ลมใต้ปีก

“ใช่ สิ่งที่พวกผมทำมันเลวแต่พวกเราก็รักกันด้วยความจริงใจ” เขาตอกกลับจนเธอสะอึกกับประโยคนั้นแม้อีกฝ่ายจะไม่ได้คิดอะไรมากแต่ก็ทำเอาหญิงสาวแทบกระอัก รักกันด้วยความจริงใจงั้นหรือ ประโยคนั้นราวกับตอกย้ำความรู้สึกของดารัณญาที่ดำดิ่งลงก้นบึ้งทะเลลึก เพราะตลอดเวลาที่แทนไทคบกับเธอ เขาไม่เคยรักเธอแบบคู่รักเลยน่ะสิ สักนิดเดียวก็ไม่เคยมี กระบอกตาแสบร้อนผ่าวๆ เริ่มกลั่นเอาหยาดน้ำอุ่นๆ ขึ้นมาคลอเบ้าภายใต้กรอบแว่นดำ

“ถ้าจะมาพูดแค่นี้ก็พอเถอะ ฉันไม่ได้ว่างมานั่งฟังเรื่องบรรยายรักของพวกนาย” เธอหันหลังหนีคนตรงหน้าเมื่อน้ำตาที่เอ่อล้นเตรียมจะร่วงหยดเผาะให้คนตรงหน้าหัวเราะเยาะ

“แต่พวกเราไม่ได้มีความสุข พี่แทนเองก็เจ็บปวดกับสิ่งที่เขาทำ งานการไม่เอา เอาแต่เมา เอาแต่โทษตัวเอง สภาพแทบดูไม่ได้ เขาไปหาพี่ที่บ้านทุกวันเพื่อขอให้พี่ยกโทษให้” บอลพูดเสียงสั่นเมื่อนึกถึงชายที่เขารัก ใช่ แทนไทไปหาเธอที่บ้านทุกวันหลังจากเกิดเรื่องสามวันให้หลัง เขาเล่าให้พ่อเธอฟังทั้งหมดทั้งที่รู้จากปากเธออยู่ก่อนแล้วจากนั้นแทนไทก็ไม่เคยได้รับอนุญาตได้เข้ามายังบ้านเชาว์บดินทร์อีกเลย ดารัณญาได้แต่มองอดีตคู่หมั้นจากตัวบ้านไปยังรั้วเห็น