INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 9 กับดัก
Fecha de publicación:
2026-05-29 13:08:18“คุยอะไรกัน รสถึงกลับไปก่อน” พฤกษ์ถามเมื่อนั่งรถมาด้วยกัน ณรมลหันมองหน้าเขาแล้วอมยิ้ม
“คุณคิดว่าฉันระรานคุณรสเหรอคะ เปล่าน้า... ฉันไม่รู้เรื่อง ไม่เชื่อคุณก็โทร. ไปถามเธอสิคะ”
“ผมถามแน่” พฤกษ์ตอบด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเมื่อถูก ท้าทาย
“แล้วคุณมาถามฉันทำไม ในเมื่อคุณก็ต้องเชื่อคนของคุณ ขอโทษนะคะที่ฉันเป็นสาเหตุทำคุณกับคุณรสทะเลาะกัน วันหลังฉันจะระวังคำพูดค่ะ”
ณรมลพูดด้วยเสียงสำนึกผิด ตากลมโตมองหน้าเขาแล้วหันไปมองคู่แฝดที่หลับอยู่ที่เบาะด้านหลัง
“ต้นไผ่กับใบหลิวเริ่มเข้ากับคุณได้แล้ว ถ้าคุณมาหาพวกแกบ่อย ๆ อีกหน่อยแกก็ไว้ใจคุณ อดทนกับฉันอีกนิดนะคะ ถ้าลูกยอมรับคุณ ฉันก็จะไม่มาวุ่นวายกับคุณอีก ขอโทษนะคะที่ฉันทำให้คุณลำบากใจ คราวหน้าฉันจะให้จ๋าพาเด็ก ๆ ไปดีไหมคะ”
“ช่างเถอะ”
เมื่อหญิงสาวมาไม้นี้ พฤกษ์ก็ตอบเพื่อตัดปัญหา
“ขอบคุณนะคะ ที่คุณไม่โกรธฉัน”
ณรมลเอ่ยขอบคุณ เธอต้องทำตัวแสนดีและน่าสงสารเพื่อ ให้พฤกษ์เห็นใจ โชติรสเคยทำให้เธอเสียใจ ถึงเวลาที่เธอต้อง เอาคืน ไม่อยากได้พฤกษ์คืนมา แค่อยากทำให้ผู้หญิงคนนั้นรู้ว่า เวลาที่ถูกทิ้งขว้างมันเจ็บปวดแค่ไหน
“ต้นไผ่ ใบหลิว ตื่นค่ะลูก ถึงบ้านเราแล้ว” เรียกลูกน้อยเมื่อพฤกษ์ขับรถมาจอดหน้าบ้าน
“เดี๋ยวผมอุ้มไปส่ง”
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันเรียกจ๋าลงมาช่วย”
“คุณอุ้มน้องใบหลิวไปก็แล้วกัน เดี๋ยวผมอุ้มพี่ต้นไผ่เอง”
พฤกษ์เสนอแล้วเปิดประตูรถฝั่งที่ต้นไผ่นั่งอยู่ ณรมลเปิดประตูฝั่งใบหลิว ลูกแฝดของเธอนั่งซบกันหลับ พฤกษ์และเธอจึงต้องหาท่าที่เหมาะสม เพราะไม่อยากทำให้ลูกตื่น จังหวะที่อุ้มลูกใบหน้าของเขาและเธอก็สัมผัสกัน ตากลมโตช้อนขึ้นมองเขา เมื่อไอร้อนจากลมหายใจของเขา เป่ารดอยู่ที่ริมฝีปากของเธอ ณรมล ตกใจกับความใกล้ชิดในครั้งนี้ เพราะมันอยู่นอกบทที่เธอต้องแสดง พฤกษ์ก็เช่นกันทันทีที่สบตากับอดีตภรรยา หัวใจของเขา ก็เต้นคร่อมจังหวะ ภาพวันวานย้อนกลับเข้ามาในหัว ตากลมโต ที่เต็มไปด้วยน้ำตามองเขาด้วยความเจ็บปวดที่ถูกเขารังแก
ร่างบางผละออกแล้วรีบอุ้มลูกขึ้นพาดบ่า พฤกษ์ก็ทำ แบบเดียวกับเธอ อุ้มต้นไผ่พาดบ่าแล้วเดินตามหญิงสาวเข้าไป ในบ้าน ตาคมเข้มมองคนที่เดินนำหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย
เวลาไม่กี่ชั่วโมงที่เขาอยู่กับลูก เขายังเหนื่อยไม่น้อย ณรมล เลี้ยงลูกมาตั้งสามปี เธอก็คงเหนื่อยมากกว่าเขาเยอะ ยอมรับว่าเธอเก่งมาก แต่มันก็ยังชดเชยกับเวลาที่เขาต้องเสียไปไม่ได้ ถ้าเธอบอกเรื่องลูกให้เขารู้สักนิด การหย่าล้างก็คงไม่เกิดขึ้น
“วางพี่ต้นไผ่ตรงนี้ค่ะ”
ณรมลบอกกับเขาแล้ววางใบหลิวลงอีกฟากของเตียงนอน พฤกษ์วางต้นไผ่ลงบนเตียงอย่างเบามือ ร่างสูงยังยืนมองลูกอยู่อย่างนั้น เวลาหลับลูกเขาน่ารักเหลือเกิน พี่ต้นไผ่หน้าตาไปทาง ณรมล แต่น้องใบหลิวถอดแบบจากเขามาทุกกระเบียดนิ้ว ปากคอคิ้วคางรับเขามาเต็ม ๆ เด็กผู้ชายเหมือนแม่ เด็กผู้หญิงเหมือนพ่อ เข้าตำราที่คนโบราณมักพูดกันว่าโตมาจะไม่อาภัพ
ณรมลห่มผ้าให้ลูกทั้งสองแล้วเดินมาหาเขา“ขอบคุณนะคะที่ช่วยอุ้มลูกมาส่ง” พูดจบก็เดินนำหน้าเขาออกไป แต่พฤกษ์คว้าแขนเธอเอาไว้
“ผมมีเรื่องตกลงกับคุณ”
“เชิญข้างนอกดีกว่าค่ะ” ณรมลแกะมือเขาออก แต่พฤกษ์ยังจับแขนเธอเอาไว้
“ผมจะรับผิดชอบลูก”
“ได้ค่ะ คุณเซ็นรับรองบุตรให้พวกแกได้เลย พร้อมวันไหนนัดมานะคะ” ณรมลบอกกับเขา
“ส่วนคุณ...” พฤกษ์หยุดคำพูดไว้แค่นั้น เมื่อณรมลมอง หน้าเขา
“ฉันทำไมคะ”
“ผมจะให้เงินคุณก้อนหนึ่ง ตอบแทนที่คุณเลี้ยงลูกของผมมาอย่างดี”
คำพูดของเขาทำให้ณรมลหน้าตึงด้วยความไม่พอใจ แต่ก็เก็บอาการเอาไว้ ยิ้มให้แล้วแกะมือเขาออกจากแขน
“อย่าคิดมากสิคะ ตอบแทนอะไรกัน แกสองคนเป็นลูกของฉัน ฉันต้องเลี้ยงให้ดีที่สุดอยู่แล้ว ขอบคุณนะคะที่คุณเมตตาฉัน”
“พาย...” พฤกษ์พูดไม่ออกเมื่อถูกปฏิเสธแบบนี้ สำหรับเขาแล้วเงินคือสิ่งที่เขาใช้แก้ปัญหา และมันก็ง่ายถ้าจำนวนมากพอ
“คุณกลับไปเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณรสจะเข้าใจผิดไปกันใหญ่ ขับรถดี ๆ นะคะ”
“พาย... ผมว่าเรา...”
“คะ?”
“ไม่มีอะไร ผมกลับก่อนนะ”
คำพูดที่ไม่ควรเกือบหลุดออกมา เมื่ออยู่ ๆ พฤกษ์ก็เกิดเสียดายครอบครัวขึ้นมา คงไม่ง่ายถ้าเขาจะขอให้ณรมลอยู่กับเขา ในฐานะแม่ของลูก
หญิงสาวลงมาส่งเขาที่รถ ยืนรอจนกระทั่งเขาขับรถออกไปจนลับตา ดูก็รู้ว่าพฤกษ์แพ้ทางเธอ... เธอไม่ต้องการกลับเข้าไปในชีวิตเขา แค่จะทำให้เขารู้ว่าเวลาที่ถูกคนที่เรารักปฏิเสธมันเป็นยังไง ถ้าเป็นแบบนี้ไม่นานพฤกษ์ก็คงตกหลุมที่เธอขุดเอาไว้ และเมื่อวันนั้นมาถึงเธอจะฝังเขาด้วยมือของเธอเอง
Último capítulo
เพียงเศษรัก ตอนที่ 40 ครอบครัวอบอุ่น
เก้าเดือนต่อมา...“อุแว้ ๆ ๆ ๆ” เสียงเจ้าตัวเล็กที่แผดลั่นมาจากเตียงนอน ทำให้คนเป็นพ่อทำอะไรไม่ถูก เมื่อลูกแฝดของเขาร้องพร้อมกัน คุณลาวัลย์เดินเข้ามาดู เมื่อเห็นพฤกษ์อยู่คนเดียวจึงเข้ามาช่วยอุ้มเจ้าตัวเล็ก ต้นไผ่กับใบหลิวตามยายเข้ามาด้วย ทั้งสองปีนขึ้นไปนั่งบนเตียงนอนแล้วมองพ่อกับยายอุ้มน้องคนละคน “พายไปไหนคะ” ถามหาณรมลเพราะปกติเธอจะไม่ห่างลูกไปไหน“อาบน้ำครับ”พฤกษ์ตอบแล้วอุ้มหนูพฤกษาขึ้นพาดบ่า ตาคู่คมมองตุลลาในอ้อมแขนลาวัลย์ แล้วเลื่อนสายตาไปยังฝาแฝดอีกคู่ที่นั่งอยู่บนเตียงนอน เป็นเรื่องอัศจรรย์ที่สุดเขามีลูกฝาแฝดที่เกิดจากวิธีธรรมชาติถึงสองคู่ และเป็นคู่แฝดชายหญิงเหมือนกันอีกด้วย แต่คราวนี้คนที่คลอดก่อนเป็นผู้หญิง ชื่อน้องพฤกษาและคนน้องเป็นผู้ชายชื่อน้องตุลลาที่มาของสองชื่อนี้ก็คือณรมลเอาชื่อเขากับชื่อคุณตุลภพ มาตั้งให้ลูก ตอนแรกเธอก็ไม่กล้าใช้คำว่าตุลนำหน้า เพราะกลัวเขาจะไม่พอใจ แต่พฤกษ์ไม่ถือสาเพราะณรมลต้องการนำชื่อคนที่เธอรักมาตั้งให้ลูก เขาเองก็เห็นว่าเป็นเรื่องดี“แจ๊บ ๆ ๆ” ฝาแฝดยัดกำปั้นใส่ปากแล้วดูดเสียงดัง “หิวแล้วเหรอลูก พี่พฤกษากับน้องตุลลาหิวแล้วเหรอครับ”พ
เพียงเศษรัก ตอนที่ 39 ความสุข
พฤกษ์เดินทางไปส่งวิภาดาที่อเมริกา เมื่อหมอที่รักษาอาการแจ้งว่าอาการของวิภาดาดีขึ้นมากสามารถเดินทางออกนอกประเทศได้แล้ว ณรมลกับลูกมาส่งสามีที่สนามบิน ถึงแม้วิภาดาจะไม่รับรู้และอยู่ในโลกของเธอ แต่ณรมลอยากให้ หญิงสาวรู้ว่าทุกคนรักและเป็นห่วงเธอเสมอ “เดินทางปลอดภัยนะคะ สวัสดีคนป้ากับคุณพ่อสิลูก”อวยพรให้วิภาดาแล้วบอกให้คู่แฝดลาป้าของเขา วิภาดายิ้มออกมาอย่างเหม่อลอยเมื่อคู่แฝดทำความเคารพ “ดูแลตัวเองด้วยนะครับ งานที่ผมฝากให้ดูแล ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนถามคมสันนะครับ ถ้ามีเรื่องด่วนพายตัดสินใจแทนผม ได้เลย พี่ต้นไผ่ดูแลแม่กับน้องแทนพ่อด้วยนะครับ”บอกกับภรรยาก่อนจะย่อตัวลงกับพื้น แล้วรับลูก ๆ เข้าสู่ วงแขน“ต้นไผ่จะดูแลแม่กับน้องครับ” ต้นไผ่รับคำอย่างแข็งขัน“เก่งมากลูก” “ใบหลิวจะช่วยพี่ต้นไผ่ดูแลแม่ค่ะ” ใบหลิวพูดขึ้นเพราะอยากได้รับคำชมจากพ่อ “น้องใบหลิวก็เก่งมากครับ จำที่พ่อสั่งไว้ได้ไหม” คำถามของสามีทำให้ณรมลขมวดคิ้ว หญิงสาวตั้งใจฟังเพราะอยากรู้ว่าสามีสั่งอะไรลูก ๆ“จำได้ครับ”“จำได้ค่า” คู่แฝดบอกกับคนเป็นพ่อ “ถ้ามีผู้ชายมาหาแม่ ต้องทำยังไงครับ” “โทร. หาพ่อครับ”“โทร. หาพ่อค่ะ”
เพียงเศษรัก ตอนที่ 38 พายรักคุณ
ฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอ หลังจากกลับมาใช้ชีวิตร่วมกัน ณรมลและลูก ๆ ก็มีความสุขทุกวัน ณรมลกับลูก ๆ ย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านของพฤกษ์ เพราะอยากให้คุณตุลภพสบายใจ ถึงแม้ตุลภพกับพฤกษ์จะปรับความเข้าใจกันแล้ว แต่แก้วที่ร้าวไปแล้วไม่มีทางประสานให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ เพื่อความสบายใจของ ทั้งสองฝ่ายเธอกับลูกจึงย้ายออกมา แต่จะกลับไปเยี่ยมท่านทุกอาทิตย์ พฤกษ์ให้เธอพักเรื่องงาน อยู่บ้านเลี้ยงลูก อีกไม่นาน ต้นไผ่กับใบหลิวก็จะไปโรงเรียน ถึงเวลานั้นเธอคงเหงา พฤกษ์แปลกใจที่ภรรยาไม่ท้องสักที ทั้ง ๆ ที่เขาก็ส่งการบ้านเธอเกือบทุกวัน อายุเขามากแล้วอยากได้คู่แฝดเพิ่มอีกสักคู่ หรือว่าเขาจะเสื่อมสมรรถภาพไปแล้ว คิดมาถึงตรงนี้ก็ยิ่งหนักใจ ณรมลทั้งสาวและสวยมากในขณะที่เขาแก่ตัวลงทุกวัน ถ้าวันหนึ่งเธอหมดรักเขาจะทำยังไง “ทำอะไรอยู่คะ”เสียงที่ดังมาจากด้านหลังปลุกพฤกษ์ให้ออกจากภวังค์ความคิด ร่างสูงหมุนเก้าอี้กลับมาหาภรรยา ณรมลเดินเข้ามาหาแล้วหย่อนสะโพกลงบนตักของสามี พร้อมกับจูบลงบนแผงอกแกร่ง อาการของเธอทำให้พฤกษ์ขมวดคิ้ว “ลูกหลับแล้วนะคะ” กระซิบบอกสามีพร้อมกับไล้มือลงบนแผงอก“พายง่วงแล้วเหรอครับ” “พ
เพียงเศษรัก ตอนที่ 37 โหยหา
เมื่อเธอร้องขอพฤกษ์ก็ห้ามใจตัวเองไม่ไหว เพราะหัวใจของเขาโหยหาเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พรุ่งนี้เขาจะทำให้ทุกอย่างถูกต้องจะพาเธอไปจดทะเบียนสมรสและขอเธอแต่งงานอีกครั้ง “อืม... พาย ผมจะไม่ไหวแล้วนะครับ” กระซิบชิดใบหู จมูกโด่งเป็นสันคลอเคลียอยู่ที่ใบหูและเริ่มไล้ลงมาตามลำคอระหง “พายห้ามคุณหรือเปล่าคะ” ณรมลตอบกลับเสียงกระเส่า ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเมื่อพฤกษ์ซุกไซ้ที่ลำคอ แขนเรียวที่โอบกอดแผ่นหลังกว้างกระชับให้แน่นขึ้น กำเสื้อเขาไว้ก่อนจะจิกเล็บลงไปที่แผ่นหลังเมื่อความรู้สึกแปลกใหม่ถาโถมเข้ามา เธอมีลูกกับเขาแล้วก็จริง แต่ไม่เคยใกล้กันในลักษณะนี้มาก่อน พฤกษ์ไซ้จมูกไปตามลำคอหอมกรุ่น แกะกระดุมเสื้อตัวสวยออกทีละเม็ด ทุกครั้งที่สาบเสื้อแยกออกจากกัน พฤกษ์ก็จูบลงบนผิวเนื้ออ่อนอย่างแผ่วเบา ณรมลห่อตัวเมื่อความเย็นจากเครื่อง ปรับอากาศมาปะทะผิว ผ้าชิ้นสุดท้ายหลุดออกจากร่างกายเมื่อพฤกษ์ถอดมันออกอย่างใจร้อน ตาคู่คมมองอดีตภรรยาตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ณรมลสวยไปทั้งตัว... สวยจนเขาจะทนไม่ไหวใบหน้าหล่อเหลาฝังลงมาบนอกอวบ ดูดดึงสลับไปมา มือข้างที่ว่างบีบขยำไปบนหน้าอกอีกข้าง กลัวว่ามันจะน้อยหน้ากัน ร่างบางบิดส่าย
เพียงเศษรัก ตอนที่ 36 ปรับความเข้าใจ
พ่อแม่ลูกกอดกันด้วยความรัก พฤกษ์ดีใจจนพูดไม่ออก ขอบคุณความกล้าของตัวเองที่ตัดสินใจเข้ามา ถ้าเขากลับไปตั้งแต่ตอนที่เห็นณรมลกอดกับศิวัฒน์ เขาคงพลาดไปตลอด ทั้งชีวิต “พายขอโทษนะคะทำให้คุณลำบาก ถ้าพายรู้ว่าคุณรักพายมากขนาดนี้ พายจะไม่ปล่อยมือจากคุณเลย” “ช่างมันเถอะ มันผ่านไปแล้ว คุณรู้แค่ว่าที่ผมแต่งงาน กับคุณเพราะผมรักคุณ ผมรักคุณตั้งแต่แรกเห็น คุณทำให้ผมอยากมีชีวิตบนโลกใบนี้ เด็กผู้หญิงผมเปีย ตาสีน้ำตาลคนนั้น ขโมยหัวใจของผมไปตั้งแต่สบตากัน” “ทำไมไม่บอกพายล่ะคะ ว่าคุณคือคุณอาใจดีที่ช่วยพาย จับลูกแมวในสวน” “ผมคิดว่าคุณจำได้ แต่ที่ไม่พูดถึงเพราะคุณเกลียดผม” “ใครจะจำได้คะ คุณแก่ขึ้นเยอะ แล้วก็ดุมากด้วย ดุจนพายไม่กล้าเข้าใกล้” “คุณพ่อใจดีครับ”“ใช่ค่ะ คุณพ่อใจดี”ต้นไผ่กับใบหลิวขัดขึ้น เมื่อณรมลว่าพ่อของพวกเขาใจร้าย “ใช่แล้วลูก คุณพ่อใจดีมากใช่ไหมครับ”ถามพร้อมกับหอมลงที่ศีรษะลูกคนละฟอด แล้วยื่นจมูกมาหอมศีรษะแม่เช่นกัน ก่อนจะกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นกว่าเดิม ดีใจที่ได้ลูกเมียคืนมา “เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ พายขอแค่เศษใจของคุณ ไม่ต้องรักพายเหมือนเดิมก็ได้ แค่ไม่ทิ้งพ
เพียงเศษรัก ตอนที่ 35 อยู่กับฉันนะคะ
ศิวัฒน์กลับไปแล้วแต่ณรมลยังนั่งอยู่ที่เดิม มือถือ เครื่องหรูถูกหยิบขึ้นมากดดูซ้ำ ๆ แต่ก็ไม่กล้าโทร. ไปหาเขา พฤกษ์คงตัดใจจากเธอได้แล้ว เธอก็ไม่ควรไปรื้อฟื้นมันอีก เธอปฏิเสธคำขอร้องของเขา และยืนยันว่าจะพาลูกกลับไปอยู่อังกฤษ เขาคงทบทวนเรื่องนี้ ถึงไม่มาหาเธอกับลูกอีกเลย มีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นกับเขาหลายเรื่อง เขาคงลืมเธอกับลูกไปแล้ว ตากลมโตมองรถยนต์คันหรูที่แล่นเข้ามาจอดในบ้านด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ “คุณพฤกษ์!” เรียกชื่อคนมาเยือนพร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความดีใจ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอกำลังคิดถึงเขาอยู่ พฤกษ์มองคนที่ยืนอยู่ที่เก้าอี้หน้าบ้าน เขาชั่งใจอยู่พักใหญ่ว่าจะเข้ามาดีหรือไม่ แต่หัวใจของเขาก็สั่งให้มา จากกันตอนที่ยังมีลมหายใจย่อมดีกว่าจากกันไปตลอดกาล“คุณพฤกษ์ มาหาลูกเหรอคะ” ถามพร้อมกับก้าวไปหา เมื่อชายหนุ่มเปิดประตูรถลงมา “ครับ” รับคำทั้ง ๆ ที่อยากจะบอกว่าเขามาหาเธอด้วย“ค่ะ” บีบมือเพื่อปรามตัวเอง เธอคาดหวังว่าจะได้ยินคำตอบแบบไหนจากเขา ถ้าไม่มีลูกพฤกษ์ก็คงไม่มา“ลูกอยู่ในบ้าน ฉันไปตามให้นะคะ”ตากลมโตยังไม่ละไปจากใบหน้าชายหนุ่ม สามเดือนที่ ไม่ได้เจอกัน พฤกษ
También te puede gustar
ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน307.6K vistasคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์206.5K vistasท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น603.4K vistasในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ65.6K vistasผัวสามร่านรัก (4P) + [PWP] + [NC30+]
ณ ธารา38 vistasสัญญาซ่อนเร้น
โอชิม่อน26 vistasนางร้ายคนนี้ขอบายเธอ
Tie.Earn22 vistasสายใยสวาทภรรยานิตินัย
Duangkwan1.0K vistas
