บทที่11

“นี่มันไม่ใช่ยาดมแล้วเฮียภาม” น้องพอเถอะของเจ้รักคุณเอ่ยขึ้นทันทีพร้อมทั้งชะโงกหน้ามาจากเบาะแถวหลัง ภามได้แต่กลอกตามองบน รถตู้ที่ว่ากว้างขวางยังเอาน้องพอทีไม่อยู่ ใช่! เวลานี้ภามก็ได้เปลี่ยนชื่อพอใจเป็นพอทีเป็นที่เรียบร้อย

        “ไม่ใช่ยาดมแล้วอะไร!” เสียงของภามห้วนนิด ๆ ฉายความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน

        “ยาโดมมมมมม!” น้องพอทีของภามทำเสียงดังแบบตะโกนให้รู้ว่ายาดมที่ว่าขนาดใหญ่แค่ไหนพร้อมทั้งยกมือประกอบ

        “มานั่ง” รันรดาดึงคนพูดเยอะมานั่งที่ของตัวเอง ปล่อยให้ว่าที่บ่าวสาวได้มีเวลาส่วนตัว จากน้ำเสียงของภามบ่งบอกว่าไม่อยากให้มีคนเข้าไปแทรกระหว่างเขากับเพียงใจ

        “ชอบไหม” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามอย่างเอาใจ ไม่รู้ว่ามุกเอาใจเมียด้วยยาดมของพ่อภาคจะใช้ได้ผลหรือเปล่า

        “ก็ดีค่ะใหญ่สะใจดี” เพียงใจตอบยิ้ม ๆ ยาดมอันเท่าหน้ามีอยู่จริง เธอสามารถจุ่มหน้าของตัวเองเข้าไปในขวดยาดมได้เลย แต่ก็ดีเหมือนกันเวลานี้เธอชักเหม็นคนข้าง ๆ แล้ว

        เพียงใจคิดว่าเธอน่าจะแพ้ท้องซึ่งอาการของมันแปลกมาก เธอเหม็นภามอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ปกติแล้วเธอจะชอบกลิ่นกายเขาทั้งเวลาที่ฉีดน้ำหอมหรือเวลาที่ไม่ได้ฉีดก็ตาม แต่เวลานี้แค่นั่งใกล้กันเธอก็รู้สึกเหม็นอย่างบอกไม่ถูก

        ในระหว่างที่ยาดมอันเท่าหน้าชิดติดจมูก และในหัวของคนท้องก็คิดเรื่องเรื่อยเปื่อย กล่องหนึ่งก็ถูกวางบนตักพร้อมกับคำอธิบายโดยคนข้าง ๆ 

        “อันนี้ผลไม้ เผื่อเพียงเปรี้ยวปาก” กล่องผลไม้รวมที่ภามสั่งแม่บ้านให้เตรียมไว้

        สองสาวเบาะหลังลอบมองถุงผ้าที่เฮียภามเตรียมมา นั่นจะมีอะไรบ้างนะอยากรู้เสียจริง

        “หรือจะเอาอันนี้มะขามจี๊ดจ๊าด” ภามนำเสนอมะขามจี๊ดจ๊าด ภามอ่านเจอในกลุ่มเฟสบุ๊คห้องคนท้องว่าเจ้าสิ่งนี้สามารถลดอาการแพ้ท้องได้ดีทีเดียวและเหล่าคนท้องก็ชอบเมนูกันหลายคน

แค่ฟังชื่อเพียงใจก็รีบมองของในมือของภาม หากเป็นแต่ก่อนเธอก็คงไม่กล้ากินเพราะความเปรี้ยวของมัน แต่เวลานี้เธอกลับเปรี้ยวปากจนน้ำลายสอ

        “เอาค่ะ” เพียงใจรับมาจากมือของเขาทันที พร้อมทั้งรีบเปิดฝากระปุกอันเล็ก ข้างในมีเนื้อมะขามที่เอาเมล็ดออกเรียบร้อยคลุกกับเกลือเม็ดขนาดใหญ่และน้ำตาลทรายไม่ขัดสี

        ทันทีที่เนื้อมะขามคลุกเกลือน้ำตาลแตะลิ้นเธอก็หลับตาพริ้มด้วยความสุข ต้องอย่างนี้สิผลไม้คนท้อง ฝรั่ง กีวี แอปเปิลในกล่องผลไม้รวมของภามไม่ได้ช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นสักน้อย

        “ชอบเหรอคะ” ภามถามยิ้ม ๆ เมื่อเห็นคนตัวเล็กยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับของกินในมือ ดูสิเมียเขาโคตรน่ารัก ตอนเด็กว่าน่ารักแล้วไม่คิดว่าโตมาจะน่ารักยิ่งกว่าเดิม

        “ขอพอใจชิมมั่งสิ” น้องสาวสุดที่รักของเพียงใจยื่นหน้ามาระหว่างช่องว่างระหว่างเก้าอี้นั่งของภามกับเพียงใจ รถตู้คันหรูจะมีที่นั่งแยกทุกที่นั่งทำให้คนบนเบาะหลังยื่นหน้ามาอย่างง่ายดาย

        “เอาไป” ภามหยิบอีกกระปุกที่เตรียมไว้ในถุงผ้าให้ว่าที่น้องเมีย

        “เจ้เดียร์ลองดู” เมื่อได้กระปุกมะขามจี๊ดจ๊าดไปแล้วพอใจก็รีบเปิดชวนคนข้าง ๆ กินด้วยกัน

        “ไม่เอา แค่กลิ่นก็เปรี้ยวแล้ว” รันรดารีบเอามือดันกระปุกมะขามออกจากตัว

        พอใจยังไม่เคยกินแต่เพราะเห็นพี่สาวกินอย่างเอร็ดอร่อยก็เลยอยากลองกินบ้าง แต่ทันทีมะขามจี๊ดจ๊าดแตะโดนลิ้น

        “แง เปรี้ยวอะ เจ้เพียง โคตรเปรี้ยวเลยกินได้ไงเนี่ย” คนลองกินมะขามจี๊ดจ๊าดครั้งแรกโวยวายรีบปิดกระปุกและส่งคืนกลับให้คนที่เธอรับมา

        “ไม่เปรี้ยวนะ อร่อยดี” เพียงใจยืนยันทั้งยังหยิบเข้าปากอีกหลายคำ ภามยิ้มอย่างภูมิใจเพราะเขาลงไปซื้อมะขามจี๊ดจ๊าดจากร้านสะดวกซื้อด้วยตัวเอง

        “นมสำหรับคุณแม่” กล่องนมสำหรับคนท้องถูกส่งให้คนที่กินมะขามจี๊ดจ๊าดไปเกือบครึ่งกระปุก

        “ขอบคุณค่ะเฮีย” เพียงใจตอบเสียงเบารับกล่องนมจากมือพ่อของลูก

        ภามนึกไม่ชอบรถตู้คันหรูแบบแยกเบาะที่นั่งของผู้โดยสารอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เวลานี้เขาอยากนั่งชิดติดเมียรักมากกว่าให้มีทางเดินขนาดเท่าศอกกั้นกลางเช่นนี้

        “มะขามก็มี นมก็มา เอาใจเก่งจริงๆ” เสียงของคนที่หลับตาแต่ไม่ได้หลับจริงดังเล็ดลอดออกมาจากปากสีชมพูพีช ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านั่นคงมาจากพอใจ

        พอใจผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เผือกบาน เอ๊ย! ผู้เบิกบาน

        ทั้งสี่คนมาถึงสตูดิโอสำหรับลองชุดบ่าวสาวในสี่สิบนาทีต่อมา เส้นทางไม่ได้ไกลเลยสักนิดหากแต่ระยะเวลาใช้ถึงสี่สิบนาทีเพราะการจราจรหนาแน่น

        “ว้าว...สวยมาก” พอใจร้องชมสถานที่ตั้งแต่ย่างเท้าเข้าบริเวณร้านครั้งแรก ร้านพรีเวดดิงค์ขนาดใหญ่ ตัวอาคารเป็นสีขาวขนาดใหญ่ส่วนด้านในแต่งด้วยสีขาวและสีทองเป็นหลักเพื่อเน้นความหรูหราและน่ามอง

        ชุดเจ้าสาวที่เพียงใจได้เลือกไว้ถูกจัดเตรียมไว้ในราวแขวนข้างเวทีที่ให้เจ้าสาวยืน แม้จะไม่อยากแต่งแต่เมื่อเห็นชุดและบรรยากาศของร้านเพียงใจก็หน้าร้อนผ่าว

        เธอกับเขากำลังจะแต่งงานกัน  

        “สวัสดีค่ะ คุณพอใจ คุณเดียร์” ผู้จัดการของร้านออกมาต้อนรับลูกค้าซูเปอร์วีไอพีทันที

        “สวัสดีค่ะคุณพิม นี่เจ้าบ่าวเจ้าสาวค่ะ คุณภามกับคุณเพียงใจ” รันรดาเอ่ยแนะนำเจ้าบ่าวกับเจ้าสาว คุณพิมผู้จัดการร้านถึงกับมองตาค้าง นึกเครียดแทนช่างแต่งหน้าว่าจะแต่งอย่างไรให้สวยกว่านี้ได้เพราะเวลานี้เจ้าสาวก็สวยมากอยู่แล้ว แต่งยังไงไม่ให้สวยน้อยลง