ตอนที่ 6 คนแรกของกันและกัน 4

เสียงโต๊ะโยกคลอนดังสนั่นห้องกว่าเดิม หวงลี่ฟางครางเสียงเครือ ไม่นานร่างบางก็กระตุกอีกรอบ

“อ๊า...”

พร้อมกับร่างสูงที่เกร็งไปทั้งตัว แก่นกายกระตุกรุนแรงอยู่ในร่างนาง

หลังซุกซบซอกคอหอมจนลมหายใจหอบหนักกลับมาปกติ จ้าวฉีเสวียนก็พรมจูบทั่วขมับขาวปลอบประโลมจนตัวเองพอใจ จากนั้นพลันจับนางลอกคราบที่เหลือ จากเนินเนื้อที่เปิดเปลือยแค่สาบเสื้อแบะอ้า บัดนี้เสื้อผ้าทุกชั้นพลันกระจัดกระจายอยู่แทบเท้า

ชายหนุ่มจับร่างเปลือยเปล่านุ่มนิ่มขึ้นอุ้มแนบอกอุ่น            ก้าวยาวๆ ไม่กี่ครั้งก็ถึงเตียงนอนขนาดใหญ่ด้านใน อาภรณ์สูงค่าบนร่างหนาก็ถูกถอดโยนทิ้งไร้ทิศทางเช่นกัน

คนตัวขาวผ่องมีน้ำมีนวลอมชมพูระเรื่อถูกจับนอนหงายในท่วงท่าทอดกายเชิญชวน จากนั้นคนตัวสูงก็ขึ้นคร่อมทับอีกครั้ง  ฝ่ามือร้อนผ่าวจับข้อเท้าเล็กยกเรียวขาขึ้นมอบท่วงท่าน่าอายให้นาง กลางกายที่มีตัวตนกร้าวแกร่งผงาดกล้าก็ไม่น้อยหน้า ตรงเข้าจัดการมอบจังหวะอันแสนสุขสมอีกครา

หวงลี่ฟางครางหวิวปรือตาฉ่ำน้ำมองภาพบุรุษผู้ดิบเถื่อน เขาดูน่าหลงใหล เร้าใจ เป็นภาพที่นางแน่ใจว่าไม่เคยมีหญิงใดได้เห็น

จ้าวฉีเสวียนทำการแนบชิดสนิทเนื้อซ้ำรอบแล้วรอบเล่า ทั้งเขาทั้งนางเรือนร่างเกร็งกระตุกไม่รู้กี่ครา จนหวงลี่ฟางอดมิได้ที่ต้องเผลอปากหลุดคำประท้วงอย่างสิ้นไร้เรี่ยวแรง

“ซื่อจื่อ พอก่อน พรุ่งนี้ค่อยทำต่อเถิด...”

แต่คนหนุ่มแน่นผู้ร้อนแรงมีหรือจะยอม เขาข่มขู่ดุดันว่า “เจ้ากล้ายั่วยวนข้า ต้องรับผิดชอบ!”

บนเตียงนอนยับย่น ภายใต้ม่านมุ้งพลิ้วไหว คนสองคนรู้ดีแก่ใจว่าต่างฝ่ายต่างเป็นคนแรกของกันและกัน

แต่จะเป็นคนสุดท้ายหรือไม่นั้น ยังคงเป็นปริศนา...

ในถังไม้ขนาดใหญ่น้ำอุ่นเริ่มเย็นแล้ว ทว่าสองร่างเปลือยในถังกลับยังคงกรุ่นร้อนทั่วอณูผิวกาย

หลังจากเสร็จสมรอบสุดท้ายตรงขอบเตียงนอนในท่วงท่าคุกเข่าซ้อนหลังและต่อด้วยท่าอุ้มแตง หวงลี่ฟางก็ถูกจ้าวฉีเสวียนพามานั่งในถังอาบน้ำให้นางอิงอกกว้างอย่างหมดเรี่ยวแรงตรงนี้

ทั้งสองมีสภาพไม่ต่างกันคือทั่วตัวปรากฏริ้วรอยหลายสาย  ฝ่ายชายมีรอยเล็บจนเลือดซึม ฝ่ายหญิงมีรอยขบกัดดูดเม้มจนผิวช้ำ

บุรุษก้มหน้าพรมจูบขมับสตรีพลางลูบไล้เนินอกอิ่มอย่างเพลิดเพลิน

หวงลี่ฟางได้แต่ปรือตามอง “ข้าสมควรช่วยซื่อจื่ออาบน้ำ บีบนวดคลายความเมื่อยล้าและขัดหลังให้ท่านจึงจะถูก”

“ข้านวดและขัดด้านหน้าให้เจ้าดีกว่า”

ว่าแล้วก็จับร่างนุ่มเนียนพลิกหันตัวเข้าหา กระชับเอวกิ่ว ยกสะโพกมนขึ้นคร่อมเอวสอบ จมูกโด่งสันจรดลงบนถันชูชัน

“อื้อ...ซื่อจื่อ”

การเปลี่ยนท่วงท่ากะทันหันทำหวงลี่ฟางครางประท้วง ทว่าเพราะเรียวลิ้นหรือเรียวนิ้วก็สุดรู้ เพียงครู่เดียวนางก็เอื้อมแขนโอบกอดลำคอหนา สองมือเกาะเกี่ยวบ่ากว้าง แอ่นอกยกบั้นท้าย แนบเนื้อสนิทแน่น

ปฏิกิริยากึ่งอ่อนโอนกึ่งผลักไสเช่นนี้ย่อมส่งผลให้คนบังเกิดอารมณ์กระสัน จ้าวฉีเสวียนจึงจับมือนุ่มลงเบื้องล่าง ให้นางสัมผัสตัวตนฝ่าม่านน้ำในถังไม้

หวงลี่ฟางสะดุ้งน้อยๆ ด้วยไม่ชินเสียทีกับความใหญ่โตที่สัมผัส จ้าวฉีเสวียนกอบกุมมือน้อยไว้ สะกดนางด้วยสายตาคมกล้าที่แฝงเปลวไฟด้านใน หญิงสาวร้อนผ่าวไปทั้งตัว

“ขยับให้หน่อย”

เขาสั่งเสียงทุ้มพร่า ซึ่งนางรู้ว่าขยับอะไร

มือเล็กกระชับแน่นขึ้นยามกอบกุมและรูดขึ้นรูดลง ยิ่งขยับ ตัวตนของเขาก็ยิ่งใหญ่โตขึ้น

“จับใส่เลย”

แน่นอนว่าหวงลี่ฟางรู้ว่าต้องจับอะไรใส่อะไร นางรู้ใจเขา หญิงสาวยกกายขึ้นสอดใส่แก่นกายแข็งขึงเข้าเนินบุปผาที่ฉ่ำชื้นพร้อมเบ่งบานเพื่อเขา

การโยกโยนไร้เสียงกระทบเนื้อมีเพียงเสียงน้ำกระฉอกเกิดขึ้นในจังหวะรัญจวน

เสียงครวญครางแว่วหวานผสานเสียงครางกระหึ่มทุ้มต่ำขณะสองกายพัวพันไม่สิ้นสุด

ลิ้นเล็กบางเป็นฝ่ายรุกล้ำเข้ามาในโพรงปากหนา เมื่อนางเป็นฝ่ายดูดดึงอย่างทนไม่ไหวจึงสร้างความพึงพอใจให้จ้าวฉีเสวียน เขาได้รับการตอบสนองที่น่ารักน่าใคร่เช่นนี้มีหรือจะอดใจไหว

มือใหญ่จับบั้นท้ายนางโยกขึ้นกดลงเร็วขึ้นแรงขึ้น ส่งตัวตนแข็งแกร่งเข้าออกช่องทางบุปผาฉ่ำรักอย่างร้อนแรงไม่มีผ่อนปรน

การอาบน้ำที่มิใช่อาบน้ำจึงดำเนินเนิ่นนานไม่เสร็จง่าย