Beranda / โรแมนติก / เพลินพิศวาส / บทที่ 22 : พายุลูกใหญ่ที่บ้านอัครเดชา

Share

บทที่ 22 : พายุลูกใหญ่ที่บ้านอัครเดชา

last update Tanggal publikasi: 2026-10-12 22:52:49

เขาจะทำให้พ่อลูกต้องแตกหัก จะทำให้สองตระกูลต้องเผชิญหน้าห้ำหั่นกันเองอีกครั้ง และคราวนี้ เขาจะเป็นผ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เพลินพิศวาส    บทที่ 31 รุ่งอรุณแห่งความสุขนิรันดร์ (จบบริบูรณ์)

    คิรากรพาพราวตะวันมานั่งลงที่โต๊ะน้ำชาร่วมกับผู้ใหญ่ทั้งสอง ธนาคารรีบวาง แคตตาล็อกในมือลงทันทีแล้วกุลีกุจอเลื่อนเก้าอี้ให้ลูกสะใภ้ด้วยตัวเอง“มาแล้วเหรอพราว? นั่งลงลูก นั่งลง ระวังนะ อย่าเดินเร็วเกินไป” ธนาคารเอ่ยด้วยความเป็นห่วงเป็นใย ท่าทีหยิ่งยโสในอดีตหายไปจนหมดสิ้น“พราวไม่เป็นไรแล้วค่ะคุณอา... เอ้อ คุณพ่อ” พราวตะวันเปลี่ยนคำเรียกตามที่ธนาคารเคยร้องขอไว้เมื่อหลายวันก่อน ทำให้ชายสูงวัยยิ้มแก้มปริด้วยความดีใจ เมื่อทุกคนนั่งกันพร้อมหน้า คิรากรก็หยิบยกเรื่องสำคัญที่ค้างคาอยู่ขึ้นมาพูดเพื่อคลายความกังวลให้ทุกคน“เรื่องมานพกับริน่า คุณพ่อจัดการให้เรียบร้อยแล้วนะ” คิรากรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง“มานพถูกดำเนินคดีหลายข้อหา ทั้งปลอมแปลงเอกสาร ยักยอกทรัพย์ และพยายามฆ่า หลักฐานที่เรามีแน่นหนามาก เขาคงต้องชดใช้กรรมในคุกไปตลอดชีวิต ส่วนริน่า.หลังจากที่เธอรู้ความจริงเรื่องพ่อของเธอ เธอก็ขอถอนตัวออกจากวงการและย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับแม่ของเธอที่ฟิลิปปินส์ทันที” คิรากรเว้นจังหวะ หันไปมองพ่อของตน“พ่อให้เงินตั้งตัวก้อนหนึ่งเพื่อถือเป็นการจบเรื่องกันด้วยดีและตัดขาดจากกันอย่างถาวร”“ดีแล้วลู

  • เพลินพิศวาส    บทที่ 30 รอยยิ้มที่กลับคืน

    รังสรรค์เอ่ยคำว่า 'เพื่อน' ออกมาได้อย่างเต็มปากเต็มคำเป็นครั้งแรกในรอบยี่สิบปี สองชายชราสวมกอดกันอย่างแนบแน่น เป็นการสิ้นสุดสงครามที่ยาวนานและไร้สาระที่สุดในชีวิตของพวกเขา ในวินาทีนั้นเอง บานประตูห้องฉุกเฉินที่ปิดสนิทมานานกว่าครึ่งชั่วโมงก็เปิดออกคุณหมอวัยกลางคนในชุดกาวน์เดินออกมาด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มเล็กน้อย ท่าทีที่ผ่อนคลายของแพทย์ผู้รักษาทำให้บรรยากาศที่ตึงเครียดเมื่อครู่คลี่คลายลง ชายสามคนรีบพุ่งตัวเข้าไปหาแพทย์ทันทีราวกับนัดกันไว้“หมอครับ! แฟนผมเป็นยังไงบ้างครับ?” คิรากรเป็นคนแรกที่เอ่ยปากถาม ละล่ำละลักด้วยความร้อนใจ ดวงตาคมกริบของเขามีแววเว้าวอนอย่างน่าสงสาร“ใจเย็นๆ นะครับคุณคิรากร” คุณหมอเอ่ยปรามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“คนไข้ปลอดภัยดีครับ”ประโยคนั้นเปรียบเสมือนสายฝนที่ชโลมลงบนผืนดินที่แห้งแล้ง คิรากร รังสรรค์ และ ธนาคารต่างถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอกราวกับยกภูเขาออกจากอก “ที่เธอหมดสติไปเป็นเพราะร่างกายอ่อนเพลียอย่างหนัก ประกอบกับความเครียดสะสม” คุณหมออธิบายถึงสาเหตุที่ทำให้หญิงสาวล้มพับไป“และที่สำคัญที่สุด...” หมอหยุดเว้นจังหวะไปนิดหนึ่ง ก่อนจะมองหน้าคิรากรด้วยสาย

  • เพลินพิศวาส    บทที่ 29ของขวัญจากสวรรค์

    “พราวลูกพ่อ! เกิดอะไรขึ้นคิรากร!” รังสรรค์ถามเสียงหลง ใบหน้าซีดเซียวด้วยความกลัวว่าลูกสาวจะเป็นอันตรายจากเหตุการณ์เมื่อครู่“ผมไม่ทราบครับคุณอา จู่ๆ เธอก็หมดสติไป... พราว! ได้ยินผมไหม!”คิรากรตอบละล่ำละลัก มือหนาตบเบาๆ ที่แก้มเนียนเพื่อเรียกสติ แต่ไม่มีการตอบสนองใดๆ จากหญิงสาว มีเพียงลมหายใจที่แผ่วเบาเท่านั้นเขาช้อนอุ้มร่างที่ไร้สติของพราวตะวันขึ้นทันทีโดยไม่สนใจเลือดที่กำลังไหลรินจากแขนของตัวเอง“นที! เตรียมรถ! เราจะไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดเดี๋ยวนี้!”คิรากรตะโกนสั่งเลขาหนุ่มเสียงดัง นทีที่เพิ่งขับรถเข้ามาจอดรีบเปิดประตูรอคิรากรอุ้มร่างของพราวตะวันก้าวฉับๆ ฝ่าวงล้อมของตำรวจและแสงแฟลช มุ่งหน้าไปยังรถด้วยหัวใจที่ร้อนรุ่มดั่งไฟเผา รังสรรค์และธนาคารรีบวิ่งตามไปติดๆ ค่ำคืนที่แสนยาวนานและเต็มไปด้วยพายุอารมณ์ยังไม่จบสิ้น ความกังวลระลอกใหม่กำลังก่อตัวขึ้น พร้อมกับความลับของสวรรค์ที่กำลังจะถูกเปิดเผยในอีกไม่ช้ารถสปอร์ตคันหรูของคิรากรแล่นปาดหน้าเข้ามาจอดเทียบที่หน้าประตูทางเข้าฉุกเฉินของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังใจกลางเมืองด้วยความเร็วและความรุนแรงจนยางเสียดสีกับพื้นถนนเสียงดังสนั่น พยาบาลและเวรเป

  • เพลินพิศวาส    บทที่ 28 เกิดอะไรขึ้นกับพราวตะวัน

    “คุณพ่อ... พราวกลัว พราวกลัวเหลือเกินค่ะ” หญิงสาวสะอื้นไห้ ซุกหน้าลงกับไหล่กว้างของผู้เป็นพ่อราวกับเด็กน้อยที่หลงทางแล้วหาบ้านเจอรังสรรค์ลูบแผ่นหลังบางของลูกสาวที่เต็มไปด้วยรอยเปื้อนฝุ่นและรอยถลอก“ไม่เป็นไรแล้วลูก พ่ออยู่นี่แล้ว พ่อขอโทษที่ปกป้องลูกไม่ได้” รังสรรค์เอ่ยทั้งน้ำตา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มที่เขาเคยตราหน้าว่าเป็น ‘ลูกศัตรู’ ชายที่เขาเคยเกลียดชังและคิดว่าเข้ามาเพื่อหวังทำลายครอบครัวของเขา บัดนี้ ร่างกายของชายคนนั้นโชกไปด้วยเหงื่อและเลือด โดยเฉพาะที่หัวไหล่ซ้ายซึ่งมีเลือดสีสดไหลซึมออกมาไม่หยุดจากการถูกยิง คิรากรเอาชีวิตเข้าแลก เอาตัวเข้ารับกระสุนแทนลูกสาวของเขารังสรรค์ค่อยๆ ปล่อยอ้อมกอดจากลูกสาว แล้วเดินเข้าไปหาคิรากร ชายสูงวัยมองสบตาชายหนุ่มด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไม่มีอีกแล้วความเกลียดชัง ไม่มีอีกแล้วทิฐิที่เคยบดบังหัวใจ“คิรากร... ขอบใจมากนะลูก”คำว่า ‘ลูก’ จากปากของรังสรรค์หลุดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติและเต็มไปด้วยความตื้นตันใจ ทำเอาคิรากรถึงกับชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคมกริบของซีอีโอหนุ่มเบิกกว้างขึ้นนิดๆ ด้วยความประหลาดใจ“ฉั

  • เพลินพิศวาส    บทที่ 27 เหตุการณ์คลี่คลาย

    พราวตะวันที่ยังคงถูกมัดติดกับเก้าอี้ร้องไห้โฮออกมาด้วยความโล่งอกที่คิรากรยังมีชีวิตอยู่ นทีที่เพิ่งเตะสกัดลูกน้องคนหนึ่งจนสลบเหมือด รีบวิ่งเข้ามาใช้มีดพกตัดเชือกที่มัดมือและเท้าของเธอออกอย่างรวดเร็วเพื่อแก้มัดให้เธอ“คุณพราว! เป็นอะไรไหมครับ?” นทีถามด้วยความเป็นห่วงขณะช่วยพยุงร่างบางให้ลุกขึ้นยืน“พราวไม่เป็นไรค่ะนที... ไปช่วยคุณคิรากรก่อนค่ะ!” พราวตะวันตอบเสียงสั่น สายตาของเธอจับจ้องไปที่ร่างของชายหนุ่มที่กำลังต่อสู้เอาเป็นเอาตาย เลือดสีสดที่ไหลซึมจากหัวไหล่ของเขาทำให้เธอปวดหนึบไปทั้งหัวใจ ในขณะที่คิรากรกำลังจัดการกับมานพ ลูกน้องอีกคนของมานพก็ฟื้นคืนสติและพุ่งเข้ามาพร้อมอาวุธ นทีต้องผละจากพราวตะวันเข้าไปรับศึกฝั่งนั้นอีกครั้ง บรรยากาศในโกดังร้างกลายเป็นลานสังเวียนเลือดมานพที่ถูกคิรากรซัดจนสะบักสะบอม ใบหน้าบวมปูดและเต็มไปด้วยเลือด อาศัยจังหวะที่คิรากรเสียหลักเพราะอาการบาดเจ็บที่หัวไหล่ ชายวัยกลางคนรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย ผลักร่างสูงใหญ่ของคิรากรออกไป มานพตะเกียกตะกายพยายามจะเอื้อมมือไปคว้ากระบอกปืนของตนที่ตกอยู่บนพื้นไม่ไกลนัก ปลายนิ้วของเขาเกือบจะแตะด้ามปืนได้อยู่แล้วแต่ทว่า...

  • เพลินพิศวาส    บทที่ 26 วินาทีแห่งความเป็นความตาย

    พราวตะวันมองเห็นใบหน้าของคิรากรผ่านม่านน้ำตา หัวใจที่เคยสิ้นหวังกลับมาเต้นแรงอีกครั้งเมื่อเห็นเขาเสี่ยงชีวิตมาช่วยเธอ แต่ในขณะเดียวกัน ความกลัวว่าเขาจะเป็นอันตรายก็มีมากกว่า “คิรา... อย่าเข้ามานะคะ! เขาเสียสติไปแล้ว!” พราวตะวันร้องตะโกนห้ามสุดเสียง น้ำตาไหลอาบสองแก้ม เธอไม่อยากให้เขาต้องมาทิ้งชีวิตไว้ที่นี่เพราะผู้หญิงอย่างเธอ“ในเมื่อแกทำลายอนาคตของริน่า ลูกสาวของฉัน... แกก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิตของผู้หญิงคนนี้!” มานพคำรามลั่น นิ้วชี้เกี่ยวไกปืนพร้อมที่จะปลิดชีพตัวประกันในมือได้ทุกวินาที คิรากรชะงักฝีเท้า เขาจ้องมองใบหน้าหวานที่เปื้อนน้ำตาของพราวตะวัน หัวใจของเขาถูกบีบรัดจนเจ็บปวดเมื่อเห็นเธอตกอยู่ในอันตราย“พราว... มองหน้าผมนะ” คิรากรพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน น้ำเสียงที่ใช้ปลอบประโลมให้เธอคลายความหวาดกลัว“ผมบอกคุณแล้วใช่ไหมว่าผมจะปกป้องคุณ... และผมไม่เคยผิดสัญญา” ดวงตาคมกริบของเขาสื่อสารความนัยบางอย่างที่ทำให้พราวตะวันรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด ก่อนที่ชายหนุ่มจะตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด...คิรากรค่อยๆ ย่อตัวลง วางปืนพกประจำกายของตัวเองลงบนพื้นคอนกรีตอย่างช

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status