ตอนที่7

“อ้าวนี้ฉันไม่ได้อยู่ห้องตัวเองหนี้หว่า”ฉันพูดไปยกมือขึ้นมาเกาหัวตัวเองไปและส่องสายตามองหาห้องน้ำก็ไปเจอเข้ากับประตูบานสีขาวและฉันมั่นใจว่านั้นคือห้องน้ำ ฉันไม่รอช้ารีบเดินเร็วๆไปยังห้องนำ้ทันที

พรึบ

ฉันเปิดประตูเข้าไปยังห้องนำ้ขนาดเล็กก็พบกับชักโครกที่ตั้งอยู่สุดกำแพงของผนังห้องนำ้ ฉันไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปเพื่อปลดปล่อยอย่างไว

ฉ่าาาาาา

“อื้อออออออ ค่อยยังชั่ว”ฉันพูดขึ้นและหลับตาลงอย่างรู้สึกผ่อนคลาย

“ว๊าย!ตาเถร อย่ามาแก้ผ้าให้ฉันดูนะย่ะ ยัยชะนีหัวสูง!”คำพูดมีจริตในนำ้เสียงของคนที่คุ้นหูทำให้ฉันรีบลืมตามองต้นตอของเสียงทันที ก็พบมนุษย์ผีทะเล

“กรี๊ดดดดดด อีตุ๊ดดดดดดด!!!”ฉันแหกปากร้องลั่นห้องนำ้ด้วยความตกใจกับภาพเบื้องหน้าที่เห็น คือผู้ชายร่างกายที่มัดกล้ามหน้าท้องที่แข็งแกร่งผิวของเขาสีขาวนวลจนฉันตกใจเพราะหน้าของเขาได้สวมหน้ากากผีตาโบ๋แลบลิ้นปลิ้นตาจนหน้ากลัว พอฉันมองตำ่ลงไปกว่าก็ต้องถึงกับหยุดหายใจไปชั่วขณะ เกิดมาจากท้องแม่ไม่เคยพบไม่เคยเห็นของสงวนของผู้ชายเลยสักครั้งมันมีรูปร่างที่น่ากลัวและน่าตกใจกับขนาดของมันที่เป็นแท่งใหญ่ยาวสีขาวอมชมพู ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีเมื่อมองสบเข้ากับของที่ฉันเห็นอยู่เบื้องหน้านี้

“อีตุ๊ด มีอารมณ์เหรอว๊ายยยยย!”ฉันเอามือขึ้นมาปิดตาแทบไม่ทัน เพราะตอนนี้ความเป็นของอีตุ๊ดมันกำลังตั้งชี้มาที่หน้าของฉัน

“หยุดแหกปากสักทีหน่วงหู!!”เขาโวยขึ้นเป็นเสียงผู้ชาย ทำให้ฉันหยุดชะงักและค่อยๆแหวกนิ้วตรงดวงตาของฉันแอบมองเขา เขาเห็นว่าเขาเอาผ้าขนหนูมาพันรอบเอวเขาไว้แล้ว เห้อค่อยโล่งอกไปที แต่เดี๋ยวน่ะ อีตุ๊ดที่ฉันเห็นมันมีผิวสีดำไม่ใช่เหรอว่ะ แต่นี้ทำไมผิวเขามีขาวเนียนสวยขนาดนี้ได้

“นายเป็นใคร?!”ฉันลุกขึ้นและยื่นมือไปคว้าผ้าขนหนูอีกผืนที่ถูกแขวนไว้บนราวตากผ้ามาพันรอบตัวเหมือนกัน เพราะฉันเพิ่งจะนึกได้ว่าฉันโป๊อยู่ แต่อีตาบ้านี้มันก็ควจะเห็นของรักของหวงของฉันไปหมดแล้วแน่ๆ

“ไม่ใช่เรื่องของเธอ ออกไปซ่ะ!!!”เขาเอ่ยตอบฉันกลับมาด้วยนำ้เสียงแข็งกร้าว เขาไม่ได้หันหน้ากับมามองฉันเขากำลังจะเดินออกไปจากห้องนำ้

“นายเอาศพอีตุ๊ดไปไว้ไหน แล้วนายเข้ามาที่นี้ได้ยังไง?!”ฉันเอ่ยถามคำถามที่สงสัยของฉัน เพราะเมื่อกี้ฉัรไม่เห็นร่างของตุ๊ดบ้านนอกนั้นอยู่บนที่นอนและพอฉันมาเข้าห้องนำ้นี้ปรากฎร่างของผู้ชายอีกคนได้ยังไง?

“มันไม่ใช่เรื่องของเธอ ออกไปจากห้องนี้ซ่ะ!!”เขาพูดเสร็จแล้วก็เดินออกไปจากห้องนำ้นี้อย่างไว ฉันก็รีบเดินตามเขาออกมา

“นายจะให้ฉันออกไปจากห้องนี้ได้ยังไง ดูสภาพฉันสิ!!”ฉันพูดบอกเขาในจังหวะที่ฉันเดินตามหลังเขาออกมา

“อะไร?”ฉันเอ่ยถามเขาไปด้วยนำ้เสียงสงสัยเพราะว่าอยู่ดีๆเขาก็ยกมือชี้ไปยังที่โซฟาขนาดไม่ใหญ่มากที่ตั้งอยู่ตรงกลางห้อง

“เสื้อผ้าของฉันเหรอ?”ฉันเอ่ยถามเขาไปอีก เพราะพอฉันมองไปก็พบกับเสื้อผ้าของฉันที่ฉันใส่เมื่อคืนนี้ถูกผับวางไว้บนโซฟาอย่างเรียบร้อย แต่ก็ไร้เสียงคำตอบจากผู้ชายร่างสูงที่ตอนนี้เขาเดินหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

“หายไปไหนว่ะ ไวจัง คนหรือผี?”ฉันพูดขึ้นเมื่อส่องสายตามองไปรอบๆห้องก็ไม่พบกับร่างของผู้ชายคนนั้นเลย ห้องก็ไม่ใหญ่มากแต่แปลกเขาเดินไปห้องไหนเร็วจัง ฉันจึงเลิกสนใจและเดินเข้าไปดูเสื้อผ้าของฉันที่อยู่บนโซฟาทันที

“เขาเอาเสื้อผ้าของฉันไปซักมาเหรอ?”ทันทีที่ฉันหยิบเสื้อผ้าของฉันขึ้นมาดูก็ถูกพบว่ามันด้ถูกซักรีดมาเป็นอย่างดีแล้ว แล้วทำไมเขาต้องเอาเสื้อผ้าของฉันไปซักด้วย

“เขาคนนั้นเป็นใคร?และอีตุ๊ดบ้านนอกไปไหน?”ฉัรเอ่ยขึ้นอย่างนึกสงสัย

ก๊อกกกกกก

“ไอไค!!!”เสียงเคาะประตูตามด้วยเสียงของผู้ชายเอ่ยเรียกชื่อของใครสักคน ฉันที่กำลังจะเอาเสื้อผ้ามาใส่ก็ต้องหยุดชะงักลง

ปึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

“เปิดประตูดิ!!”เสียงผู้ชายอีกเสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นอีก ทำให้ฉันย่นจมูกอย่างรู้สึกหงุดหงิด

“ใครว่ะ ใครชื่อไค?”ฉันพูดพึมพำขึ้น ฉันจะไปเปิดประตูดีรึป่าว เพราะเขาเรียกหาคนชื่อไคหรอกน่ะ ไม่ได้เรียกหาคนที่ชื่อฝุ่นหนิ

“ใครชื่อไคว่ะ มาเปิดประตูดิ หนวกหูเว้ย!!”ฉันตะโกนเรียกหาผู้ชายคนนั้น เพราะเขาน่าจะชื่อไคน่ะ เอ่อแล้วอีตุ๊ดล่ะ อีตุ๊ดหายไปไหน หรือว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นผัวของตุ๊ดบ้านนอกว๊ายตาเถร! ตุ๊ดมีผัวหุ่นดีมากค่ะ และเเถมอะไรต่อมิอะไรของเขาก็มองออกจะใหญ่โตมีนำ้มีนวลเอ้ย!ไม่ใช่ล่ะไม่ใช่!

พรึบ

“อื้ออออ”ฉันดีดดิ้นตัวไปมาให้หลุดจากการจับกุมของใครสักคนที่เอาผ้ามาปิดจมูกของฉันจากทางด้านหลังและฉันก็เผลอสูดเอากลิ่นเหม็นที่ติดมากับผ้านี้เข้าไปในปอด ทำให้ฉันค่อยๆหมดแรงลงและหลับตาลงไปในที่สุด มันคือยาสลบ