บทที่ 3

พยาบาลผู้เข็นเตียงของเย่ชิงชิงออกมาขอบตาแดงก่ำ "ฉันเป็นพยานได้ค่ะ เพราะหมอเจียงวินิจฉัยผิดพลาดและปฏิบัติหน้าที่ไม่เหมาะสม... ตอนนั้นพวกเราดูจอมอนิเตอร์ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติและพยายามห้ามแล้ว แต่หมอเจียงก็ยังดึงดันจะทำตามใจ..."

เสียงร้องไห้ของเย่ชิงชิงดังขึ้นกว่าเดิม "ลูกแม่ ลูกที่น่าสงสารของแม่ แม่อุตส่าห์ทะนุถนอมท้องนี้มาอย่างยากลำบากเพื่อจะได้พบหน้าลูก นึกไม่ถึงเลยว่าจะต้องมาถูกเพื่อนสนิทที่สุดของแม่เองฆ่าตาย!"

หมอเฉินซึ่งเป็นหมอผู้ช่วยและสวมชุดผ่าตัดเช่นเดียวกันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเจ็บปวดใจ "ผมขอใช้ฐานะแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเป็นพยานครับ ความผิดพลาดในการทำคลอดของเจียงหรูเยว่คือสาเหตุโดยตรงที่ทำให้เกิดโศกนาฏกรรมครั้งนี้ แน่นอนว่าการที่ผมห้ามเธอไว้ไม่ได้ก็ถือเป็นความรับผิดชอบของผมด้วยเช่นกัน ผมยินดีรับโทษครับ"

เย่ชิงชิงรีบดึงแขนเสื้อของหมอเฉินไว้ทันที "ไม่ค่ะ หมอเฉิน ถ้าสุดท้ายคุณไม่ยืนกรานความคิดตัวเองละก็ ไม่แน่ว่าอาจไม่ใช่แค่ลูกของฉัน แม้แต่ตัวฉันเองก็คงต้อง..."

เธอพูดไม่ทันจบประโยค ก็เอาแต่สะอื้นไห้ไม่หยุด

คำพูดประโยคนี้ทำให้ฝูงชนรอบข้างแตกตื่นขึ้นมาทันที

"ไม่ใช่แค่ฆ่าเด็ก แต่ยังเกือบจะฆ่าแม่เด็กด้วยงั้นเหรอ?"

"แบบนี้มันต่างอะไรกับฆาตกรล่ะ!"

"เจียงหรูเยว่มันก็แค่หมอเถื่อน! สัตว์เดรัจฉาน!"

"เธอเป็นฆาตกร! แบบนี้ต้องชดใช้ด้วยชีวิต!"

"ใช่! ให้เธอชดใช้ด้วยชีวิต!"

เจ้าพ่อฮั่วกุมมือของเย่ชิงชิงที่สั่นเทาจากการร้องไห้เอาไว้ "ชิงชิง เรื่องนี้ผมไม่โทษคุณหรอก คุณแค่พักรักษาตัวให้หายดีก็พอ ส่วนเจียงหรูเยว่นั่น เดี๋ยวผมจะทำให้เธอได้ชดใช้อย่างสาสมเอง"

"เอาให้ตาย! เอาให้ตาย!"

เสียงก่นด่าของผู้คนราวกับมีดแหลมคมนับพันเล่มที่ทิ่มแทงเข้ากลางอกฉัน

พยาบาลที่เข็นรถให้ฉันตกใจกลัวจนทรุดลงไปกองกับพื้น

ใครบางคนในฝูงชนหันมาสังเกตเห็นฉันพอดี

"นั่นมันเจียงหรูเยว่ไม่ใช่เหรอ! เธอนั่งอยู่ตรงนั้นไง!"

สายตานับสิบ ๆ คู่พุ่งเป้ามาที่ฉันเป็นตาเดียวกัน

ฉันที่นั่งอยู่บนรถเข็น มีผ้าก๊อซพันรอบศีรษะ ขาขวาเข้าเฝือก บนเสื้อกาวน์สีขาวยังมีคราบน้ำโคลนจากก้นท่อและรอยเลือดเปรอะเปื้อน

เจ้าพ่อฮั่วขยับเข้ามาหาฉันเพียงไม่กี่ก้าว ก็พุ่งเข้าบีบคอฉันในพริบตา

"เธอเป็นคนทำให้ลูกฉันต้องตาย! ฉันจะให้เธอชดใช้ด้วยชีวิต!"

มือของเขาค่อย ๆ ออกแรงบีบแน่นขึ้น ฉันหายใจไม่ออก จึงใช้แรงทั้งหมดทุบมือของเขาเพื่อดิ้นให้หลุด

"ฉันไม่ได้เข้าไปในห้องผ่าตัดด้วยซ้ำ ไม่ใช่ฉันนะ!" ฉันรีบอธิบาย

แต่เย่ชิงชิงกลับร้องไห้ตะโกนสวนกลับมา "ถึงขั้นนี้แล้วทำไมเธอยังโกหกทุกคนอยู่อีก? ฉันอุตส่าห์เชื่อใจเธอขนาดนั้น! ทำไมเธอต้องฆ่าลูกฉันด้วย!"

คำพูดประโยคนี้สุมกองไฟแห่งความโกรธแค้นของฝูงชนให้ลุกโชนถึงขีดสุด

"ยังจะกล้าแก้ตัวอีก!"

"สงสัยคงต้องสั่งสอนนังฆาตกรคนนี้สักหน่อยแล้ว!"

ชายสองคนพุ่งเข้ามา คนหนึ่งกระชากแขนฉัน ส่วนอีกคนจิกหัวฉัน แล้วลากตัวฉันลงมาจากรถเข็น

ขาขวาที่เข้าเฝือกอยู่กระแทกเข้ากับพื้นกระเบื้องอย่างแรง

"โอ๊ย!"

ฉันกรีดร้องออกมาสุดเสียง

ความเจ็บปวดแสนสาหัสทะลักออกมาจากกระดูกที่แตกหัก น้ำตาของฉันไหลรินอย่างไม่อาจควบคุม

ใครคนหนึ่งยกเท้าขึ้นมากระทืบลงบนขาที่เข้าเฝือกของฉัน ตัวเฝือกส่งเสียงดัง "เปรี๊ยะ" ขณะปริแตก ความเจ็บปวดทำเอาภาพตรงหน้าฉันดำมืดไปในพริบตา

"เสแสร้ง! สำออยเข้าไปเถอะ!"

"ทำลูกคนอื่นตายแล้วยังจะมาทำตัวน่าสงสารอีก!"

มีคนจิกผมที่ท้ายทอยแล้วกดหน้าฉันลงไปแนบกับพื้นกระเบื้อง แผลที่เย็บไว้ตรงหน้าผากกระแทกกับพื้นจนเลือดไหลซึมลงมาตามสันจมูก

ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

ทันใดนั้นก็มีเสียงตวาดดังขึ้น ตำรวจที่เพิ่งสอบปากคำฉันไปเมื่อครู่พุ่งเข้ามาห้ามปราม

"หยุดเดี๋ยวนี้! ที่นี่โรงพยาบาลนะ!"

เย่ชิงชิงชะงักกึก ด้วยนึกไม่ถึงว่าจะได้เห็นตำรวจในโรงพยาบาล

แต่เธอก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว แล้วรีบร้องไห้ฟ้องตำรวจทันที "คุณตำรวจคะ ในที่สุดพวกคุณก็มา หมอเถื่อนคนนี้แหละค่ะที่เพิ่งทำคลอดพลาดจนทำให้ลูกฉันต้องตาย! พวกคุณรีบจับเธอเข้าคุกเลยนะคะ!"

เสียงกล่าวโทษดังระงมขึ้นมาอีกครั้ง ทุกคนต่างพากันบอกว่าฉันคือต้นเหตุของการทำคลอดที่ผิดพลาดในครั้งนี้

เมื่อตำรวจฟังจบก็เผยสีหน้าประหลาดใจ "พวกคุณหมายความว่า หมอเจียงหรูเยว่เพิ่งจะทำพลาดในห้องผ่าตัด จนทำให้ลูกของคุณเย่เสียชีวิตเหรอครับ?"

"ก็ใช่น่ะสิ!"

หลังตำรวจได้ยินดังนั้น ก็แค่นหัวเราะเย็นชา "เหลวไหลสิ้นดี คนผิดไม่มีทางเป็นหมอเจียงหรูเยว่ไปได้หรอกครับ!"

นายตำรวจหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ก่อนหันหน้าจอไปทางทุกคนที่อยู่ตรงนั้น

"พวกคุณกรุณาดูให้ดี ว่านี่คืออะไร!"

หลังจากเห็นสิ่งที่อยู่ในโทรศัพท์มือถือชัดเจนแล้ว

สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปพร้อมกัน ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณ

ส่วนฉันที่เอาแต่ก้มหน้า ก็ค่อย ๆ ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม

ข้อความเลื่อนผ่านกลางอากาศเป็นครั้งสุดท้าย…

[รอให้ความจริงกระจ่าง เดี๋ยวความลับเรื่องที่เย่ชิงชิงแอบสวมเขาให้สามีตัวเองก็จะถูกเปิดโปง]

[ฉันละตั้งตารอดูจริง ๆ ว่าถ้าสามีของเย่ชิงชิงรู้ความจริงเข้า เขาจะมีปฏิกิริยายังไง?]

[ละครฉากเด็ด เพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้นเอง]