เสียงดังสนั่นจากการที่ประตูเหล็กบานหนาของคฤหาสน์ถูกพังเข้ามา กระชากฉันให้หลุดจากความรู้สึกอึดอัดแทบขาดใจในช่วงเฉียดตายกลับสู่ความเป็นจริงอย่างแรงฉันคว้าตัวแม่ที่กำลังลุกลนทำอะไรไม่ถูกและพยายามจะวิ่งออกไปดูเอาไว้แน่น แล้วลากแม่เข้าไปในห้องนอนของฉันฉันล็อกประตูห้อง หอบหายใจแฮกๆ พลางเรียกให้แม่มาช่วยกันดันตู้เสื้อผ้าไม้แดงที่หนักอึ้งมาขวางประตูไว้“จือจือ ลูกทำอะไรเนี่ย ที่บ้านเรามีบอดี้การ์ดอยู่นะ ลูกจะกลัวอะไร”แม่มองฉันอย่างไม่เข้าใจ ทว่าความหวาดกลัวในแววตากลับปิดบังเอาไว้ไม่มิดเลยแม้แต่น้อยแม่ยังไม่รู้ว่า พี่ชายพาบอดี้การ์ดทั้งหมดออกไปเพียงเพื่อนังนกน้อยในกรงทองสุดที่รักของเขา“แม่ พี่ชายเอาบอดี้การ์ดไปหมดแล้ว ตอนนี้ในบ้านเหลือแค่เราสองคนแล้วนะ!”ฉันกัดฟันกรอด ออกแรงทั้งหมดที่มีดันตู้เสื้อผ้าตู้เสื้อผ้าไม้แดงที่หนักอึ้งส่งเสียงเสียดสีจนน่าหวาดเสียว ทิ้งรอยขูดขีดลึกไว้บนพื้นแม่ชะงักอึ้งไป แม่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่ชายที่มักจะสุขุมรอบคอบมาตลอดจะทำเรื่องบ้าบอไร้สาระแบบนี้ได้ตระกูลลู่มีฐานะระดับไหนกัน?มาตรการรักษาความปลอดภัยคือสิ่งที่สำคัญที่สุดมาโดยตลอด บอดี้การ์ดจะถูกเ
อ่านเพิ่มเติม