LOGIN“ออกไปนะ… อย่าทำบ้าๆ นะ… ไม่ต้องมาทำหื่นนะ… ลิลล์ไม่ใช่กระโถนระบายความใคร่ของเสี่ยนะคะ”
หล่อนว่าให้เขาเพราะความโกรธจัด พยายามขัดขืน แต่เสี่ยหื่นที่กำลังมีอารมณ์จัด… กลับไม่สนใจเสียงห้ามปราม
“ใครว่าเธอเป็นกระโถน… น่าจะเรียกว่าเธอเป็นของจริง… เป็นตัวจริงหนึ่งเดียวในดวงใจของเสี่ยคนเดียวเท่านั้น”
เสี่ยอดุลย์หยอดคำหวาน เอามือของลินดามาจับลำเอ็น หล่อนเหลือบมองความเป็นชายของผัวใหม่ ขนาดจัดว่าไม่ธรรมดา ค่อยๆ เอามือลูบไล้ลำเนื้อจนเกิดอาการใบหน้าร้อนวูบวาบ เพราะลินดาเองก็เซ็กส์จัด ความรู้สึกไวต่อเรื่องแบบนี้ หล่อนกับเสี่ยอดุลย์เหมือนคนที่มีเคมีสวาทตรงกัน เซ็กส์จัดสมน้ำสมเนื้อด้วยกันทั้งคู่
“แข็งเป็นลำเชียว… ”
ลินดากล่าวขณะเอามือรูดชักท่อนเอ็นของเสี่ย
“ที่แข็งขนาดนี้ก็เพราะว่าผัวคิดถึงเมีย”
เสี่ยอดุลย์ออดอ้อนเสียงหวาน
“ไม่ต้องมาทำปากดี”
ลินดารู้ทันว่าสาเหตุที่ความเป็นชายของเสี่ยแข็งคัดขึ้นมาเป็นลำนั้นเป็นเพราะว่ามีอารมณ์มาจากเหตุการณ์ที่สระว่ายน้ำเมื่อครู่ เพราะอารมณ์ที่ยังคงค้างคาไม่ได้รับการปลดปล่อย ทำให้เสี่ยอดุลย์หวานใส่ลินดาจนหล่อนเคลิ้ม
“จำไว้ว่าลิลล์หวงนะคะ… ต่อจากนี้ไปเจ้าดุ้นนี้ของเสี่ยจะต้องเป็นของลิลล์คนเดียว… ห้ามเอาไปซุกซนกับคนอื่นอย่างเด็ดขาด”
ลินดาคุกเข่าลงตรงหน้า…
ครอบริมฝีปากเซ็กซี่กับดุ้นเอ็นยาวใหญ่ดีดผึงออกมาจากขอบกางเกงที่ถูกรูดลงมากองอยู่ที่ข้อเท้า
“จ้ะที่รัก… จัดการสิจ้ะ จัดการให้มันสมกับที่เป็นของเธอคนเดียว”
สิ้นเสียงของเสี่ยอดุลย์ เสียงดูดก็ดังสนั่นไปทั้งห้องน้ำ
อั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
“อูย… อูย… อูย… อูย… ”
เสี่ยอดุลย์ครางไม่หยุด เมื่อริมฝีปากอวบอิ่มของลินดาครอบรัดส่วนปลายหัวเอ็นสีม่วงคล้ำถอกบานเหมือนดอกเห็ดใหญ่ๆ กะซวกดูดความเป็นชายของเสี่ยอดุลย์อย่างไม่ปรานี
ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
“อูย... อ่า... เธอนี่มันร้ายโคตรๆ… อย่างนี้ต้องจับกดให้ร้องลั่น”
เสียงของเสี่ยอดุลย์กระเส่า มิอาจสะกดกลั้นเสียงครางเอาไว้ได้ มือขยุ้มศีรษะของลินดา รั้งเข้ามากระเด้าอัดลำเอ็นใหญ่ยาวเข้าใส่ปากหล่อนเป็นจังหวะ
“ถ้าไม่ร้ายขนาดนี้จะเอาคุณอยู่หรือคะ”
ลินดาเหลือบตาขึ้นมองหน้าผัวใหม่ ปลายลิ้นร้ายกาจตวัดเลียรอบรอยบากบาน ส่งความเสียวปลาบวาบแล่นเข้ามาตามแท่งเนื้อคัดแข็งของสามีจอมหื่น
“โอ้ว… ไม่ไหวแล้วเมียจ๋า... ขอผัวกระแทกเถอะนะ”
เสี่ยอดุลย์จับลินดาถอดเสื้อผ้า…
โอบเอวหล่อนมาคว่ำหน้ากับขอบเตียงนอน จับขาข้างหนึ่งขึ้นมาตะแคงคร่อมหมอนสีขาวสองใบที่วางรองไว้ใต้ลำตัว เปิดง่ามขาอวดร่องสวาทแอ่นอ้าปลิ้นเป็นยวงออกมาระหว่างกลีบก้นด้านหลัง
“กลีบใหญ่น่ากระแทกสุดๆ… ”
เพียะ...
มือใหญ่ของเสี่ยฟาดก้นหล่อนอย่างแรงจนเป็นรอยแดง จับแท่งเอ็นมาฟาดรัวๆ กับร่องก้นจนน้ำเงี่ยนกระจาย ก่อนจะจับลำเอ็นยาวใหญ่กระแทกเข้าใส่จนมิดดุ้น
“อ๊อยยย… ”
แรงกระเด้าอย่างดุดัน…
ทำเอาลินดาสะดุ้งเฮือก ดวงตาเหลือกลอยไปชั่วขณะ แอ่นก้นรับแก่นกายของเสี่ยอดุลย์ กระเด้าเข้ามามิดสุดโคนไข่
ซ่วบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
แรงกระแทกกระทั้นทำเอาร่างน้อยๆ ของลินดาเขยื้อนไปมา โยกโยนตามแรงกระเด้าของผัวใหม่ที่ประกบกายอยู่ทางด้านหลัง มือหล่อนขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่น
“โอ้ว… เสียวเหลือเกินเสี่ยขา อ๊า... อ๊า... อ๊า... อ๊า… อ๊า… โอ้ว… วันนี้ทำไมเสี่ยเอาแรงจัง”
ลินดาถามเสียงกระเส่า
“ก็เธอมันน่าเอาสุดๆ… แอ่นอีกนิด… ฉันเสียวมาก… ขอซอยให้น้ำแตกเถอะนะ”
มือใหญ่ของเสี่ยอดุลย์ดันสะโพกของลินดาให้แอ่นขึ้นเล็กน้อย ชักท่อนเอ็นออกมาแล้วก้มลงปาดลิ้นเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบเสียว กินคราบคาวความใคร่ที่ไหล่เยิ้มออกมาอาบกลีบสาว ซดของคาวของลินดาอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะจับแท่งเอ็นกระแทกเสยเข้าใส่อีกครั้ง… เสียงดังบลั่ก น้ำเงี่ยนทะลักสวนออกมา
“อูย... เสียวมาก เสี่ยขาวันนี้ลีลาเร่าร้อนเหลือเกิน”
ลินดาไม่แปลกใจนัก…
หล่อนรู้ว่าเสี่ยอดุลย์กำลังเงี่ยนจัด รู้ว่าวันนี้เขาแสดงลีลาได้อย่างร้อนแรงจนหล่อนแทบรับไม่ไหว คงเป็นเพราะความเงี่ยนที่แอบเห็นลูกสาวของหล่อนแก้ผ้าอาบน้ำ ถึงกับนั่งแอบดูแล้วชักว่าวไปพลาง ตอนนี้ความอยากที่มีต่อลูกสาวของหล่อน… กำลังระบายลงมาที่ลินดาผู้เป็นแม่อย่างซาดิสม์ดุดัน
“อูย… ไม่ไหวแล้วค่ะเสี่ยขา… เสียวมาก… กระแทกให้แตกเถอะค่ะ… อูยยยย”
ลินดาเร่งเร้าอย่างไม่อาย…
“แม่กลัวว่าไอ้เจ้าของไร่อ้อยคนนั้นมันจะตามมาราวีเอ็งอีกน่ะสิ”นางรำเพยบอกความเป็นห่วง“เขาคงไม่มาแล้วละค่ะแม่”เสียงของหญิงสาวฟังดูเศร้าเครือจนคนเป็นมารดารู้สึกได้ถึงความอาลัยอาวรณ์นางรำเพยอาบน้ำร้อนมาก่อน มีหรือที่หล่อนจะไม่รู้ว่าลูกสาวของตนยังรักเควิน“เอ็งแน่ใจแล้วนะ... ว่าหมดเยื่อใยกับเขาแล้ว”ถามย้ำเพื่อลองใจ ทั้งที่รู้ว่าจะได้ฟังคำตอบชนิดที่ว่าปากไม่ตรงกับใจ“ค่ะแม่”ตอบแล้วน้ำอ้อยก็ขับรถนิสสันมาร์ชสีแดงออกไปท่ามกลางประกายแดดของยามสาย รถคันนี้ลุงยอดเป็นคนซื้อให้ เพราะรู้ว่าอีกไม่นานน้ำอ้อยจะได้ขับไปส่งเจ้าหนูคามินที่โรงเรียนอนุบาลเมื่อถึงเวลาที่ลูกโตขึ้น ตอนนี้หัดขับไปพลางๆ จะได้คล่อง เมื่อต้องไปรับไปส่งลูกชายทุกวันในเวลาต่อมาน้ำอ้อยเข้ามาที่ร้านขายผลไม้ ท่าทางของหล่อนดูกระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด คอยเหลียวซ้ายแลขวาบ่อยๆ เหมือนกำลังรอคอยว่าเขาคนนั้นจะมาอีกไหม... คิดว่าเขาน่าจะมา เพราะเควินรู้แล้วว่าตอนนี้หล่อนอยู่ไหน เวลาล่วงเลยมาถึงตอนบ่าย น้ำอ้อยแอบคอยเขา แต่กลับไร้เงาคนเป็นพ่อของลูก หารู้ไม่ว่าตอนนั้นเควินมีแผน เหมือนรู้ตัวว่าเขาควรจะเข้าหาใคร? รู้ว่าใครที่จะช่วยสา
ตอนค่ำของวันเดียวกันนั้นขณะกำลังให้นมลูกชาย น้ำอ้อยเอื้อมมือไปกดรับโทรศัพท์มือถือ เมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้าดังขึ้นมาพร้อมกับแสงกระพริบวาบที่หน้าจอ“อ้อยพูดค่ะ... ”หญิงสาวกรอกเสียงสุภาพไปยังปลายสาย ด้วยเห็นว่าเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย“น้ำอ้อย... นี่ฉันเอง”กังวานเสียงคุ้นหูที่กรอกมาจากต้นสาย ทำให้หญิงสาวตกใจ ไม่คาดคิดว่าจะเป็นเขา“คุณ... คุณเอาเบอร์โทรมาจากไหน”“เรื่องนั้นไม่สำคัญ... ที่สำคัญคือฉันอยากเจอเธอ”“ไม่ค่ะ... ”“หนูจ๋า... ฉันขอโทษสำหรับเรื่องที่ผ่านมา... ฉันอยากขอโอกาสอธิบาย”เขาทำเสียงอ้อน“ไม่มีอะไรต้องอธิบายนี่คะ”“อ้อย... ฟังฉันนะ... ฉันพยายามตามหาหนูมานาน แต่พอเจอตัว หนูกลับไม่ให้โอกาสฉัน... โกรธฉันมากใช่ไหม เรื่องวันนั้น”“หนูเคยโกรธ... แต่ตอนนี้เฉยๆ แล้วค่ะ”พยายามทำสุ้มเสียงให้เย็นชา พยายามทำให้เขารู้ว่าหมดเยื่อใย ทั้งที่ใจยังเปี่ยมรัก... ตลอดสองปีที่ผ่านมาแทบไม่เคยมีวันไหนที่หล่อนไม่คิดถึงเขา“อย่าใจร้ายนักเลย... ฉันอยากเจอลูก”คนที่ครั้งนึงเคยถามเหมือนไม่เชื่อว่าเด็กในท้องเป็นลูกของเขา แต่วันนี้กลับมาอ้างสิทธิ์ของความเป็นพ่อ“เค้าเป็นลูกฉันค่ะ... ไม่ใช่ลูกคุณ”
“รำเพย... นี่มันเรื่องอะไรกัน”ลุงยอดก้าวเข้ามาในความวุ่นวาย และพลันนั้นเอง ที่สายตาของเควินเหลือบมาเห็นเด็กชายฝรั่งร่างจ้ำม่ำที่ลุงยอดกำลังอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขนด้วยท่าทางทะนุถนอม“นี่... ”เควินจ้องหน้าเจ้าหนูคามินด้วยความตกตะลึงอย่างที่สุด เพราะว่าความรู้สึกแรกที่สบตากับเด็กคนนี้... เหมือนกับว่าเขากำลังมองตาตัวเอง ทั้งเค้าโครงหน้า... สีน้ำตาลในดวงตาและสีของเส้นผม... มันคือตัวเขาชัดๆ“นี่ลูกฉันใช่ไหม”เควินมองเด็กชายร่างจ้ำม่ำตาไม่กระพริบ แต่ขณะที่กำลังจะก้าวเข้าไปใกล้ นางรำเพยก็เข้ามาขวางเอาไว้เสียก่อน“ถอยไป... ไม่ใช่ลูกคุณหรอกค่ะ... ลูกหมาที่ไหนก็ไม่รู้”คำพูดแดกดันของรำเพย ทำ ให้เควินรู้สึกเจ็บแปลบในใจ ก็เห็นชัดๆ ว่าเด็กคนนี้หน้าตาเหมือนเขาเหลือเกิน แม้จะเป็นเลือดผสมกับแม่ซึ่งเป็นคนไทย หากลักษณะทางพันธุกรรมที่เห็นเด่นชัด... ใครมองก็รู้ว่าต้องเป็นลูกเขาอย่างแน่นอน“นังอ้อย... กลับบ้าน”นางรำเพยรีบหันไปจูงลูกจูงผัว พากันเดินกลับไปที่รถกระบะของลุงยอด ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่มองมาพร้อมกับเสียงซุบซิบนินทา บางคนโพล่งออกมาให้ได้ยินว่าอีตาฝรั่งคนนี้แหละพ่อเด็ก ช่วยยืนยันความเชื่อของเควิน.
เขาถามออกมาอีกจนได้ แม่รู้ว่าคำถามในลักษณะนี้จะทำให้คนถูกถามเจ็บปวดไปถึงกระดองใจ มันแทบไม่ต่างอะไรกับการโดนด่าทางอ้อม ว่าผู้หญิงอย่างหล่อนคงส่ำสอนสมสู่กับผู้ชายไม่เลือกหน้า ทำให้เขาไม่มั่นใจว่าตัวเองเป็นพ่อของเด็กในท้อง“เปล่าค่ะ เขาไม่ใช่ลูกคุณ หน้าตาก็ไม่เหมือนคุณสักนิด”น้ำอ้อยตัดสินใจส่ายหน้า มาถึงตอนนี้หล่อนไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ จากผู้ชายคนนี้อีกแล้วเควินสะอึกกับสิ่งที่ได้ยิน เขานิ่งไปชั่วขณะ เหมือนพยายามรวบรวมคำพูด ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า“แล้ว... เธอเลี้ยงลูกคนเดียวใช่ไหม... ตอนนี้เธอมีแฟนหรือเปล่า”“ไม่มีค่ะ... หนูเลี้ยงลูกเอง... ลูกคนเดียวหนูเลี้ยงได้”เควินนึกสงสารหล่อน สิ่งที่แปลกไปก็คือน้ำอ้อยในวันนี้ดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ท่าทีเข้มแข็งกว่าแต่ก่อน ดูราวกับว่าเป็นอีกคน“มีเวลาว่างมั้ย... ฉันอยากคุยกับเธอ”เควินอยากคุยกับหล่อนในสถานที่ส่วนตัว ไม่ใช่ท่ามกลางตลาดที่มีสายตาของแม่ค้าร้านข้างๆ มองมาอย่างสอดรู้สอดเห็น“ไม่ได้ค่ะ... ”“ทำไม”“หนูไม่มีอะไรจะคุย... แล้วหนูก็ต้องขายของ”“ทั้งหมดนี่เท่าไรว่ามา... ฉันเหมาหมด”เขาล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมา“เยอะขนาดนี้... คุณจะกินยังไงหมด”“เ
“ตามหาหนูทำไมหรือคะ?”น้ำเสียงและแววตาของหล่อนที่มองดูเขาแปลกเปลี่ยนไป เควินรู้ได้ในทันที... ว่าหล่อนคงโกรธและเกลียดเขาเข้าไส้ นับตั้งแต่วันนั้น วันที่เขาไม่มั่นใจว่าเด็กในท้องจะเป็นลูกของเขา และความรู้สึกผิดยังติดใจเควินมาจนถึงวันนี้“ก็... ฉันเป็นห่วงเธอ”เขาพูดจริง“ไม่ต้องห่วงค่ะ... หนูสบายดี”หญิงสาวพยายามสะกดกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล ทว่าสุดท้ายก็ห้ามไม่อยู่“สบายดี... แล้วร้องไห้ทำไม”เขาจับจุดได้ แม้น้ำน้อยพยายามจะมองเขาด้วยความเย็นชา... ไร้เยื่อไย หากสายตาที่ยังอาลัยอาวรณ์นั้นก็ปกปิดไม่มิด“ตอบสิ... ถ้าสบายดีแล้วจะร้องไห้ทำไม”“ฝุ่นเข้าตาค่ะ”หญิงสาวพยายามรวบรวมความเข้มแข็ง ยกหลังมือขึ้นเช็ดน้ำตา เงยหน้าสู้ตาเขา... ท่องเอาไว้ในใจ ว่าต้องเข้มแข็ง“เธอสวยขึ้นนะ... ”เขาจ้องใบหน้างาม แทบไม่กระพริบตา เพราะว่าตอนนี้น้ำอ้อยยิ่งดูเอิบอิ่มขึ้นมาก เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน อาจเป็นเพราะว่ากำลังเป็นแม่ลูกอ่อน ฮอร์โมนของความเป็นแม่ทำให้ผิวพรรณของหล่อนยิ่งดูเปล่งปลั่ง มีน้ำมีนวล สองเต้าเอิบอิ่มที่มีความใหญ่เป็นทุนเดิม ตอนนี้ก็ยิ่งอวบคัด ตูมตั้งดันเสื้อขึ้นมาสะดุดตา“สวยขึ้นมากจนฉันเกือบจำไม่ได้แน่
คุณป้าที่เป็นลูกค้าประจำเกิดความสงสัยขึ้นมา เพราะว่าบางวันที่อากาศไม่ร้อน จะเห็นน้ำอ้อยพาลูกชายมาด้วย“วันนี้คามินอยู่กับยายจ้ะ”น้ำอ้อยรู้ว่าพ่อค้าแม่ค้าในตลาดหลายคนมองดูหล่อนกับลูกชายด้วยสายตาสงสัยใคร่รู้ ว่าเจ้าเด็กฝรั่งผมสีน้ำตาลคนนี้พ่อมันไปไหน?ทำให้มีเสียงซุบซิบนินทาตามมามากมาย บ้างก็ว่าน้ำอ้อย ‘ใจแตก’ คงไปทำงานบาร์อยู่แถวพัทยาแล้วเกิดพลาดพลั้งตั้งท้องกับฝรั่ง แต่ฝรั่งไม่ยอมรับผิดชอบหล่อน มันคงหนีกลับต่างประเทศไปแล้ว ทำให้ต้องอุ้มท้องกลับมาคลอดที่บ้านแต่เมื่อใดก็ตามที่มีใครกล้าถามตรงๆ ว่าพ่อของเจ้าหนูคามินไปไหน น้ำอ้อยก็จะตอบเพียงสั้นๆ ว่าพ่อของลูกชาย ‘ตาย’ ไปแล้ว“เอาให้พอสองโลนะป้า... เดี๋ยวหนูแถมให้อีกจ้ะ... วันนี้ลิ้นจี่สดมาก”เสร็จจากเลือกลิ้นจี่ ป้าคนเดิมก็หันไปหยิบชมพู่ลูกสีแดงอร่ามใส่ลงในถุงพลาสติกแล้วยื่นให้แม่ค้าชั่งกิโลคุณป้าคนนั้นหิ้วถุงผลไม้เดินออกไปแล้ว ขณะที่น้ำอ้อยกำลังก้มหน้าก้มตาจัดเรียงผลไม้ในกระจาดอยู่เพลินๆ จู่ๆ เสียงคุ้นหูของใครคนหนึ่งที่ดังขึ้นมา... ก็ถึงกับทำเอาสะดุ้ง“ส้มโอขายยังไง”คำถามของหนุ่มใหญ่ไซส์ฝรั่งร่างสูงเฉียดสองเมตรที่ยืนตระหง่านอยู่หน้าร้
“ในฐานะที่ลุงเป็นผู้ปกครองของหนู หรือจะพูดให้ชัดๆ ก็คือในฐานะที่ลุงเป็น ‘ผัว’ ของหนู ลุงขอสั่งห้ามไม่ให้หนูไปทำงานแบบนี้อีกเด็ดขาด”ภูผาตะโกนเสียงดัง แสดงอารมณ์เกรี้ยวกราดออกมาอย่างที่อัยยาไม่เคยเห็นมาก่อน หล่อนเปิดประตูรถแล้ววิ่งออกมาด้วยความโกรธเขาเช่นกัน“อัยย์… ” ภูผาตกใจ รู้สึกผิดที่
ตอนนี้ภูผาหื่นจัด กระแทกอย่างซาดิสม์ดุดันไม่ปรานี ทำเอาร่างน้อยๆ ของอัยยาเขยื้อนขยับตามสะโพกแกร่งโยกแทงดุ้นเนื้อเข้ามาอย่างต่อเนื่อง “อ๊อย… เสียวที่สุด… คุณลุงขาเอาเก่งจัง… เร่งเถอะค่ะเดี๋ยวหนูไปสาย… ”ปากละล่ำละลักชมคนข้างหลัง ใบหน้าเกลือกซบไปมากับที่นอน เสียวก็เสียว แต่ก็อดห่วงงานไม่ได้
“อู้ว… เสียวที่สุดค่ะ… คุณลุงเลียเก่งจัง ”ริมฝีปากของอัยยาห่อรัดเป็นวง ดวงตาเบิกโพลงไปด้วยความซาบซ่าน ปลายลิ้นของภูผาชำแรกเข้ามาในซอกเสียว อดไม่ได้ที่จะผงกศีรษะขึ้นมอง ได้เห็นความสาวของตัวเองโดนลิ้นของคนที่รักรุกรานก็ยิ่งเสียวยิ่งมันส์ ถึงกับแอ่นสะโพกยกหนอกเนินสาวแอ่นให้เขาจู่โจมอย่างไม่แ
“หนู… เอ่อ… หนูเป็นเมียคุณลุงแล้วใช่ไหมคะ”นิ่งคิด ทบทวนถึงความสัมพันธ์ตามที่ภูผาบอก“ใช่สิจ๊ะ… ตอนนี้หนูเป็นเมียลุง… และลุงก็เป็นผัวหนู… เราเป็นของกันและกันแล้วนะจ๊ะ”“ค่ะ… ”“ถ้าหนูไม่รังเกียจว่าจะได้ผัวอายุรุ่นราวคราวพ่อ… ลุงขอรับผิดชอบการกระทำครั้งนี้… ที่ลุงไม่อาจห้ามใจได้เลยต้องเอาหนูทำเมีย”




![สามีติดเซ็กส์ [PWP] + [SM25+] #จบแล้ว](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


