เข้าสู่ระบบ“เอ่อเชี้ย บอกให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แม่งพี่แกไปนานสัสๆ!!”เสียงโคเอ่ยเห็นด้วยกับคิง เพราะพวกเขาได้รับมอบหมายงานให้มาตรวจหาความผิดปกติของผับที่นี้ว่ามีการพนันสิ่งผิดกฎหมายและยาเสพติดด้วยเหรอไหม แต่สมาชิกของพวกเขาได้หายไปคนหนึ่ง ซึ่งนั่นก็คือไค หนุ่มน้อยหน้าหวานที่รับอาสาเป็นคนไปล่อพวกลูกค้าระดับวีไอพีของที่นี้ให้พาพวกเขาเข้าไปในคาสิโน่ที่ตั้งอยู่ชั้นสามของผับที่นี้ แต่ดูเหมือนไคจะทำสำเร็จแต่พวกเขาบอกให้ไคไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและเปลี่ยนคน เอากระเทยใจแตกออกเป็นหนุ่มนักธุรกิจหนุ่มหล่อไฟแรงแทน เพราะพวกเขาได้ทำเอกสารปลอมในการแสดงตัวตนของพวกเขาไว้แล้ว
“สงสัยไปหาหญิงกินอีกแหละแม่ง ไม่รอกูมั่งไอไค!!!”เสียงคิงเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียวเคืองๆทีเล่นทีจริง “มึงก็รู้ แต่เมื่อกี้ดกูเห็นว่าไอผู้ชายที่ให้ไอไคไปล่อมันเอายาปลุกเซ็กส์ใส่ลงไปในแก้วเหล้าไอไคกิน”โคเอ่ยขึ้นบอกคิง คิงหันหน้ามามองหน้าโคอย่างตกใจพลาวเบิกตาโตๆของเขา ผลั๊ว “อย่าเวอร์สัส มึงก็เห็น!”โคตบศีรษะคิงและพูดบอกคิง คิงจึงเบะปากใส่โคและทั้งคู่ก็ยิ้มหัวเราะให้กัน “มึงว่า ไอไคมันจะปลอมเป็นผู้หญิงสวยแล้วไปเอากับผู้หญิงอีกป่าวว่ะ”คิงเอ่ยถามโคไปด้วยความสนุก เพราะไคเองชอบทำตัวแปลกๆเป็นประจำ “เหี้ย คงไม่หรอกมั่ง กูว่ามันคงจะปลอมเป็นผีและไปอำผู้หญิงที่หน้าอกตู้มๆที่กำลังนอนหลับไหลอยู่บนเตียงนอนมากกว่า”โคเอ่ยบอกคิงและทั้งคู่ก็คุยเล่นกันเหมือนเป็นเรื่องสนุก ทำให้ไคที่ยืนฟังทั้งคู่คุยกันอยู่ถึงกับส่ายหัวไปมากับเพื่อนร่วมทีม “สนุกกันจริงน่ะพวกมึง”ไคเอ่ยขึ้นและก้มหน้าลงไปมองร่างบางที่ตอนนี้ร่างกายของเธอสั่นเทาไปกับฤทธิ์ของยาตัวเดียวกับที่เขาเพิ่งจะโดนมา “ไอไคมันชอบผู้หญิงนมใหญ่ๆๆๆๆๆๆ”คิงเอ่ยบอกโคพลางแอ่นหน้าอกที่แบนราบของเขาให้โคดูเหมือนล้อเลียนไค โคก็ยิ้มหัวเราะชอบใจกับท่าทางปัญญาอ่อนของคิง “ปล่อยให้ไอไคมันไปขึ้นสวรรค์เถอะว่ะ เราสองคนทำงานนี้ได้”โคเอ่ยขึ้นพลางจัดเนกไทของเขาให้เข้าที่เข้าทางและมองมุ่งตรงไปยังประตูบานใหญ่ พวกเขารู้ว่างานของพวกเขามันเสี่ยง แต่เงินก็เยอะพอๆที่จะทำให้ครอบครัวของพวกเขาอยู่อย่างสุขสบาย “กูว่าพอจบงานนี้ กูจะขอนายใหญ่กลับไปเยี่ยมพ่อกับแม่ว่ะ”คิงที่ยืนอยู่ข้างโคเอ่ยขึ้น โคก็หันมามองหน้าคิงและยิ้มเบาๆอย่างให้กำลังใจ “มึงกับกูยังโชคดีที่ยังมีครอบครัวรออยู่ แต่ก็โชคร้ายเหมือนกันถ้าเราพลาด ตายขึ้นมา ครอบครัวของเราจะอยู่ยังไง?”โคเองก็พูดขึ้นมั่ง งานของพวกเขาต้องเดินทางไปทั้วโลก “มึงคงจะลืม ว่าพวกเรา คิง ไค โค เป็นลูกของเทพที่ไม่มีวันตาย มึงจำไม่ได้เหรอว่ะ”คิงเอ่ยขึ้น ทำให้โคยิ้มหัวเราะขำขึ้นมากับคำพูดและท่าทางของคิงที่ชูมือขึ้นสูงเหมือนทำท่าแปลงร่าง ไคเองที่ยืนหลบมุมอยู่ก็ยิ้มออกมา พวกเขาเปรียบเสมือนคนในครอบครัวเดียวกัน เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมาด้วยกัน “แต่ตอนนี้กูเเม่ง โคตรอยากมีเมีย”คิงเอ่ยขึ้นพลางลดมือลงมาอยู่ในท่ายืนตรงเคารพธงชาติ “กูก็อยากมี กูอยากมีใครสักคนที่เข้ามาทำให้โลกของกูเป็นสีชมพู กูอยากรู้จักคำว่ารัก”โคเอ่ยขึ้นพลางหันมามองหน้าคิง ทั้งคู่มองหน้ากันและยิ้มให้กัน พวกเขาสามคนไม่สามารถที่จะใช้ชีวิตอย่างคนปกติทั่วไปได้ เพราะความผิดพลาดในอดีตของเขาทั้งสามคนที่เปลี่ยนชีวิตของเขาให้ใช้อยู่ในโลกทีมืดมนและจอมปลอม “กูอยากพูดบอกรักใครสักคน”คิงเอ่ยขึ้น ทำให้ไคละสายตาขากร่างของคิงกับโคหันมามองร่างบางที่ตอนนี้ใบหน้าหวานที่แฝงไปด้วยความดื้อรั้นและเอาแต่ใจกำลังซบอกของเขาอยู่ “กูอยากจะกอดใครสักคนและจุมพิตลงไปบนกลุ่มผมหอมๆของเธอและบอกเธอว่า ขอจุ้มจิ๋มทีดิฮ่าๆๆๆ”โคเอ่ยขึ้น ทำให้ไคตวัดแขนขึ้นสวมกอดร่างบางของผู้หญิงที่เขาเพิ่งจะเจอเธอได้เพียงแค่ไม่กี่วัน แต่เธอสามารถทำให้หัวใจของเขาที่มันด้านชาจนลืมไปว่ามันยังคงมีชีวิตและจิตใจลุกขึ้นมาเต้นรัวเเรงอีกครั้งเพียงแค่ได้ใกล้กันกับเธอแบบนี้ แต่พอเขาได้ยินโคพูดจบแค่นั้นแหละ เขาก็ยิ้มขำกับคำพูดหื่นๆของเพื่อนร่วมทีมของเขาทันที “ไอสัส!กูก็นึกว่าจะซึ้งเหี้ยเอ้ย!ฮ่าๆๆๆๆ”คิงเอ่ยขึ้นและทั้งคู่ก็พากันหัวเราะ “เชี้ยแม่ง ทุกวันนี้ทำแต่งานไม่มีเวลาไปจิ้มจิ๋มใครเลย พูดแล้วเศร้า”คิงเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงเศร้าๆ “หยุดเพ้อและเข้าไปข้างในกันเถอะ”โคพี่ใหญ่ของทีมเอ่ยขึ้น ทำให้คิงที่เป็นน้องคนรองของทีมต้องฟังคำสั่งของโค “ครับพี่ เข้าไปเลยครับ”คิวบอกโคด้วยนำ้เสียงล้อเลียนและทั้งคู่ก็ค่อยๆพากันเปิดประตูและเดินเข้าไปยังห้องที่เขาล่ำลือกันมาเป็นที่มั่วสุมสิ่งเสพติด พรึบ “ไปไหน?”เสียงหวานกระเส่าเอ่ยถามไคขึ้น แต่ไคไม่ได้ตอบอะไรเธอไป แต่กลับอุ้มร่างของเธอมุ่งหน้าออกไปจากผับที่นี้อย่างไว โดยใช้เส้นทางที่ปลอดกล้องวงจรปิดมุ่งหน้าไปยังรถสปอร์ตเปิดประทุนคันหรูที่จอดอยู่ตรงทางออกของผับ และเขาก็วางร่างบางลงบนเบาะนั่งข้าวคนขับและเขาเองก็เดินอ้อมไปขึ้นนั่งประจำที่คนขับและขับรถมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่เขาและเธอจะไปหาความสุข “อื้อ อย่าจับ!!”ไคเอ่ยขึ้นเมื่อมือเล็กของไต้ฝุ่นเอื้อมมาจับสิ่งของสงวนของเขา ที่มันมักจะไวต่อสิ่งสัมผัสอยู่ด้วย ซึ่งตอนนี้มันก็ลุกขึ้นจนเขารู้สึกปวดหนึบไปหมด “ก็มันพองขึ้นมา”เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยนำเสียงใสซื่อ “ก็เธอทำมันตื่น!”ไคหันมามองหน้าฝุ่นที่ตอนนี้เธอได้เอาใบหน้าของเธอมาอยู่ที่หว่างขาของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว “งั้นทำยังไงถึงมันจะสงบ?”เธอเอ่ยถามเขาไปพลางเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าเขา “อม!”เขาบอกเธอกลับมาพลางเอื้อมมืออีกข้างของเขามาปลดเข็มขัดกางเกงและยกก้นสูงขึ้นเพื่อจะถอดกางเกงของเขาออกไปให้พ้นจากมังกรยักษ์ของเขา พรึบ ปึง “อื้อ มันกระแทกจมูกฉัน!!”ฝุ่นโวยขึ้นเมื่อความเป็นชายของไคตีหน้าไปยังจมูกของเธอ ทำให้เธอต้องยกมือขึ้นมาลูบปลายจมูกของเธอด้วยความเจ็บ “อย่าเวอร์ รีบๆทำเร็วก่อนที่มันจะพาเธอไปไม่ถึงโรงแรง!”ไคยังคงตะโกนบอกฝุ่น ฝุ่นก็ขมวดคิ้วอย่างงุนงง “ถ้าไม่อยากโดนเอาตรงนี้ก็ทำให้มันเสร็จ!!”ไคเอ่ยบอกฝุ่นพลางใช้มืออีกข้างของเขากดศีรษะของฝุ่นให้แนบชิดไปกับความเป็นชายของเขาที่มันแข็งพร้อมสู้รบเต็ม “เอากับฉัน พอหมดสนุกและแยกทาง เธอไม่มีสิทธิมาเรียกร้องอะไรจากฉัน เข้าใจไหม?”ไคเอ่ยบอกฝุ่น ด้วยแววตาจริงจัง เขามักจะบอกผู้หญิงที่นอนกับเขาแลบนี้เป็นประจำ รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน “อืม ถ้านายเกิดติดใจฉัน นายก็ห้ามมาร้องขอมันจากฉันเหมือนกัน!!!”ฝุ่นเงยหน้าขึ้นไปบอกไคด้วยนำ้เสียวจริงจังทำให้คนทั้งคู่มองหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร “หึ!ไม่มีทาง ผู้หญิงแบบเธอไม่สามารถทำให้ผู้ชายอย่างฉันติดใจได้หรอก”ไคพูดบอกฝุ่นไปด้วยสายตาแห่งความมั่นใจ “หึ!ก็ลองดู ว่าฉันรึนายทีจะแพ้ในเกมส์นี้!!!”ฝุ่นพูดขึ้นด้วยความมั่นใจเหมือนกัน“ใช่ค่ะ ชอบผู้ชาย”ฉันตอบเขาไปตามความจริง คำใบ้บ้าๆของพี่รหัสฉันเองแหละ(งั้นโอเครตามนั้นห้างSร้านอาหารDที่เหลือไปหาเองว่าคนไหน)พี่พายุบอกฉัน“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”ฉันพูดเสร็จก็ตัดสายพี่พายุทิ้งและนอนต่อเพราะนี้มันเพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเช้าเหลือเวลาอีกตั้งสองชั่วโมงแหนะห้าง S ร้านอาหารD“คนไหนว่ะเนี่ย ผู้ชายหรือผู้หญิงลืมถามพี่พายุ”ฉันพูดบ่นขึ้นและค่อยๆไล่สายตามองผู้คนในร้านที่มีทั้งผู้หญิงผู้ชาย เด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายทั้งผู้ชายและผู้หญิงนั่งอยู่เต็มร้านไปหมด และที่ทีสะดุดตาฉันก็คงจะมีแต่ผู้ชายที่นั่งคุยกับพี่ไดมอนด์อยู่นั้นแหละ วันนี้ฉันใส่กางเกงขาสั้นและเสื้อสายเดี่ยวคลุมตัวเสื้อแขนยาวตัวสีเขียนอ่อนสวมหมวกสีขาวและตามด้วยแว่นกันแดดสีดำ“มาอยู่ที่นี้ได้ยังไงว่ะ?”ฉันพูดขึ้นเมื่อพี่ไดมอนด์เงยหน้ามาสบเข้ากับฉัน เขายิ้มหวานให้ฉันและกวักมือเรียกฉันให้เดินเข้าไปหาเขา ฉันจึงต้องจำใจเดินเข้าไปหาเขา“พี่สาวน่ารักจังเลยนะครับ^_^”เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นเมื่อฉันเดินผ่านโต๊ะของกลุ่มเด็กนักเรียนมอปลายสามคนที่สวมชุดเครื่องแบบกางเกงนักเรียนสีนำ้เงินสามคนโรงเรียนนี้ค่าเทอมแพงอยู่เหมือนกันน่ะ“ย่ะ ฉันรู้
“มันเป็นใครว่ะ เดินเข้าออกห้องคนอื่นเหมือนบ้านตัวเองเลย!”ฉันพูดขึ้นและค่อยๆย่องๆเดินไปยังห้องอาบนำ้เพื่อจะดูว่าเงานั้นเป็นของใคร เพราะฉันปิดไฟในห้องทุกดวงเลยไม่สามารถมองเห็นหน้าตาของเงาปริศนานั้นได้แต่มันไม่ใช่ผีแน่นอน“มันเป็นคน เพราะว่าถ้าเป็นผีมันจะเปิดประตูทำไม มันต้องเดินผ่านประตูไปเลย หึๆๆ ฉลาดจริงๆไต้ฝุ่นเอ้ย^_^”ฉันพูดขึ้นและยกแขนขึ้นมากอดอกและยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ดีน่ะที่ฉันกินยาแก้ปวดท้องไปแล้วน่ะเลยไม่ค่อยปวดเท่าไหร่“เห้ย!ผู้ชาย!”ฉันพูดขึ้นเมื่อแอบมองทะลุไปยังห้องอาบนำ้ที่เป็นประตูกระจกใสที่ตอนนี้มีไอนำ้เกาะตู้กระจกอยู่บางแต่ก็สามารถมองเห็นว่าร่างของคนที่อยู่ในห้องอาบนำ้นั้นเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย“ใครว่ะ พี่พายุเหรอ?”ฉันยังคงพูดกับตัวเอง แต่พี่พายุเพิ่งจะบินไปเมื่อเช้านี้เองน่ะ เพราะฉะนั้นไม่ใช่พี่พายุแน่นอน! ฉันทิ้งตัวลงนั่งบนที่นั่งหน้าห้องอาบนำ้เพื่อรอให้ร่างนั้นออกมาจากห้องอาบนำ้ พอร่างนั้นเดินออกมาปุป ฉันก็จะยกไม้เบสบอลฟาดหัวมันไปเลย หึๆๆ“เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับคนอย่างไต้ฝุ่น^_^”ฉันพูดขึ้นและแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ถ้าล้วงคอหูเห่าขนาดนี้ อย่าคิดว่ามั
“โอ้ยยย”ฉันร้องขึ้นเมื่อขยับตัวลุกขึ้นนั่งเพื่อจะลุกออกจากที่นอน เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าตังค์กับคีย์การ์ดแต่ฉันก็ต้องแปลกใจเมื่อคีย์มันถูกวางไว้ข้างกระเป๋าตังค์ของฉันสองใบ ฉันจำได้ว่าฉันทำมันหายที่ไหนไม่รู้หนึ่งใบแต่เมื่อสองสามวันก่อนมากลับปรากฎอยู่ที่ห้องของฉันครบทั้งสองใบเลย“อื้อออออ”ฉันกัดฟันและค่อยๆก้าวขาเดินเรื่อยๆไปตามห้องต่างๆที่อยู่ในคอนโดของฉัน จนไปถึงหน้าประตูห้อง ฉันก็สวมรองเท้าหูคีบและเปิดประตูออกไปยังทางเดินมุ่งหน้าไปยังลิฟท์ที่อยู่เบื้องหน้าฉัน คุณพ่อกับคุณแม่และพี่พายุไปดูงานที่ต่างประเทศ เลยไม่สามารถมีใครมาดูแลฉันได้เลยสักคน หนูผิงฉันก็เกรงใจเธอไม่ค่อยกล้าขอร้องให้เธอมาดูแลฉัน“สวัสดีครับ^_^”พี่ยามหน้าซุปเปอร์มาร์เก็ตเอ่ยทักทายฉันพร้อมกับทำท่าตะเบ๊ะฉันก็ยิ้มให้เขา“สวัสดีค่ะพี่ยาม^_^”ฉันเอ่ยทักทายเขากลับ ฉันกับเขาค่อนข้างสนิทกันน่ะ เพราะเขาจะขึ้นไปประจำที่ชั้นของฉันบ้างเป็นบางทีเป็นคนส่งดอกไม้จากหนุ่มๆให้ฉัน“กลับมาตอนไหนเหรอครับ ผมไม่ยักจะเห็น”พี่ยามเอ่ยถามฉันในขณะที่ฉันกำลังจะเดินผ่านเขาเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต ฉันก็หันไปมองหน้าเขาอย่างนึกแปลกใจ เขาพูดถึงอะไรฉันไม่เข
00:00น.ไค พิธิวัชร์...“ฉันมาทำอะไรที่นี้?”ผมเอ่ยถามตัวเองไปและมองไปยังร่างบางที่กำลังนอนหลับไหลอยู่บนที่นอนสีหวานของเธอใบหน้าหวานกำลังหลับปุ๋ยเหมือนเด็กๆผิดกับผมที่เนื้อตัวเปียกโชกไปหมดเพราะฝนข้างนอกตกหนักมาก กว่าผมจะเข้ามาที่นี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ แต่ยัยนี้เซอะซะมีคีย์การ์ดเข้าห้องสองใบแต่ยันนี้ดั้นไปทำตกไว้ที่ห้องของผมอันหนึ่งซึ่งผมกะว่าจะเอามาคืนเธอแค่นั้นเองน่ะ จริงๆน่ะ ผมพูดจริงๆ“ขอใช้ห้องนำ้หน่อย”ผมพูดขออนุญาตเจ้าของห้องที่กำลังนอนหลับอยู่ในท่าที่อุบาทมาก ต้องขอให้คำว่าอุบาทจริงๆ เป็นผู้หญิงแท้ๆแต่นอนก้นเปิดโชว์อยู่นั้นแหละ ที่จริงเธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวยาวน่ะแต่ดูเหมือนเธอจะใส่เพียงแพนตี้สีขาวตัวเดียวและเธอกำลังนอนควำ้หน้าอยู่ก้นงอนโด่งขึ้นขาทั้งสองข้างอ้าออกจากกัน เนี่ยเห็นไหมผมบอกแล้วว่ะอุบาท!พรึบผมเดินเข้ามาในห้องนำ้แลเริ่มถอดเสื้อผ้าเพื่อจะอาบนำ้เพราะเสื้อผ้าของผมเปียกโชกไปหมดซ่าาาาาาาาาา“ทำไมใจต้องเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้เธอ?”ผมหลับตาลงพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง“ทำไมต้องคอยอยากรู้อยากเห็นว่าวันๆหนึ่งเธอคนนี้ทำอะไร?”“ทำไมใจต้องวูบๆวาบๆหวิวๆเวลาท
“น้องฝุ่นมายังไงครับ?”พี่ไดมอนด์เอ่ยถามฉันในขณะที่เราสองคนกินข้าวกันเสร็จแล้ว“ขับรถมา”ฉันตอบเขาไปตามความจริง พี่ไดมอนด์ก็ยิ้มขำกับท่าทางของฉัน“ขำอะไรคะ?”ฉันเอ่ยถามเขาไป เขาก็ยิ้มหวานให้ฉัน“ขำคนสวยครับ”เขาตอบฉันมา ฉันก็ยิ้มหวานส่งไปให้เขาทีหนึ่ง “ขอบคุณนะคะที่ชมว่าสวย”“ครับ ก็จริงหนิครับยิ่งโตยิ่งสวย^-^”“แหวะ!”เสียงของบุคคลที่สามทำเสียงขึ้น“เป็นอะไรว่ะ?!!”พี่ไดมอนด์หันไปมองหน้าพนักงานเด็กเข็นรถเข็นอย่างเอาเรื่อง ฉันจึงหันไปมองตามเขาก็พบว่าเด็กที่เข็นรถเข็นมันหน้าตาคุ้นๆ“ป่าวครับ”เสียงพนักงานตอบกลับมา ฉันก็เลิกสนใจเขาและหันมามองหน้าพี่ไดมอนด์ต่อ เขามีอายุมากกว่าฉันหกปี เขามีความเป็นใหญ่สูงและมีความเป็นผู้นำตรงนี้ก็เป็นเสน่ห์ของเขาอีกแบบหนึ่ง ผู้ชายที่ขยันทำงานและประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย“แล้วมึงทำเสียงอ้วกทำไม มึงเลี่ยนอะไรหนักหนา!!!”พี่ไดมอนด์ลุกขึ้นยืนและชี้หน้าว่าพนักงานของร้านอาหารแห่งนี้ ฉันที่ไม่ชอบเห็นคนอื่นถูกรังแก“พี่ไดมอนด์คะ ฝุ่นขอตัวกลับก่อนนะคะ มหาลัยใกล้จะเปิดแล้วฝุ่นต้องไปเตรียมตัว”ฉันลุกขึ้นยืนและเอ่ยบอกพี่ไดมอนด์ไป เขาก็เลิกสนใจพนักงานคนนั้นและหันมาให้
คอนโดA10:30น.ไต้ฝุ่น ตรีชฏา...“ฮัลโหล”ฉันกดรับสายและพูดตอบปลายสายไปทันที(อยู่ไหน?ทำอะไรอยู่?กินข้าวรึยัง?)เสียงดัดเล็กแหลมเอ่ยถามฉันกลับมาแทบจะทันทีหลังจากที่ฉันพูดเสียงกรอกใส่ปลายสายไป“อยู่คอนโดกำลังจะออกไปกินข้าวนี้แหละ มีอะไร?”ฉันพูดด้วยนำ้เสียงเร่งรีบ เพราะตอนนี้ฉันรีบจริงๆนั้นแหละ ฉันสวมรองเท้าส้นสูงและรีบเปิดประตูคอนโดออกมาเพื่อจะออกไปข้างนอกวันนี้ฉันมีนัดทานข้าวกับพี่ไดมอนด์ว่าที่คู่หมั้นของฉันเอง(ป๊าวว ก็แค่ถามดู)“อ๋อเหรอจ๊ะ ถ้าไม่มีอะไรแค่นี้น่ะ!!”ฉันพูดรัวเร็วมันจะโทรมากวนประสาทฉันทำไมตอนนี้ คนยิ่งรีบๆอยู่พลานให้อารมณ์เสียอยู่ได้(ย่ะ รีบร้อนแบบนี้ สงสัยจะออกไปกินข้าวกับผู้ชาย)เสียงดัดจริตเล็กแหลมเอ่ยออกมาด้วยนำ้เสียงกระแหนะกระแหนฉัน“ใช่ จะออกไปหาผู้ใหม่เบื่อของเดิมๆ!!!”ฉันพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิดและตะคอกใส่ปลายสายไปจนปลายสายเงียบเสียงไปสักพัก“แค่นี้แหละ รำคาญ!!!”ฉันพูดเสร็จและกดตัดสายทิ้งทันที และเดินกระทืบเท้าไปยังโรงจอดรถชั้นของฉันและบึ้งรถออกไปยังสถานที่นัดหมายของเราสองคนทันที ความจริงฉันขอนัดกับพี่ไดมอนด์นอกรอบเองแหละ เพราะคุณพ่อของฉันท่านบังคับให้ฉันหมั้นกับพี่ได
“ฉันน่ะชื่อไค และในห้องของฉันก็ไม่มีผู้ชายหล่อๆของเธออยู่ด้วย ฉันอยู่คนเดียวและเมื่อคืนนี้ฉันเห็นว่าเธอโดนยาปลุกสาว ฉันเลยสงสารเพราะฉันเองก็โดนวางยาเหมือนกัน ฉันเลยแค่จะหาที่ปลดปล่อยและบังเอิญมาเจอเธอพอดี”ตุ๊ดอธิบายยาวเหยียด นั้นไงฉันว่าแล้วว่าฉันต้องโดนยาแน่ๆ ที่ตุ๊ดพูดมามันก็จริงเพราะเมื่อคืนฉันเ
โรงแรมม่านรูดQวันต่อมา09:30น.ไต้ฝุ่น ตรีชฏา...“อื้ออออ”ฉันกำลังบิดตัวพลิกไปบนที่นอนแต่ก็ไม่สามารถจะขยับตัวไปไหนได้เพราะมีท่อนแขนแกร่งโอบรัดรอบคัวฉันอยู่ ฉันจึงยิ้มขึ้นมาทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่และยื่นมือไปโอบรอบแขนแกร่งของไคที่ช่างอบอุ่นอะไรอย่างนี้“งื้อ”ฉันค่อยๆยิ้มกว้างขึ้นเมื่อนึกถึงเรื่องของเ
“อื้อ ผัว”ฉันก็ครวญครางขึ้นด้วยความสุขสม ถึงจะเป็นสัมผัสที่ไม่ได้อ่อนโยนมากนักแต่ทำไมไม่รู้ว่าฉันกลับลุ่มหลงในตัวเขา พรึบ “จะแทงให้หายร่านไปเลย!!”ไคพูดขึ้นพลางจับตัวฉันให้นอนราบแผ่นหลังเเนบชิดไปกับที่นอนนุ่มนิ่มติดสปริงและเขาก็จับขาทั้งสองข้างของฉันยกขึ้นและอ้าออกจากกันอย่างกว้างๆ ที่นี้เป็นโรงแ
ผับSSKไต้ฝุ่น ตรีชฏา“อื้อ สัมผัสฉันหน่อยได้ไหมคะ?”ฉันหันหลังไปเอ่ยบอกเจ้าของฝามืออบอุ่นที่ยืนโอบเอวคอดของฉันอยู่“อืม”เสียงทุ้มนุ่มตอบฉันกลับมา ฉันจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าของเขา ไม่รู้ว่าสายตาของฉันพร่ามัวหรือใจของฉันมันเรียกร้องหาไค ผู้ชายหน้าหล่อคนนั้น ทำให้ฉันมองเห็นผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าของ







