4

“หนังสนุกไหมเอื้อง” เขาเอ่ยถามหลังจากออกมาจากโรงหนัง

“สนุกจ้ะ วันหลังก็ทำแบบนี้นะ”

“แบบไหน”

“ถ้ามีแฟนก็ทำแบบนี้กับแฟนนะ มันโรแมนติกดี”

“ครับ” รักษ์ตอบอย่างเขินๆ ลูบท้ายทอยไปมาเบาๆ

“รักษ์”

“ว่าไง”

“ไปหาอะไรดื่มกันไหม”

“หมายถึงไปเที่ยวต่อเหรอ”

“กลางค่ำกลางคืนอันตรายไปดื่มที่บ้านของรักษ์ได้ไหม”

“จะดึกมากไปไหม เราเป็นห่วง”

“ถ้าแฟนชวนแปลว่าแฟนอ่อย ปกติน่ะผู้ชายจะไม่ปฏิเสธหรอกนะ เพราะอยากอยู่กับแฟน”

“อ้อ... งั้นก็ไปสิ แต่เราไม่ค่อยดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นะ” เขาไม่ค่อยชอบดื่ม แต่เธอชวนและคิดว่าคนเป็นแฟนกันก็น่าจะอยากนั่งดื่มด้วยกันก็เลยซื้อไวน์ไปดื่มกับเธอ

“บ้านของรักษ์มองดาวแล้วสวยจัง” เอื้องจันทร์นั่งดื่มสปายอยู่ใกล้ๆ กับรักษ์ เธอนั่งมองดาวบนท้องฟ้าแล้วอมยิ้ม ศีรษะพิงอยู่กับไหล่กว้างของเขาด้วยท่าทีออดอ้อน รักษ์ไม่ได้ปฏิเสธเพราะคิดว่าหากเป็นแฟนกันจริงๆ ก็คงอยากให้แฟนทำแบบนี้

“คืนนี้นอนค้างที่บ้านรักษ์นะ”

“เอ่อ... จะดีเหรอ”

“รักษ์จะปฏิเสธแฟนตัวเองเหรอ”

“ไม่ใช่อย่างนั้น แต่เรากลัวเอื้องจะเสียหาย”

“เป็นแฟนกันไม่เสียหายหรอก”

“แต่เราไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ”

“เราก็กำลังซ้อมเป็นแฟนกันจริงๆ นี่ไง” เธอจับมือเขามากุมเอาไว้ ก่อนจะยิ้มหวาน เครื่องดื่มที่ดื่มเข้าไปทำให้เธอใจกล้ามากขึ้น

“อยากอาบน้ำจัง เหนียวตัวไปหมดเลย”

“ได้สิ เดี๋ยวเราจัดการให้” เขาพาเธอเข้าบ้าน หยิบผ้าเช็ดตัว กับแปรงสีฟันให้เธอ

“ยืมเสื้อผ้าของรักษ์ใส่ก่อนได้ไหมจ๊ะ” เอื้องเอ่ยถามเสียงหวาน

“ได้สิ” เขาหยิบเสื้อยืดกับกางเกงผ้าผูกเอวยื่นให้เธอ สำหรับเปลี่ยน ในขณะที่เธอผลุบหายเข้าไปในห้องน้ำ

เอื้องจันทร์ดมกลิ่นเสื้อผ้าของเขาเข้าปอดแรงๆ มีกลิ่นกายจางๆ ของเขาติดอยู่ เป็นกลิ่นผู้ชายที่สะอาดสะอ้านและหอม เธอดมแล้วรู้สึกอบอุ่นอ่อนหวานตามไปด้วย

เธอรีบอาบน้ำแปรงฟันและสระผมด้วย รู้สึกสดชื่นขึ้นมากเพราะเหนียวตัว ก่อนจะออกมาด้วยเสื้อตัวใหญ่และกางเกงผ้าผูกเอว ด้านในโนบราเพราะเธอไม่ได้พาเสื้อผ้าสำรองมาด้วย รักษ์อาบน้ำเรียบร้อยแล้ว เขาลงไปอาบน้ำชั้นล่าง บ้านของเขาเป็นบ้านสองชั้น ด้านล่างเป็นปูน ด้านบนเป็นไม้ แม้บ้านจะดูเก่าและมีอายุ แต่เธอยอมรับว่าบ้านของเขาสะอาดสะอ้านเป็นที่สุด

รักษ์เผลอมองอกอวบอิ่มของเธอที่เคลื่อนไหวไปมาขณะเดิน มันบ่งบอกว่าเธอไม่ได้สวมบรา เขารีบเบือนหน้าหนี ใจสั่นแปลกๆ เพราะไม่เคยใกล้ชิดกับหญิงสาวคนไหนเท่านี้มาก่อน

“เดี๋ยวเราจะออกไปนอกข้างนอกนะ เอื้องนอนในห้องแล้วกัน” เจ้าของบ้านเสียงสั่นน้อยๆ รีบบอกเพื่อเอ่ยขอตัว

“ไม่เอา เอื้องมานอนบ้านรักษ์แล้วทำให้รักษ์ลำบากต้องระเห็จออกไปนอนนอกห้อง เอื้องรู้สึกไม่ดีเลย นอนด้วยกันนี่แหละ” เธอเข้าไปจับมือของเขาเอาไว้ รั้งให้เขาอยู่ต่อ

“แต่จะดีเหรอ” รักษ์เอ่ยถามเสียงสั่นๆ กลิ่นกายของเธอหอมกรุ่นจนเขาเผลอสูดดมติดๆ กันหลายครั้ง

“รักษ์ก็นอนอีกด้าน ใช้หมอนข้างกั้นเอาไว้ แค่นี้ก็จบ นอนบนเตียงสบายกว่าเยอะ” เธอดึงเขาไปที่เตียง กดเขาให้นอนลง ขณะที่ตัวเองไปนั่งเป่าผมจนแห้ง เอื้องจันทร์หันมาอีกทีรักษ์ก็หลับไปแล้ว เธอค่อยๆ คลานขึ้นเตียง ดึงหมอนข้างออกไป ก่อนจะจุ๊บปากของเขาเบาๆ

รักษ์ลืมตาขึ้นมอง เขามองสบตาเธอในระยะกระชั้นชิด ลมหายใจเป่ารดกันถนัดถนี่

“ทำอะไรน่ะเอื้อง” เขาเอ่ยถาม

“เป็นแฟนกันก็ต้องจุ๊บราตรีสวัสดิ์กันก่อนนอนสิจ๊ะ” เธอลูบไล้แผงอกกว้างของเขา รักษ์หายใจหอบแรง ใจอยากปฏิเสธ แต่พอเธอล้วงมือเข้าไปในกางเกงนอนของเขาเท่านั้นแหละ รักษ์ก็หยุดนิ่ง

“รักษ์ตื่นเหรอ” เธอเลิกคิ้วขึ้นถาม ลูบไล้ตรงนั้นไปมาเบาๆ อย่างเร้าอารมณ์

“เอื้อง... เราเอ่อ... อย่าทำแบบนี้เลยนะ” เสียงของเขาสั่นพร่า

“เอื้องช่วยไหม จะได้หายทรมาน” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“แต่...”

“ทำไมต้องมีแต่ด้วยล่ะ อยากให้เอื้องดึงมือออกจริงๆ น่ะเหรอ” เธอทำท่าจะดึงมือออกห่าง เขารีบตะครุบเอาไว้ ดูมีสีหน้าลังเลไม่น้อย

“เอื้องก็ไม่เคยลองกับใครนะ ลองกันไหม” เธอเอ่ยชวนเขาอีกครั้ง รักษ์มองใบหน้าของเพื่อนแล้วใจเต้นแรง เขาบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไม ณ เวลานี้หัวใจของเขาถึงได้เต้นแรงแบบนี้ มันแรงจนแทบจะโลดออกมานอกอก

รักษ์พยักหน้าให้เพื่อนเหมือนต้องมนตร์สะกด สติของเขาเลื่อนลอยเหลือกำลัง ในยามนี้ความรู้สึกอยากลิ้มลองเซ็กซ์ก็จู่โจมเข้ามาอย่างรุนแรง ความผิดชอบชั่วดีดูจะลดทอนหายไปแทบหมดสิ้น

เอื้องจันทร์จัดการดึงกางเกงนอนของเขาออกไปจากสะโพก รักษ์ยอมให้เธอปลดมันออกไปได้โดยง่าย

“อ๊า...” เขาครางเมื่อเธอรูดรัดแก่นกายนั้นไปมาแล้วเริ่มดูดรวบด้วยปากร้อนชื้น

เกิดมาจนอายุเท่านี้ เขายังไม่เคยโดนผู้หญิงใช้ให้ปากแบบนี้มาก่อน นั่นทำให้รักษ์เสียวซ่านอย่างถึงที่สุด เขากระตุกเสร็จคาปากของเธอเป็นครั้งแรกในเวลาไม่นานนัก เธอเล้าโลมเขาใหม่ ก่อนจะจับมือของเขามาสัมผัสกับทรวงอกอวบอิ่มภายใต้เสื้อยืดที่ไร้บรา

“นุ่มดีจัง”