Share

จบบริบูรณ์

last update Last Updated: 2026-01-28 13:47:53

“รู้ชาติกำเนิดคนอื่น แต่ไม่รู้ชาติกำเนิดตัวเองสินะ”

“ท่านหมายความว่ายังไง” นนท์ถามอย่างที่ใจคิด

“แล
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เพียงเธอยิ้ม ใจฉันก็ละลาย   จบบริบูรณ์

    “รู้ชาติกำเนิดคนอื่น แต่ไม่รู้ชาติกำเนิดตัวเองสินะ”“ท่านหมายความว่ายังไง” นนท์ถามอย่างที่ใจคิด“แล้วเจ้าไม่แปลกใจหรือที่เห็นกายหยาบของเรา” ผู้มีอำนาจเหนือกว่าไม่ตอบแต่เป็นฝ่ายย้อนถามกลับแทน“แปลกใจครับ” นนท์ตอบไปตามตรง“เอาเถอะ ถึงตามตำนานเราจะเป็นศัตรูกันแต่เราก็มิเคยมีเรื่องบาดหมางขุ่นข้องใจกันมาก่อน ถ้าเจ้าอยากรู้ว่าตัวเองเป็นใครเราจะบอกแต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าอยากรู้หรือไม่”“อยากรู้ครับ”“ไปหาที่นั่งเงียบๆ เสีย”“ครับ” นนท์ทำตามอย่างว่าง่ายโดยไม่อิดออด แม้จะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรกับเขาก็ตาม นนท์หันรีหันขวางอยู่สักพักก่อนจะเดินไปยกเก้าอี้ที่อยู่ไม่ไกลติดมือมานั่งที่ข้างบ้านซึ่งตอนนี้ปราศจากผู้คน เนื่องจากตอนนี้เป็นพิธีส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอกันและแขกทุกคนที่มาก็ต่างพากันจับกลุ่มนั่งรับประทานอาหารกันยังลานกว้างหน้าบ้าน“ตั้งสติ เห็นอะไรก็ห้ามถาม จะถามได้ก็ต่อเมื่อภาพนั้นหายไปแล้วเท่านั้น” สุ้มเสียงใสดังก้องกังวานเอ่ยเตือนมนุษย์ชายที่กำลังนั่งลงบนเก้าอี้ที่เขาถือติดตัวมา“ครับ”ไม่ทันใดจากฟ้าที่สว่างจ้ากลับมืดมิดลงในพริบตาราวกับมีคนกดปิดสวิตช์ไฟ นนท์ตกใจแทบทำอะไรไม่ถูกแต่ดีที่

  • เพียงเธอยิ้ม ใจฉันก็ละลาย   งานแต่ง

    ดารัณญานั่งมองตัวเองในกระจกหลังจากนั่งหลังขดหลังแข็งให้ช่างแต่งหน้ามานานนับเกือบสามชั่วโมง เธอสวมชุดเจ้าสาวสีขาวงาช้างแขนยาวทั้งสองข้างปักเพชรวาวระยิบงามตา ผมน้ำตาลเข้มถูกรวบเป็นมวยต่ำๆ ไว้ที่ด้านหลังเผยให้เห็นดวงหน้าขาวที่ถูกแต่งแต้มอย่างบรรจงประณีต “โห ออร่าเจ้าสาวจับมากเลยแก สวยอย่างกับนางในวรรณคดีแนะยัยรัณ” เสียงเฌอมาวีร์ที่เปิดประตูห้องเข้ามาถึงกับตาโตเมื่อเห็นเพื่อนสาวที่นั่งรออยู่ในห้องซึ่งตอนนี้เหลือแค่เธอ ส่วนช่างแต่งหน้าพึ่งจะออกทานข้าวเมื่อครู่นี้ “แกสวยมากเลยรัณ” ปารีณาที่เดินมาหยุดข้างๆ เธอก็เอ่ยชม พร้อมกับไล่สายตาอย่างสำรวจ “ขอวันหนึ่งน่า จ้างมาแพง” “ฉันยอมแกแค่วันนี้แหละยัยรัณ” เฌอมาวีร์เอ่ย พร้อมกับคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายเซลฟี่ วันนี้ทั้งเฌอมาวีร์และปารีณาต่างก็อยู่ในชุดเพื่อนเจ้าสาว ที่ปารีณาออกแบบเองไม่ซ้ำใครซึ่งอยู่ในธีมเดียวกับเจ้าสาว เสียงโห่นำหน้าขบวนกันอย่างสนุกสนานพร้อมกับเสียงดนตรีเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าขบวนขันหมากของเจ้าบ่าวนั้นใกล้เข้ามาแล้ว ดารัณญาตื่นเต้นทำตัวไม่ถูก เกิดมาพึ่งจะเคยแต่งงานกับชาวบ้าน มือเล็กบีบเข้าหากันที่หน้าตัก “พี่รัณ พี่รัณสวยจัง

  • เพียงเธอยิ้ม ใจฉันก็ละลาย   มาเพื่อลา

    มาเพื่อลา“แล้วปาร์ตี้ที่ไหนวันไหน” ณภัทรกระซิบถามเพื่อนแผ่วเบาราวกับกลัวอีกคนในห้องรู้“ก็คืนก่อนวันที่แกแต่งงานไงไอ้เบือกนี่” ภาคินเอ่ยไม่ลืมต่อว่าเพื่อนที่ช่างไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องนี้“ใครจะไปรู้ละ ไม่เคยแต่งมาก่อนนี่หว่า”“ว่าแต่แกเถอะ ไปขอว่าที่ภรรยาให้มันได้ก่อนนะ” ภาคินกระซิบบอกเพื่อน“เออ ไม่ต้องห่วง”วันก่อนงานแต่งดารัณญาตื่นเช้ากว่าทุกครั้งเพื่อเตรียมงาน งานแต่งจัดขึ้นที่บ้านฝ่ายหญิงในแบบล้านนา และจะจัดอีกครั้งที่กรุงเทพในอาทิตย์ถัดไป ครอบครัวของเธอเดินทางมาถึงเมื่อวาน แม่เลี้ยงกับลูกชายเธอไปนอนที่บ้านส่วนพ่อนอนค้างกลับเธอที่บ้านหลังนี้ออแกไนซ์ที่ดารัณญาว่าจ้างกำลังวิ่งวุ่นจัดเตรียมซุ้มดอกไม้เพื่อเก็บภาพกันอย่างขะมักเขม้น ภาพถ่ายที่พรีเวดดิ้งที่ใช้ในงานไม่ได้ถ่ายใหม่แต่ณภัทรเอารูปที่เขาถ่ายหญิงสาวเมื่อครั้นไปเที่ยวด้วยกันมาใช้เป็นร้อยๆ รูปจนเธอก็ตกใจที่เห็นภาพตัวเองมากมายขนาดนี้ทั้งตั้งใจถ่ายและมุมเผลอไม่เว้นแม้กระทั่งตอนหลับ ดารัณญาเองก็เซอร์ไพรส์อยู่ไม่น้อยที่แฟนหนุ่มของเธอแอบทำให้อย่างลับๆ โดยเตรี๊ยมกันเองกับทีมออแกไนซ์ภาพโพลาลอยเป็นร้อยๆ รูปถูกหนีบและร้อยด้วยเช

  • เพียงเธอยิ้ม ใจฉันก็ละลาย   รักภาษาอะไรของคุณ

    “ภัทร ภัทรลองคิดดูดีๆ อีกครั้งได้ไหมคะ เผื่อว่าความรู้สึกที่ภัทรมีให้ยัยนั่นอาจจะเป็นแค่ความหลง ไม่ใช่ความรักอย่างที่ภัทรเข้าใจ”“ผมไม่ได้โง่ถึงขนาดไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองหรอกนะฟ้ารุ่ง” ณภัทรตอบเสียงเรียบติดเย็นชา เรียกชื่อเต็มอีกฝ่ายบ่งบอกความห่างเหิน“ภัทรลืมรักของเราได้จริงๆ นะเหรอคะ ฟ้ายังจำได้นะว่าเราสัญญากันไว้ว่ายังไง เราจะสร้างครอบครัวเล็กๆ มีลูกน่ารักสักสองคนภัทรทำงานกลับบ้านมาก็กินกับข้าวฝีมือฟ้า เราจะกินข้าวเย็นพร้อมหน้าพร้อมตากัน” ฟ้ารุ่งยังคงไม่ยอมแพ้ เล่นบทน่าสงสารพลางบีบเค้นน้ำตาเพื่อขอความเห็นใจจากอดีตคนรัก ไม่เธอจะต้องได้เขากลับคืน ฟ้ารุ่งไม่มีวันยอมแพ้ยัยเด็กนั่นแน่ๆ เธอไม่มีวันยอมเสียภัทรไปอีกคนแน่ๆ“หึ คุณยังทำตามที่สัญญาไว้ไม่ได้แต่กลับมาทวงคนอื่นเนี่ยนะ”“ฟ้าไม่ได้ทวงนะคะ ฟ้าแค่อยากจะบอกว่าฟ้ายังรัก ยังจำเรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับภัทรได้ดี จำได้ไม่เคยลืม”“รักผมแต่กลับไปหมั้นไปแต่งงานกลับคนอื่นเนี่ยนะ รักภาษาไหนของคุณเหรอครับฟ้ารุ่ง” เสียงชายหนุ่มแค่นหัวเราะออกมา“ภัทรคะ ที่ฟ้าแต่งงานกับปารมีฟ้ามีเหตุผลนะคะ แต่ตอนนี้เราเลิกกันแล้ว”“อุ้ย พี่ฟ้า บังเอิญจังเลยนะคะได

  • เพียงเธอยิ้ม ใจฉันก็ละลาย   ว่าที่สามีแซ่บมาก

    ว่าที่สามีฉันแซบมากดารัณญานั่งคิดเมื่อได้ฟังและเห็นสามีของฟ้ารุ่งควงแขนมากับผู้หญิงคนอื่น คงไม่ใช่หย่ากันกับสามีแล้วจะมาทวงแฟนเก่าคืนหรอกนะ“ขอตัวเข้าห้องน้ำนะคะ” ดารัณญาเอ่ยก่อนจะเดินหายไปยังห้องน้ำแต่ไม่ได้เข้าอย่างที่ปากพูด เธอมาเสิร์ชมือถือเข้าเว็บไซต์นักสืบก่อนจะโทรหาพร้อมแจ้งจุดประสงค์“คุณรัณคะ มีคนมาเข้าพบค่ะ” เสียงเลขาสาวต่อสายเข้ามายังโทรศัพท์บนโต๊ะของเธอที่กำลังนั่งร่างแบบอยู่ภายในห้องทำงาน วันนี้เธอมาทำงานเป็นสุดท้ายก่อนจะหยุดเพื่อเตรียมตัวเป้นเจ้าสาว“ใครคะ”“เขาบอกว่ามาจากมิสเตอร์สปายค่ะ” รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของหญิงสาวเมื่อเลขาเอ่ยถึงชื่อผู้ขอเข้าพบ“บอกให้เขาเข้ามา”“ค่ะคุณรัณ”“สวัสดีครับ” เสียงชายหนุ่มวัยกลางคนในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำพร้อมกับแว่นอำพรางใบหน้า “สวัสดีค่ะ เชิญนั่งค่ะ”“ครับ”“เร็วกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะคะ พึ่งจะโทรหาเมื่อวานนี่เอง” ดารัณญาเอ่ยเปิดประเด็นเมื่อคู่สนทนานั่งลงบนโต๊ะตรงหน้า ชายหนุ่มวัยกลางคนผมทรงสกินเฮดผิวคล้ำแดดรูปร่างทะมัดทะแมง“สืบเรื่องคนดังมันไม่ยากหรอกครับ นี่ครับ” เขายิ้มพร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลมาตรงหน้าเธอ ดารัณญาเซนต์เช็คให้อีกฝ่าย

  • เพียงเธอยิ้ม ใจฉันก็ละลาย   ให้อภัย

    ให้อภัย“เดี๋ยวรัณลงไปค่ะ” เธอบอกพนักงานขายอย่างตัดปัญหาก่อนจะลุกออกจากห้องไป ดารัณญาก้าวลงบันไดอย่างๆ ช้าจนมาถึงชั้นล่าง หญิงสาวสวมแว่นดำในชุดที่ถูกตัดออกแบบอย่างประณีตและไม่เหมือนใคร ดูปราดเดียวก็พอรู้ว่าเธอเป็นสาวสไตล์ลิสต์ตัวแม่หรือผู้นำแฟชั่นเช่นเดียวกับดารัณญา ขาเรียวเล็กถูกยกขึ้นไขว้กันราวกับนางพญา ผมเจ้าตัวยาวสลวยถูกดัดให้เป็นลอนใหญ่ๆ แผ่กระจายเต็มกลางหลัง“รู้สึกเป็นเกียรติจัง ที่มาหาฉันถึงที่นี่” ดารัณญาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงเย็นทว่าแววตากับเหยียดยิ้มเมื่อมองไปยังร่างแขกที่นั่งรอเธออยู่มุมรับรองลูกค้า“รัณ” ปารีณาเรียกชื่อเธอพร้อมกับลุกขึ้น ใบหน้าเธอแสดงความดีใจเมื่อเจอหน้าดารัณญา“ใครจุดธูปเรียกมาเหรอ” คำถามของเจ้าของร้านทำเอาแขกและพนักงานที่ได้ยินแทบสะอึก ปารีณายิ้มชะงักก่อนจะทำหน้าหมองลงจนพนักงานที่เห็นถึงกับส่งสายตามามองคนทั้งคู่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น จนนุ่น อรดีต้องส่งสายตาปราม พนักงานจึงกุลีกุจอทางใครทางมัน สองสาวสวยเผชิญหน้ากันทว่าอารมณ์ของทั้งคู่ต่างกัน“เรามาเอง” ปารีณาทรุดตัวลงนั่งก่อนจะจะฝ่ายเริ่มตอบคำถามที่เมื่อเจ้าของร้านสาวถามเมื่อคู่“มีอะไรก็รีบพูดมาเถอะ” ดารัณ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status