Mag-log inShare
บทที่ 11 เยี่ยมทหารเชลย 2
Petsa ng paglalathala:
2026-08-10 20:02:12แม่ทัพจางกล่าวถามพลางเหลือบไปมองชายหนุ่มรูปงามที่ยืนอยู่ตรงมุมกระโจม หากเขาจำไม่ผิด นี่ก็คืออู่อ๋องจอมทัพแห่งแคว้นต้าจิ้น แต่เหตุใดสายตาที่อีกฝ่ายใช้มองแม่ทัพของตนจึงร้อนแรงถึงเพียงนั้นเล่า!
“มะ ไม่ เจ้าก็รู้ ผู้ใดจะมาเอาเปรียบข้าได้กัน” “ก็จริงขอรับ” ตั้งแต่ตนขึ้นมาเป็นรองแม่ทัพยังไม่มีผู้ใดรังแกแม่ทัพใหญ่หยางได้สักคน อย่าเห็นว่านางเป็นเพียงสตรี เรี่ยวแรงและฝีมือที่มีล้วนไม่สามัญ บุรุษอกสามศอกที่คิดแข็งข้อในกองทัพมีน้อยเสียเมื่อไร ผลสุดท้ายก็ถูกหญิงงามผู้นี้ปราบพยศจนร้องหาบิดามารดากันระงม “เช่นนั้นก็พักผ่อนให้ดี บอกพี่น้องของพวกเราทุกคนตราบใดที่ข้ายังอยู่ พวกเจ้าไม่มีทางทิ้งชีวิตไว้ที่นี่เป็นแน่” “ขอรับท่านแม่ทัพ!” ตลอดการพูดคุยระหว่างแม่ทัพสาวกับทหารใต้บังคับบัญชา ถูกหลี่หลงจิ่งจับตามองทุกการกระทำ ยิ่งเห็นนางปฏิบัติตนราวกับคนพวกนี้เป็นสหาย ในใจชายหนุ่มก็ยิ่งเลื่อมใส นางและเขามีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันนั่นก็คือเห็นสหายร่วมรบเปรียบดั่งญาติมิตร ไม่รักตัวกลัวตาย ยอมสละได้แม้แต่ตนเองเพื่อส่วนรวม “เจ้ายืนเหม่ออันใด มิใช่ว่ามีแผนร้ายอยู่ในใจหรอกกระมัง” “เห็นข้าเป็นคนเช่นไรกัน ว่าแต่เจ้าเถอะ ข้าดูแลคนของเจ้าดีขนาดนี้ คิดไว้แล้วหรือไม่ว่าจะตอบแทนข้าเช่นไร” “ข้าก็ตอบแทนเจ้าไปหมดแล้วมิใช่หรือ ยังต้องการสิ่งใดอีก อย่าได้คืบจะเอาศอกให้มากนัก” หยางชิงอี้กัดฟันเค้นเสียงตอบกลับไป ไม่ลืมถลึงดวงตากลมโตใส่เขา หากเป็นไปได้นางอยากจะทุบตีเขาให้รู้แล้วรู้รอด หลี่หลงจิ่งเห็นคนงามโมโหในใจก็ให้เบิกบานนัก ชายหนุ่มถือวิสาสะโอบเอวบางเข้ามาแนบชิดซบใบหน้าลงไปบนไหล่เล็กอย่างไร้ยางอาย หญิงสาวไม่ทันได้ตั้งตัว ไม่คิดว่าเขาจะทำการอุกอาจ ก็รีบหันหน้าไปมองเหล่าทหารใต้บังคับบัญชา เห็นเพียงดวงตาหลายสิบคู่ที่ต้องมองมาอย่างตื่นตะลึง ในหูหญิงสาวเหมือนจะมีเสียงอื้ออึงดังก้องโสตประสาท ไม่ทราบจะวางมือไม้ไว้ที่ใด “เจ้าปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ คนเยอะแยะเช่นนี้เจ้าไม่อายแต่ข้าอายรู้หรือไม่” “มากกว่ากอดก็ทำมาแล้ว จะเขินอายไปไย” “แต่นั่นมันตอนพวกเราอยู่กันตามลำพัง เจ้าจะไร้ยางอายเกินไปแล้วนะ” หยางชิงอี้ยกมือทุบไหล่เขาไปเต็มแรง ทว่าคนตัวโตกลับไม่รู้สึกรู้สาทั้งยังหันหน้ากลับไปถามเหล่าเชลยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งอีกด้วย “พวกเจ้าเห็นสิ่งใดหรือไม่” “ไม่เห็นขอรับ!!!” เสียงตอบรับอันพร้อมเพรียงดังลั่นกระโจมพัก ทำ หยางชิงอี้สะดุ้งตัวโยน นึกแค้นเคืองทหารของตนอยู่ในใจ ไม่เห็นมารดาเจ้าสิ! ตาบอดกันไปหมดแล้วหรือไร! “หึ ๆ ข้ากอดเจ้าได้แล้วกระมัง” “ตามใจเจ้าเถอะ!” นางคร้านจะสนทนากับคนหน้าหนาแล้วจริง ๆ แต่ไฉนหัวใจของนางถึงเต้นแรงถึงเพียงนี้กัน...หยางชิงอี้คิดมาถึงตรงนี้ก็ให้ตระหนกอยู่ในใจจนต้องรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ข้าขอเดินดูรอบค่ายของเจ้าได้หรือไม่” “ย่อมได้ แต่เจ้ามีสิ่งใดมาแลกเปลี่ยนเล่า” หลี่หลงจิ่งตอบรับพลางส่งสายตาวาววับสื่อความนัยโดยไร้วาจา มือไม้ที่วางอยู่นิ่งเริ่มขยับลูบไล้ไปตามเอวคอด หยางชิงอี้รู้ได้ในทันทีว่าบุรุษบ้าราคะผู้นี้คิดเอาเปรียบนางอีกแล้ว “เจ้านี่มัน…” “ฮื้ม ว่าอย่างไร ยังอยากดูค่ายทหารของข้าอยู่หรือไม่” ชายหนุ่มถามย้ำด้วยน้ำเสียงกระเซ้าเย้าหยอก แม้ในใจจะคาดเดาผลลัพธ์เอาไว้แล้วว่านางต้องไม่ยินยอมเป็นแน่ ทว่าเขากลับต้องตกตะลึงเมื่อคนในอ้อมกอดที่นิ่งไปนานพยักหน้าเบา ๆ “เจ้าหมายความว่าอย่างไร ไม่ได้ล้อข้าเล่นกระมัง” “โง่เง่า เจ้าเห็นว่าข้าชอบล้อเล่นหรือ” ครั้นได้ฟังประโยคยืนยันจากหญิงสาว รอยยิ้มกว้างพลันฉายชัดบนใบหน้าหล่อเหลาทันที ดวงตาคมกริบเป็นประกายวาววับดุจหมาป่าหิวโหย จ้องมองคนพูดราวกับจะกลืนกินนางเข้าไปทั้งตัว หยางชิงอี้ไม่สามารถทนมองแววตาร้อนแรงนั้นได้ใบหน้างามเบนหลบไปอีกทาง ทว่าใบหูที่แดงก่ำก็ทำให้หัวใจแกร่งสั่นไหว เขาไม่กล่าววาจาใดให้มากความ รีบจูงมือเล็กเดินออกจากกระโจมไปทันที ท่ามกลางแววตาตื่นตะลึงของเหล่าทหารเผ่าชย่า คล้อยหลังคนทั้งคู่จากไปไม่นาน ก็มีนายทหารชั้นผู้น้อยนายหนึ่งพูดขึ้นมาว่า “เราต้องเปลี่ยนไปเรียกท่านแม่ทัพว่าพระชายาอู่อ๋องใช่หรือไม่” “เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า” เหล่าทหารหลายสิบชีวิตลอบสบตากันไปมา ไร้วาจาใดจะเอื้อนเอ่ย หากแต่ความตึงเครียดที่เคยมีหลายชั่วยามมานี้พลันมลายหายไปจนหมดสิ้นแล้ว... ท่านแม่ทัพ เพื่อพี่น้องของเรา ต้องลำบากท่านแล้ว!
Pinakabagong kabanata
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 73 อ๋องสี่ขยี้บุปผา 2 (จบบริบูรณ์)
มู่ซีเหม่ยรับรู้ได้ถึงความตื่นเต้นยินดีของคนโง่งมผู้นี้ จึงกอดกระชับลำคอหนาเอาไว้แน่น ก่อนจะแสร้งถลึงตามองเขาอย่าฃเอาเรื่อง“ไม่แต่งกับท่าน แล้วจะให้ไปแต่งกับผู้ใด หรือว่า…ท่านอ๋องไม่ยินดี”“จะเป็นไปได้อย่างไร ซีเหม่ย...ข้ารักเจ้า”คำบอกรักที่มาอย่างกะทันหันนี้ส่งผลให้ใบหน้างามที่คิดว่าหนาพอควรถึงกับร้อนวูบ รู้สึกกระดากอายขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทว่าความรู้สึกถูกรักนี่ก็ช่างทำให้คนร่างกายเบาหวิวโดยแท้“เจ้ารักข้าหรือไม่ ฮื้ม...”“รักสิเพคะ หากไม่หม่อมฉันจะเสียเวลาวางแผนเช่นนี้หรือ”หลี่หลงเฟิงหัวเราะเสียงดังลั่ง บนใบหน้านั้นฉายชัดถึงความสุขที่ท่วมท้น เขาอุ้มร่างบอบบางขึ้นแนบอกก่อนจะหมุนวนเป็นวงกลมอีกครั้ง หากแต่ไม่รู้ทำอีท่าไหนหมุนไปหมุนมาจึงล้มลงไปบนเตียงเสียได้...“ซีเหม่ย...ซ้อมเข้าหอกันก่อนดีหรือไม่”“ฮิ ๆ ระดับหัวหน้าหน่วยบุปผาเพลิง ยังมีอันใดให้ซักซ้อมอีกเพคะ ท่านอ๋องก็แค่หาเรื่องเอาเปรียบหม่อมฉันมากกว่ากระมัง”“แน่ใจหรือว่าเจ้าถูกเอาเปรียบ...”ชายหนุ่มไม่พูดเปล่ามือไม้ที่ไม่ค่อยจะอยู่นิ่งก็เริ่มลากไล้ไปตามเอวคอดกิ่วแผ่วเบา ก่อนจะกระตุกปมเชือกรัดหน้าอกของหญิงสาวออกอย่างคุ้นช
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 72 อ๋องสี่ขยี้บุปผา 1
ตงเทียนเห็นอากัปกิริยาของผู้เป็นนาย ในใจก็ให้กระจ่างแน่แล้วว่าวันนี้เรื่องราวคงไม่จบโดยง่าย แม้แต่ตำแหน่งว่าที่พระชายาท่านอ๋องของเขาก็พูดออกมาเต็มปากเต็มคำแล้ว ข้ารับใช้เช่นตนจะทำการชักช้าไม่ได้อีกต่อไป “ผู้น้อยจะไปเตรียมม้าประเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ แล้วทางด้านแม่นางซีเหม่ย...” “นางพักผ่อนอยู่คงยังไม่รู้เรื่องนี้ ไม่ต้องให้คนไปรบกวนนาง รอข้าจัดการเรื่องทั้งหมดแล้วจะกลับมาคิดบัญชีกับนางเอง”“พะ พ่ะย่ะค่ะ”หลี่หลงเฟิงเห็นองครักษ์คนสนิทก้มหน้าเดินจากไป ตนเองก็สาวเท้าก้าวตามไปด้วยใจที่ไม่เป็นสุขเช่นเดียวกันนี่เป็นครั้งแรกที่ตนเองถูกใจสตรีสักคนแต่กลับจะโดนหมาแมวที่ใดมาแย่งไป ยิ่งคิดเขาก็อยากจะทุบตีคนขึ้นมาจริง ๆองค์ชายเอ้อสุ่นแห่งเสียนเป่ย คิดแย่งชิงภรรยาของข้าผู้เป็นอ๋อง ก็ต้องดูก่อนว่าเจ้ามีความสามารถหรือไม่!“ท่านอ๋อง ที่แท้ท่านก็อยู่ที่นี่เอง กำลังจะออกไปข้างนอกใช่หรือไม่เพคะ”“ซีเหม่ย เหตุใดจึงเป็นเจ้า”หลี่หลงเฟิงที่กำลังจะพลิกกายขึ้นหลังอาชาคู่ใจเป็นอันต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นร่างบอบบางในอาภรณ์สีแดงเพลิงอันคุ้นเคยกำลังกึ่งเดินกิ่งวิ่งเข้ามาหา“เหตุใดจึงเป็นเหม่อมฉันมิได้เล่าเพคะ”
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 71 บทพิสูจน์ 2
ผลท้ออวบอิ่มสองลูกดูฉ่ำน้ำกำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามการหายใจของเจ้าตัว ยั่วน้ำลายเสียจนเขาอดใจไม่ไหว ต้องส่งปลายนิ้วไปหยอกล้อกับปลายยอดสีหวานจนมันชูชันสั่นระริกริมฝีปากร้อนค่อย ๆ ลากไล้ลามเลียไปจนทั่วความกลมกลึง ออกแรงดูดดึงฝากรอยรักสีชาดไว้บนเนื้อนวลหอมกรุ่นราวกับใช้พื้นที่เหล่านั้นเป็นกระดาษเนื้อนวลรังสรรค์ภาพวาดจากปลายพู่กันชั้นดีเกิดเป็นภาพเย้ายวนเร้าอารมณ์ยิ่งกว่าสมุดภาพวังวสันต์“อื้อ อย่ากัดนะ”“ทีเจ้ายังกัดข้าได้เลย อึก ซีเหม่ยเด็กดี ไม่ซนนะ”มู่ซีเหม่ยเห็นเขาอดกลั้นจนหน้าดำหน้าแดงก็ยิ่งออกแรงมือหนักขึ้น อยากทำให้นางเสียวซ่านนักใช่หรือไม่ นางก็หาใช่พวกไร้ฝีมือ จะยอมนอนนิ่งได้อย่างไร!เมื่อเป็นเช่นนี้เรียวแขนงามจึงโอบกระชับรอบลำคอแกร่งกดศีรษะของเขาให้คลุกเคล้าใบหน้าเข้าหาผลท้อของนางจนหลี่หลงเฟิงรู้สึกดวงตาพร่าลาย จนต้องขยับมือไปบีบเอวคอดกิ่วเอาไว้แน่น“อื้อ หากยังไม่หยุด ข้าจะไม่อ่อนโยนแล้วนะ”“คิดว่าข้ากลัวท่านหรือ อ๊า!! คนสารเลว ท่านทำอันใด อื้อ”มู่ซีเหม่ยหวีดร้องเสียงแหลม เมื่อหลี่หลงเฟิงทำสิ่งที่นางไม่คาดคิด เขาถึงกับใส่สิ่งนั้นเข้ามาในกายนางโดยไม่บอกไม่กล่าว! ทำให้ความเสียว
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 70 บทพิสูจน์ 1
สิ้นประโยคคำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบของคนตรงหน้า ร่างทั้งร่างของหญิงสาวก็ตกอยู่ในอ้อมกอดที่กรุ่นไปด้วยกลิ่นอายบุรุษเข้มข้นทันที ดวงตาคมฉายประกายลึกล้ำยากจะหยั่ง ทว่ากลับแฝงไปด้วยความร้อนแรงดุจเปลวเพลิงมู่ซีเหม่ยหัวใจเต้นระรัวยามที่ร่างทั้งร่างถูกผลักให้ถอยไปทีละก้าวจนแผ่นหลังสัมผัสเข้ากับขอบโต๊ะตัวเล็กริมหน้าต่าง“นะ นี่ ท่านกำลังทำสิ่งใด กลางวันแสก ๆ ไม่อายผู้คนในจวนหรือไร”“หึ! มีอะไรต้องอายอีกเล่า ไม่ใช่ว่าไม่เคยทำเรื่องเหลวไหลตอนกลางวันเสียหน่อย”ชายหนุ่มใช้น้ำเสียแหบพร่าคล้ายจะยั่วเย้ากระซิบชิดริมฝีปากอวบอิ่ม เมื่อเขาขยับริมฝีปากขึ้นลง ในใจของหญิงสาวก็คล้ายกับถูกขนนกปัดผ่านทั้งหวามไหวและวูบวาบบุรุษผู้นี้กำลังปลุกปั่นอารมณ์ของนางหรือ!“ทะ ท่าน กล่าววาจาเพ้อพกอันใด!”“เจ้าอยากรู้มิใช่หรือว่าข้าชอบเจ้าจากใจจริงหรือไม่ มาสิ ข้าจะพิสูจน์ให้เจ้าดู…”“อะ อื้อ!”มู่ซีเหม่ยกำลังจะร้องประท้วงก็ได้แต่เบิกตากว้างครางอู้อี้ในลำคอเมื่อริมฝีปากถูกปิดทับอย่างแนบแน่นหลี่หลงเฟิงขบกัดกลีบปากอวบอิ่มด้วยแรงอารมณ์ที่ผสมปนเปกันระหว่างความไม่พอใจและความกระหายอยาก เขาลากลิ้นเลาะเล็มเก็บกินความหอมหวานจ
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 69 น้ำส้มไหใหญ่ 2
“ช่างเถอะ ๆ เหตุใดจึงอารมณ์ฉุนเฉียวง่ายถึงเพียงนี้ ก็แค่ข่าวสารจากสหายก็เท่านั้น”หลี่หลงเฟิงที่ถูกนางทำให้ไม่พอใจ ได้ยินคำว่า ‘สหาย’ จากปากนางหลายครั้งหลายคราก็เริ่มรู้สึกตะหงิดในใจ“สหายผู้นี้เป็นบุรุษหรือสตรี”“บุรุษสิเจ้าคะ จะว่าไปสหายของหม่อมฉันผู้นี้ท่านอ๋องเองก็รู้จัก”“สหายของเจ้าคือผู้ใด”ลางสังหรณ์ในใจของหลี่หลงเฟิงกำลังร้องเตือนว่าคำตอบของนางต่อจากนี้จะทำให้หัวใจของเขาไม่สงบ แล้วก็จริงดังคาด…“องค์ชายเอ้อสุ่นแห่งแคว้นเสียนเป่ย ท่านอ๋องยังจำสหายของหม่อมฉันได้หรือไม่เพคะ”“แล้วเจ้าไปเป็นสหายกับคนผู้นั้นได้อย่างไร”ชายหนุ่มยังคงถามต่อไปด้วยน้ำเสียงติดจะคาดคั้นโดยไม่รู้ตัว ทว่ามู่ซีเหม่ยกลับไม่รู้สึกรู้สายังตอบออกไปว่า“หม่อมฉันเคยช่วยชีวิตองค์ชายเอาไว้ หลังจากนั้นเราก็ติดต่อกันเรื่อยมา นับได้ว่าเป็นสหายกระมังเพคะ”“อ้อ…แค่ได้รับจดหมายของสหายก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ราวกับคนเสียสติเช่นนี้หรือ ช่างไม่ได้ความเสียจริง”“ที่ใดกันเพคะ หม่อมฉันมีความสุขที่จะได้พบสหายต่างหาก องค์ชายเอ้อสุ่นบอกว่าเขาจะเดินทางมาพร้อมขบวนเชลย จึงใช้โอกาสนี้นัดพบหม่อมฉันที่โรงเตี๊ยมฝูหวาเพคะ”มู่ซีเหม่ยกล่าวแก้ต
เพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่ บทที่ 68 น้ำส้มไหใหญ่ 1
เสียงหอบหายใจเจือสะอื้นดังสลับกับเสียงการเคลื่อนไหวอันหยาบโลนของบุรุษสตรีคู่หนึ่งดังก้องไปทั่งห้องตำราของจวนอ๋องหลี่หลงเฟิงหาได้นำพาว่านี่จะเป็นทิวาหรือราตรี เขามุ่งมั่นกระทำเรื่องราวในม่านมุ้งอย่างเต็มที่ ไม่ให้เสียชื่ออาจารย์หญิงที่พากเพียรสั่งสอนเขามาหนึ่งเดือนเต็ม “อ๊ะ อ๊า ตรงนั้น ทะ ท่าน อื้อ” “อ่า ซีเหม่ย อืม ดีมาก อ่า” มู่ซีเหม่ยแยกเรียวขาออกกว้างให้หมาป่าผู้หิวโหยขยับสะโพกกระแทกกระทั้นได้ถนัดถนี่ นางชินเสียแล้วกับความหื่นกามของเขา หนึ่งเดือนมานี้นางนับว่าได้รู้แล้วว่าบุรุษผู้นี้หาได้ไร้ฝีมือ! แสร้งเป็นสุกรหลอกกินพยัคฆ์อยู่เนิ่นนาน ในที่สุดก็เผยธาตุแท้ออกมาจนหมดเปลือก นับว่านางประเมินเขาต่ำเกินไปแล้ว! “อ๊ะ อ๊า ท่าน เร็วอีกสิ” “รัดแน่นเช่นนี้...จะให้ข้าทำเร็วได้อย่างไร” ร่างสูงที่โอบรัดเอวเล็กเข้าหากายหยัดสะโพกตอกตรึงตัวตนเข้าหาบุปผางามเป็นจังหวะเนิบช้าทว่าหนักหน่วงเน้นถูกจุดอ่อนไหวของนางทุกครั้งที่สอดใส่ ทำให้มู่ซีเหม่ยรู้สึกดวงตาพร่าเลือนไปหมด “ท่านอย่าแกล้ง....หม่อมฉันยังไม่ได้คิดบัญชีที่ท่านเสแสร้งแกล้งไม่ประสาเรื่องพรรค์นี้เลยนะ อ๊า” “ผู้ใดเสแสร้งกัน เป็น
Maaari mong magustuhan
ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว41.8K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว97.5K viewsพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น44.4K viewsชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน67.5K viewsยั่วรักแม่ทัพต่างแดน
คุณยายจิ้งจอก102 viewsสี่คุณหนูสกุลหวังแห่งยุค70 (4 เรื่องจบ)
บ้านนิยายบายโซ186 viewsวาสนานาง
ชะลาล่า/Chalala68 viewsทาสราคะวิญญาณร้ายทรราช (เรื่องชุด)
บ้านเขมปัณณ์185 views
