม่เปิดทางเราคงต้องงัดประตูเข้าไปนะครับ!”พิมมาได้แต่ส่ายศีรษะไปมาก่อนจะรีบวิ่งไปคว้าโทรศัพท์ที่อยู่บนโต๊ะ เธอรีบกดโทรหาผู้เป็นพ่อด้วยความหวาดกลัวขณะที่ตำรวจยังคงเคาะประตูเรียกซ้ำๆ“พ่อช่วยพิมด้วยฮึก..พ่อคะช่วยพิมด้วย”(เกิดอะไรขึ้น!?)“พ่อรีบมาช่วยพิมที่คอนโดด้วยนะคะ”พิมมากำโทรศัพท์เอาไว้แน่นพร้อมกับขอร้องผู้เป็นพ่อทั้งน้ำตา หากเธอถูกจับอนาคตของเธอจบแน่ ทั้งเรื่องงานในวงการบันเทิง ทั้งเรื่องที่จะไปเรียนต่อที่ต่างประเทศพุดตานหลับสนิทอยู่บนเตียงผู้ป่วยโดยมีฐากูรคอยเฝ้าอยู่ตลอดเวลา เขากุมมือของเธอเอาไว้เเน่นด้วยความเป็นห่วง ถึงหมอจะบอกว่าเธอปลอดภัยแล้วแต่ตาเขาก็อดห่วงไม่ได้จริงๆ …“ทำไมยังไม่ตื่นมาคุยกับฉันอีก..”เขาพูดเสียงเบาก่อนจะกดจูบหลังมือของเธอเบาๆพุดตานที่เริ่มรู้สึกตัวปรือตามองคนที่นั่งกอดแขนของเธอเอาไว้ด้วยความเศร้า“พี่ฐากูร…”“พุดตาน?” ฐากูรย่นคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเรียก เขารีบลุกขึ้นเช็คอาการของเธอให้แน่ชัดเมื่อ

  • เบื่อเเล้วบทนางร้าย   บทที่30-น้ำตาลูกผู้ชาย

    วันนี้เป็นวันที่พุดตานรอคอย เพราะเป็นวันมอบรางวัลเเบรนด์เครื่องสำอางที่ยอดขายดีที่สุดเเห่งปี เธอเตรียมตัวตั้งแต่เช้าและเดินทางไปที่งานเปิดตัวด้วยความตื่นเต้น“นั่นไงพุดตานมาพอดี”ดาเลียชี้นิ้วไปทางพุดตานก่อนที่ภูผาจะหันไปมอง พุดตานฉีกยิ้มกว้างและพุ่งเข้ากอดดาเลียด้วยความดีใจ“ตื่นเต้นที่สุดเลย!”“ฉันก็ตื่นเต้น!” ดาเลียกอดพุดตานแน่นพร้อมกับกระโดดด้วยความดีใจ จากเเบรนด์เครื่องสำอางเล็กๆ ตอนนี้กำลังเติบโตอย่างก้าวกระโดด“ยินดีด้วยนะตาน”“ขอบคุณค่ะ”พุดตานรับดอกไม้ช่อใหญ่จากภูผา ก่อนที่ภูผาจะขอถ่ายรูปเก็บความทรงจำนี้เอาไว้“วันนี้ตานสวยมากนะรู้ตัวไหม?” ภูผาพูดขณะดูรูปภาพที่เขาพึ่งถ่ายคู่กับเธอ“แล้วปกติไม่สวยเหรอคะ?”“…สวย”ภูผาพูดติดขัดเมื่อพุดตานส่งยิ้มหวานให้ ดาเลียที่ยืนมองอยู่ก็มองคนสองคนด้วยสายตาจับพิรุธ เห็นได้ชัดว่าภูผามีใจให้พุดตานเเน่ๆ ส่วนพุดตานดาเลียยังไม่เเน่ใจงานประกาศรางวัลเริ่มต้นขึ้น พุดตานและดาเลียขึ้นไปรับรางวัลบนเวทีท่ามกลางสายตาของสื่อมวลชนและแขกที่มาร่วมงานกล้องนับสิบที่กำลังจับภาพของคนบนเวทีเปลี่ยนไปจับภาพของเเขกผู้มาใหม่ นักข่าวต่างสนใจฐากูรที่เดินเข้ามาภายในงานพ

  • เบื่อเเล้วบทนางร้าย   บทที่29-จากเสือกลายเป็นลูกหมา

    “หื้ม..อร่อย~”พุดตานตักอาหารเข้าปากไม่หยุด ป้าทิพย์รู้ใจเธอที่สุดเพราะวันนี้มีเเต่อาหารที่เธอชอบทั้งนั้น แต่กินไปได้ไม่กี่คำก็ต้องหยุดชะงักเพราะสมองดันไปนึกถึงหน้าคนใจร้ายวันนี้ป้าทิพย์บอกว่าฐากูรไม่ยอมกินข้าว เธอไม่เข้าใจว่าเขาทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร“ช่างมันสิ!” ต่อให้เขาจะอดข้าวอดน้ำมันก็ไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องสนใจ เขาจะเป็นตายร้ายดียังไงมันก็เรื่องของเขาก็อก! ก็อก!พุดตานเหลวมองประตูเมื่อได้ยินเสียงเคาะสองสามครั้ง เธอกลืนอาหารลงคอก่อนจะสาวเท้าเดินไปเปิดประตูให้คนด้านนอกอาจเป็นป้าทิพย์ที่เอาน้ำผลไม้มาให้เธอตามที่เธอขอก่อนหน้านี้แต่เมื่อเปิดประตูออกไปคนที่ยืนตัวสูงเด่นอยู่ตรงหน้ากลับเป็นฐากูร เขายืนถือหมอนหนึ่งใบไม่เพียงเท่านั้นยังส่งยิ้มอ่อนๆ ให้เธอร้อยวันพันปีจะเห็นฐากูรยิ้มให้เธอสักครั้งนึง…“พี่มีอะไร?”“ฉัน…อยากนอนกับเธอ” เขาพูดออกไปตามตรง ดูจากหมอนที่เขาถือแน่นอนนว่าเขาเตรียมตัวมานอนกับเธอจริงๆ“ไม่ได้!” เธอตอบกลับเสียงเข้มพร้อมกับรีบปิดประตูทว่ามือหนากลับรั้งประตูเอาไว้ไม่ให้เธอปิด พุดตานดึงประตูสุดแรงส่วนเขาก็ยื้อสุดชีวิต“ฉันขอโทษ”“ตานไม่ได้ต้องการคำขอโทษ ปล่อย!”“แล้วฉั

  • เบื่อเเล้วบทนางร้าย   บทที่28-รู้ใจตัวเอง

    ฐากูรนั่งไขว่ห้างมือข้างหนึ่งยกขึ้นมานวดขมับทั้งสองข้างของตัวเอง เขานั่งคิดมากเรื่องที่พุดตานขอกลับไปอยู่กับพี่ชายสักพักเธอให้เหตุผลว่าคิดถึงครอบครัว แต่เขากลับไม่คิดอย่างงั้น เขากลัวเธอกลับไปแล้วจะไม่กลับมาหาเขาอีก…“คุณฐากูร…คุณฐากูรครับ!”อาโปเรียกชื่อเจ้านายหลายครั้งกว่าคนเป็นนายจะรู้ตัว“ว่าอะไรนะ?”“….” อาโปมองคนเป็นนายด้วยสายตาห่วงใย ตั้งแต่ทะเลาะกับคุณพุดตานเจ้านายก็เหม่อลอยอยู่บ่อยครั้ง เขาไม่เคยเห็นเจ้านายตัวเองเป็นแบบนี้มาก่อน…“ผมแจ้งเรื่องตารางงานของสัปดาห์นี้น่ะครับ”“อ่อ…ทวนใหม่อีกรอบได้ไหม”เมื่อครู่นี้เขาเอาแต่คิดเรื่องของพุดตานจึงไม่ได้ฟังสิ่งที่อาโปพูดเลยสักนิดอาโปพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะทวนตารางงานให้เจ้านายฟังอีกครั้ง เมื่อทวนเสร็จฐากูรก็พยักหน้าตอบรับเป็นอันเข้าใจ“ช่วงนี้เครียดเรื่องอะไรรึเปล่าครับ”“…ก็มีบ้างนิดหน่อย”“นิดหน่อยเหรอครับ…” อาโปพึมพึมเพราะดูจากอาการของเจ้านายมันดูไม่นิดเอาซะเลย“ลูกกับเมียเป็นยังไงบ้างสบายดีไหม?”ฐากูรถามเสียงเรียบทำเอาอาโปแปลกใจอยู่ไม่น้อยที่จู่ๆ เจ้านายก็ถามถึงครอบครัว“สบายดีครับ ตอนนี้สายธารกำลังจะเข้าโรงเรียนภรรยาผมเลยวุ่นเป็นพิ

  • เบื่อเเล้วบทนางร้าย   บทที่27-เริ่มรู้สึก

    พุดตานนั่งแกว่งแก้วคอกเทลไปมาสายตาจดจ้องไปยังก้อนน้ำแข็งที่ไหลไปตามแรงเเกว่ง เธอนั่งครุ่นคิดเรื่องหย่าทั้งวันแต่ก็ยังตัดสินใจไม่ได้เธออยากหย่าให้เรื่องทั้งหมดมันจบ เเต่อีกใจหนึ่งก็เป็นห่วงธุรกิจของครอบครัวที่พึ่งจะฟื้นตัวได้เมื่อไม่นานมานี้“คุณผู้หญิงครับร้านจะปิดแล้วนะครับ”“ทำไมวันนี้ถึงปิดไวล่ะคะ?” พุดตานเอียงคอถามบาร์เทนเดอร์“วันนี้เป็นวันเกิดเจ้าของบาร์น่ะครับ เจ้าของใจดีให้พนักงานเลิกไวครับ”“อ่า..โอเคค่ะ” พุดตานพยักหน้ารับเป็นอันเข้าใจ ก่อนดื่มคอกเทลเเก้วสุดท้ายให้หมด“คุณว่าหย่าดีไหมคะ?”“ครับ?” บาร์เทนเดอร์งุนงงกับคำถามของพุดตานนิดหน่อย ยืนครุ่นคิดคำตอบอยู่นานจะตอบกลับว่า“ไม่หย่าครับผมรักภรรยา”“….” พุดตานนั่งเงียบไปสักพักใหญ่ก่อนจะส่ายใบหน้าไปมา บาร์เทนเดอร์ที่นี่ตอบไม่ตรงคำถามเอาซะเลย!เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น เมื่อก้มหน้ามองก็เห็นชื่อของฐากูรโชว์เด่นอยู่บนหน้าจอ นิ้วเรียวปัดวางสายทันทีแบบไม่ใช้เวลาคิด เธอไม่อยากเห็น ไม่อยากพูด ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขา!“ไอ่คนโกหก!!”“อยู่ไหนกันเเน่!”ฐากูรหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วยความหงุดหงิดขณะกดโทรหาพุดตาน ซึ่งถูกเธอกดตัดสายทุกครั้งเขาเ

  • เบื่อเเล้วบทนางร้าย   บทที่26-ความจริงในวันที่สาย

    ฐากูรนั่งเงียบด้วยใบหน้าเย็นชาก่อนจะปิดสมุดเมนูของร้านอาหาร“พิมโกหกพี่เรื่องที่จมน้ำทำไม?”“….”รอยยิ้มบนใบหน้าของพิมมาค่อยๆ เลือนหายไปพร้อมกับสีหน้าที่เริ่มตื่นตระหนกกับสิ่งที่พึ่งจะได้ยิน ฐากูรรู้ความจริงแล้วอย่างงั้นหรือ…“พี่ฐากูรพูดเรื่องอะไรคะพิมไม่เข้าใจ…”พิมมาฝืนยิ้มเพื่อกลบเกลื่อนสีหน้ามีพิรุธของตัวเองพร้อมกับกุมมือที่สั่นเทาของตัวเองเข้าหากันจนแน่น“วันที่พี่จมน้ำพิมไม่ใช่คนที่ช่วยพี่”“พี่ฐากูรเข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะ ถ้าพิมไม่ช่วยพี่แล้วใครจะช่วยคะตรงนั้นมีเเค่พิม”“คนที่ว่ายน้ำไม่เป็นจะช่วยคนจมน้ำได้ยังไง!”ฐากูรพูดด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้น เขารู้ความจริงทุกอย่างแล้วว่าคนที่ช่วยเขาในวันนั้นไม่ใช่พิมมา เพราะพิมมาว่ายน้ำไม่เป็นและเป็นโรคกลัวทะเล“รู้ใช่ไหมว่าพี่เกลียดอะไรที่สุด”“ไม่ใช่ ไม่จริง พิมเป็นคนช่วยพี่”พิมมารีบกุมมือของฐากูรอย่างรวดเร็ว เขาเกลียดคนโกหกที่สุดหากรู้ว่าเธอหลอกเขามาตลอดหลายปี เธอคงถูกเขาเกลียด…เธอไม่อยากให้มันจบเเบบนี้ฐากูรส่งสัญญาณให้อาโปเอาหลักฐานทั้งหมดมาให้พิมมาดู พิมมาได้แต่ส่ายใบหน้าไปมาพร้อมน้ำตาที่ค่อยๆ ไหลริน“พิมยอมรับก็ได้ว่าพิมโกหก แต่พิมโกหกก

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status