Share

เพื่อนกน้อยของพี่ชาย แลกด้วยชีวิตฉันกับแม่
เพื่อนกน้อยของพี่ชาย แลกด้วยชีวิตฉันกับแม่
Author: โมโหหิว

บทที่ 1

Author: โมโหหิว
เสียงดังสนั่นจากการที่ประตูเหล็กบานหนาของคฤหาสน์ถูกพังเข้ามา กระชากฉันให้หลุดจากความรู้สึกอึดอัดแทบขาดใจในช่วงเฉียดตายกลับสู่ความเป็นจริงอย่างแรง

ฉันคว้าตัวแม่ที่กำลังลุกลนทำอะไรไม่ถูกและพยายามจะวิ่งออกไปดูเอาไว้แน่น แล้วลากแม่เข้าไปในห้องนอนของฉัน

ฉันล็อกประตูห้อง หอบหายใจแฮกๆ พลางเรียกให้แม่มาช่วยกันดันตู้เสื้อผ้าไม้แดงที่หนักอึ้งมาขวางประตูไว้

“จือจือ ลูกทำอะไรเนี่ย ที่บ้านเรามีบอดี้การ์ดอยู่นะ ลูกจะกลัวอะไร”

แม่มองฉันอย่างไม่เข้าใจ ทว่าความหวาดกลัวในแววตากลับปิดบังเอาไว้ไม่มิดเลยแม้แต่น้อย

แม่ยังไม่รู้ว่า พี่ชายพาบอดี้การ์ดทั้งหมดออกไปเพียงเพื่อนังนกน้อยในกรงทองสุดที่รักของเขา

“แม่ พี่ชายเอาบอดี้การ์ดไปหมดแล้ว ตอนนี้ในบ้านเหลือแค่เราสองคนแล้วนะ!”

ฉันกัดฟันกรอด ออกแรงทั้งหมดที่มีดันตู้เสื้อผ้า

ตู้เสื้อผ้าไม้แดงที่หนักอึ้งส่งเสียงเสียดสีจนน่าหวาดเสียว ทิ้งรอยขูดขีดลึกไว้บนพื้น

แม่ชะงักอึ้งไป แม่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่ชายที่มักจะสุขุมรอบคอบมาตลอดจะทำเรื่องบ้าบอไร้สาระแบบนี้ได้

ตระกูลลู่มีฐานะระดับไหนกัน?

มาตรการรักษาความปลอดภัยคือสิ่งที่สำคัญที่สุดมาโดยตลอด บอดี้การ์ดจะถูกเรียกออกไปจนหมดเกลี้ยงได้ยังไง?

แต่พอแม่เห็นสีหน้าซีดเผือดของฉัน ก็ทำให้แม่จำใจต้องเชื่อ

“เร็วเข้า โทรหาพี่ชายลูกสิ บอกให้เขารีบกลับมา!”

แม่เร่งเร้าน้ำเสียงสั่นเครือ

ฉันไม่ได้พูดอะไร เอาแต่จ้องเขม็งไปยังบานประตูที่ถูกตู้เสื้อผ้าขวางไว้อย่างทุลักทุเล

นิ้วที่สั่นเทากดโทรศัพท์แจ้งตำรวจ อธิบายสถานการณ์และที่อยู่อย่างสั้นกระชับและเร่งรีบ

ฉันไม่กล้าฝากความหวังเรื่องเวลาการช่วยเหลือไว้กับพี่ชายเป็นอันดับแรก เพราะยังไงซะในชาติที่แล้วพี่ชายก็กลับมาช้ามาก

จนทำให้สุดท้ายแม่พลาดช่วงเวลาทองในการรักษาจนต้องเสียชีวิตลง

วางสายเสร็จ ใจฉันก็หล่นวูบ

ช่วงหลายวันที่ผ่านมาหิมะตกหนักจนปิดถนน คฤหาสน์ของเราตั้งอยู่กลางภูเขา ห่างจากสถานีตำรวจที่ใกล้ที่สุดอยู่พอสมควร

ฉันไม่อยากจะคิดเลยว่า ก่อนที่ตำรวจจะมาถึง...จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

“ปัง!” เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ประตูห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ฉันใช้ตัวดันตู้เสื้อผ้าไว้ตามสัญชาตญาณ ความหวาดกลัวถาโถมเข้าใส่หัวใจราวกับคลื่นยักษ์

ตอนนั้นเอง สายที่แม่โทรหาพี่ชายก็ติดพอดี

“กู่เฟิง ลูกรีบกลับมาเถอะ ที่บ้านมี… มีโจรบุกเข้ามา!”

น้ำเสียงของแม่เจือปนไปด้วยเสียงสะอื้น

ปลายสายมีเสียงหงุดหงิดรำคาญใจของพี่ชายดังลอดมา

“พอเถอะครับแม่ เลิกแต่งเรื่องโกหกได้แล้ว ตอนนี้ผมกำลังฉลองวันเกิดให้หมิ่นหลินอยู่ พรุ่งนี้ถึงจะกลับ”

“แม่ไม่ได้โกหกนะ! มีโจรบุกเข้ามาจริงๆ! ลูกรีบกลับมาเถอะ ไม่งั้นก็รอมาเก็บศพพวกเราได้เลย!”

แม่แทบจะแผดเสียงตะโกนออกไป

น้ำเสียงของพี่ชายยิ่งเย็นเยียบขึ้นไปอีก “ผมรู้ว่าแม่ไม่ชอบหมิ่นหลิน แต่แม่ก็ไม่เห็นต้องแต่งเรื่องโกหกพรรค์นี้มาหลอกให้ผมตกใจเลย”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เพื่อนกน้อยของพี่ชาย แลกด้วยชีวิตฉันกับแม่   บทที่ 11

    เขานึกถึงตอนที่พวกเขารู้จักกันครั้งแรกเธอเป็นแค่ผู้ช่วยตัวเล็กๆ แต่งตัวเรียบง่าย ใบหน้าปราศจากเครื่องสำอาง ดูบริสุทธิ์ผุดผ่องราวกับดอกลิลลี่เธอไม่ชอบของแบรนด์เนม ไม่ลุ่มหลงในความฟุ้งเฟ้อ เขาถูกเสน่ห์อันบริสุทธิ์ในตัวเธอดึงดูดอย่างจังจนหลงคิดไปว่าเธอคือรักแท้ในชีวิตของเขาชุยหมิ่นหลินถ่มน้ำลายลงพื้น “ใครบ้างไม่ชอบเงิน ถ้าคุณไม่มีเงิน ฉันจะไปอ่อยคุณทำไม!”“เลิกฝันกลางวันได้แล้ว คุณก็เน่าเปื่อยส่งกลิ่นเหม็นอยู่ที่นี่คนเดียวไปเถอะ!”เธอจัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ หันหลังเตรียมตัวจะเดินจากไปบาดแผลบนตัวเธอยังเอาไปเรียกร้องความสงสารจากเผยซิวจือได้ ดีไม่ดีอาจจะกู้ความสัมพันธ์ครั้งนี้กลับมาได้ด้วยซ้ำแต่พอเดินไปถึงหน้าประตู ตำรวจสองนายก็เข้ามาขวางเธอไว้“สวัสดีครับ จากคำให้การของคนร้ายในคดีบุกรุกและทำร้ายร่างกายที่บ้านตระกูลลู่เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ในฐานะผู้ต้องสงสัย รบกวนคุณตามพวกเราไปที่โรงพักด้วยครับ”ชุยหมิ่นหลินลุกลนขึ้นมาทันที “ไม่นะ ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย ไม่เกี่ยวกับฉัน…”ลู่กู่เฟิงที่อยู่ด้านหลังกัดฟันกรอด แผดเสียงคำรามลั่น“ที่แท้ก็เป็นเธอ! เป็นเธอ! เป็นเธอที่ทำให้

  • เพื่อนกน้อยของพี่ชาย แลกด้วยชีวิตฉันกับแม่   บทที่ 10

    ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันคาดการณ์ไว้จริงๆ บริษัทเล็กๆ ที่ลู่กู่เฟิงก่อตั้งขึ้น แม้จะเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่แถมยังจัดงานเปิดตัวซะใหญ่โตอลังการ แต่กลับแทบจะไม่มีบริษัทไหนมาติดต่อร่วมธุรกิจด้วยเลยในช่วงแรกๆ ก็พอจะมีโปรเจกต์เล็กๆ บางเจ้าที่อยากจะมาเจรจาร่วมธุรกิจด้วยเพราะเห็นแก่หน้าตระกูลลู่แต่ลู่กู่เฟิงกลับไม่เห็นอยู่ในสายตาเลยสักนิด ถึงขั้นฉีกหน้าบริษัทพวกนั้นต่อหน้า“พวกแกไม่มีปัญญาแม้แต่จะควักเงินลงทุนให้มันดูเป็นชิ้นเป็นอันด้วยซ้ำ ยังมีหน้ามายืนคุยเรื่องธุรกิจอยู่อีกเหรอ”ข่าวลือแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว บริษัทของลู่กู่เฟิงก็ตกอยู่ในสภาวะไม่มีใครเหลียวแลทันทีบรรยากาศในห้องทำงานของเขาเย็นเยียบจนแทบจะถึงจุดเยือกแข็งส่วนชุยหมิ่นหลินที่ตอนแรกยังพอเกาะใบบุญเขาทำตัวกร่างไปทั่วได้ พอเห็นว่าไม่มีเงินเข้ากระเป๋าทุกวันเข้า เธอก็เริ่มลุกลนขึ้นมาเหมือนกัน“กู่เฟิงคะ หรือว่าพวกเราจะรับงานโปรเจกต์เล็กๆ มาทำก่อนดี ต่อให้จะเล็กแค่ไหน ขอแค่พอมีรายรับเข้ามาบ้างก็…”ชุยหมิ่นหลินพยายามสรรหาคำพูดอย่างระมัดระวัง แต่ยังพูดไม่ทันจบ ลู่กู่เฟิงก็ขัดขึ้นด้วยสีหน้าทะมึนตึง“หมิ่นหลิน คุณคิดว่าผมจะล้มเ

  • เพื่อนกน้อยของพี่ชาย แลกด้วยชีวิตฉันกับแม่   บทที่ 9

    “พอได้แล้ว ไม่ต้องไปขอร้องพวกเขากันหรอก ครอบครัวแบบนี้ ไม่มีซะยังจะดีกว่า! หมิ่นหลิน พวกเราไปกันเถอะ”ฉันหันหน้าหนี รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาตงิดๆ ไม่อยากดูฉากละครรักลึกซึ้งนี้อีกแล้วชาติที่แล้ว ตอนที่ลู่กู่เฟิงทรมานฉันจนตาย เขาเอาแต่พร่ำบอกว่า“จดหมายลาตายของหมิ่นหลินบอกไว้หมดแล้วว่าทุกอย่างเป็นละครที่แกจัดฉากขึ้นมาเอง ก็แค่เพื่อจะหลอกให้ฉันออกไปแล้วลงมือทำร้ายเธอ”“เป็นเพราะคนชั่วช้าอย่างแกนี่แหละที่ทำร้ายหมิ่นหลินจนตาย แล้วยังทำให้แม่ต้องมาเจ็บหนักอีก”ชาติที่แล้วฉันเคยคิดว่าเขาแค่ถูกชุยหมิ่นหลินหลอกใช้ให้ตาบอดแต่ดูจากตอนนี้แล้ว เขาแค่ไม่อยากยอมรับว่าเรื่องผิดพลาดทั้งหมดมันเกิดจากเขาต่างหากและเขาก็เกลียดฉันจนอยากจะให้ฉันตายๆ ไปตั้งนานแล้วพอเขาฆ่าฉัน เขาก็จะได้สบายใจ“หยุดเดี๋ยวนี้!”จู่ๆ พ่อก็เอ่ยปากขึ้น น้ำเสียงเย็นเยียบ “ในเมื่อจะไป ก็ออกไปแต่ตัวเปล่าๆ อย่าหวังว่าจะได้เงินติดตัวไปแม้แต่แดงเดียว”ลู่กู่เฟิงชะงักอึ้งไป เขาคงคิดไม่ถึงว่าพ่อจะเด็ดขาดขนาดนี้“พ่อ…”“ไสหัวไป!” พ่อตวาดลั่น ขัดจังหวะคำพูดของเขาลู่กู่เฟิงโอบกอดชุยหมิ่นหลิน เดินออกไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง

  • เพื่อนกน้อยของพี่ชาย แลกด้วยชีวิตฉันกับแม่   บทที่ 8

    พี่ชายชี้หน้าฉันทันที บ่นอย่างไม่พอใจ“ครั้งนี้ก็เป็นเพราะลู่กู่จือหาเรื่องอีกนั่นแหละ! ยัยนี่ก็แค่อิจฉาหมิ่นหลิน ทำเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่ แต่งเรื่องว่ามีโจรบุกบ้านอะไรนั่น!”“พอได้แล้ว!”แม่พูดขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “คนที่ทำผิดพลาดครั้งใหญ่คือแกต่างหาก!”“เพื่อผู้หญิงแค่คนเดียว ถึงกับไม่สนความปลอดภัยของคนในครอบครัว กู่เฟิง แกทำให้แม่ผิดหวังมากจริงๆ!”หลังจากที่แม่ได้รับบาดเจ็บ ก็โทรหาลู่กู่เฟิงหลายต่อหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่รับสายเลยยิ่งไปกว่านั้น ในตอนที่กำลังสะลึมสะลือ แม่ได้ยินสายที่พวกโจรโทรหาลู่กู่เฟิง เขาพูดด้วยน้ำเสียงไม่แยแสเลยว่า“พวกแกอยากจะฆ่าก็ฆ่าไปสิ อย่ามารบกวนฉันกับหมิ่นหลินดูฝนดาวตกนะ ซวยชะมัด!”การที่ถูกลูกชายแท้ๆ ของตัวเองทำตัวเย็นชาใส่แบบนี้ ทำให้หัวใจของแม่เย็นเยียบไปอย่างสมบูรณ์สีหน้าของพี่ชายดูแย่ลง แต่เขาก็ยังคงปั้นหน้า ‘ฉันไม่ผิด’ เชิดคอเถียงต่อไป“มันจะมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้ได้ยังไง? คล้อยหลังฉันพาคนออกไปปุ๊บ ก็มีโจรบุกเข้ามาฆ่าคนชิงทรัพย์ในบ้านปั๊บเลยเนี่ยนะ?”“แม่ครับ แม่ต้องอย่าไปหลงกลนังเด็กเมื่อวานซืนอย่างลู่กู่จือนะ”“นี่มันคือละครที่ยัยนี่

  • เพื่อนกน้อยของพี่ชาย แลกด้วยชีวิตฉันกับแม่   บทที่ 7

    ชุยหมิ่นหลินฉวยโอกาสซบลงในอ้อมอกของเขา สะอึกสะอื้นเสียงเบา“อย่าเลยค่ะ อย่าให้พี่น้องต้องมาผิดใจกันเพราะฉันเลย ฉันจะปวดใจเปล่าๆ…”พี่ชายหันขวับมาถลึงตาใส่ฉันด้วยความโกรธจัดบนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจที่ปิดบังไว้ไม่มิด “ทำไมแกถึงยอมรับหมิ่นหลินไม่ได้?”“เธอทั้งจิตใจดี ทั้งน่ารักขนาดนี้! แกเป็นน้องสาวแท้ๆ ไม่คิดจะซาบซึ้งใจบ้างเลยหรือไงที่เธอมาคอยดูแลความรู้สึกของฉัน?”“แกลุกขึ้นมาขอโทษหมิ่นหลินเดี๋ยวนี้เลยนะ!”พี่ชายกระชากข้อมือฉันอย่างแรง แล้วดึงฉันลงมาจากเตียงผู้ป่วยอย่างเกรี้ยวกราดความเจ็บปวดแสนสาหัสแล่นปราดขึ้นมาจากขาซ้ายที่ยังไม่หายดี กระดูกที่ไร้เรี่ยวแรงราวกับจะหักสะบั้นเป็นสองท่อนในพริบตาฉันล้มทรุดคุกเข่าลงกับพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว มือค้ำยันแผ่นกระเบื้องอันเย็นเฉียบ ในหัวมีเสียงวิ้งๆ บาดแก้วหูดังก้องไปหมดพี่ชายปั้นหน้าทะมึน ตวาดเสียงเย็น “ลุกขึ้นมา!”“ขอโทษหมิ่นหลินเดี๋ยวนี้!”ฉันแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา ปรายตามองเขา ความโกรธที่เดือดพล่านอยู่ในอกแทบจะแผดเผาสติสัมปชัญญะจนขาดผึง“พี่คะ ฉันอยากจะรู้จริงๆ ว่าเธอก็เป็นแค่คนนอกที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่กี่เดือน”“ม

  • เพื่อนกน้อยของพี่ชาย แลกด้วยชีวิตฉันกับแม่   บทที่ 6

    ไฟหน้าห้องผ่าตัดสว่างขึ้น การเคลื่อนไหวหลังบานประตูนั้นมองไม่เห็นชัดเจนฉันกำหมัดแน่น ยืนแข็งทื่ออยู่หน้าประตู ร่างกายตึงเครียดไปหมดราวกับสายธนูที่ใกล้จะขาดเสียงฝีเท้าเงียบเชียบดังมาจากด้านหลัง เผยซิวจือเดินตามมาเขาก้มดูขาของฉันแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมเสียงเบา“จือจือ ขาของเธอเจ็บหนักมากนะ อย่างน้อยก็ให้หมอดูหน่อยเถอะ”“ถ้าต้องทำแผล ฉันจะไปช่วยเฝ้าดูสถานการณ์ทางห้องผ่าตัดให้…”“นายเลิกหลงตัวเองได้แล้ว!”ฉันถลึงตาแดงก่ำใส่เขา “มีนายอยู่ ฉันถึงได้ไม่วางใจไง!”สีหน้าของเขาซีดเผือดลง สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกเผยซิวจือยืนอยู่ข้างๆ ฉัน กดโทรศัพท์หาลู่กู่เฟิงพี่ชายฉันเพื่อเร่งให้เขากลับมาโถงทางเดินเงียบสงัด จนฉันได้ยินเสียงหงุดหงิดรำคาญใจของพี่ชายจากปลายสายอย่างชัดเจน“นี่นายก็หลงเชื่อคำโกหกของลู่กู่จือไปด้วยงั้นเหรอ?”“ยัยนั่นชอบโกหกมาตั้งแต่เด็ก ครั้งนี้เพื่อจะหลอกให้ฉันกลับไป ถึงขั้นแต่งเรื่องบ้าบอไร้สาระแบบนี้ขึ้นมาเชียว”เผยซิวจือพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน “นายรีบกลับมาเถอะ! มีโจรบุกมาจริงๆ แม่กับน้องสาวนายบาดเจ็บกันหมดแล้วนะ!”พี่ชายแค่นเสียงหัวเราะอย่างดูถูก “พ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status