Masuk“หอมจัง” พอลับตาคนเท่านั้นแหละ อาทิตย์ก็สวมบทคนหื่นทันที ชายหนุ่มเข้ามาสวมกอดร่างบาง ไล้ริมฝีปากนุ่มไปตามซอกคอขาวดูดเม้มจนเกิดรอยแดง“อื้อออ พี่อาทิตย์หยุดคิดเรื่องใต้สะดือสักสิบนาทีได้ไหมคะ เพียงช้ำไปหมดแล้วนะ”ก็อาทิตย์เอาเปรียบเธอแทบทุกครั้งที่มีโอกาส จะไม่ให้เพียงฟ้าบอบช้ำได้อย่างไร นี่วันๆ ชาย
อัสนีมองหน้าหลานชายทีหนึ่งแล้วหันมามองนาฬิกาข้อมือทีหนึ่ง สลับกันอย่างนี้มาร่วมครึ่งชั่วโมงด้วยความร้อนใจ แต่คนที่เขารอคอยก็ไม่ลงมาเสียที พลางนึกว่าสองสามีภรรยาคู่นั้นในใจ นี่จะไม่เอาลูกเต้ากันแล้วใช่ไหม เข้าหอห่าเหวอะไร ข้ามคืนข้ามวันขนาดนี้“ตะวันครับ ไปทำงานกับลุงดีกว่า”หนูน้อยตะวันละสายตาจากของ
เธอเชื่อว่าอาทิตย์เย็นไม่ได้จริงๆ ขนาดชุดเจ้าสาวที่สวมใส่อยู่ถูกช่วงชิงไม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพียงฟ้ายังไม่รู้ตัว สมองตอนนี้ขาวโพลนไปหมด อาจเป็นเพราะไฟปรารถนาที่ชายหนุ่มจุดประกาย เนื้อตัวเพียงฟ้าถึงได้เร่าร้อนถึงปานนี้“เรายังไม่ได้อาบน้ำกันเลยนะคะ”ใบหน้าหล่อเหลาผละออกจากซอกคอขาว ไล่สำรวจร่างบอบบางทุ
อาทิตย์ไม่ปล่อยเวลาให้ยืดเยื้อไปนานกว่านี้ แค่สี่ปีที่เขากับเพียงฟ้าต้องพรากจากกันเพราะความโง่งมไม่รู้หัวใจตัวเองก็มากเกินพอแล้ว หลังจากชายหนุ่มออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน งานแต่งงานต้อนรับสะใภ้คนเล็กเข้าตระกูลโชติธนกิจก็ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่โรงแรมของครอบครัวขนาดเพียงฟ้ายังไม่คาดคิดว่างานจะออกมาอ
“ทำไมพ่ออาทิตย์ยังไม่ตื่นอีกล่ะครับ ตะวันมาทีไรก็ไม่ตื่นสักที”หนูน้อยตะวันปีนขึ้นไปบนเตียงคนไข้แล้วบ่น มาทีไรคนเป็นพ่อไม่ยอมตื่นมาคุยกับเขาสักที พ่ออาทิตย์หลับไปหลายวันแล้วนะตะวันคิดถึง อีกเดี๋ยวคุณย่าก็คงมารับกลับแล้วพ่อจะไม่ตื่นมาคุยกับตะวันจริงๆ เหรอ“พ่อเขาเหนื่อย อยู่พักผ่อนอีกหน่อยก็ตื่นแล้วค
กว่าคุณหญิงสิรินนภาจะโปรยเงินในบัญชีธนาคารจนพอใจ อาทิตย์กับอัสนีก็หอบหิ้วของจนเต็มสองแขนพากันเดินตัวเอียงอย่างน่าสงสาร ของทั้งหมดพอรวมแล้วไม่ใช่เบาๆ เชียวนะ ส่วนรพียืนกรานว่าจะไม่ช่วย เขาขออุ้มหลานชายเท่านั้น “อุ๊ย! แม่ลืมซื้อเครื่องประดับให้หนูเพียง”สิรินนภาเอามือทาบอกหันมาบอกลูกสะใภ้ด้วยสีหน้าหน
และในขณะที่เพียงฟ้ากำลังกินข้าว จู่ๆ ประตูห้องเก็บของก็ถูกเปิดออกพร้อมคนมาใหม่ที่หญิงสาวคุ้นหน้าดี คุณผู้หญิงไม่ควรเข้ามาในที่แบบนี้นะ“สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง”“ไม่ต้องลุกๆ นั่งเถอะจ้ะ พอดีฉันเอาของมาเยี่ยมหนูเพียง แล้วนวลจันทร์บอกว่าหนูปั๊มนมอยู่ในนี้ก็เลยตามมา”สิรินนภาว่าพลางวางของที่ตั้งใจซื้อมาฝาก
สิรินนภาพร้อมเลขาคนเดิมเดินหิ้วถุงขนมมากมายเดินตรงไปยังหลังตึกบริหาร เหมือนทุกครั้งที่มา นางเดินเข้าไปยังกลุ่มแม่บ้านที่นั่งรวมกลุ่มกินมื้อกลางวัน พร้อมกวาดสายตามองหาเด็กสาวอีกคนที่วันนี้ไม่รู้ไปไหน“สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง”พอเห็นว่าเป็นเจ้าของโรงแรมก็พากันสวัสดี สิรินนภายิ้มรับอย่างใจดีก่อนถามถึงอีกคน
เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาภายใต้แว่นกันแดดนอนเอนกายเหยียดยาวบนเตียงผ้าใบ ในมือถือแก้วไวน์ราคาแพงพลางยกดื่มอยู่เรื่อยๆ ขณะที่เรือยอร์ชสุดหรูก็แล่นไปตามท้องทะเลอันแสนงดงามสมกับที่เป็นมัลดีฟส์ทะเลที่ขึ้นชื่อว่าสวยที่สุดในโลกอาทิตย์ปรายตามองสาวสวยชาวต่างชาติในชุดบิคีนีวาบหวิวที่กำลังชโลมครีมกันแดดลงบนเรือน
ก็อก! ก็อก! ก็อก! ก็อก!เพียงฟ้าละสิ่งที่อยู่ในมือเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น“เพียงฟ้า อยู่ไหมลูก”“จ๋าป้า”เพียงฟ้าขานรับคนใจดีด้านนอกแล้วรีบลุกออกไปเปิดประตู“ป้าทำแกงส้มมาเผื่อเอาไปกิน มีข้าวไหม ถ้าไม่มีไปตักเอาที่ห้องป้า แล้วนี่ทำอะไรอยู่ พักผ่อนบ้างนะ”นวลจันทร์ที่อาศัยอยู่ข้างห้องของเด็กสาวถาม







